Mattheus

his ſentiūt ꝑuerſitate: ſeueriſſima diffinitiōe ꝯdemnat: pctōꝝ oīm veniā ꝓmittēs: ⁊ blaſphemie ſpūsindulgētiā abnegās. Ideo di. vo. oē pctm̄ ⁊ blaſ. re.hoībꝰ REMI. Sciendū ē tn̄ ꝙ nō paſſim qͥbuſcūqꝫ dimittit̉: ſꝫ illis qͥ ꝓ ſuis reatibꝰ dignā pnīaꝫ egerint. Deſtruit̉ aūt his verbis error nouatiani qͥ dicebat ꝙ fideles pꝰ lapſū ꝑ pnīaꝫ nō pn̄t ſurgere: neqꝫpctōꝝ ſuoꝝ veniā ꝓmereri: maxime illi qͥ in ꝑſecution poſiti negabāt. Seqͥt̉: Spūs aūt blaſphemie n̄remittēt̉. AVG. Quid enī intereſt ad rē vtrū dicatur: Spiritus blāſphemie non remittetur: an dicatur: Qui blaſphemauerit ī ſpm̄ſanctū nō ei remittetur: vt lucas dicit: niſi forte ꝙ eadē ſnīa apertiꝰ iſtomō qͣꝫ illo dr̄. Et aliū euāgeliſtā nō deſtruit aliꝰ ſedexponit. Spūs enī blaſphemie clauſe dictū ē: qꝛ nōeſt exp̄ſſū cuiꝰ ſpūs. ⁊ iō ad huiuſmōi expoſitionemſubdit̉: Et qͥcūqꝫ dix. v̓bū ꝯͣ fi. hoīs remit. ei. Ideo p̄vniuerſalē cōmemorationē oīs blaſphemie eminētius voluit expͥmere blaſphemiā q̄ dr̄ ꝯͣ filiuꝫ hoīs:quā in euāgelio ẜm iohānē valde grauē on̄dit: vbiait de ſpūſcō: Ille arguet mūdū de pctō: de iuſticia:⁊ de iudicio. de pctō quidē qꝛ nō credūt in me. Sequitur: Qui aūt di. ꝯͣ ſpi. ſan. v̓bū: nō remit. ei neqꝫ inhoc ſe. neqꝫ in futuro. Nō gͦ hoc dr̄ ꝓpterea qꝛ ī trinitate maior ē filio ſpūſſcus: qd̓ nullꝰ vnqͣꝫ vel hereticus dixit. / HILA. Quid aūt tam extra veniā ē qͣꝫin chriſto negare qd̓ dei ē: ⁊ ꝯſiſtentē in eo paterniſpūs ſubſtantiā adimere: cū in ſpū dei oē opꝰ conſumet: ⁊ in eo deus mūdū recōcilians ſibi HIE. Uelita locꝰ iſte ē intelligendꝰ: Qui v̓bū dixerit ꝯͣ filiumhoīs ſcandalizatus carne mea: ⁊ me hoīem tm̄ arbitrans: taliſ opinio atqꝫ blaſphemia quāqͣꝫ culpa nōcareat erroris: tn̄ hꝫ veniā ꝓpt̓ corꝑis vtilitatē. Quiaūt manifeſta intelligēſ oꝑa dei cū dei virtutē negare non poſſit: eadē calūniat̉ ſtimulatꝰ īuidia: ⁊ chriſtū dei verbū ⁊ oꝑa ſpūſſcī dicit eē beelzebub: iſti n̄remittetur neqꝫ in hoc ſcl̓o neqꝫ ī futuro ¶ AVG.de con. euā. Sꝫ ſi hͦ ꝓptea dictum eēt: ꝓfecto de oīblaſphemia taceret̉: ⁊ hec ſola remiſſibilis videret̉:q̄ ꝯͣ filiū hoīs dicitur: qͣſi cū hō ſolū putat̉. Cū v̓o p̄miſſū ſit: Oē peccatū ⁊ blaſphemia remittet̉ hoībꝰ:ꝓculdubio ⁊ illa blaſphemia q̄ ꝯͣ patrē dicit̉ illa generalitate ꝯcludit̉: ⁊ tn̄ hec ſola irremiſſibilis diffinit̉: q̄ dr̄ ꝯͣ ſpiritūſanctū. Nūqͥd naͣ ⁊ pr̄ formā ſeruiaccepit: qͣſi ſit maior ſpūſſcūs? Quis etiā nō ꝯuincit̉dixiſſe v̓bū ꝯͣ ſpiritūſanctū an̄qͣꝫ chriſtianꝰ vel catholicus fieret? pͥmo ipſi pagani cū dicūt chriſtū magicis artibꝰ feciſſe miracula: nōne ſil̓es ſūt his qͥ dixerūt eū in pͥncipe demonioꝝ eieciſſe demōia? Iudeietiā ⁊ qͥcūqꝫ heretici ſpirituſanctū ꝯfitēt̉: ſꝫ negāt eūeſſe in corꝑe chriſti qd̓ ē eccleſia catholica ſil̓es ſūtphariſeis qͥ negabāt ſpiritū eſſe in chriſto. Quidametiā heretici ipſū ſpiritūſanctū vel creaturā eē contēdunt ſicut arriani: eunomiani ⁊ macedoniani. vl̓ eūꝓrſus ita negant vt deū negēt eē trinitatē: ſꝫ ſolū patrē eē deū aſſeuerāt: ⁊ ipſū aliqn̄ vocari filiū: aliqn̄ſpiritūſanctū: ſicut ſabelliani. Photiniani quoqꝫ patrem ſolum eē dicētes deū: filiū v̓o non niſi hoīemnegāt oīno tertiā eſſe ꝑſonam ſpiritūſanctū. Manifeſtum eſt igit̉ a paganis iudeis ⁊ hereticis blaſphemari ſpiritūſanctū. Nunquid ergo deſerendi ſunt ⁊fine vlla ſpe deputādi; quibꝰ ſi nō eſt dimiſſū v̓buꝫ

