Matthęus
appellat̉. O miſerrimꝰ mundꝰ ⁊ miſeri qͥ eū ſequūt̉.pemꝑ enī mūdialia opera hoīes excluſerūt a vita.E. Qui gͦ intentꝰ labori terreno: vel mūdi actionibꝰ deditus: myſteriū incarnatōis dn̄ice penſare⁊ ẜm illud viuere .ſ. diſſimulat qͣſi ad villā vel negociū ꝑgēs: venire ad regis nuptias recuſat. ⁊ plerūqꝫqd̓ ē grauiꝰ nōnulli vocati: gr̄aꝫ nō ſolū reſpuūt: ſedetiā ꝑſequūt̉. vn̄ ſubdit̉: Reliqͥ v̓o tenu. ſer. eiꝰ ⁊ cōtu. affe. occiderūt/ CHRI. ſuꝑ matth̓. Uel ꝑ occupationē ville populares iudeoꝝ ſignificat quoſ mūdi delectatō ſeꝑauit a xp̄o. Per occupatōꝫ v̓o negociatōis ſacerdotes ceteroſqꝫ mīſtros tēpli ſignificauit: quos lucri obtētu veniētes ad miniſteriū legis⁊ tēpli auaritia ſeꝑauit a fide. De qͥbꝰ nō dixit ꝙ malignati ſūt ſꝫ neglexerūt. Qui enī odio aut īuidia crucifixerūt chriſtu: illi malignati ſūt. qui aūt negocijsimpediti nō crediderūt: illi neglexiſſe dicūt̉ nō malignati De ſua tn̄ morte dn̄s tacet: qꝛ in pͥori ꝑabo ladixerat: ſꝫ on̄dit mortē diſcipuloꝝ ſuorū quos poſtaſcenſū ipſiꝰ occiderūt iudei. Stephanū lapidātes⁊ iacobū alphei occidētes: ꝓpt̓ que hierl̓m deſtructa eſt a romanis. Et notandū ꝙ ira in deo nō ꝓpͥeſed trāſlatiue dr̄: Tunc enī iraſci dr̄ qn̄ vlciſcit̉. vn̄ ⁊hic dr̄: Rex aūt cū au. iratꝰ eſt. H E. Qn̄ inuitabatad nuptias ⁊ agebat oꝑa clemētie homīs nomē appoſitū ē. nūc aūt qn̄ ad vltionē venit: hō ſilet̉ ⁊ rextm̄ dr̄¶ ORI GE. Dicant aūt qͥ peccāt in deū legis⁊ ꝓphetaͣꝝ ⁊ totius creationis vtrū iſte qͥ ⁊ hō dr̄ ⁊iratus ꝓponit̉: ipſe ē pater chriſti. ꝙ ſi dixerint huncipſū eſſe: cogendi ſūt ꝯfiteri qm̄ multa in eo ẜm paſſibilē hoīm naturā eē dicūtur: non qꝛ ipſe paſſibiliſeſt: ſed qꝛ morē gerit paſſibilis nature hoīm. Et ẜmhanc ꝯſequētiā ſuſciꝑe cōuenit ⁊ iram dei ⁊ pnīam⁊ cętera hmōi in ꝓphetis. Sequit̉: Et miſſis exerciti HIE. Per hoc exercitꝰ romanos intelligimꝰ ſubduce veſpaſiano ⁊ tito: qͥ occiſis iudee populis: p̄uaricatricē incēderūt ciuitatem/ CHRY̓. ſuꝑ matth̓.Romanꝰ aūt exercitꝰ dr̄ exercitꝰ dei: nec etiā veniſſent romani hierl̓m: niſi eos dn̄s excitaſſet. QRI.Uel angeloꝝ agmina ſūt exercitꝰ regis nr̄i. miſſisgͦ exercitibꝰ extinxiſſe homicidas dr̄: qꝛ in hoībꝰ oēiudiciū ꝑ angelos exercet̉. Homicidas gͦ ꝑdit: quiaꝑſequēteſ interimit. Ciuitatē eoꝝ igni ſuccēdit: quiailloꝝ non ſolū aīe: ſed caro quoqꝫ in qua habitauerant eterna gehēne flamma cruciant̉. IQRI. Uelciuitas impioꝝ eſt ẜm vnūqd̓qꝫ dogma ꝯgregatioeoꝝ qͥ cōueniūt in ſapientia pͥncipū huiꝰ ſeculi quāſuccendit rex ⁊ exterminat qͣſi ex malis edificationibus ꝯſiſtentē. ¶GRE. Sed his qͥ inuitantē ſe ꝯtēniꝯſpicit: filij ſui nuptiaſ vacuas nō habebit. quēqꝫ .n.ſermo dei inuēturꝰ ē vbi requieſcat. vn̄ ſubdit̉: Tūcait ſeruis ſuis: ORI. i. apl̓is aūt angelis qͥ p̄poſitirāt in vocatiōꝫ gentiū. Nuptie quidē parate ſunt.KEML.i. omne ſacramētū hūane diſpenſatōis iāꝑactu atqꝫ cōpletū ē. Sed qͥ inuitati erāt .i. iudei nōfuerūt digni: qꝛ dei iuſticiā ignorāteſ ⁊ ſuā ſtatuerevolētes indignos ſe iudicauerūt eterne vite. Reprobato gͦ iudaico ppl̓o ad has nuptias gētilis ppl̓useſt ſuſceptꝰ. vn̄ ſeqͥtur: Ite gͦ ad exi. viaꝝ ⁊ quoſ. īue.vo. ad nuptias HI E. Gentiliū enī populꝰ nō erat īvijs: ſed exitibꝰ viaꝝ REMI. Qui ſūt errores gētiliū CHRV. ſuꝑ matth̓. Uel vie ſūt oēs ꝓfeſſiōes
huius mūdi: vtputa philoſophie militie ⁊ hmōi decit gͦ. Ite ad exitꝰ viaꝝ. vt cuiuſlibet ꝯditiōis hoīevocent ad fidē. adhuc ſicut caſtitas via ē que ducad deū: ſic fornicatio via ē q̄ ducit ad diabolū: ⁊de alijs virtutibꝰ ⁊ vitijs. iubet ergo vt cuiuſcūqꝫ cōuerſationis vel ꝯditiōis hoīes inuitēt ad fidemHILA. Per viā etiā tēpꝰ ſeculi intelligēdū ē: aio ad exitus viaꝝ iubent̉ ire: qꝛ oībus retroacta donantur. ¶GRE. Uel aliter: In ſcriptura ſacra viaactiōes accipimꝰ. Exitus viaꝝ intelligimꝰ defectusactionū: qꝛ illi plerūqꝫ facile ad deū veniūt quos iterrenis actionibꝰ ꝓſpera nulla comitant̉. ORIUel aliter: Puto hāc pͥmā vocationē fuiſſe ad mptias aliquaꝝ ingenuaꝝ animarū. Principalit̓ endeus vult venire ad epulationē diuini eloquij: eosqͥ ad intelligēdū ſūt ingenioſiores. ⁊ qm̄ qͥ hmōi ſinolūt ad iſtā vocationē venire: trāſmittūt̉ alij ſeruiꝓuocantes eos ⁊ ꝓmittentes ꝙ ſi venerint: ꝑcipiētprandiū ꝑatū a rege. Sicut .n. in corꝑalibꝰ alia ē quenubit ſponſa: alij īuitatores: alij qͥ inuitāt̉ ad nuptias: ſic deus ſcit diuerſos ordiues aīarū: earūqꝫ v̓tutes ⁊ cauſas. ob quas hi qͥdē in cōſtitutione ſponſeaccipiūtur: alij in ordine ſeruoꝝ vocantiū: alij in numero īuitatoꝝ ad nuptias. Sed qͥ pͥncipaliter qͥdeifuerāt īuitati. p̄mos īuitatores qͣſi pauꝑes ſenſu neglexerūt ⁊ abierūt ſua ſequētes: in quibꝰ magis ſūtdelectati qͣꝫ in his q̄ rex ꝑ ſeruos ſuos ꝓmittebat.hi leuiores ſūt his qͥ ſeruis tranſmiſſis iniuriāt̉ ⁊ interficiūtur: qͥ .ſ. p̄ꝑatione cōtētioſoꝝ verboꝝ auſi ſūttenuiſſe ſeruos miſſos qͥ nō ſūt p̄ꝑati ad ſoluēdaꝫqōnes eoꝝ verſutas ⁊ cōtumelijs afficiūt̉ vel interficiūt̉ ab eis. Seqͥt̉: Et egreſſi ſerui eiꝰ in vias ꝯgregauerūt oēs quos īue. ma. ⁊ bonos. ORI. Egredientes ſerui ſiue de iudea ⁊ hierl̓m Apl̓i chriſti: fiuab īterioribꝰ āgeli ſancti: veniētes ad vias diuerſasdiuerſoꝝ moꝝ ꝯgregauerūt quoſcūqꝫ inuenerūt. Etnon curāt vtꝝ aliqn̄ an̄ vocatōꝫ mali fuerint aut boni. bonos aūt intelligere hic ſimplicit̓ ꝯuenit hurliores ⁊ rectiores ex eiſ qͥ veniebāt ad cultū dei: qͥꝯueniebat qd̓ apl̓s ait: Cū gētes q̄ legem nō haea que legis ſūt faciūt: ipſi ſibi ſūt lex/ HIE. ⁊ipſos enī gētiles infinita ē diuerſitas: cū alios ſciamus eē ꝓcliuiores ad vitia: alios ad honeſtatē morū v̓tutibꝰ deditos ¶ GRE. Uel hoc dicit: qꝛ in haceccleſia nec mali ſine bonis: ne boni ſine malis eſſepn̄t. bonꝰ aūt non fuit qͥ malos tolerare reculauiSeqͥtur: Et implete ſūt nuptie diſcūbentiūNuptie .ſ. chriſti ⁊ eccleſie ſūt implete: dum reſtdeo qui ab apl̓is ſūt inuenti recubuerūt ad epulandū in nuptijs. ſed qm̄ bonos ⁊ malos oportuit̉ qdēvocari: nō aūt vt mali ꝑmanerēt mali: ſꝫ vt deponrent veſtimēta ꝯͣria nuptijs ⁊ induerēt nuptialia nidumēta .ſ. viſcera mīe benignitatis. Iō rex egredivt videat diſcūbētes pͥuſqͣꝫ apponat̉ eis prandiū vretineat hn̄tes nuptialia veſtimenta ⁊ delectet: condemnetqꝫ contrarios. vnde ſequit̉: Intrauit aut revt videret diſcumbentes/ CHRISO. ſuꝑ n̄Non quia alicubi ipſe nō eſt: ſed v̓bi vult ꝑ iudiciūaſpicere ibi dicit̉ preſens: vbi auteꝫ nō vult: abſensuidet̉. Dies aūt aſpectatiōis eſt dies iudicij: quadviſitaturꝰ ē xp̄ianos: qͥ ſuꝑ mēſā ſcripturaꝝ recubūtORI. Ingrediēs aūt inuenit quendaꝫ q nō mula