Martheus
noſtra nō videāt: ſꝫ vt ꝑ hoc qd̓ agimꝰ: laudes exteriꝰ nō q̄ramꝰ. Celoꝝ aūt regnū iccirco terrenis rebꝰſil̓e dr̄: vt ex his q̄ animꝰ nouit ſurgat ad incognita:vt ꝑ hoc ꝙ ſcit notū dilige̓: diſcat ignotū amare. Sequit̉: Et pͦ gau. illiꝰ va. ⁊ vē. vniuer. qͥ hꝫ: ⁊ emit agrūillū. Agrū ꝓfecto vēditis oībꝰ cōꝑat: qͥ voluptatibꝰcarnis r̄nūciās: cūcta ſua t̓rena deſideria ꝑ diſcipline celeſtꝭ cuſtodiā calcat. ¶ HI E. Uel theſaurꝰ iſte īquo ſūt oēs theſauri ſapīe ⁊ ſcie abſconditi: aut dev̓bū ē qͥ in carne xp̄i videt̉ abſcōditꝰ: aut ſcē ſcripture in qͥbꝰ repoſita ē noticia ſaluatoris. ¶ AVG. deque. euā. Hūc aūt theſauꝝ dixit in agro abſcoditū .ſ.ouo teſtamēta in eccl̓ia: q̄ cū qͥs ex ꝑte intellectꝰ attigerit ſentit illic magna late̓ ⁊ vadit ⁊ vēdit oīa ſua⁊ emit illū. ꝯtēptū tꝑaliū cōꝑat ſibi otiū: vt ſit diuescogitatione dei.¶ Iteꝝ ſil̓e eſt regnū celoꝝ hoī negociatori q̄renti bonas margaritaſ.Inuēta autē una p̄cioſa margaritaabijt ⁊ uēdidit oīa q̄ hūit ⁊ emit eā.¶ CHRV. Fuāgelica p̄dicatio nō ſolū lucrū multiplex p̄bet: ſed ⁊ p̄cioſa ē vt margarita. Unde pꝰ parabolā de theſauro ponit ꝑabolā de margarita dicens: Iteꝝ ſil̓e ē reg. ce. hoī negociatori. In p̄dicatioon enī duo oportet adeſſe .ſ. ab huiꝰ vite negocijsſcꝑari: ⁊ vigilantē eē qd̓ negociatio deſignat: vna ātē veritas ⁊ nō ꝑtita: ⁊ ꝓpter hoc vna margarita dr̄inuēta. Et ſicut qͥ margaritā hꝫ: ipſe qͥdē nouit ꝙ diues ē: alijs v̓o nō eſt cognitꝰ multotiēs eam manudetinēs ꝓpter eiꝰ ꝑuitatē: ita ē in p̄dicatiōe euāgelij. qͥ enī ea detinēt: ſciūt ſe diuites eē. Infideles aūthūc theſauꝝ neſciētes diuitias nr̄aſ ignorāt. ¶ HI E.Bone aūt margarite pn̄t intelligi lex ⁊ ꝓphete. audi gͦ martion ⁊ manichee ꝙ bone margarite ſūt lex⁊ ꝓphete. Una gͦ p̄cioſiſſima margarita ē ſcīa ſaluatoris ⁊ ſacramētū paſſiōis ⁊ reſurrectōis illiꝰ: qd̓ cūīuenerit hō negociator ſil̓is pauli apl̓i: oīa legis ꝓphetarūqꝫ myſteria ⁊ obſeruatiōes pͥſtinas in qͥbusinculpate vixerat: qͣſi purgamēta cōtēnit vt ipſū lucrifacerēt: nō quo īuētio bone margarite ꝯdēnatioſit veterū margaritaꝝ: ſed quo cōꝑatiōe eiꝰ oīs aliagēma ſit vilior. ¶ GLO. Uel ꝑ margaritā p̄cioſamintelligit̉ celeſtiſ vite dulcēdo: quā īuētā oīa vēdēſemit: qꝛ qͥ celeſtis vite dulcedinē inqͣꝫtū poſſibilitaſadmittit ꝑfecte cognouerit ea q̄ in terris amauerat:libēter cūcta derelinquit: deforme cōſpicit̉ qͥcqͥd deterrene rei placebat ſpecie: qͥa ſola p̄cioſe margarite claritas fulget in mēte. AVG. de que. euā. Uelhō cū q̄rat bonas margaritas: īuenit vnā p̄cioſā: qꝛq̄rēs hoīes bonos cū qͥbꝰ vtilit̓ viuat īuenit vnū ſine pctō ieſū chriſtū: aut p̄cepta q̄rens: qͥbus ſeruatiscū hoībꝰ recte ꝯuerſet̉. Inuenit dilectiōeꝫ ꝓximi: inqͦ ex vno dic̄ apl̓s oīa ꝯtineri: aut bonos intellectꝰq̄rens inuenit illū vnū quo cūcta ꝯtinēt̉: in pͥncipiov̓bū qd̓ ē lucidū candore veritatis: ⁊ ſolidū firmitate eternitatis: ⁊ vndiqꝫ ſibi ſil̓e pulchritudine veritatis: qͥ deꝰ penetrata teſtudine intelligēdꝰ ē. Quolibꝫv̓o illoꝝ triū ſit: vel ſi aliud occurrere potuerit: qd̓margarite vniꝰ p̄cioſe noīe ſignificet̉: p̄ciū eiꝰ ē noſipſi: qͥ ad eā poſſidendā non ſumꝰ liberi niſi oībꝰ ꝓ
