Mattheus

Corꝑe itaq̄ꝫ d̓ormiebat vt apl̓os faceret vigilare: ⁊ne oēs nos vnqͣꝫ aīo dormiamꝰ. Tanto aūt metu diſcipuli fuerāt ꝯterriti ⁊ pene aīo alienati: vt irruerētin eū: ⁊ nō modeſte ac leuiter ſuggererēt: ſꝫ turbulēter ſuſcitarēt eū. vn̄ ſeqͥt̉: Et acceſ. ad eū di. eiꝰ ⁊ ſuſci.eū di. Dn̄e ſalua nos perimꝰ H E. Huius ſigni typū in iona legimꝰ: qn̄ ceteris ꝑiclitantibꝰ ipſe ſecurꝰē ⁊ dormit ⁊ ſuſcitat̉ YORIG. O veraces diſcipuliSaluatorē vobiſcū habetis: ⁊ de ꝑiculo timetis. Uita vobiſcū ē ⁊ de morte ſoliciti eſtis. Sꝫ rn̄deant: ꝑuuli ſumus ⁊ adhuc infirmi: ideoqꝫ timemus. vndeſequitur: Et dicit eis ieſus: Quid timidi eſtis modice fidei; Quaſi diceret: ſi potentem me ſuper terraꝫcognouiſtis: quare nō creditis ꝙ ī mari potēs ſim:Et ſi mors irrueret: nōne debuiſtis eā cōſtantiſſimeſuſtine̓? Qui modicū credit arguet̉: qͥ nihil credit cōtēnetnr CHRX. ī hō. Si aūt aliqͥs dixerit: qm̄ nōfuit modice fidei accedētes excitare ieſū: hoc ſignūfuit: ꝙ nō decentē de ipſo opinionē habebāt. Nouerant ꝙ excitatꝰ poterat mare increpare: nōdumaūt ꝙ dormiēs. Propt̓ hoc etiā neqꝫ preſentibꝰ turbis hoc ſignū fecit: vt nō accuſent̉ modice fidei: ſeddiſcipulos ſolū accipiēs corrigit ⁊ prius ſoluit turbationē aquaꝝ. vn̄ ſeqͥtur: Tūc ſurgēs imꝑauit ventis ⁊ mari: ⁊ facta ē tranqͥllitas magna yHIE. Ex hͦaūt loco intelligimꝰ ꝙ oēs creature ſentiāt creatorem. qͥbus .n. imꝑat̉: ſentiūt imꝑantē. nō errore hereticoꝝ: qͥ oīa putāt aīantia ſenſibilia eē: ſed maieſtate cōditoris q̄ apud nos inſenſibilia ſunt: illi ſenſibilia ſūt YORIG. Imꝑauit gͦ ventis ⁊ mari. et d̓ magno vento facta ē tranqͥlfitas magna. Decet enī magnū magna face̓: ⁊ iō qͥ prius magnifice ꝯturbauitꝓfundū maris: nūc iteꝝ tranqͥllitatē magnam fieriiuſſit: vt diſcipuli nimiū cōturbati: magnifice letarētur YCHRY. in ho. In hͦ etiam on̄dit̉ ꝙ oīs confeſtim ſoluta eſt tempeſtas: ⁊ neqꝫ ſemita turbatiōisremāſit: qd̓ quidē extraneū erat. Cū enī naturaliterfluctuatio termīat̉ vſqꝫ ad multū tēpꝰ aq̄ ꝯcutiunt̉ſed hic ſimul oīa ſoluebant̉. vn̄ qd̓ de pr̄e dictuꝫ ēDixit: ⁊ ſtetit ſpūs ꝓcelle. hoc chriſtꝰ oꝑe impleuit.ſolo enī v̓bo ⁊ precepto ſedauit ⁊ refrenauit. A viſuaūt ⁊ a ſomno ⁊ ex vtēdo nauigio qͥ aderant: eū hominē eſtimabant: ꝓpter hoc in admirationē ceciderūt. vn̄ ſeqͥtur: Porro hoīes mirati ſūt dicētes: qual̓ē h̓: qꝛ vēti ⁊ mare obediūt ei? GLO. Chryſoſtoꝰponit hāc litterā: Qualis eſt hic hō: ſomnꝰ enī ⁊ qd̓apparebat hoīem demōſtrabat: ſꝫ mare ⁊ trāquillilitas deū on̄debat. YORIG. Sed qui hoīes miratiſunt? Nō putes hic apl̓os ſignificatos. nuſqͣꝫ enī inuenimꝰ p̄ter honorē cognominari: ⁊ dn̄i diſcipuloſſed ſꝑ aut apl̓i aut diſcipuli noīant̉. Mirabāt̉ gͦ hihoīes qͥ cū eo nauigabāt: quorum erat nauicula.HIE. Si aūt quis ꝯtētioſe voluerit eos qͥ mirabantur fuiſſe diſcipulos: rn̄debimꝰ recte hoīes appellatos: qꝛ necdū nouerāt potentiā ſaluatorisY QRI.Nō aūt interrogantes dicunt: qualis ē iſte? ſed aſſerentes: qꝛ iſte talis ē: cui venti ⁊ mare obediūt. Qualis gͦ eſt iſte .i. quātus: qͣꝫ fortis: qͣꝫmagnus. Iubet oīcreature: ⁊ nō ſuꝑgredit̉ iuſſionē eius. ſoli hoīes reſiſtūt: ⁊ ideo in iudicio dānabūtur. Myſtice āt oēsin ſancte eccleſie nauicula cū dn̄o ꝑ hūc vndoſū ſuꝑnatamus mundū. Ipſe aūt dn̄s pio obdormit ſom-

