Mattheus
quātū pōt perdere chriſtꝰ: ſed quātū ip̄e ſe ꝑdit peroꝑa ſua: aut ꝓpt̓ magnitudinē peccati: aut ꝓpter altitudinē dignitatis. Infideles aūt pereūt tātū qͣntūpōt eos ꝑdere chriſtꝰ 7CHRI. in hō. Uel hic duas ꝑditiōes eoꝝ on̄dit: vnam ab eo ꝙ offenderūt ⁊ſcādalizati ſūt: quā deſignat dicēs: Qui ceciderit ſuper lapidē. aliā in captiuitate eis ſuꝑuētura: quammanifeſtat dicens: Suꝑ quē v̓o ceciderit. A VG.oe que. euā. Uel de his dicit qͥ cadent ſuꝑ eū qͥ illuꝫmō ꝯtēnūt vel iniurijs afficiūt. Iō nōdū penitꝰ intereūt: ſed tn̄ ꝯfringunt̉ vt nō recti ambulēt ſuꝑ quoſcadet: cū veniat deſuꝑ in iudicio cū pena ꝑditionis:Ideo dixit: Conteret eos: vt ſint impij tanqͣꝫ puluisquem ꝓijcit ventus a facie terre.Et cū audiſſent pͥncipes ſacerdotu ⁊ phariſei ꝑabolas eiꝰ: cognouerunt ꝙ de ipſis diceret. Et q̄renteseum tenere timuerūt turbas: quoniam ſicut ꝓphetā eum habebant.HIE. Quāuis duro corde iudei ꝓpter incredulitatem eſſent: tn̄ intelligebāt ꝯͣ ſe oēs dn̄i ſnīas dirigi.vn̄ dr̄: Et cū audiſſent pͥn. ſacer. ⁊ pha. ꝑa. eiꝰ: cogno.ꝙ de ipſis diceret. CHRI. ſuꝑ matth̓. Hec ē autēdifferētia bonoꝝ hoīm ⁊ maloꝝ. Bonꝰ enī ꝯp̄henſus in pctō: gemit qꝛ peccauit. malꝰ aūt fremit: nonqꝛ peccauit: ſed qꝛ cōprehēſus ē in pctō: ⁊ nō ſoluꝫpenitentiā nō agit: ſed magis aduerſus corrigenteꝫiraſcit̉. vnde ⁊ iſti comp̄hēſi: magis ad maliciā ſuntexcitati. Seqͥtur enī: Et querentes tenere eū timuerūt turbas: qm̄ ſicut ꝓphetā eū habebāt./ ORIG.Sapiūt quidē aliqͥd de eo qd̓ verū eſt: prophetā eūeſtimantes: nō aūt magnitudinē eiꝰ intelligūt ẜꝫ ꝙerat filiꝰ dei. Turbas aūt ſic ſapientes d̓ eo: ⁊ ꝑatasꝓ eo pugnare timēt pͥncipes: neqꝫ ad eoꝝ ſcientiaꝫꝑtingere pn̄t: nihil dignū ſentientes de eo. Deindeſciendū ē: qm̄ volētiū ieſū tenere differētia ē. Aliterenī pͥncipes ⁊ phariſei querebāt eū tenere: alit̓ ſponſa q̄ dicit: Tenui eū: nec dimittam. adhuc enī tēturameliꝰ ſicut dicit. Aſcēdā in palmā ⁊ tenebo altitudinem eiꝰ. Oēs enim nō recte ſapientes de diuinitatetenere volūt ieſum ⁊ ꝑdere eū. Et alia quidē verbap̄ter verbū chriſti poſſibile eſt cōprehendere ⁊ tenere. Uerbū aūt veritatis nemo pōt comp̄hendere .i.intelligere: neqꝫ tenere .i. vincere: neqꝫ ſeꝑare aſſenſu credētiū: neqꝫ mortificare .i. deſtruere. CHRI.