Mattheus

alt̓a q̄ ē ī t̓ra iuda: q̄ pͥus vocata ē effrata. AVG. īli. de cō. euā. De ciuitate āt bethleē mattheꝰ lucaſqꝫꝯſentiūt. Sꝫ quō ⁊ qͣ cā ad eā venerīt ioſeph ⁊ maria lucas expōit: mattheꝰ p̄termittit. Ecōtra de magis ab oriēte veniētibꝰ lucas tacet: matthcꝰ dicit.CHRY. ſuꝑ matth̓. Sꝫ videamꝰ qͥd ad vtilitatemreſpiciat ꝙ euāgeliſta tēpꝰ deſigͣt quo xp̄s naſcit̉ dicēs: In die. he. regis. qd̓ dicit vt ꝓphetiā daniel̓ impleta demōſtraret: q̄ pꝰ. lxx. ſeptimanas ānoꝝ xp̄mnaſcituꝝ eē p̄dicit. Nā ex illo tꝑe vſqꝫ ad regnū herodis. lxx. ſeptimanaꝝ āni ſūt ꝯſūmati. vel iō: qꝛ tādiu iudaica gens ſub iudaicie regibus qͣꝫuis pctōribus tenebat̉: ꝓphete mittebāt̉ ad remediū eiꝰ: nūcqn̄ lex dei ſub ptāte regꝭ iniqͥ tenebat̉: ⁊ iuſticia deiſub domīatiōe romana p̄mebat̉ naſcit̉ xp̄s: qꝛ magnā deſperabilis infirmitas: medicū artificiſiorē q̄rebat. vel iō regis alienigene mētionē fecit: vt īpleret̉ ꝓphetia q̄ dixit: Nō auferet̉ ſceptꝝ de iuda: necdux de femore eiꝰ: donec veniat qui mittēdus ē.AMB. ſuꝑ lucā: Fert̉ aūt qd̓ idumei latrones aſcalonā īgreſſi: antipatrū int̓ alios adduxerūt captiuū.Is igit̉ imbutꝰ myſterijs iudeoꝝ: hircano iudee regi amicitia copulat̉: quē ꝓ ſe ad pōpeiū hircanꝰ direxit: ⁊ qꝛ legatiōis fructu potitꝰ ē: ꝑ eā gratiā ꝑteꝫregni affectauit. Occciſo āt antipatro filiꝰ eiꝰ herodes ſub anthonio ſenatuſcōſulto iudeis regnare p̄ceptꝰ ē. in quo claret herodē nulla affinitate generꝭiudeoꝝ regnū q̄ſiſſe/ CHRV. ī ho. Dic̄ āt: Herodiſregꝭ. dignitatē addēs: qꝛ ⁊ aliꝰ filiꝰ fuit herodes qͥ iohānē int̓fecit./ CHRY. ſuꝑ matth̓. Dū gͦ hͦ tꝑe natꝰeēt: Ecce magi veniūt. hoc ē ꝯfeſtim vt natꝰ eſt: magnū deū on̄dētes ī ꝑuulo homīe/ RABA. Magiv̓o ſūt qͥ de ſingulis rebꝰ philoſophāt̉: ſꝫ ẜmo cōismagos ꝓ maleficis accipit: qͥ alit̓ tn̄ hn̄t̉ apud gēteſuā: eo ꝙ ſint ph̓i chaldeoꝝ: ⁊ ad huiꝰ artis ſcīaꝫ reges quoqꝫ ⁊ pͥncipes eiuſdē gētis oīa ſapiūt: ⁊ ip̄i pͥmū ortū dn̄i ītellexerūt. AVG. in ſer. de ep̄i. Iſtiaūt magi qͥd fuerūt niſi pͥmitie gētiū: Iſrahelite paſtores: magi gētiles. illi ꝓpe: iſti longe: vtriqꝫ tn̄ adangularē lapidē cucurrerūt. Manifeſtatꝰ ē gͦ ieſusnō doctis nec iuſtis. p̄ualet nāqꝫ imꝑitia ī ruſticitate paſtoꝝ: ⁊ īpietas ī ſacrilegijs magoꝝ: vtroſqꝫ ſibilapis ille angularis attribuit: qͥppe qͥ venerit ſtultaeligere vt ꝯfunderet ſapiētes: ⁊ nō vocare iuſtos: ſꝫpctōres: vt nullꝰ magnꝰ ſuꝑbiret: nultꝰ infirmꝰ deſperaret. GLO. Hi aūt magi reges fuerūt: qͥ etſitria munera obtuliſſe dicūt̉: nō iō non pl̓es qͣꝫ tresfuiſſe ꝓbant̉: ſꝫ vt ꝑ eos gētes q̄ ex tribꝰ filijs noe nate ſūt: vēture ad fidē p̄figurarēt̉. vel tot fuerūt pͥncipes: qͥ plures duxer̄t ī comitatu ſuo. Uenerūt āt nōpꝰ annū: qꝛ tūc īueniret̉ ī egypto: nō ī p̄ſepio: ſꝫ tertiadecima die. Ad on̄dēdū āt vn̄ venirēt dr̄: Ab oriente. REMI. Sciēdū ē aūt qꝛ varia ē d̓ magꝭ opinio. qͥdā .n. dicūt eos fuiſſe chaldeos: chaldei .n. ſtellā ꝓ deo colebāt: ⁊ iccirco dixerūt ꝙ nūcupatiuiseoꝝ deꝰ on̄derit deū veꝝ natu. Alij v̓o dicūt perſaseos fuiſſe: nōnulli dicūt illos d̓ vltimis finibꝰ terrefuiſſe. Alij v̓o dicūt illos fuiſſe nepotes balaam qd̓magis ē credēdū. Balaā enī int̓ cetera q̄ ꝓphetauitdixit: Oriet̉ ſtella ex iacob. Illi v̓o hn̄tes hāc ꝓphetiā mox vt vider̄t ſtellā nouā ītellexerūt regē natū⁊ venerūt. HIE. Et ſic hāc ſtellā futurā vaticinio

balaā nouerāt: cuiꝰ erāt ſucceſſores. Sed q̄rēdū eſtſi chaldei vel perſe aut de vltimis finibꝰ t̓re fuerūt:quō ī tā breui ſpacio hieroſolymā venire potuerūtREMI. Sꝫ ſciēdū ē ꝙ aliqͥ ſolēt dice̓ ꝙ puer quitūc natꝰ ē ī tā breui ſpacio tꝑis de vltimis finibꝰ tread ſe ꝑduce̓ potuit./ GLO. Uel nō mirādū ē eos īxiij. diebꝰ veniſſe in bethleē: cū equos arabicos: etdromedarios haberet: qui .ſ. ſunt veloces ad iter.CHRY. ſuꝑ matth̓. Ul̓ ꝑ bienniū an̄ xp̄i natiuitatēprofecti ſūt: ⁊ ſtella eos p̄cedebat: ⁊ neqꝫ eſca neqꝫpotus defecit in peris eoꝝ. REMI. Uel ſi fuerūtſucceſſores balaā: reges iſtoꝝ nō lōge diſtant a terra ꝓmiſſionis: iccirco in tā breui ſpacio tꝑis hierl̓mvenire potuerūt. Sꝫ tūc q̄rēdū ē: qͣre euāgeliſta dicat eos ab oriēte veniſſe. Qd̓ ideo ē: qꝛ ab illa regione venerūt: q̄ ī oriētali ꝑte iudeis poſita ē. Pulchreaūt ipſi ab oriēte veniſſe dicūt̉: qꝛ oēs qͥ ad dūm veniūt: ab ipſo ⁊ ꝑ ipſū veniūt. Ip̄e enī ē oriēs: ſꝫ illd̓:Ecce vir: oriēs nomē eiꝰ CHRY. ſuꝑ matth̓. Uelab oriente venerūt vnde dies naſcit̉: inde initium fidei ꝓceſſit: qꝛ fides