Ca. I.
quam ediſicauit ſibi ſanguine ſuo. deinde poteſt etcorpꝰ eius dici domꝰ eius: ſicut dicitur templū eiꝰ.Factū aūt ſpūſſancti: factū filij dei ē: ꝓpter nature ⁊volūtatis vnitatē: ſiue enī pr̄ faciat ſiue filiꝰ ſiue ſpirituſſcūs: trinitas ē que oꝑat̉: ⁊ qͥcquid tres fecerīt:dei vniꝰ ē. AVG. in enche. Nūquid tn̄ iō dicturiſumꝰ pr̄em hoīs chriſti eē ſpm̄ſcm̄: vt deꝰ pr̄ v̓bumgenuerit: ſpūſſcus hoīem; qd̓ ita abſurdū ē: vt nulle fideles aures id valeāt ſuſtinere. Quō gͦ dicimuſchriſtū natū de ſpūſcō: ſi nō eū genuit ſpūſſcūs; anqꝛ fecit eū; inqͣꝫtū .n. hō eſt: factꝰ eſt: ſicut apl̓s dicit:Factꝰ ex ſemine dauid .ſ. carne: neqꝫ enī quia munqͣu iſtuꝫ fecit deꝰ: dici eum fas eſt dei filiū aut natū ex deo: ſꝫ factū vel creatū vel ꝯditū. hic aūt cū cōfiteamur eū natū deſpūſcō ⁊ maria v̓gine quō nonſit filiꝰ ſpūſſcī ⁊ ſit filiꝰ Marie v̓ginis? nō gͦ ꝯcedēdum eſt quicqͥd de aliqͣ re naſcitur: ꝯtinuo eiuſdeꝫrei filiū nūcupandū. vt enī omittā aliter de hoīe naſci filiū: alit̓ capillū: pediculū ⁊ lūbricū: quoꝝ nihileſt filiꝰ. Certe hoīes qͥ naſcūt̉ ex aqua ⁊ ſpū nō aq̄filios recte eos dixerit qͥſpiā: ſꝫ dei patris ⁊ matriseccleſie. Sic ergo de ſpūſcō natꝰ ē ⁊ filiꝰ dei patriseſt non ſpūſſancti.¶ Pͣariet āt filiū: ⁊ uocabis nomēeius Ieſū: ipſe enim ſaluū faciet populū ſuū a peccatis eorum.CHRl̓. in ho. Quia hoc qd̓ angelꝰ ad ioſeph. dixerat ſupra hūanā cogitationeꝫ ⁊ legē nature erat:nō ſolū ex p̄teritoꝝ reuelatione ꝯfirmat q̄ dixerat:ſed etiā ex futuris dicens: Pariet aūt filiū GLO.Ut enī nō videret̉ ioſeph ampliꝰ ꝯiugio nō eſſe neceſſarius: cū ꝯceptio eſſet facta ſine eiꝰ auxilio: oſtēdit ꝙ qͣꝫuis nō ſit neceſſariꝰ ꝯceptui: tn̄ vtilis ē ꝓcurationi: qꝛ ipſa pariet filiū: ⁊ tūc matri ⁊ filio erit neceſſariꝰ: matri vt ab infamia defendat: filio vt eumnutriat ⁊ circūcidat. Que circūciſio notat̉ vbi dicit:Et voca. no. eiꝰ Ieſū. In circūciſiōe enī ſolet dari nomē. CHRI. ſuꝑ matth̓. Nō aūt dixit pariet tibi filiū ſicut ad zachariā: Ecce Eliſabeth vxor tua pariet tibi filiū: qꝛ mulier q̄ ex viro concipit: marito ſuofiliū parit: qꝛ magis ex illo ē qͣꝫ de ipſa: hec aūt quenō de viro ꝯceꝑat: nō viro filiū peꝑit: ſꝫ ſibi tm̄mō.ICHRI. in hō. Uel indeterminate hoc poſuit: vton̄dat ꝙ eū peꝑit orbi terraꝝ vniuerſo. ¶ RABA.Dicit aūt: Uocabiſ nomē: ⁊ nō impones: qꝛ ab eternō impoſitū ē CHRI. in ho. Hinc aūt on̄dit admirabilē eē partū: qꝛ deꝰ eſt qͥ nomē deſuꝑ ꝑ angelum mittit: nec nomē qd̓cunqꝫ ſed qd̓ ē infinitoruꝫbonoꝝ theſaurꝰ. Ideoqꝫ interp̄tat̉ illud angelꝰ: bonā ſubſtituēſ ſpem: ⁊ ex hoc ad credēdū qd̓ dicebatur: inducit. ad talia enī credēda faciliꝰ accedere cōſueuimꝰ/ HI ERO. Ieſus enī hebreo ſermōe ſaluator dr̄: Etymologiā gͦ noīs ſignificat dicēs: Ipſeenī ſaluū faciet ppl̓m ſuū a pctīs eoꝝ. On̄dit enī eūdem totiꝰ mūdi ſaluatorē: ⁊ nr̄e ſalutis auctorem.Saluat qͥdē nō incredulos: ſed ppl̓m ſuū: hoc ē inſe credētes ſaluat: nō tam a viſibilibꝰ hoſtibꝰ qͣꝫ potius inuiſibilibꝰ: hoc ē a pctīs ſaluat: nō armis pugnādo: ſed pct̄ā relaxādo. SEVE. Ueniāt ⁊ audiant qͥ requirūt: quis ē quē Maria genuit? Ipſe .n.ſaluū faciet populū ſuū: nō alteriꝰ ſaluū faciet popu
