Mattheus

ariſtobolꝰ ex mariamie: archelaꝰ ex mathaca ſamaritide: herodeſ antipas qͥ poſtea tetrarcha fuit: ⁊ philippꝰ ex cleopatra hieroſolymitide. Tribꝰ igit̉ pͥmisab herode īterfectis: ⁊ pꝰ mortē eiꝰ occaſiōe teſtam̄ti pr̄is: archelao gubernationem regni vſurpāte: ⁊cā de ſucceſſiōe regni ad ceſarē auguſtū delata: tandem de ꝯſilio ſenatꝰ oēꝫ herodis monarchiā diſtribuit: mediā ꝑtē .ſ. idumeā ⁊ iudeā tradēs archelaoſub noīe tetrarchie: pollicitꝰ ſe factuꝝ eū regē: ſi ſedignū p̄buiſſet. Mediā v̓o ꝑtē ī duas ſecuit tetrarchas: ſeceſſitqꝫ galilea ī ꝑtē herodis tetrarche: Iturei v̓o ⁊ traconitidis regio philippo. Fcūs ē gͦ poſtherodē defūctū archęlaꝰ qͣſi dyarchꝰ: qd̓ dominijgenꝰ h̓ regnū appellat. AVG. de cō. euā. Sꝫ h̓ aliqͥs q̄ret: quō ſic̄ lucas narrat: ibāt parētes eiꝰ ꝑ oēsānos pnīe ī hierl̓m: ſi archelai timore ibi ꝓhibebāt̉accedere? Hoc diſſoluere nō ē difficile: fieri enī poterat vt ꝑ diē feſtū īter tā ingētē turbā latēter aſcēderēt mox reuerſuri: cū tn̄ alijs diebꝰ habitare metuerēt: vt nec ſolēnitate p̄termiſſa eēt irreligioſi:nec ī ꝯtinua māſiōe ꝑſpicui. Iſte quoqꝫ ītellectꝰ pꝫvt qd̓ lucas dicit ꝑ oēs ānos eos aſcēdere ſolitos īhierl̓m: tūc accipiamꝰ ſcm̄: cū iam nō metuēt̉ archelaus: qͥ ẜꝫ hiſtoriā ioſephi ſolū. ix. ānis regnauit. Sequit̉: Et admonitꝰ ī ſōnis ſeceſſit ī ꝑtes galilee. Sꝫforte hīc qͥſpiā moueat̉ cū mattheꝰ dixerit: iō timuiſſe ioſeph cū puero redeūtē ire ī iudeā: qꝛ cū patreſuo herode archelaus filiꝰ eiꝰ regnabat: quō potuitire ī galileā: vbi aliꝰ filiꝰ eiꝰ herodes tetrarcha erat:vt lucas teſtat̉. Quaſi v̓o ipſa ſint tꝑa qͥbꝰ puero timebat̉: q̄ lucas cōmemorauit: q̄ vſqꝫadeo mutataerāt: vt ī ipſa iudea nō rex eēt archelaus: ſꝫ p̄ſes pilatꝰ. YGLO. Sꝫ tūc q̄rit̉: qͣre nō timuit ioſeph ī galileā ire: cū ⁊ ibi archelaus regnaret: ſꝫ meliꝰ potuitlatere cū puero ī nazareth qͣꝫ ī hierl̓ꝫ vbi erat caputregni archelaus. CHRI. ī ho. Et ēt qꝛ villā natiuitatis mutauit: res obumbrat̉: īpetꝰ enim oīs erataduerſus bethleē ⁊ fines eiꝰ. Uenit igit̉ ioſeph ī nazareth ⁊ ꝑiculū fugiēs ⁊ ī patriā rediēs. vn̄ ſeqͥt̉: Etve. habi. ī ciui. q̄ voca. naza. AVG. de cō. euā. Forte ⁊ hoc mouet: quō dicat mattheꝰ ꝓpterea cū puero ieſti parētes eiꝰ iſſe ī galileā: qꝛ metu archelai inhierl̓m ire noluerit: cū ꝓpterea magis iſſe galileamvideāt̉: qꝛ ciuitas eoꝝ erat nazareth galilee: ſicut lucas nō tacuit? Sꝫ ītelligēdūⁿ ē: vbi āgelꝰ in ſōnis inegypto dixit ad ioſeph: Uade ī terrā iſrl̓: ſic intellectu pͥmo eē a ioſeph: vt putaret rectiꝰ eē ꝑgere ī iudeā: ip̄a enī pͥmitꝰ ītelligi potuit terra iſrl̓. Poſtqͣꝫv̓o cōperit ibi regnare archelauꝫ noluit obijcere ſeꝑiculo: cū poſſet terra iſrl̓ ēt a galilea ītelligi: qͥa ⁊ip̄am ppl̓s iſrael īcolebat. Quāqͣꝫ poſſit ⁊ aliter ſolui: qꝛ potuit videre parētibꝰ chriſti nō eē habitādūibi cū puero: niſi ī hierl̓m vbi erat tēplū dn̄i: ⁊ illuciuiſſent niſi archelai pn̄tia terrerent̉. Non aūt diuinitꝰ iubebāt̉ ī iudea vel hierl̓m habitare: vt de archelao qd̓ timebāt cōtēnere: ſꝫ ī terra iſrl̓ in qͣ ēt vtdictū ē: poterat ītelligi galilea. HIL. Ueꝝ typicacōſeruata ē: ioſeph enī apoſtoloꝝ tenet ſpēm: qͥbuschriſtꝰ circūferēdꝰ ē creditus. Hi tāqͣꝫ herode mortuo .i. ppl̓o eiꝰ ī paſſiōe dn̄i deꝑdito: iudeis p̄dicareſūt iuſſi: miſſi enī erāt ad oues ꝑditas domꝰ iſrael.ſꝫ manēte hereditarie īfidelitatis dn̄atu metuunt: ⁊

