Mattheus

eū curaſſet: quis ſcire poterat: cuiꝰ virtute ſanatꝰ eētIgit̉ volūtas mundandi facta eſt ꝓpter leproſumUerbum autē ꝓpter ſpectantes. Ideo dixit: Uolomundare/ HIERO. Non aūt vt pleriqꝫ latinoruꝫputant iunctim legendū eſſe: Uolo mundare. ſed ſeparatī Uolo. deinde imperās dicat: Mūdare. Illeenī dixerat: Si vis. dominꝰ reſpōdit: volo. Ille pͥmiſerat: Potes me mūdare: dominꝰ dixit: Mundare.THRY̓. in homel̓. Nuſqͣꝫ autē videt̉ dicere hoc v̓bum: qͣꝫuis magna ſigna faciens: ſed hic ꝓpterea appoſuit Uolo: vt opinionē plebis ⁊ leproſi de eiꝰ poteſtate cōfirmaret. CHRI̓. in ho. Leſſit autē mandanti natura cum decēti velocitate. Et ideo ſequit̉:Et confe. mun. eſt le. eius. ſed hoc qd̓ dicit: Confeſtimultum eſt tardiꝰ velocitate q̄ ẜm opus eſt facta.ORIGE. Quia enī non dubitauit credere: non tardat̉ ſanatio: qui non diſtulit confeſſionē: non differtur mundatio. AVGV. de con. euan. Huiꝰ autemleproſi mundati: quē lucas meminit: nō ſane hoc ordine ſed vt ſolent p̄termiſſa recordari: poſteriꝰ factap̄occupari: ſicut diuinitꝰ ſuggerebāt̉: vt antea cognita poſtea recordādo reſcriberēt/ CHRY. in home.Curās autem eiꝰ corpus iubet nulli dicere. vn̄ ſeqͥt̉:Et ait illi ieſus: vide nemini dixeris. Quidā igit̉ aiūtquoniā ideo iuſſit hoc vt non malignent̉ circa eiuspurgationē: qd̓ inſipient̓ dicit̉. Non enī ita mūdauit: vt dubitabilis eſſet mūdatio: ſed nulli dicere iubet: docens nō intelligere oſtentationē ⁊ honorem.Qualit̓ igit̉ alij ſanato iubet dicere? Sed in hoc erudiuit nos bone mentis eſſe. Non enī illic diuulgariſe iuſſit: ſed dari gl̓am deo. ꝑ leproſum ergo hūc inſtruit nos nō eſſe vane glorioſos: ꝑ illum autē noneſſe ingratos: ſed oīa ad laudē dei referre AHIEREt reuera quid erat neceſſe ꝙ ẜmone iactaret: quodcorꝑe p̄ferebat̉. HILA. Uel vt ſalus hec non offeret̉ potius qͣꝫ q̄reret̉ ſilentiū īperat. Sequit̉: Sꝫ vade on̄de te ſacerdo. HI ER. Mittit aūt eum ad ſacerdotes: pͥmū ꝓpt̓ humilitatē: vt ſacerdotibꝰ deferre videat̉: deinde vt videntes leproſum mundatuꝫſi crederent ſaluatori: ſaluarent̉. ſi v̓o non crederētinexcuſabiles fierēt: ⁊ ſimul ne qd̓ ī eo ſepiſſime criminabant̉: legē infringe̓ videret̉/ CHRY. ī home.Neqꝫ enī vbiqꝫ eā diſſoluebat: neqꝫ vbiqꝫ cuſtodiebat: ſed qn̄qꝫ quidē hoc qn̄qꝫ illud faciebat: in vnoqͥdem future ſapīe p̄parās vitam: in altero autē īuerecundā iudeoꝝ cohibens linguā: ⁊ cōdeſcēdēs imbecillitati eoꝝ. Un̄ apl̓i appare̓t qn̄qꝫ quidē obẜuātes legē: qn̄qꝫ aūt eā p̄termittētes. ORIGE. Uelmittit ad ſacerdotes vt cognoſcāt: qꝛ non ꝑ legis cōſuetudinē mūdatꝰ eſt: ſed ꝑ gr̄e oꝑationē HIER.Erat autē in lege p̄ceptum: vt qui mundati fuerantlepra: offerrēt munera ſacerdotibꝰ. vn̄ ſequit̉: Et offer munus tuū: quod p̄cepit moyſes in teſti. illis.CHRI. Non ſic intellige qꝛ hoc moyſes p̄cepit inteſtimoniū illis: ſꝫ vade tu offer in teſtimoniū illis.CHRI. in ho. p̄uidens enī chriſtꝰ eos ex hoc nihilꝓfecturos: non dixit: In emendationē eoꝝ: ſed Inteſtimoniū .i. in accuſatōem ⁊ atteſtatōem: quoniaꝫque a me erāt fienda: oīa facta ſunt. Et lꝫ eos p̄uiderim non emēdari: non tn̄ dimiſi q̄ facere oportebat.Illi autē in ꝓpͥa māſerūt malicia. Non auteꝫ dixit:munus qd̓ ego iubeo: ſed qd̓ moyſes iuſſit: vt interī