lum. vn̄ a pctīs eoꝝ: eſſe deū qͥ pctā donat ſi chriſtianis nō credis: crede infidelibꝰ vel iudeis dicentibus: Nemo pōt pctā dimittere: niſi ſolus deus.¶ Hoc aūt totū factū eſt: ut adimpleret̉ qd̓ dictū ē a dn̄o ꝑ ꝓphetamdicentē: Ecce uirgo ī utero habebit⁊ ꝑiet filiū: ⁊ uocabit̉ nomē eiꝰ emanuel: qd̓ ē interp̄tatū: nobiſcū deꝰ.REMI. Mos fuit euāgeliſte ea q̄ dicit de veteriteſtamēto ꝯfirmare: ꝓpter iudeos qͥ in chriſtū crediderāt: vt agnoſceret ea eā completa in gr̄a euangelij: q̄ p̄dicta fuerāt in veteri teſtamēto. ⁊ ſubdit:Hoc aūt totū factū ē. Querēdū aūt ē in hoc loco qͣre dixerit: hoc totū factū eē: cū ſuꝑius ſolā ꝯceptionē narrauerit. Sꝫ ſciēdū ꝙ hoc iō dixit: vt demonſtraret ꝙ an̄ in pn̄tia dei factū fuit: qͣꝫ fieret apd̓ homines. Siue qꝛ p̄teritaꝝ reꝝ erat narrator: totuꝫ factū eē dixit: qꝛ qn̄ hoc ſcripſit: iā totū factū erat.RABA. Uel hoc totū factū eē dicit: ꝙ v̓go deſpōſaret̉: ꝙ caſta ſeruaret̉: ꝙ grauida inueniret̉: ꝙ perangelū reuelaret̉: vt adimpleret̉ qd̓ dictū ē: Nō .n.hoc impleret̉: ꝙ v̓go conciꝑet ⁊ pareret: niſi deſpōſata eēt: ne lapidaret̉: ⁊ niſi ab angelo ſecretū detegeret̉: ⁊ ita eā ioſeph acciꝑet: dimiſſa ꝑ infamiā efflueret: ⁊ lapidatiōe periret. Si gͦ an̄ pctm̄ pareret:caſſaret̉ ꝓphētia que ait: Pariet filiu¶ GLO. Ul̓pōt dici: ꝙ Ut: nō ponit̉ cauſaliter. nō enī iō impletū ē: qꝛ implēdū erat. ponit̉ aūt ꝯſecutiue: ſicut ⁊ inGeneſi ſuſpēdit alterū in patibulo: vt cōiectoris veritas ꝓbaretur: qꝛ vno ſuſpenſo ꝯiectoris veritaseſt ꝓbata: ſic ⁊ in hoc loco intelligēdū ē: ꝙ hoc facto qd̓ p̄dictū ē: ꝓphetia impleta ēTHRV. ī ho.Uel aliter: Quia vidit angelꝰ abyſſum diuine miſericordie nature leges ſolutas: ⁊ eū qͥ erat oībꝰ ſuperior: ad hoīeꝫ qͥ erat oībus inferior deſcēdiſſe. Hec⁊ huiuſmōi vno v̓bo on̄dit dicēs: Hoc autē totū factū eſt. q. d. ne putas ꝙ hec nūc tm̄ deo placeāt: olīp̄ordinata ſūt: decenter enī angelus nō v̓gini ſꝫ Ioſeph ꝓphetiā inducit: qͣſi in ꝓphetis meditanti ⁊ experto. Et pͥmo qͥdē v̓ginē ꝯiugē appellauerat̉: nūcaūt v̓ginē cū ꝓphetā inducit: vt hoc etiā a ꝓphetaaudiret: qͣſi diu p̄meditatū: vn̄ ad. fidē eoꝝ q̄ dicebātur: inducit Iſaiā vel magis deū. non enī dicit̉: Utimpleretur qd̓ dictū eſt ab iſaiā: ſed Qd̓ dictū eſt adn̄o ꝑ iſaiā ¶ HI ERO. ſuꝑ iſaiā: Qm̄ aūt p̄mittiturin ꝓpheta: Dabit dn̄s ipſe nobis ſignū: nouū debꝫeſſe atqꝫ mirabile. Si aūt iuuēcula vel puella vt iudei volūt: ⁊ nō v̓go pariat: qͣle ſignū poterat appellari: cū hoc nomē etatis ſit: nō integritatis? Et reuera v̓go hebraice bethula appellat̉: q̄ ī pn̄ti loco nōſcribitur in ꝓpheta. Sed ꝓ hoc v̓bo poſitū eſt Halma: qd̓ p̄ter. lxx. oēs adoleſcētulā trāſtulerūt. Porro halma apud eoſ ābiguū ē. dicitur enī ⁊ adoleſcētula ⁊ abſcondita. ergo halma non ſolū puella velvirgo: ſed virgo abſcondita dicitur ⁊ ſecreta: quenunqͣꝫ virorum patuerit aſpectibus: ſed magna parentum diligentia cuſtodita ſit. Lingua quoqꝫ punica que de hebreoruꝫ fontibus ducit̉ proprie virgo halma appellatur. In nr̄o quoqꝫ ẜmone hamadr̄ ſancta: oīmqꝫ pene linguarū v̓bis vtūt̉ hebrei: