Mattheus

aſſumpſit duodecī diſcipulos ſecreto: ⁊ ait illis: Ecce aſcendimꝰ hieroſolymam: ⁊ filius hominis tradet̉pͥncipibus ſacerdotū ⁊ ſcribis: ⁊ cōdemnabunt eum morte: ⁊ tradentcum gentibus ad illudenduꝫ: et flagellandum: ⁊ crucifigēdū: ⁊ tertiadie reſurget.⁊ CHRY̓. in home. Dominꝰ a galilea veniēs nō repēte hieroſolymam aſcēdit: ſed pͥus miracula fecit:phariſeos cōfutauit: ⁊ diſcipulos de vite ꝑfectōe etremuneratōe inſtruxit: nūc aſcēſurꝰ hieruſalē: rurſeis de paſſiōe loquit̉. vnde dr̄: Et aſcē. ie. hiero. aſſū.duode. diſci. ſecreto. ¶QRI. In. xij. adhuc erat et iudas. adhuc .n. forſitan dignꝰ erat cū alijs ſeorſū audire q̄ paſſurꝰ erat mgr̄. CHRY. ſuꝑ matth. Oīs aūtſalꝰ hoīm in chriſti morte poſita eſt: nec ē aliqͥd ꝓpt̓qd̓ magis deo grās agere debeamꝰ: qͣꝫ ꝓpter morteꝫipſiꝰ. Ideo. xij. apl̓is in ſecreto mortiſ ſue annūciauitmyſteriū: qꝛ ſemꝑ p̄cioſior theſaurꝰ in melioribꝰ vaẜincludit̉. Si aūt alij audiſſent paſſionē chriſti futurā: viri forſitā turbarēt̉ ꝓpter īfirmitatē fidei: ⁊ muliereſ ꝓpter molliciē ſue nature: ex qͣ in tali negocioad lachrymas excitāt̉/ CHRY. in ho. Dictū ē qͥdē⁊ ad multos tn̄ occultē ſicut ibi: Soluite tēplū: ⁊ fignū nō dabit̉ ei: niſi ſignū ione ꝓphete. Diſcipul̓ ātmanifeſte expoſuit dicēs: Ecce aſcēdi. hieroſolymā.CHRY̓. ſuꝑ matth. Qd̓ dicit: Ecce ꝯſtātie ẜmo eſt:vt memorie pn̄tie hꝰ in cordibꝰ recōdāt. Dicit auteꝫ:Aſcēdamꝰ. ac ſi. d. Uidete quia voluntarie vado admortē. Cū gͦ videritꝭ me in cruce pēdētē ne eſtimetꝭme hoīem eē tm̄: nā ⁊ſi poſſe mori hoīſ ē: velle tamēmori: hoīs nō ē. ¶ QRI. Hoc igit̉ ꝯſiderātes ſcire debemꝰ: qm̄ frequēter etiā cogͦſcētes qm̄ ⁊ tentatōesaliqͣs ſubituri ſumꝰ: noſip̄os offerre debemꝰ: ſed ſupra dictū ē: Si qͥs vos ꝑſecutꝰ fuerit in vna ciuitatefugite in aliā. ſapiētis in chriſto eſt: vt ꝯgnoſcat qͣletp̄s ex igit declinatōnem: qͣle obuiatōnem ꝑiculorū.HIE. Crebro aūt de paſſiōe ſua diſcipul̓ dixerat:ſed qꝛ multis in medio diſputatis pot̓at labi de memoria qd̓ audierāt: iturꝰ hieroſolymā: ⁊ ſecū ducturus apl̓os ad tētatiōem eos ꝑat: ne cū veniat ꝑſecutio ⁊ crucis ignominia ſcādalizent̉ ¶CHRY. ſupermatth. Tribulatio .n. cū ſuꝑuenerit expectātibꝰ nobis leuior inuenit̉ qͣꝫ eēt futura ſi repetina veniſſet.CHRI̓. in hō. Predicit etiā eis vt diſcāt: qm̄ pn̄sad paſſiōem venit ⁊ volēs. ſed a pͥnº qͥdē mortē p̄dixit eis ſolā: qn̄ aūt exercitati ſunt adducit alia .ſ. qm̄tradidit eū gētibꝰ RA BA. Tradidit .n. iudas dn̄ꝫiudeis: ⁊ ip̄i tradiderūt eū gētibꝰ .i. pilato ⁊ ptāti romanoꝝ. Iō aūt dn̄s ī mūdo noluit ꝓſꝑari ſꝫ grauiapati: vt on̄de̓t nobis qͥ ad delectatōem cecidimꝰ: cuꝫqͣ amaritudine redire debeamꝰ. vn̄ ſeqͥt̉: Ad delu. etfla. ⁊ crucifigēdū. ¶AVG. xviij. de ci. dei: Paſſioneon̄dit qͥd ſuſtine̓ ꝓ veritate: reſurrectōe qͥd ſꝑare intrinitate debeamꝰ. vn̄ dicit: Et ter. di. re­ CHRY. īho. Que qͥdē hꝰ gr̄a dixit: vt cū triſtia viderint: reſurrectōeꝫ expectarēt. vn̄ ſubdit: Et ter. di. re FAVG.

