Mattheus
autē ipſe ieſus ait: Neqꝫ ī iſrael tantā fidē īueni. vn̄videt̉ iudeū illū eē: mihi aūt videt̉ idē hic ⁊ ille eſſeSed qn̄ lucas dicit: ꝙ miſit vt veniat: blādicias iudeoꝝ inſinuauit. Conueniens enī eſt crede̓ centurionem volentē abire ꝓhibitū eē a iudeis blādientibꝰ⁊ dicentibꝰ: qm̄ nos adimꝰ ⁊ cōducimꝰ. Sed qn̄ abeoꝝ īminentia erutꝰ ē: tūc miſit dicens: Ne eſtimesꝙ ꝓpter deſidiā nō veni: ſed qꝛ me īdignū eſtimauivt te in domū meā ſuſciperē. Quod aūt mattheꝰ aitnō ꝑ amicos: ſed ꝑ ſeipſum hoc eū dixiſſe: nihil ꝯͣriūeſt: vterqꝫ enī deſideriū viri repn̄tauit. Et qm̄ d̓ chriſto decentē opinionē habebat. Cōueniēs autem eſtopinari ⁊ ipſum poſtqͣꝫ miſit amicos aduenientē ꝑſe hec dicere. Si aūt non hoc dixit lucas: neqꝫ illudmattheꝰ nō ſibi ꝯͣdicūt: ſꝫ cōplent q̄ ab inuicē derelīquebant̉ ¶4 VG. de cō. euan. Mattheꝰ gͦ acceſſuꝫcenturionis ad dn̄m ꝑ alios ſcm̄ cōpendio dice̓ voluit: qꝛ fidē eiꝰ qua vere ad deū accedit̉: laudauit utdiceret: Nō inueni tātā fidē in iſrael. Lucas autē iōtotū qꝛ geſtū eſt aperuit: vt ex hoc intellige̓ cogeremur: qͣliter eū accepiſſe dixerit mattheꝰ: qͥ mentiri n̄potuit̉. FCHRV. in ho. Neqꝫ enī eſt ꝯͣriū ꝙ fabricauit ſynagoga ẜm lucā: ⁊ ꝙ hic on̄dit̉ nō eē iſraelitapoſſibile enī eſt iudeū nō exiſtentē ⁊ ſynagogam fabricaſſe ⁊ gentem diligere.¶ Audiēs aūt ieſus miratꝰ eſt: ⁊ ſequētibus ſe dixit: Amē dico uobis:nō inueni tantā fidē in iſrael. Dicoaūt uobis: ꝙ multi ab oriēte ⁊ occidente ueniēt ⁊ recūbet cū abraam ⁊iſaac ⁊ iacob ī regno celoꝝ: filij autēregni eijcient̉ ī tenebras exterioresIbi erit fletus ⁊ ſtridor dentiū. Etdixit ieſus centurioni: Uade ⁊ ſicutcredidiſti fiat tibi: ⁊ ſanatus eſt puer ex illa hora.¶ CHRI̓. in ho. Sicut qd̓ leproſus dixerat de chriſti ptāte: ſi vis potes me mūdare: chriſti voce confirmat̉ dicentis: Uolo: mūdare. ita ⁊ hic centurionemde chriſti ptāte teſtantē nō ſolū nō accuſauit: ſꝫ etiācōmendauit. Sed ⁊ ampliꝰ aliqͥd fecit: intentionemenī laudis euāgeliſta ſignificās dicit: Audiēs auteꝫieſus miratꝰ eſt/ QRIGE. Attende qͣꝫtū ſit aūt qͣleqd̓ deus vnigenit mirat: aurū: diuitie: regna: pͥncipatus in cōſpectu eiꝰ ſunt tāqͣꝫ vmbra vel terminosdecidens. Nihil gͦ hoꝝ in cōſpectu dei mirabile eſt:qͣſi magnū vel p̄cioſū: ſed tm̄ fides hāc mirat̉ honorificans: hāc acceptabilē ſibi eſtimat. ¶VG. ſupergeneſim ꝯͣ manicheos: Quis autē illo fecerat̉ illā fidem niſi ipſe qͥ admirabat̉? ꝙ ſi ⁊ alius eam feciſſetvt quid miraret̉: qͥ p̄ſcius erat? Qd̓ gͦ mirat̉ dn̄s nobis mirandū eſſe ſignificat: qͥbus adhuc opus eſt ſicmoueri. oēs enī tales motus eiꝰ nō ꝑturbati animiſigna ſunt: ſed docētes magiſteriū CHRI. in ho.Unde plebe omni pn̄te admiratus eē dr̄: ⁊ alijs exēplum dedit: vt eū mirent̉. Sequit̉ enī: Et ſequētibꝰſe dixit. Amē dico vobis: nō īueni tantā fidē ī iſrael