nr̄a liberatiōe ꝯtēptis qͣ tꝑalit̓ poſſidēt̉. Uēditj erebꝰ nr̄is: nullū aliud p̄ciū maiꝰ accipimꝰ qͣꝫ noſip̄oſqꝛ talibus implicari nr̄i nō eramus: vt rurſus/ꝓ illa margarita demus: non quia tantū valet: ſꝫ ꝙplus dare non poſſumus.¶ Iteꝝ ſil̓e ē r̄gnū celoꝝ ſagene miſe ī mari: ⁊ ex oī genere piſciū ꝯgrgāti: quā cū īpleta eēt educēteſ: ⁊ ſecus littꝰ ſedētes elegerūt bonoſi uaſa ſua: malos āt foras miſer̄t. Sicerit in ꝯſumatiōe ſeculi: Exibūt argeli: ⁊ ſeꝑabunt malos de medio iuſtoꝝ ⁊ mittēt eos in caminū ignis:ibi erit fletus ⁊ ſtridor dentiuꝫ.¶ CHRY. Poſtqͣꝫ ꝑ p̄dictas ꝑabolas euāgelicā p̄dicatione cōmēdauerat: vt nō cōfidamꝰ in p̄dication ſolū: neqꝫ fidē nobis eſtimemꝰ ſufficere ad ſalutē: aliā ꝑabolā terribilē ſubdit dicēs: Iteꝝ ſil̓e ē re.ce. ſage. miſ. in mari. ¶ HIE. Impletio enī hieremievaticinio dicētis: Ecce ego mittā ad vos piſcatoresmultos. poſtqͣꝫ aūt audierunt petrꝰ ⁊ andreas: iacobus ⁊ iohānes: Seqͥmī me: faciā vos piſcatores hominū: ꝯtexerūt ſibi ex veteri ⁊ ex nouo teſtō ſagenāeuāgelicoꝝ dogmatū: ⁊ miſer̄t eā ī mare huiꝰ ſcl̓i: q̄vſqꝫ hodie ī medijs fluctibꝰ tēdit̉: capiēs de ſalſis ⁊amaris gurgitibꝰ qͥcqͥd inciderit .i. bonos homīes ⁊malos: ⁊ hoc ē qd̓ ſubdit: Ex oī ge. piſ. ꝯgregātiaCHRY. Uel alit: Scā eccl̓ia ſagene cōꝑat̉: qꝛ ⁊ p̄iſcatoribꝰ ē ꝯmiſſa ⁊ ꝑ eā qͥſqꝫ ad et̓nū regnua pn̄ſcl̓i fluctibꝰ trahit̉: ne eterne mortis ꝓfūdo mergat̉q̄ ex oī genere piſciū ꝯgregat: qꝛ ad pctōreſ veniā ſapientes ⁊ fatuos: liberos ⁊ ẜuos: diuites ⁊ pauꝑefortes ⁊ infirmos vocat. Que ſagena .ſ. tūc vniuerſaliter ꝯplet̉: cū in fine ſuo hūani generis ſūma ꝯcludit̉. vn̄ ſeqͥt̉: Quā cū īple. eēt edu. ⁊ ſecꝰ lit. ſedē. ele.bo. ī va. ſua: ma. āt fo. miſer̄t. Sic̄ .n. mare ſeculū: itſcl̓i finē ſignificat littꝰ maris: ī quo .ſ. fine boni piſcein vaſis eligūt̉: mali ꝓijciūt̉ foras: qꝛ ⁊ electꝰ qͥſotabernacl̓a et̓na recipit̉: ⁊ int̓ni regni luce ꝑdita adexteriores tenebras reprobi ꝓtrahūt̉. Nūc enī malos bonoſqꝫ cōiter qͣſi ꝑmixtos piſces fidei ſagenꝯtinet: ſꝫ littꝰ indicat ſagena eccl̓ie qͥd trahebatHIE. Dū enī ſagena extrahet̉ ad littꝰ: tūc veꝝ ſecnēdoꝝ piſciū iudiciū demōſtrabit̉ ¶ CHRI. Auicaūt diſtat hec ꝑabola a ꝑabola zizanioꝝ: Etenī illihi qͥdē ſaluāt̉: hi āt ꝑeūt: ſic̄ et h̓. ſꝫ illic qͥdē ꝓpt̓ prauoꝝ dogmatū hereſiꝫ: ⁊ in āteriori ꝑabola d̓ ſemieqꝛ nō attēdebāt q̄ dicebāt̉. h̓ āt ꝓpt̓ vite neqͥtia ꝓquā qͣꝫuis ⁊ piſcatōe capti .i. cognitōe dei fructeſ nōpn̄t ſaluari. Ne aūt audiēs qm̄ malos foras mūe̓eſtimes hāc penā nō eē ꝑiculoſam: ꝑ expoſitōeꝫ egrauitatē on̄dit dicēs: Sic erit ī cōſū. ſcl̓i: exibūt ageli. qͣꝫuis alibi dicat: ꝙ ipſe ſegregabit eos: ſicut ſeparat paſtor oues: hic angelos hoc facē dicit: ſicutꝰꝑabola zizanioꝝ. ¶ GRE. in hō. Timēdū ē aūt h petiꝰ qͣꝫ exponēdū. aꝑta enī voce tormēta peccatuū docta ſūt: ne qͥs ad ignorātie ſue excuſatiōꝫ recurretſiqͥd de et̓no ſupplicio obſcure diceret̉ ¶ RAh̓a.