recedūt ꝑ viſū: admoniti ſpūs ſcī donū ī gētibꝰ ꝯteplātes ad eū ꝯferūt xp̄m. RABA. Uel hec vltīatꝑa eccl̓e deſignat: qn̄ plurimis iudeoꝝ ad p̄dicationē enoch ⁊ helie ꝯuerſis: ceteri ad īſtinctu antixp̄iꝯͣ fidē pugnabūt. Pars igit̉ iudee ī qͣ regnabat archelaus antixp̄i ſeqͣces on̄dit. Nazareth aūt galileequo trāſfert̉ xp̄s ꝑtē eiuſdē gētis q̄ fidē ē ſuſceptura deſignat. vn̄ galilea trāſmigratio: nazareth aūtflos v̓tutū īterp̄tat̉: qꝛ eccleſia quo ardētiꝰ a terrenis ad celeſtia tranſmigrat: eo magis v̓tutū flore ⁊germīe abūdat. ¶GL. Huic āt ꝓphete teſtimoniūadiūgit dicēs: Ut īple. qd̓ di. eſt ꝑ ꝓphe. quo. naza.voca. HIER. Si fixū de ſcripturis poſuiſſet exemplū: nūqͣꝫ diceret: Qd̓ dictū ē ꝑ ꝓphetas: ſꝫ ſimplicitQd̓ dictū ē ꝑ ꝓphetā. Nūc aūt pluraliter ꝓphetasvocās: on̄dit ſe nō v̓ba de ſcripturis ſūpſiſſe. Nazareus īterp̄tatur ſanctus: ſanctu aūt dominū futurūomnis ſcriptura commemorat. Poſſumus ⁊ aliterdicere ꝙ etiā eiſdem verbis iuxta hebraicā veritatem in Iſaia ſcriptū ſit: Exiet virga de radice ieſſe:⁊ nazareus de radice conſurget. CHRI SO. inhomē. Aut forte legerunt ⁊ aliquos prophetas itadicētes: qui nō ſūt nobis canonizati: ſicut Nathan⁊ Eſdra. Et quoniā hoc ꝓphetatuꝫ erat: manifeſtatphilippus dicens ad nathanaeleꝫ quē ſcripſit moyſes in lege Inuenimus ieſum a nazareth. vnde etiāprius chriſtiani nazarei vocabant̉: ſed apud antiochiam mutatū eſt hoc nomē: ⁊ dicti ſunt chriſtiani.AVGV. de con. euangeli. Hec autē omnia queſunt a natura ratione magorū: ⁊ deinceps lucas tacet: hoc ꝓinde cognoſcendū ꝙ deinceps ad ceteravaleat ſic vnūquēqꝫ euangeliſtaꝝ cōtexere narratōnem ſuā: vt tanqͣꝫ nihil p̄termittentis ſeries digeſtavideat̉. tacitis enī que non vult dicere: ſic ea q̄ vultdicere illis que dicebat adiūgit: vt ipſa continuo ſequi videant̉. Sed cū alter dicit ea que alter tacuit:diligenter ordo cōſideratus indicat locum: vbi eapotuerit a quo p̄termiſſa ſunt tranſilire. CA. III.N diebꝰ āt illis uenit iohānes baptiſta p̄dicās ī deẜtoiudee ⁊ dicēs: Pn̄īaꝫ agiteappropinqͣbit .n. regnū celoꝝ. Hicē enī de quo dcm̄ ē ꝑ iſaiā ꝓphetā dicentē: Uox clamātis ī deẜto parateuiā dn̄i: rectas facite ſemitas eius.CHRISO. ſuper matthe. Sol appropians anteqͣꝫ appareat: mittit radios ſuos: ⁊ facit albeſcereoriētem: vt precedens aurora aduentū diei demonſtret: ſic dominꝰ natus in mūdo anteqͣꝫ appareat ꝑdoctrinā: ſpūs ſui fulgore trāſmiſſo illuminauit iohannē: vt p̄cedēs ille aduētū annūciet ſaluatoris. ⁊iō pꝰ ortū chriſti enarratū doctrinā eiꝰ enarraturuseuāgeliſta ⁊ baptiſmū ī quo teſtimoniū habuit dep̄curſore: ⁊ baptiſta p̄mittit dicēs: In diebus auteꝫillis venit iohā. bapti. p̄di. in deſerto. ¶REMIGI.His autem verbis beati iohannis nō ſolum tempꝰ⁊ locum ⁊ perſonam: ſed etiam officiū ⁊ ſtudiū demonſtrat. Tempus generale demōſtrat cum dicit:In diebus autem illis. AVGV. de cōcor. euan.