Ca. VII.

erant apud oēs miracula facientes: illic aūt vidēt ſeipſos punitos admirātes dicūt: Dn̄e: nōne in nomine tuo. Quidā autē dicūt: qm̄ non in tꝑe in quo hecmiracula faciebāt iniqua agebāt: ſed poſtea. Sed ſihec erit rurſus qd̓ dn̄s volebat mōſtrare: non ꝯſtatꝙ .ſ. neqꝫ fides neqꝫ miracula valent: bona vita nonexiſtēte: qd̓ ⁊ paulus dicit: Si habuero fidē vt montes tranſferā: charitatē autē nō habuero: nihil ſum.CHRV. Sed ꝯſidera qꝛ ī noīe dicūt: nō in ſpiritu.ꝓphetant enī in noīe chriſti: ſed in ſpū diaboli: quales ſunt diuinatores. Sed ſic diſcernunt̉ qm̄ diabolus īterdū falſa dicit: ſpirituſſanctꝰ nunqͣꝫ. Cōceſſuꝫeſt aūt ⁊ diabolo īterdū vera dicere: vt mendaciumſuum rata veritate cōmendet. Demonia autē eijciūtin noīe chriſti hn̄tes ſpm̄ inimici: magis aūt nō eijciunt: ſed eijcere vident̉ colludētibus ſibi demonibꝰ.faciūt ⁊ virtutes .i. miracula: nō vtilia ⁊ neceſſaria ſꝫinutilia ⁊ vacua. yAVG. de ſer. do. Legāt enī quāta fecerint reſiſtentes moyſi magi egyptioꝝ HI ERO. Uel aliter: ꝓphetare vel v̓tutes face̓ ⁊ demonia eijcere etiā diuina v̓tute īterdū nō eſt eius meriti qͥ oꝑat̉: ſed vel īuocatio noīs chriſti hoc agit: velob cōtēplationē eoꝝ qͥ inuocant: aut vtilitatē eoꝝ qͥvident ⁊ audiūt cōcedit̉: vt lꝫ hoīes deſpiciāt ſignafaciētes: tn̄ deū honorant ad cuiꝰ inuocatōem fianttanta miracula. nā ⁊ ſaul ⁊ balaā ⁊ cayphas ꝓphetauerūt. ⁊ in actibꝰ apl̓oꝝ filij ſene videbant̉ eijceredemonia: ⁊ iudas apl̓s cū aīo ꝓditoris multa ſignaīter ceteros apl̓os feciſſe narrat̉. CHRY. ī homeQuia enī nō oēs ad oīa aꝑte ſe habebāt: ſed hi qͥdeꝫerāt vite pure: fidē aūt nō tātaꝫ habebāt: hi aūt ꝯͣriūiō deꝰ illos ꝓbos cōuertebat: vt multā oſtēderet fidem: hos aūt ꝑ hoc ineffabile ſignoꝝ donū vt fierētmeliores euocabat. vn̄ ⁊ cū multa copia hāc gr̄ameis dabat. Dicūt enī: Uirtutes multas fecimꝰ. Sꝫ qꝛcirca eū qͥ eos ita honorauit: ingrati facti ſunt: recteſequit̉: Tūc ꝯfitebor illis qꝛ nūqͣꝫ noui vos. Signāter dicit: tūc cōfitebor: qꝛ multo tꝑe an̄ dice̓ diſſimulauerat. CHRV. Grandē enī irā grandis dilatio p̄cedere debet: q̄ iuſtiꝰ facit dei eſſe iudiciū: ⁊ digniorem īteritu peccatoꝝ. Sciendū aūt ꝙ peccatores neſcit deꝰ: qꝛ nō digni ſunt vt cognoſcant̉ a deo: nō qͥaoīno ipſos nō cognoſcat: ſed qꝛ ſuos eſſe illos noncognoſcit. Sed videt̉ eos non cognoſce̓: qꝛ non eosdiligit: ſicut etiā nō vident̉ deū cognoſce̓ qͥ nō colūteū digne. ICHRY. in ho. Dicit aūt eis: Nunqͣꝫ nouivos. qͣſi nō ſolū in tꝑe iudicij: ſed neqꝫ tūc cū miracula faciebatis. multos enī ⁊ hic iā odio hꝫ: ⁊ an̄ punitionē auertit. HI ERO. Obſerua etiā hoc qd̓ dicitNunqͣꝫ noui vos: eē ꝯͣ quoſdā dicētes ꝙ oēs hoīesſemꝑ ꝯuerſati ſunt īter rōnabileſ creaturas. GREGQ. xx. mora. Hac aūt ſnīa dat̉ intelligi ꝙ in hominibus charitas: humilitaſ: nō aūt debeāt v̓tutum ſigna venerari. vnde nūc ſcā eccl̓a etiā ſiqua ſunt hereticoꝝ miracula deſpicit: qꝛ hec ſanctitatis ſpēꝫ nōeſſe cognoſcit. Probatio qͥdē ſanctitatis nō ē ſignafacere: ſed ꝓximū vt ſe diligere: de deo vera: de ꝓxīameliora qͣꝫ de ſeipſo ſentire. ¶ AVG. ꝯͣ aduerſariuꝫlegis ⁊ ꝓphetaꝝ: Abſit aūt vt̓ ẜm monachos iſta deꝓphetis ſanctis dn̄s dixerit: ſed dcm̄ eſt de his quipoſteriꝰ euāgeliū p̄dicatū in eiꝰ noīe ſibi loqui videntur: neſcientes quid loquāt̉. HILA. Sic autē hy

