Mattheus

tat chriſtꝰ in nobis: nos quoqꝫ clarificati corporiseius gloria veſtiemur̄. ICHRY̓. in homelia: Uelaliter: chriſtus hic ſpiritalibus ſenſibilia immiſcuit.quoniā enī eſtimatur qui mitis ē oīa ſua ꝑdere: cōtrariū ꝓmittit dicens: ꝙ cū ſtabilitate ſua poſſidet:qui non eſt ꝓteruus. qui aūt aliter eſt: multotiensanimā ⁊ hereditatē paternā perdit. Quia v̓o ꝓph̓adixerat: Manſueti hereditabunt terrā: a conſuetisverbis contexit ſermonē. ¶ GLO. Mites etiā qͥ ſeipſos poſſederūt: hereditate patris in futuro poſſidebūt. plus aūt eſt poſſidere terrā: qͣꝫ habere regnūcelorū: multa enī habemꝰ: que ſtatim amittimus.¶ Beati ꝗ lugēt: qm̄ ip̄i ꝯſolabūt̉.VAMB. ſuꝑ lucā: Cū hͦ fecerꝭ: vt .ſ. ſis pauꝑ ⁊ mitꝭmemēto ꝗa pctōr es: lugēto pctā. vn̄ ſeqͥt̉: Beati qͥlugēt. Et bene tertia bn̄dictio ē pctā deflentis: quiatrinitas eſt: que peccata condonat / HILA. Lugētes enī hic dicūt̉ n̄ orbitates: aut ꝯtumeliaſ: aut dāna merentes: ſed peccata vetera flentes. CHRV.ſuꝑ matth̓. Et qui ſua qͥdē peccata luget: beati ſūt:ſed mediocriter. beatiores aūt ſūt: qui aliena lugētpeccata: tales cōuenit eſſe oēs doctoreſ HIE. Luctus enī hic non mortuoꝝ ponit̉ cōmuni lege nature: ſed peccatis ⁊ vitijs mortuoꝝ. Sic fleuit ſamuel ſaulē: ⁊ paulꝰ eos qͥ poſt īmundiciā penitentiamnon egerūt. CHRY̓. ſuꝑ matth̓. Cum autē conſolatio ſit lugentiū: ceſſatio luctus: qͥ ſua pctā lugent:ꝯſolabuntur indulgentiā cōſecuti. CHRY. ī ho.Et lꝫ talibus ſufficiat venia frui: nō terminat retributionē in peccatoꝝ remiſſionē: ſed ⁊ multaꝝ facitparticipes conſolationū: ⁊ hic ⁊ in futuro. Semperenim maiores laboribꝰ deus dat retributiones.CHRI. ſuꝑ matth̓. Qui v̓o aliena pctā lugent conſolabūtur: qui cū in ſeculo illo ꝓuidentiā cognouerint dei: ⁊ intellexerint: ꝙ qui petierūt non fueruntdei: de cuiꝰ manu nemo rapere pōt: de eis luctu derelicto in ſua beatitudine letabuntur. Uel aliterAVG. in ſer. dn̄i in monte. Luctus eſt triſticia deamiſſiōe charorū. Cōuerſi aūt ad deū ea que ī hocmundo chara habebāt amittunt. non enī gaudenthis rebus quibꝰ ante gaudebāt: ⁊ donec fiat ī illisamor eternoꝝ: nonnulla meſticia ſautiant̉. Conſolabūtur gͦ ſpūſcō qui maxime ꝓpterea paraclytusnoīatur .i. conſolator: vt tꝑalē amittētes eterna leticia ꝑfruant̉. Et ideo dicit: Qm̄ ipſi ꝯſolabuntur.GLO. Uel ꝑ luctū duo genera cōpūctionis intelligutur .ſ. ꝓ miſerijs huiꝰ mundi: ⁊ ꝓ deſiderio celeſtiū. vnde filia Caleph petiuit irriguū ſuperiꝰ ⁊ inferius. huiuſmoi aūt luctꝰ nō habet niſi pauꝑ ⁊ mitis: qͥ cum mundū non diligat: ꝙ miſer eſt recognoſcit: ⁊ iō celū concupiſcit. cōueniēter gͦ lugētibꝰ promittitur conſolatio: vt qͥ triſtatus eſt in pn̄ti: gaudeat in futuro. Maior eſt aūt retributio lugentis qͣꝫpauꝑis ⁊ mitis. plus enī eſt gaudere ī regno qͣꝫ habere ⁊ poſſidere: multa enī cū dolore poſſidemus.CHRI̓. in hō. Notandū aūt ꝙ hanc beatitudiuēcum intentione quadā ꝓpoſuit: ideo nō dixit: Quitriſtant̉: ſed Qui lugent. in quo etiā ꝑfectionis ſapientie magiſteriū dedit. Si enim qui filios vel aliosdefunctos lugēt: ẜm illud tēpus non deſiderantpecuniā nec gloriā: nec cōuitijs exacuūtur: neqꝫ ali