no: patientiā noſtrā ⁊ impioꝝ penitentiā expectāsIHILA. Uel dormit: eo ꝙ ſomno nr̄o cōſopiat̉ īnobis. Maxīe aūt aliud accidit: vt a deo auxiliū inpericuli metu ſperemꝰ: atqꝫ vtinā vel ſpes ſera cōfidat ſe ꝑiculū poſſe euadere: chriſti intra ſe vigilantevirtute. PORIGE. Alacrit gͦ accedamꝰ ad eū cu ppheta dicētes: Exurge quare obdormis dn̄e: ⁊ ipſeimꝑabit vētis .i. demonibꝰ ⁊ concitāt fluctꝰ .i. pͥncipes huiꝰ mūdi ad ꝑſecutiōes ſcīs īmittendas: facitqꝫ tranqͥllitatē magnā circa corpꝰ ⁊ ſpm̄: pacē ecclefie: ⁊ ſerenitatē mūdō YRABA. Uel alit̓: Mare ēeſtus ſeculi. Nauicula quā chriſtꝰ aſcēdit: intellgit̉arbor crucis: cuiꝰ auxilio fideles trāſactis mūdi fluctibꝰ ꝑueniūt ad celeſtē patriā qͣſi ad littꝰ ſecuꝝ. in qͣchriſtꝰ vna cū ſuis aſcēdit. vn̄ pͥus ait: Qui vult venire pꝰ me: abneget ſemeripſū: ⁊ tollat crucē ſuā ⁊ ſeqͣtur me. Cū gͦ chriſtꝰ ī cruce poſitꝰ fuiſſet: motꝰ magnꝰ factꝰ ē: qꝛ cōmote ſūt mentes diſcipuloꝝ de eiꝰpaſſione: ⁊ nauicula oꝑta ē fluctibꝰ: qꝛ tota vis perſecutionis circa crucē chriſti fuit: vbi .ſ. morte occubuit. vn̄ dictū eſt: Ipſe v̓o dormiebat. Suū dormiremori ē. Excitant aūt diſcipuli dn̄m: dū turbati morte: maximimis votis reſurrectionē querūt dicētes:Salua reſurgēdo: qꝛ perimꝰ turbatiōe tue mortis.Ipſe v̓o reſurgēs increpat duriciā cordis eoꝝ vt alibi legit̉: Imꝑauit aūt vētis: qꝛ diaboli ſuꝑbiā ſtrauit. Imꝑauit mari: qͥ veſaniā iudeoꝝ difiecit: ⁊ factaeſt tranqͥllitatas magna: qꝛ fedate ſūt mentes diſcipuloꝝ viſa reſurrectiōe. I GLQ. Uel nauicula ē eccleſia pn̄s ī qͣ xp̄s cū ſuis mare ſcl̓i trāſit: aquas ꝑſecutoꝝ cōpeſcit: vn̄ miremur ⁊ gr̄as agamus.¶ Et cū ueniſſet ieſus trans fretuꝫin regionē gerazenoꝝ occurrerūt eiduo hn̄tes demonia de monumentis exeuntes ſeui nimiſ: ita ut nemopoſſet trāſire ꝑ uiā illā. Et ecce clamauerūt dicētes: Quid nobis ⁊ tibi ieſu fili dei? Ueniſti huc an̄ tēpustorquere nos. Erat aūt nō lōge abillis grex multoꝝ porcoꝝ paſcensDe mones aūt rogabāt eū dicētes:Si eijcis nos hinc: mitte nos īgregem porcoꝝ. Et ait illiſ: Ite. At illi exeutes abierūt in porcos. Et eoce magno impetu abijt totꝰ grex ꝑp̄ceps in mare: ⁊ mortui ſūt ī aquis.Paſtores aūt fugerūt: ⁊ ueniētes īciuitatē nūciauerūt hec oīa: ⁊ de hiſꝗ demonia habuerant. Et ecce totaciuitas exijt obuiā ieſu: ⁊ uiſo eo roabant eū ut trāſiret a finibꝰ eoruꝫ.ICHRY. ī ho. Quidā hoīes xp̄m hoīeꝫ eē dicebāt.venerūt demones diuītatē eiꝰ diuulgātē vt qͥ mareꝓcelloſū ⁊ rurſus quietū nō audierāt: demones au