potricte gl̓ati ſunt: quaſi aliqͥd ꝓpͥum ſit q̄ loquunt̉aut faciūt: ⁊ nō oīa virtus dei īuocata ꝑficiat: cuiusdoctrine ſcīam eiectio afferat demonioꝝ: fugā chriſti nomē exagitet. De nr̄o igit̉ eſt btā illa eternitasꝓmerenda: malū omne videmus agamuſqꝫ potiusqd̓ vult qͣꝫ qd̓ pōt gloriemur. Repudiās igit̉ eos acexpellēs ꝓpter oꝑa iniquitatis dicit: Diſcedite a meqͥ oꝑamini iniquitatē HIERO. Nō dixi: qͥ oꝑatieſtis iniquitatē: ne videret̉ tollere pnīam: ſed qͥ oꝑamini .i. qͥ vſqꝫ ī pn̄tem horā cū iudicij tp̄s aduenerit:lꝫ nō habeatis facultatē: peccādi tamē adhuc habetis affectum. CHRI. Nō mors qͥdem aīam a carne ſeparat: anime aūt ꝓpoſitum non immutat.¶ Omnis ergo ꝗ audit uerba mea:hec: ⁊ facit ea: aſſimilabit̉ uiro ſapiēti ꝗ edificauit domū ſuam ſupra petram: ⁊ deſcēdit pluuia ⁊ ueneruntflumina: ⁊ flauerūt uēti: ⁊ irruerūtin domū illā: ⁊ nō cecidit. Fundataenī erat ſupra petrā. Et oīs ꝗ audituerba mea hec: ⁊ nō facit ea: ſimiliserit uiro ſtulto ꝗ edificauit domumſuā ſuꝑ harenā: ⁊ deſcendit pluuia⁊ uenerūt flumina ⁊ flauerūt uenti⁊ irruerūt in domū illā ⁊ cecidit: ⁊fuit ruina eius magna.GREGO. in ho. Qm̄ qͥdā futuri erāt: q̄ dicta ſūta dn̄o admirātes: oſtenſionē aūt q̄ eſt ꝑ oꝑa nō tribuentes: ſed p̄ueniēs eos dicit: Oīs gͦ qͥ audit verbamea hec ⁊ facit ea: aſſimilabit̉ viro ſapiēti­ CHRINō aūt dixit: Eſtimabo eū qͥ audit ⁊ facit viꝝ ſapīetem: ſed Aſſimilabit̉ viro ſapiēti. ergo qͥ ſimilat̉ hōeſt. Cui aūt aſſimilat̉? chriſto. Chriſtꝰ aūt eſt ſapiēsvir qͥ edificauit domū ſuā .i. eccl̓am ſupra petrā .i. ſupra fortitudinē fidei. Uir aūt ſtultꝰ .i. diabolꝰ: qͥ edificauit domū ſuā .i. oēs īpios: ſuꝑ harenā .i. īcōſtātiāinfidelitatis: aut ſuꝑ carnales hoīes qͥ dicūt̉ harenaꝓpter ſterilitatē. Et qꝛ nō coherēt ſibi: ſed ſunt ꝑ diuerſas opiniones diſperſi: ⁊ qꝛ ſunt innumerabiles.Pluuia aūt eſt doctrina q̄ irrigat hoīem: nubes aūteſt a quibus pluuia fluit. qͥdā a ſpūſcō excitant̉ ſicutapl̓i ⁊ ꝓphete. Et qͥdā a ſpū diaboli: ſicut ſunt heretici. Uenti aūt boni ſunt ſpūs diuerſaꝝ v̓tutū vel angeli qͥ inuiſibiliter in ſenſibꝰ hominū oꝑāt̉: ⁊ adducunt ad bona. Uenti aūt mali ſunt ſpūs īmūdi. Flumina aūt bona ſunt euāgeliſte ⁊ doctores: ppl̓i flumina mala: hoīes īmundo ſpū pleni ⁊ v̓boſitate inſtructi: ſicut phariſei ⁊ ceteri ſecularis ſcīe ꝓfeſſoresde quoꝝ ventre exeūt flumina aque mortue. eccl̓aꝫgͦ quā chriſtꝰ fundauit nō pluuia mēdacis doctrinecorrūpit: neqꝫ diabolicꝰ flatꝰ īpellit: neqꝫ violētoꝝfluminū īpetꝰ mouet. Nec eſt ꝯͣriū ꝙ qͥdā de eccl̓acadūt. Nō enī oēs qͥ chriſtiani dicūt̉ chriſti ſunt: ſednouit dn̄s qͥ ſunt eius. Sed ꝯͣ domū quā edificauitdiabolꝰ deſcendit pluuia vere doctrine. venti .i. ſpiritales gr̄e aūt angeli. flumīa quatuor euāgeliſte ⁊ ce

22 c