qua alia paſſione capiuntur: multo magis hec ſeruare debent: qui lugent ſua peccata.¶ Beati qui eſuriunt ⁊ ſitiūt iuſticiam: quoniā ipſi ſaturabuntur.TAMBRO. ſuper lucam: Poſtqͣꝫ delicta defleui:eſurire incipio ⁊ ſitire iuſticiam. Eger enim cum ingraui morbo eſt: nō eſurit. vnde ſequit̉: Beati quieſuriūt ⁊ fitiūt iuſticiam. HIERO. Nō nobis ſufficit velle iuſticiā: niſi iuſticie patiamur famē vt ſubhoc exemplo nūqͣꝫ nos ſatis iuſtos: ſed ſemꝑ eſurire iuſticie opera intelligamꝰ CHRY. ſuꝑ matth̓.Quoniā omne bonū qd̓ non ex amore ipſius bonifaciūt hoīes: ingratū eſt ante deum. Eſurit autē iuſticiam qui ẜm iuſticiam dei deſiderat ꝯuerſari. ſitit aūt iuſticiā qui ſcientiam eius acquirere cupit.CHRI̓. in home. Iuſticiā autē dicit vel vuiuerſalēvel particularē auaricie contrariā. Quia enī de miſericordia dicturus erat: p̄monſtrat qualiter miſereri oporteat: quia non ex rapina neqꝫ ex auaricia.vnde etiā quod eſt auaricie ꝓpriū .ſ. eſurire ⁊ ſitire:iuſticie attribuit̉. HLLA. Sitiētibus aūt ⁊ eſuriētibus iuſticiā beatitudinē tribuit: ſignificans extenſam in dei doctrinam ſcōꝝ auiditatē: ꝑfecta in celoſatietate repleri. Et hoc eſt qd̓ dicit̉: Quoniā ipſi ſarabūtur/ CHRI. ſuper matth̓ .ſ. largitate remunerātis dei: quoniā maiora erūt premia dei qͣꝫ ſanctorum deſideria. ¶ AVG. Uel illo cibo ſaturabūturin preſenti de quo dn̄s dicit: Meus cibus eſt: vt faciam voluntatē patris mei: qd̓ eſt iuſticia. ⁊ illa aqͣde qua quiſqꝫ biberit: fiet ei fons aque ſalientis invitam eternā. YCHRl. in home. Uel in hoc terrenum premiū determinat: quia enī eſtimatur auaricia abudantes facere: ip̄e contrarium dicit: ꝙ iuſticia hoc operatur. Qui enim iuſticiam cupit: omniacum ſtabilitate habet.¶ Beati miſericordes: quoniā ipſimiſericordiam conſequētur.GLOSA. Iuſticia ⁊ miſericordia ita coniuncteſunt vt altera ab altera debeat temperari. iuſticiaeum ſine miſericordia crudelitas eſt: miſericordiaſine iuſticia diſſolutio. vnde de miſericordia poſt iuſticiā ſubdit dicēs: Beati miſericordes REMI.Miſericors dicitur quaſi miſerū habens cor: quiaalterius miſeriaꝫ quaſi ſuā reputat̉: ⁊ de malo alterius quaſi de ſuo dolet HIERO. Miſericordiahic non ſolū in elemoſynis intelligitur: ſed in omnipeccato factis: ſi alter alterius onera portemus.AVG. Beatos aūt dicit eē qui ſubueniūt miſeris:qm̄ eis ita rependitur: vt de miſeria liberentur. vn̄ſequitur: Quoniā ipſi miſericordiā cōſequentur.HILA. Intantū enim deus beniuolētie noſtre inomnes delectatur affectu: vt ſuam miſericordiamſit ſolis miſericordibus preſtatus. CRRl̓. in ho.Uidetur aūt eſſe equalis retributio: ſed eſt multomaior: non enim eſt equalis humana miſericordia⁊ diuina. GLO. Merito ergo miſeriſericordibꝰmiſericordia impenditur: vt accipiant qͣꝫ meruiſſent. ⁊ ſicut plus recipit qui vltra ſaturitatē habet:qͣꝫ ille qui habet tantū ad ſaturitatem: ſic maior eſtgloria miſrricordie qͣꝫ precedentium.