trāſmittat ad legē: ⁊ iniquoꝝ obſtruat ora: vt enimnō dicant: quoniā ſacerdotū gl̓am rapuit: opus qrdem ipſe īpleuit: ꝓbationem auteꝫ illis conceſſit.ORIGE. Uel offer munus tuū: vt oēs qui vidēt teportare miraculo credāt̉/ CHRV̓. ſuꝑ mattheunUel iō iubet offerri munera vt ſi poſtmodum eū expellere vellēt diceret eis: munera qͣſi a mundato acepiſtis: ⁊ qūo me qͣſi leproſuꝫ expellitis. HLLUel legendū eſt qd̓ moyſes p̄cepit in teſtimoniumillis: qꝛ qd̓ moyſes in lege p̄cepit: teſtimoniū eſt nōeffectus. BEDA. in ho. Si quē autē moueat: qūodn̄s cū videat̉ moyſi ſacrificiuꝫ approbare: id eccl̓anon recipiat: meminerit ꝙ nōdū chriſtꝰ corpꝰ ſuobtulerat ꝑ paſſionē in holocauſtū. Non aut oportebat auferri ſignificantia ſacrificia pͥus qͣꝫ illud qd̓ſignificabat̉ ꝯfirmatū eēt teſtimonio apl̓oꝝ p̄dicartium ⁊ fide credentiū ppl̓oꝝ. Uir autē iſte genꝰ humanū deſignat: qui nō ſolum leproſus: veꝝ etiā iuxta euāgeliū luce plenus lepra fuiſſe deſcribit̉. Omnes enī peccauerūt: ⁊ egent gl̓a dei: illa .ſ. vt extentamanu ſaluatoris hoc eſt incarnato dei v̓bo humanamqꝫ cōtingente naturā: ab erroris priſci vanitatemundent̉. ⁊ qꝛ diutiꝰ abominabiles ⁊ a caſtris populi dei eiecti iā aliqn̄ tēplo redditi ⁊ ſacerdoti:ant offerre corꝑa ſua hoſtiā viuētem: illi .ſ. cui dicit̉:Tu es ſacerdos in eternū. REMI. Moraliter aūtꝑᶠ leproſum deſignat̉ peccator: nā peccatū īmūdā ⁊variā aīam facit: qui an̄ chriſtū ꝓcidit: qn̄ de pͥſtinisneccatis confundit̉: ⁊ tn̄ debet cōfiteri ⁊ remediumpnīe poſtulare. nā leproſus vulnꝰ on̄dit: ⁊ remediipoſtulauit. Extendit aūt dn̄s manū qn̄ auxiliū diune miſerationis īpendit: ⁊ ſtatī cōſequit̉ remiſſionēdelictoꝝ: nec debet eccl̓e eidem reconciliari: niſi iudicio ſacerdotis.¶ Cū aūt introiſſet capharnaū: acceſſit ad eū centurio: rogās euꝫ ⁊ dicens: Dn̄e puer meꝰ iacet in domoparalyticuſ: ⁊ male torquet̉. Et aitille ieſus: Ego ueniā ⁊ curabo euꝫ.Et rn̄dens centurio ait: Dn̄e nō ſūdignꝰ ut intres ſub tectuꝫ meū: ſedtm̄ dic uerbo ⁊ ſanabit̉ puer meuſ.Nā ⁊ ego hō ſum ſub ptāte ꝯſtitutus hn̄s ſub me milites: ⁊ dico huicuade ⁊ uadit: ⁊ alij ueni ⁊ uenit: ⁊ſeruo meo: fac hoc ⁊ facit.CHRY. ſuꝑ matth. Poſtqͣꝫ dn̄s diſcipulos docuit in mōte: leproſuꝫ aūt ſanauit ſub monte: venit capharnaū in myſterio: qꝛ pꝰ iudeoꝝ mūdationem venit ad gētes. AVG. Capharnaū enī que villa pinguediuis interp̄tat̉: ſiue ager ſolutōis: eccl̓am q̄exgentibꝰ eſt collecta ſignificat: que ſpiritali pinguedne eſt repleta: ẜm illud: Sicut adipe ⁊ pinguedinerepleat̉ aīa mea. Et īter preſſuras ſeculi de celeſtibꝯſulat̉: ſꝫ illud: Cōſolatōes tue letificauerūt aīammeā. vn̄ dr̄: Cū aūt introiſſet capharnaū: acceſſit adeū centurio. ¶ AVGV. de v̓. domi. Iſte centurio de