Mattheus

ſtellam fuiſſe ſpiūſcm̄: ut ip̄e qͥ poſtea ſuper baptizatū dn̄m deſcēdit ī ſpecie colūbe: ī ſpecie ſtelle apparuit magis. Alij dicūt fuiſſe āgelū: ut ip̄e qͥ apparuit paſtoribꝰ apparuerit etiā magis/ GLO. Sequit̉ etiā: In oriēte. Utꝝ ſtella ī oriēte orta ſit: anipſi ibi poſiti natā ⁊ occidētē viderīt: ābiguū ē. potuit enim naſci ī oriēte ⁊ eos in hierl̓m ꝑducere.AVGV. ī ſer. de epiph. Sꝫ dicturꝰ es. A qͥbꝰ audierūt ꝙ taliſ .ſ. ſtella xp̄m natum ſignificaret: ꝓfectoab angelis aliqͣ monitōe reuelatōis. Queris fortaſſis ab angelis bonis an malis? Xp̄m qͥdē ⁊ angelimali hoc ē demones filiū dei eē ꝯfeſſi ſunt. Sꝫ cuinō ⁊ a bonis audierit: qn̄ ī xp̄o adorādo ſalꝰ eoꝝiā q̄rebat̉: nō iniqͥtas dānabat̉. Potuerūt gͦ illis ⁊āgeli dicere: Stella quā vidiſtis xp̄s ē. Itē adorate illū vbi natꝰ ē: ⁊ ſimul iudicate qͣlis qͣntuſqꝫ natus ſit LEO papa ī ſer. de epiph. Uel p̄ter illamſtelle ſpecie qͣ corporeū incitauit obtuitu fulgētiorveritatis radiꝰ eoꝝ corda ꝑdocuit: ⁊ hoc qͥdē ad illumīationē fidei ꝑtinebat̉. AVG. ī li. de q̄ſti. no.⁊ ve. teſt. Uel iudeoꝝ natū rege̓ ītellexerūt: cū ſtella indice tꝑalis rex ſoleat deſignari. Hi enim magichaldei nō maliuolētia aſtroꝝ curſū: ſꝫ reꝝ curioſitate ſpeculabāt̉. Sic̄ enī dat̉ intelligi: traditioneꝫbalaā ſeq̄bant̉ qͥ dixit: Oriet̉ ſtella ex iacob. vn̄ vidētes ſtellā extra ordinē mūdi: hāc eē intellexerūtquā balaā futurā indicē regis iudeoꝝ ꝓphetauerat LEO papa ī ſer. de epiph. Potuerūt āt illiscredita ⁊ intellecta ſufficere ut corꝑali intuitu nōinqͥrerēt: qd̓ pleniſſimo viſu mētis inſpexerāt. ſeddiligētia ſagacis officij ad vidēdū uſqꝫ ad pueꝝ ꝑſeuerās: nr̄i tꝑis hoībꝰ ẜuiebat ut fic̄ oībꝰ nobis ꝓfuit ꝙ pꝰ reſurrectiōꝫ dn̄i veſtigia vulneꝝ eiꝰ Thome apl̓i explorauit manꝰ: ita ad nr̄aꝫ vtilitatē ꝓficeret: ꝙ ī infantiā ipſiꝰ magoꝝ ꝓbauit aſpectꝰ. Un̄dicūt: Uenimus adorare eū CHRY. ſuꝑ matth̓.Sꝫ nunqͥd neſciebāt: qͥa ī hierl̓m regnabat Herodes: nunqͥd nō intelligebāt qͥa qͥcūqꝫ rege viuentealteꝝ regē ꝓnūciat aut adorat punit̉ in ſanguineSꝫ dū ꝯſiderabāt regē futuꝝ: nō timebāt pn̄tē. adhuc nō viderāt xp̄m: iam parati erāt mori ꝓ eo. Obtī magi qͥ an̄ cōſpectum crudeliſſimi regis: puſqͣꝫxp̄m cognoſcerēt: xp̄i facti ſūt confeſſores.¶ Audiēs āt herodes rex turbatꝰeſt: ⁊ oīs hieroſolyma cum illo. Etcōgregās oēs pͥncipes ſacerdotū ⁊ſcribas ppl̓i ſciſcitabatur ab eis ubixp̄s naſceret̉. At illi dixerūt ei: Inbethlee iude. Sic enī ſcriptū ē ꝑ ꝓphetam: Et tu bethleē t̓ra iuda: nequaqͣꝫ minima es ī principibꝰ iuda.Ex te enim exiet dux qui regat populū meum iſrael.AVGV. in ſer. de epiph. Sic̄ magi deſiderāt redēptore: ita Herodes timet ſucceſſorē. vn̄ ſeqͥt̉. Audiēs āt herodes rex turbatus eſt YGLO. Rex diut ex collatiōe eiꝰ qͥ q̄rit̉ hic intelligat̉ extraneus.VCHRV. ſuꝑ matth̓. Et iō turbat̉ audiēs regē na-