ſuꝑ matth̓. Omnis etiā hō malꝰ qͣꝫtū ad volūtatemſuā ⁊ manus mittit in deū ⁊ occidit eū. Qui enī p̄cepta dei ꝯculcat: qͥ murmurat contra deū: ⁊ turbatovultū aſpicit celū: nōne ſi fieri potuiſſet manꝰ mitteret in deū ⁊ occideret eū: vt iam licenter peccaretRABA. Sꝫ tn̄ ꝙ timēt mittere manū in ieſū ꝓpt̓turbā quotidie ī eccl̓ia gerit̉: cū qͥlibꝫ ſolo noīe frat̓fidei ⁊ pacꝭ vnitatē quā nō diligit: ꝓpter bonos cohabitātes vl̓ erubeſcit īpugͣre vl̓ timet. CA. XXII.T rn̄dens ieſus dixit iterūin ꝑabolis eis dicēs: Simile faccū eſt regnū celorū homini regi: qui fecit nuptias filio ſuo
Et miſit ſeruos ſuos uocare inuitatos ad nuptias: ⁊ nolebant uenireIteꝝ miſit alios ſeruoſ dicens: ꝓcite inuitatis: Ecce prādiū meu poraui: tauri mei ⁊ altilia occiſa ſūt: ⁊oīa parata: uenite ad nuptias. Iaūt neglexerūt: ⁊ abierunt: aliꝰ īuilam ſuā: aliꝰ uero ad negociationſuaꝫ. Reliqui uero tenuerūt ſeruoeiꝰ: ⁊ ꝯtumelijs affectoſ occiderūtRex aūt cū audiſſet iratꝰ eſt: ⁊ miſſitexercitibus ſuis ꝑdidit homīcidaillos: ⁊ ciuitatē illoꝝ ſuccēdit. Tūait ſeruis ſuis: Nuptie quidē pateſunt: ſed qui īuitati erant nō fueridigni. Ite ergo ad exitus uiaruꝫ:quoſcunqꝫ īueneritis uocate ad nuptias. Et egreſſi ſerui eius in uiasꝯgregauerūt oēs quos inuenerun.malos ⁊ bonos: ⁊ īplete ſūt nuptiodiſcūbentiū. Intrauit aūt rex ut uideret diſcūbentes: ⁊ uidit ibi hoīemnon ueſtitu ueſte nuptiali. Et aitilli: Amice quō huc intraſti non hn̄sueſtē nuptialeꝫ? At ille obmutuit.Tunc dixit rex mīſtriſ: Ligatis manibꝰ ⁊ pedibus eius: mittite euꝫ intenebras exteriores: ibi erit fletuſ⁊ſtridor dentiū. Multi autē ſunt uocati pauci uero electi.Quia dixerat: Dabitur genti faciēti fructꝰ eiꝰ: hicon̄dit cui genti. vn̄ dr̄: Et rn̄dēs ieſus dixit iteꝝ ī parabolis eis dicēs: Simile eſt regnū celoꝝ / GLODicit autē: Rūdens .i. obuians praue cogitationi eorum de morte ſua. AVGV. de con. euā. Parabolā aūt iſtā ſolus mattheus narrat: ſimile quidē etiālucas comemorat: ſed nō ē hoc: ſicut ⁊ ipſe ordo indicat. GRE. ī ho. Hic ꝑ nuptias pn̄s eccleſia: illiꝑ cenā eternū ⁊ vltimū conuiuiuꝫ deſignat̉: qꝛ ⁊ inhanc nōnulli exituri intrant: ad aliud quiſqͥs ſemelintrauerit vlteriꝰ nō exibit. At ſiquis forte ꝯtendathanc eandē eē lectionē: intelligi forſitan pōt: qꝛ deꝓiecto eo qͥ nuptiali veſte nō intrauerat: qd̓ lucastacuit Mattheꝰ dixit. ꝙ v̓o ꝑ illū cena: ꝑ huc auteꝫprandiū dr̄: neqͣqͣꝫ obſiſtit: qꝛ cū ad horā nonā apeātiquos prandiu fieret: quotidie ipſū quoqꝫ pradicena vocabat̉ YORI. Regnū aūt celoꝝ ſil̓e ē ẜꝫ eūquidē qui regnat hoī regi: ſꝫ eū autem qͥ conregnatfilio regis: ẜm ea v̓o que ſunt in regno regis: ſeruis