V ¶ VG ꝯͣ fauſtū: Fidē laudat illiꝰ: nō aūt deſerrionem milicie īperauit/ HI ERO. Hoc aūt de pn̄tibꝰloquit̉: non de oībus retro priarchis ⁊ ꝓphetis.CHRY̓. ſuꝑ matth. Credidit enī andreas: ſed ioharne dicente: Ecce agnꝰ dei. credidit petrus: ſed euangeliſante ſibi andrea credidit philippꝰ: ſed legendoſcripturas nathanael: ⁊ pͥus ſignum diuinitatis accopit: ⁊ ſic fidei cōfeſſionē obtulit VORIGE. Iairusiſraelis pͥnceps ꝓ filia ſua petēs: non dixit: Dic v̓boſed Ueni velociter. Nicodemꝰ de fidei ſacr̄o audiē.ait: Qūo pōt hoc fieri. Maria ⁊ marta dicūt: Dn̄e ffuiſſes hic frater meꝰ non fuiſſet mortuꝰ: qͣſi dubittes ꝙ vbiqꝫ poſſet adeſſe dei potētia/ CHR̓. ſi.matth. Aut ſi volumꝰ fideliorē putare iſtuapl̓oita teſtimoniū chriſti ītelligendū eſt: ꝙ vnūquodqꝫbonū hōis ẜm quātitatē ꝑſone illiꝰ laudat̉: ruſticuenī dicere aliquid ſapienter magnū eſt: qd̓ de philoſopho non eſt mirū: ſic de centurione dcm̄ eſt: ī nullo tantā fidē inueni in iſraely CHRl̓. in ho. Norenī erit equale iudeū credere ⁊ gentilem HIER.Uel forte in centurione fides gentiū p̄ponit̉ iſrael.vn̄ ſubdit: Dico autē vobis ꝙ multi ab oriente ⁊ oēcidente veniet. AVGV. de v̓. do. Nō Oēs ait. ſedMulti: tn̄ ipſe ab oriēte ⁊ occidēte iſtis duabꝰ paribus totꝰ orbis deſignat̉ YAIMQ. Uel ab orienteveniūt qui ſtatim illuminati trāſent ab occidēte: hiqui ꝑſecutionē vſqꝫ ad mortē tolerauerūt ꝓ fide. vl̓ab oriente quis venit cū ab infantia deſeruire īcipit.ab occidente: dū in ipſa decrepita etate ad deū ꝯuertitur. QRIGE. Sed qūo alibi dicit: ꝙ pauci ſuntelecti? ꝑ diuerſas enī generationes pauci electi ſuntſimul v̓o ꝯgregati in tꝑe viſitatōis multi īuenient̉.Sequit̉: Et recūbent. nō carnaliter iacētes: ſed ſpiritaliter reqͥeſcētes: nō tēporaliter potātes: ſed etemliter epulantes cū abraā iſaac ⁊ iacob in regno celorū. vbi lux: exultatio: gl̓a: ⁊ lōgeuitas vite eterne.HI ERO. Quia aūt deus abraā celi conditor: patechriſti eſt iccirco in regno celorū ē: ⁊ abraā cū quoaccubiture ſunt natiōes: q̄ crediderūt in chriſtū filiūcreatoris. ¶AVG. de v̓. do. Sic̄ aūt videmꝰ chriſtianos vocatos ad celeſte cōuiuiū: vbi ē panis iuſticiapotꝰ ſapīa: ita videmꝰ ⁊ iudeos reprobatos. vn̄ ſedt̉:Filij aūt regni eijcient̉ ī tenebras exteriores. Iudeiſ. qͥ legē acceperūt: qͥ celebrāt figura oīuꝫ futuroriq̄ cū pn̄tia nō agnouerūt̉ / HIERQ. Uel filios regni dicit iudeos qꝛ in eis deꝰ an̄ regnauit. PCHRIin ho. Uel filios regni eos dicit qͥbus regnū eratparatū: qd̓ ⁊ magꝭ eoſ mordebat. 7AVG. ꝯͣ fauſtu:Si gͦ nō ꝯmēdauit moyſes ppl̓o iſrael dn̄i: niſi deuꝫAbraā Iſaac ⁊ Iacob: eūqꝫ ip̄m chriſtꝰ cōmēdat n̄eſt conatꝰ illū ppl̓m auerte a deo ſuo: ſed iō minateſt eos iturꝰ in tenebras exteriores ꝙ auerſos videret eos a deo ſuo: in cuiꝰ regno gētes vocatas ex ioto orbe terraꝝ recubituras dicit cū Abraā iſaac ⁊ lacob: nō ob alid̓ qͣꝫ ꝙ fidē tenuiſſent dei abraā iſaat⁊ iacob. Quibꝰ nō qͣſi in morte correctis: vel pꝰ paſſionē ſuā iuſtificatis teſtimoniū dominꝰ ꝑhibebat.HIERO. Tenebre aūt exteriores dicūt̉: qm̄ qui adn̄o expellit̉ foras: reliqͥt lumen AIMO: Quidaūt ibi paſſuri ſint: manifeſtat cū ſubdit: Ibi erit netus ⁊ ſtridor dentiū. Per metaphorā enī mēbrorūꝫpenas deſcribit tormētoꝝ. Sol ēt enim oculi fumo