Ca. IX.
Ex trāſeūte īde ieſu .ſ. a domo pͥncipis. Secuti ſūt eūqno ceci clamātes ⁊ dicētes: Miſere nr̄i fili dauid.¶HRY. Nō aūt parua hͦ iudeoꝝ accuſatio ē: cumhi qͥdē oculis carentes: ex aud tu ſolo fidē ſuſcipiātNō aūt illi hn̄tes viſuꝫ atteſtant̉ miraculis que fiehant. Uide aūt ⁊ eoꝝ deſideriū: neqꝫ enī ſimpliciteracceſſerūt ſed cū clamore: ⁊ nihil aliud qͣꝫ miſericordiā poſtulātes. Filiū aūt dauid vocabāt: qꝛ nomenhonoris eē videbat̉. REMI. Recte gͦ filiū dauidvocāt: qꝛ virgo maria de ſtirpe dauid originē duxit.HIERO. Audiāt martion ⁊ manicheꝰ ⁊ ceteri heretici: qͥ vetꝰ laniāt teſtamentū: ⁊ diſcāt ſaluatoremappellari filiū dauid. ſi enī nō eſt natꝰ in carne: qūovocat̉ filiꝰ dauid? CHRY. Cōſiderādū aūt ꝙ mulrotiens dn̄s voluit rogatꝰ ſanare: vt n̄ aliqͥs eſtimeteū ꝑpter captādā honoris magnificētiā ad miracula inſilir̓e 7HIERO. Et tn̄ rogātes nō curant̉ ī itinere: n̄ trāſitorie vt putabāt: ſꝫ poſtqͣꝫ venit ī domuꝫillā: accedūt ad eū vt introeāt ⁊ pͥmū eoꝝ diſcutiturfides: vt ſic fidei vere lumē accipiant. vn̄ ſequit̉: Cūaūt ve. do. acceſ. ad eū ceci: ⁊ dixit eis ieſus: Creditisqꝛ hec poſ. fa. vo. CHRV. Rurſū aūt h̓ erudit nosgl̓am multitudinis expelle̓: qꝛ enī ꝓpe erat domus:ducit eos illuc ſingulariter curaturꝰ REMI. Quiaūt cecis reddere poterat viſuꝫ: non ignorabat ſi crederent: ſed iō īterrogauit: vt fides eoꝝ q̄ geſtabaturcorde: dū cōfiterent̉ ore: digna fieret ampliori mercede: ſꝫ illd̓ apl̓i: Ore ꝯfeſſio fit ad ſalutē. CHRIEt nō ꝓpter hoc ſolū: ſed vt on̄deret qm̄ digni erātcuratione: ⁊ vt nō aliqͥs dicat: qm̄ ſi miſericordia ſolum ſaluabat oēs ſaluari oportebat. Iō etiā fidemab eis expetit: vt ad excelſiꝰ eo reducat. qꝛ enī dixerant eū filiuꝫ dauid: erudit ꝙ oportet de eo maioraſentire. vn̄ nō dixit: Creditis qm̄ nō poſſum rogarepr̄em: ſed Creditis qm̄ poſſum hoc face̓. de quoruꝫrn̄ſione ſequit̉: Dicūt ei vtiqꝫ dn̄e. Nō vltra filiū dauid eū vocāt: ſed altiꝰ eleuant̉: ⁊ dn̄atianē cōfitent̉.Et tūc iā ipſe īponit eiꝰ manū. vn̄ ſequit̉: Tūc tetigitoculos eoꝝ dicens: Secundū fidē veſtrā fiat vobis.Dicit aūt hoc: fidē eoꝝ affirmās ⁊ conteſtās: qm̄ nōadulatōis erāt verba q̄ dixerāt. Poſtea curationemſubiūgit dicēs: Et aꝑti ſūt oculi eoꝝ. Deinde pꝰ ſanarionē iubet nulli dice̓. ⁊ nō ſimpl̓r iubet: ſed cū multa vehemētia. vn̄ ſequit̉: Et cōminatꝰ eſt eis ieſus dicens: Uidete ne qͥs ſciat. Illi aūt exeūtes diffamauerunt eū in tota terra THI ERO. Dn̄s qͥdē ꝓpter humilitatē fugiēs iactātie gl̓aꝫ hoc p̄ceꝑat: ⁊ illi ꝓptermemoriā gr̄e nō pn̄t tacere bn̄ficium. CHRV. Qd̓aūt alteri dixit: Uade ⁊ ānuncia gl̓am dei: nō eſt ꝯͣriū. erudit enī nos ꝓhibe̓ eos qͥ volūt nos ꝓpter noslaudare. Si aūt ad dn̄i gl̓am refert̉: nō debemꝰ ꝓhibere: ſed magis iniūgere vt hoc fiat̉ HLLA. Uelſilentiū cecis dn̄s imꝑat: qꝛ apl̓oꝝ ꝓpum erat p̄dicare. GREGO. Querendū aūt nobis eſt: qͥd ſit hocꝙ ipſe oīpotens cui hoc eſt velle qd̓ poſſe: ⁊ taceriv̓tutes ſuas voluit: ⁊ tn̄ ab eis qͥ illuminati ſūt qͣſi inuitus iudicat̉; niſi ꝙ ſeruis ſuis ſe ſequētibꝰ exēplūdedit: vt ipſi qͥdē v̓tutes ſuas occultari deſiderēt: ⁊tn̄ vt alijs eoꝝ exēplo ꝓficiāt: ꝓdāt̉ inuiti. Occultēt̉g ſtudio: neceſſitate publicet̉: ⁊ eoꝝ occultatio ſit cuſtodia ꝓpͥa: eoꝝ publicatio ſit vtilitas aliena. REMI GIVS. Allegorice autē ꝑ hos duos cecos duo