tū iudeis ex genere iudeoꝝ cū eēt ipſe genere idumeꝰ: ne regno reuoluto iteꝝ ad iudeos: ip̄e a iudeis expelleret̉ ⁊ ſemē eiꝰ pꝰ ipſū p̄ſcideret̉ a regnoſemꝑ enī grandis ptās maiori timori ſubiecta eſt.Sic̄ .n. rami arboꝝ ī excelſo poſitaꝝ etiā ſi leuis aura flauerit mouent̉: ſic ⁊ ſublimes hoīes etiā leuiſnūcij fama ꝯturbat: hūiles aūt ſic̄ ī ꝯualle plerūqꝫī tranqͥllitate ꝯſiſtūt. AVG. ī ſer. de epiph. Quidāt erit tribunal iudicātis: qn̄ ſuꝑbos reges timerefaciebat natiuitas infantis? Pertimeāt regē ad patris dextrā iā ſedentē: quē rex impiꝰ timuit adhucmatris vbera lābētē υLEO papa ī ſer. de epiph.Suꝑfluo tn̄ herodes timore turbarꝭ: nō capit xp̄mregio tua: nec iudei dn̄s ptātis tue cepit eē ꝯtētꝰ.A VG. Quē ī iudea regnare nō vis: vbiqꝫ regnatGLO. Uel nō ſolū ꝓpter ſe timuit: ſꝫ ꝓpter iramrōmanoꝝ. decreuerāt .n. romani: ne qͥs rex uel deꝰſine eoꝝ ꝯſilio diceret̉. GREG. ī ho. Celi āt regenato: rex t̓re turbatꝰ ē: qͥa nimirū terrena altitudoꝯfundit̉: cū celſitudo celeſtis aperit̉/ LEO papain ſer. de epiph. Herodes etiā diaboli ꝑſonā geritcuiꝰ tūc fuit incētor: ita nūc quoqꝫ ē de feſſus imitator. Cruciat̉ enī vocatiōe gētiū: ⁊ quotidiana poteſtatis ſue deſtructōe torq̄t̉ υ CHRI. ſuꝑ matth.Uterqꝫ gͦ zelo ꝓprio turbat̉: ⁊ ſui regni ſucceſſorētimebat: Herodes terrenū: diabolus āt celeſtē. Ecce aūt ⁊ iudaicus ppl̓s turbat̉: qͥ magis de audituiſto gaudere debuerat: qͥa rex iudeꝰ ſurgere dicebatur. Sꝫ turbabātur: qͥa de aduētu iuſti nō poterātgaudere iniqͥ. Aut certe turbabāt̉: ne forte iratꝰ iudaico regi genꝰ eiꝰ vexaret. Un̄ ſeqͥt̉: Et oīs hieroſolyma cū illo. GLO. Uolēſ illi fauere quē timebat: ppl̓s .n. plus iuſto eis fauet: quos crudeles ſuſtinet. Sequit̉: Et ꝯgregās oēs pͥn. ſacer. ⁊ ſcri. po.Ubi nota diligētiā inqͥrētiſ: ut ſi īuenerit faciat qd̓poſtea ſe velle on̄dit: ſinaūt accuſatꝰ ſit Romanis.REMI. Scribe aūt dicti ſūt: nō tn̄ ab officio ſcribēdi: ſꝫ potiꝰ ab interp̄tatōe ſcripturaꝝ: erāt enī legis doctores. Seqͥt̉: Sciſcitabat̉ ab eis vbi xp̄s naſceret̉. Hic attēdēdū ē: qͥa nō dixit: vbi xp̄s natꝰ ē:ſꝫ vbi naſceret̉. Callide .n. interrogauit eos ut poſſet agͦſcere ſi de rege nato letarēt̉. Xp̄m āt vocat:qͥa nouerat inungi regem iudeoꝝ CHRI. ſupermatth̓. Ut qͥd āt interrogat herodes qͥ non credebat ſcripturis; aut ſi credebat: quō ſperabat poſſeinterficere illū: quē regē futuꝝ eē dicebāt? Sꝫ diabolus inſtigabat: qͥ credebat ꝙ ſcripture nō mētiūtur: ſic ſūt oēs pctōres qͥ hocipſū qd̓ credūt ꝑfectecredere nō ꝑmittunt̉. ꝙ enī credūt: veritatis ē v̓tꝰ:q̄ nō pōt eē occulta: ꝙ autē nō credūt: excecatio ēinimici. Si enī ꝑfecte crederent: ſic viuerēt qͣſi poſtmodicū trāſituri de hoc mūdo: nō qͣſi ī eternū māſuri. Seqͥt̉. At illi dixerūt: In bethleē iude/ LEOpapa ī ſer. de epiph. Magi qͥdē hūano ſenſu ſignificatū ſibi regis ortum exiſtimauerūt ī ciuitate regiaeē q̄rēdū: ſꝫ qͥ ẜui ſuſceꝑat formā: ⁊ nō iudicare venerat: ſꝫ iudicari: Bethleē p̄elegit natiuitati: Hieroſolymā paſſioni. TTHEO. Si enī maximā Romāelegiſſet ciuitatē: potētia ciuiū mutatiōꝫ orbis terraꝝ factā putarēt. ſi filiꝰ fuiſſet īꝑatoris ptāti vtilitatē aſſcriberēt. Sꝫ qͥd fecit; oīa egena ⁊ vilia elegit: ut diuinitas cognoſceret̉ orbem trāſformaſſe