.iiij. de ci. dei: Una .n. mors .ſ. ſaluatoris ẜm corduobꝰ mortibꝰ nrīs ſaluti fuit .ſ. aīe ⁊ corꝑis. et ceiꝰ reſurrectio duas nobis reiurrectōes p̄ſtitit. veaūt rō ſimplici ad duplū: orit̉ qͥdē a t̓nario nuvnū qͥppe ⁊ duo tria ſuntORI. Hic aūt nō.rūt̉ diſcipuli dixiſſe aut feciſſe aliqͥd: cū audiſen:ſtia hec chriſto futura recordātes q̄ dn̄s dixit ad ptrū: ne audiāt talia vel peiora. ⁊ nūc qͥdē qͥ diulrās ſcire ſe arbitrāt̉ ſcribe: ꝯdēnāt ieſuꝫ morte ⁊ lingͣuis ſuis flagellāt: ⁊ crucifigūt eū ꝑ hoc ꝙ tollē polūt doctrinā ipſiꝰ. Ille autē paululū deficiēs: ſurorparēs his qui acceperūt poſſe videre.Tūc acceſſit ad eū mr̄ filioꝝ zebedei cū filijs ſuis adorās ⁊ petes aliꝗd ab eo. Qui dixit ei: Quiduis?:Ait illi: dic ut ſedeāt hi duo filij mounꝰ ad dextrā tua: ⁊ unꝰ ad ſiniſtraꝫī r̄gno tuo. An̄dēſ āt ieſꝰ dixit: Neſcitis quid petatis. Poteſtis biberecalicē quē ego bibiturꝰ ſū? Dicūt eipoſſumꝰ. Ait illis: Talicē ꝗdē meūbibetis: ſedere aūt ad dextrā meamuel ſiniſtrā nō eſt meū dare uobis:ſed quibꝰ paratū eſt a patre meo.HIE. Quia pꝰ oīa dixerat dn̄s: Et t̓tia die reſirgputauit ml̓r pꝰ reſurrectōem illico regnatuꝝ ⁊ auditate feminea: pn̄tia cupit: īmemor futuroꝝ. vn̄ diTūc acceſ. ad eū mr̄ fili. zebe. cū fi. ſuisy CHRl̓. Iimatth. Hec mr̄ filioꝝ zebedei ē ſalome: cuiꝰteꝝ euāgeliſtā ponit̉ nomē vere pacifica: q̄ vere filios genuit pacis. Magna laus mulieris ex hoc locecolligit̉. qꝛ nō ſolū filij reliq̄runt prēm: ſed ip̄a relirat viꝝ ſuū: ⁊ ſecuta fuerat chriſtu. qꝛ iſte ſine illa vtuere poterat: iſta aūt ſine chriſto ſalua eē nō potatniſi forte qͥs dicat: qꝛ infra tempꝰ vocatōis apl̓oꝝ⁊paſſiōis chriſti: mortuꝰ eſt zebedeꝰ: ⁊ ſic illa ſexufrugilis etate defecta: chriſti veſtigia ſequebat̉. qꝛ fidesnunqͣꝫ ſeneſcit: ⁊ religio fatigatōnem nō ſentit. dtdacē aūt fecerat eā ad petēdū nature affectꝰ. vn̄ or.Adorās ⁊ petēs aliqͥd ab eo .i. reuerētia exhibita ꝑtit vt qd̓ petierit ſibi det̉. Seqͥt̉: Qui dixit ei: qd̓ viNō int̓rogat qͣſi neſciēs: ſed vt illa exponēte maliſtū faceret irrōnabilē eē petitōem. vn̄ ſubdit̉: ditli: Dic vt ſedeāt hi duo filij. AVG. de cō euā. dioaūt hoc ꝑ mrēm dictū eſſe mattheꝰ exp̄ſſit: marcusip̄os filios zebedei ꝑhibet dixiſſe: cū illa illoꝝ voſnitatē attuliſſet ad dn̄m: vnde magis ip̄os qꝫxiſſe quod dictū ē: marcꝰ breuit̓ ītimauit/ Crirſ.in home. Uidebāt .n. ſeip̄os honoratos pͦ alis: ⁊ qdierāt: ꝙ ſuꝑ. xij. thronos ſedebitis. vnde pͥmatūcathedre petebāt acciꝑe. Et ꝙ qͥdē plꝰ alijs hondiapud chriſtū habebāt nouerāt: timebāt vero pelꝰſibi p̄ferri. vnde ⁊ aliꝰ euāgeliſta dicit: ꝙ qꝛ ꝓpe eiꝰhieruſalē: putabāt ꝙ regnū dei eſſet in ianuiquid ſenſibile. Unde manifeſtū eſt ꝙ nihil ſpiitdēetebāt: nec intelligētiā ſuꝑioris regni habebaQRI. Si .n. in regno mūdiali in honore eſe n