ppl̓i deſignant̉ .i. iudaicꝰ ⁊ gentilis. vel duo ppl̓i iudaice gētis: nā tꝑe Roboā: regnū eiꝰ diuiſuꝫ ē in duas ꝑtes. De vtroqꝫ aūt ppl̓o in ſe credēte chriſtꝰ illuminauit in domo: ꝑ quā ītelligit̉ eccl̓a: qꝛ abſqꝫ vnitate eccl̓e nullꝰ ſaluari pōt. Illi autē qͥ ex iudeis crediderūt aduentū dn̄i: ꝑ vniuerſū orbē diffamauer̄t.RABA. Domꝰ aūt pͥncipis ſynagoga eſt ſubditamoyſi: domꝰ ieſu celeſtis ē Hieruſalē. Dn̄o gͦ ꝑ hocſeculū trāſeūte: ⁊ in domū ſuam reuertēte: Duo ceciſecuti ſūt euꝫ: qꝛ p̄dicato euāgelio ꝑ apl̓os multi exiudeis ⁊ gentibꝰ ceperūt eū ſeqͥ. Sed poſtqͣꝫ in celūconſcēderat: intrauit in domum .i. in eccleſiam: ⁊ ibiilluminati ſunt.¶ Egreſſis aūt illis: ecce obtuler̄tei hoīem mutuꝫ demoniū hn̄tem: ⁊eiecto demonio locutꝰ eſt mutus: ⁊mirate ſūt turbe dicētes: Nūqͣꝫ apperuit ſic in iſrael. Pharizei autē dicebant in pͥncipe demonioruꝫ eijcitdemonēs.REMI. Pulchre illuminatis cecis muto loquelam reddidit: ⁊ obſeſſum a demone curauit. in quofcō on̄dit ſe dn̄m v̓tutū ⁊ celeſtis medicine auctorē.nā ⁊ ꝑ iſaiā dcm̄ eſt: Tūc aperient̉ oculi cecoꝝ ⁊ aures ſurdoꝝ patebūt: ⁊ aꝑta erit lingua mutoꝝ. vn̄ dr̄Egreſſis aut illis: ecce obtulerūt ei hoīeꝫ demoniuꝫhn̄tem. ¶ HI ERO. Quod aūt dr̄ grece cōphos: magis tritū eſt ẜmoni cōi: vt tā ſurdꝰ qͣꝫ mutꝰ intelligatur. ſed moris eſt ſcripturaꝝ cophon indifferent̉ velſurdū vel mutū dicc̄. CHRY. Nō aūt nature erathec paſſio: ſed ex demonis inſidijs: iōqꝫ ⁊ alijs indiguit qͥ eū īducerent: neqꝫ enī ꝑ ſeip̄ꝫ rogare poteratſine voce exiſtēs: neqꝫ alijs ſupplicare demone aīaꝫcū lingua colligāte. ꝓpt̓ hoc neqꝫ expetit fidē ab eoſꝫ cōfeſtī egritudinē ſanat. vn̄ ſeqͥt̉: Et eiec. demo. lo.eſt mutꝰ HILA. In quo reꝝ ordo ẜuatꝰ eſt. namdemon pus eijcit̉: ⁊ tūc reliqͣ corꝑis officia ſuccedūtSeqͥt̉: Et mi. ſūt tur. di. Nūqͣꝫ ap. ſic ī iſrl̓ CHRY.Preponebat qͥdē ceteris eū: nō qꝛ curabat ſolū: ſedqm̄ facile ⁊ velocit̉: ⁊ infinitas egritudines ⁊ īſanabiles ſanabat. Hoc aūt maxīe phariſeos ꝯtriſtabat:qm̄ oībꝰ eū ꝓponebāt: nō ſolū his qͥ tūc erāt: ſꝫ ⁊ hisqͥ vnqͣꝫ geniti fuerāt ī iſrael. vn̄ phariſei ꝯcitati econtrario detrahebāt. ꝓpt̓ qd̓ ſeqͥt̉: Phari. aūt dice. Inpͥn. demo. eijcit demo. REMI. Scribe nāqꝫ ⁊ phariſei fcā dn̄i negabāt q̄ poterat: ⁊ q̄ nō poterāt negare: in ſiniſtrā ꝑtē interp̄tabāt̉: ſꝫ illd̓ pſalmi: In multitudīe v̓tutis tue mētient̉ tibi īimici tui. CHRY.Eoꝝ aūt dicto qͥd ē demētiꝰ? Nō .n. ꝯfingi pōt ꝓijce̓demonē alteꝝ demonē: ſuis enī applaude̓ ꝯſueuit:nō diſſolue̓ ſua. Chriſtꝰ aūt nō ſolū demones eijciebat: ſꝫ ⁊ leproſos mūdabat ⁊ mortuos ſuſcitabat: ⁊peccata ſoluebat: ⁊ regnū dei p̄dicabat: ⁊ ad pr̄emhoīes adducebat: q̄ demō neqꝫ poſſet face̓ neqꝫ vellet. ¶ RAB A. Myſtice aūt ſic̄ ī duobꝰ cecis ſignatus ē vterqꝫ ppl̓s iudeoꝝ ⁊ gentiū: ita ī hōie muto ⁊demoniaco generalit̓ ſignatū ē om̄e genꝰ humanū.YHILA. Uel ī muto ⁊ ſurdo ⁊ demoniaco gentiūplebs īdigna totiꝰ ſalutis īfert̉. oībꝰ enī vndiqꝫ ma
g 2