lumē ē aīaꝝ. Ab oriēte gͦ venerūt ſed hieroſolymā. REMI. Quāuiſ dn̄ſ ibi natꝰnō eēt: qꝛ lꝫ agnoſcerēt natiuitatis tēpꝰ: locum tamen nō cognouerunt: Hieruſalem enim regiaciuitas ē: ⁊ crediderunt ꝙ talis puer nō niſi in vrbe regia naſci debuiſſet. Siue ideo venerūt: vt adimpleret̉ qd̓ ſcriptū ē. De ſyon exiuit lex ⁊ verbū dn̄i hieruſalē. qꝛ ibi pͥmo annūciatꝰ ē chriſtꝰ. Siue vt ſtudio magoꝝ dānaret̉ pigritia iudeoꝝ. Uener̄t ergohieroſolymā dicētes: Ubi ē qͥ natꝰ ē rex iudeoꝝ:AVG. ī ſer. d̓ ep̄i. Cū āt ml̓ti nati atqꝫ defūcti eēntregeſ iudeoꝝ: nūqͥd quēqͣꝫ eoꝝ adorādū magi q̄ſierūt? qꝛ nec quēqͣꝫ eoꝝ d̓ celo loquētē didicer̄t. Nōitaqꝫ regi iudeoꝝ qͣles eē illic ſolebāt: hūc tam magnū honorē longinq̄ alienigene ab eodē regno ꝓrſus ab extraneis a ſe deberi arbitrabāt̉. Sꝫ talē natū eē didicerāt: ī qͦ adorādo ſe: ſalutē q̄ ẜꝫ deū ē ꝯſecuturos mīme dubitarēt. neqꝫ .n. etas e at ſaltē: cuiadulatio hūana ſeruiret: nō d̓ mēbris purpura: nōin capite diadema fulgebat: nō pōpa famulātiū: nōt̓ror exercitꝰ: nō gl̓ioſa fama p̄lioꝝ: hos ad eū virosex remotꝭ t̓ris cū tāto voto ſuplicatiōis attraxerūt.Iacebat ī p̄ſepio puer ortu recēs: exiguꝰ corꝑe: ꝯtēptibil̓ pauꝑtate. Sꝫ magnū aliqͥd latebat ī ꝑuo ꝙ illi hoīes pͥmitie gētiū: nō t̓ra portāte: ſꝫ celo narrātedidicerāt. vn̄ ſeqͣt̉: Uidimꝰ .n. ſtel. eiꝰ ī oriēte. Annūciāt ⁊ int̓rogāt: credūt ⁊ qͦrūt: tāqͣꝫ ſignificātes eos qͥābulāt ꝑ fidē: ⁊ deſiderāt ſpeꝫ/ CHRY̓. ī ho. Sciēdū āt ꝙ pͥſcillianiſte heͣtici qͥ naſci vnūquēqꝫ hoīeꝫſub cōſtitutionibꝰ ſtellarū putāt: hoc in adiutoriūſui erroris aſſumūt: ꝙ noua ſtella exijt: cum dn̄s incarne apparuit: cuiꝰ fuiſſe fatū eādē q̄ apparuit: ſtellā putāt. AVG. de cō. euā. Et ẜꝫ fauſtū hic ſtellaīducit̉: q̄ ꝯfirmat geneſiꝫ vt. recte geneſidiū hoc magis nūcupari poſſit qͣꝫ euāgeliū. GRE. ī ho. Sꝫ abſit a fideliū cordibꝰ vt eſſe qͥd fatū dicant. AVG.de ciui. dei: Nā hoīes qn̄ fatum audiunt: vſitata loquēdi ꝯſuetudine nō ītelligūt niſi vim paſſiōis ſiderū: qͣlis ē qn̄ qͥs naſcit̉ ſiue ꝯcipit̉: ꝙ aliqͥ alienant adei voluntate. Et hi ab auribꝰ oīm repellēdi ſunt:qͥ qualiūcunqꝫ deoꝝ volunt eē cultores. Aliqui v̓oſtellas hanc putant habe̓ ptātē traditā ſibi a ſūma