quod dixerunt ꝯͣ ſpiritūſanctū inaniter eis promtur ꝙ ī baptiſmo ſiue ī eccleſia remiſſionem accipiant pctōꝝ. Nō enī dictū eſt: Non remittet̉ ei in hoaptiſmo: ſed Neqꝫ ī hoc ſeculo neqꝫ in futuro. Et ſoilli ſoli eſtimādi ſūt ab huiuſmōi grauiſſimi peccati reatu liberi: quia ab infantia ſunt catholici. Nonnullis aūt videt̉ eos tm̄mō peccare ī ſpiritūſanctuꝫqui lauacro regeneratiōis abluti in eccleſia: ⁊ accepto ſpūſcō velut tanto poſtea dono ſaluatoris īerati: mortifero aliquo peccato ſe īmerſerūt: qualia ſūtvel adulteria vel homicidia vel ipſa diſceſſio a noīechriſtiano ſiue catholica eccleſia. Sꝫ iſte ſenſus vnde ꝓbari poſſit ignoro cū ⁊ penitētie quorūcūqꝫ criminū locus in eccleſia nō neget̉: ⁊ ipſos hereticosad hoc vtiqꝫ corripiendoſ dicat apl̓us: Ne forte detillis deus penitētiā ad cognoſcēdam veritatē. Poſtremo nō ait dn̄s qui fidelis catholicꝰ dixerit verbū ꝯͣ ſpiritūſanctū: ſꝫ qͥ dixerit: hoc eſt quicūqꝫ direrit: non remittet̉ ei: neqꝫ in hoc ſeculo neqꝫ in futuro. FAVG. de ſer. dn̄i in monte: Uel alit̓ dicit iohānes apl̓s: Eſt peccatū ad mortē: nō ꝓ eo dico vt roget quis. pctm̄ aūt frīs ad mortē dico etiā: cuꝫ poſtagnitionē dei ꝑ gratiā dn̄i noſtri ieſu chriſti quiſqͣꝫoppugnat fraternitatē: aut aduerſus ipſam gratiaꝫqua recōciliatus eſt deo īuidentie facibꝰ agitat̉. hnius pctī tāta labes ē: vt dep̄candi humilitatē ſubirenon poſſit: etiā ſi peccatū ſuū mala ꝯſcīa ⁊ agnoſ⁊ annunciare cogat̉. Quis mentis affectionē ꝓpterpeccati magnitudinē iam dānationē aliquos habēcredēdꝰ ē? ⁊ hoc fortaſſe eſt peccare in ſpm̄ſanctū. i.ꝑ maliciā ⁊ īuidiā fraternā impugnare charitatem:pꝰ acceptā gratiā ſpūſſcī: qd̓ peccatū dn̄s neqꝫ hicneqꝫ ī futuro ſeculo dimitti dic̄. vnde queri pōt vtꝝin ſpiritūſanctū iudei peccauerint qn̄ dixerunt ꝙ inbee lzebub principe demonioꝝ dn̄s demonia expellebat: vtꝝ enī hoc in ipſū dn̄m dictū accipiamus: qꝛde ſe dic̄ alio loco: Si patrēfamilias beelebub vocauerūt quantomagis domeſticos eius: an qm̄ demagna īuidentia dixerant: ingrati tam pn̄tibꝰ beneficijs qͣꝫuis nondū chriſtiani fuerint: nō ꝓpter ipſeīuidētie magnitudinē in ſpiritūſanctū peccaſſe credendi ſūt. Non enī hoc colligit̉ de verbis dn̄i: videri tn̄ pōt adhuc eos monuiſſe vt accedāt ad gratianon ita peccēt vt nūc peccauerūt. Nūc enim in filiūhoīs dixerūt verbū neqͣꝫ: ⁊ poteſt eis dimitti: ſi conuerſi fuerint ⁊ ei crediderint. Si aūt pꝰqͣꝫ ſpiritulactū acceperint: fraternitati inuidere ⁊ gratiā quatacceperūt oppugnare voluerīt: nō eis dimitti: neqꝫin hoc ſeculo: neqꝫ in futuro. Nā ſi eos ſic haberetcondēnatos: ut nulla ſpes reliqua illis eſſet: nō adhūc monēdo iudicaret cū addidit dicēs: Aut facuearborē bonā ⁊cͣ. YAVG. in li. retract. Hoc aut nonꝯfirmaui: qꝛ hͨ putare me dixi: ſꝫ tn̄ addēdū fuit nihac tam ſcelerata mentis ꝑuerſitate finierit hanc ſitam: quoniā in quocūqꝫ peſſimo ī hac vita conſuūito: nō eſt vtiqꝫ deſperandū: nec ꝓ illo imprudenteorat̉: de quo non deſperat̉. AVG. de ver. do. xiiautem magnū ſecretū huius queſtionis. Lumen ꝑexpoſitionis a dn̄o queratur. Dico aūt charitati veſtre forte in omnibus ſcripturis ſanctis nulla mūior queſtio: nulla difficilior inuenitur. Prius eſdevt aduertatis admoneo: non dixiſſe dominū: his