Mattheus
⁊ eliachim .i. deus reſuſcitans: ẜm illud: Ego reſuſcitabo eū in nouiſſimo die. Eſt ⁊ azor: ideſt adiutus:ẜm illud: Qui me miſit mecū eſt. Ip̄e ē ⁊ ſadoch iuſtus ſiue iuſtificatꝰ: ẜm illud: Traditꝰ ē iuſtus ꝓ iniuſtis. Eſt ⁊ achim .i. frater meꝰ iſte: ẜm illud: Quifecerit volūtatē patris mei hic meꝰ frater ē. Eſt etiāeliud .i. deus meꝰ iſte: ſꝫ illud. Deꝰ meus ⁊ dn̄s meus. GLO. Eſt ⁊ eleazar .i. deuſ meꝰ adiutor. Eſt ⁊mathan .i. donans vel donatus: ẜm illud: Dedit dona hoībus: ⁊ ſic deꝰ dilexit mundū vt filiū ſuū daretvnigenitū KEMI. Eſt ⁊ iacob ſupplātans: qꝛ nōſolū ipſe ſupplātauit diabolū: ſꝫ ⁊ huiꝰ ptātē ſuis fitalibus dedit: ẜm illd̓: Ecce dedi vobis ptātē calcādi ſupra ſerpenteſ. Eſt ⁊ ioſeph i. apponēs: ẜm illd̓:Ego veni vt vitā habeāt ⁊ abundātius habeant.RABA. Sed videamꝰ qͥd moralit̓ iſti patres ſignificent: qꝛ poſt iechoniā qͥ dr̄ p̄ꝑatio dn̄i ſeqͥtur ſalathiel .i. petitio mea deꝰ. qui enī p̄ꝑatus ē nō petit niſi ſolū deū. Sed iterū fit zorobabel .i. magiſter babylonis .ſ. terrenoꝝ hoīm quos facit cognoſcere dedeo ꝙ pr̄ eſt: qd̓ ſonat abiud: ⁊ tūc ille populus reſurget a vitijs. vn̄ ſeqͥtur: Eliachim qͥ reſurrectio interptatur: ⁊ idē ⁊ bene oꝑanduꝫ ab intus qd̓ ſonatazor. Fit ſadoch .i. iuſtus: ⁊ tūc dicit fideliſ ꝑ dilectionem ꝓximi: ipſe ē frater meꝰ qd̓ ſonat achim. Et ꝑdilectionē dei dicit deus meꝰ: qd̓ ſonat eliud. ⁊ ſeqͥtur eleazar .i. deus meus adiutor: qꝛ recognoſcit deum ſuū adiutorē. Ad qͥd autē tēdit on̄dit mathan qͥdicit̉ donū vl̓ donās. expectat enī deū datorē: ſicutluctatꝰ ē in pͥncipio ⁊ vitia ſupplātauit. Sic ⁊ in fine vite qd̓ ad iacob ꝑtinet: ⁊ ſic ꝑuenit̉ ad ioſeph. i.ad augmentum virtutum.¶ Iacob āt genuit ioſephuirū marię: de qͣ natꝰ ē ieſus ꝗ uocat̉ chriſtꝰ.Y GLO. Poſt oēs generatiōes patrū ponit vltimogenerationē ioſeph viri marie: propter quā oēſ alieintroducūt̉ dicēs: Iacob aūt genuit ioſeph. HIE.Hūc locū obijcit nobis iulianꝰ auguſtꝰ diſſonātieeuāgeliſtarū: Mattheꝰ ioſeph filiū dixit iacob: ⁊ lucas filiū eū appellauerit hely: non intelligēs cōſuetudinē ſcripturaꝝ ꝙ alter ẜm naturā: alter ẜm legēei pater ſit. Scimus enī hoc̄ ꝑ moyſen: deo iubentep̄ceptū vt ſi frater aūt ꝓpinquꝰ abſqꝫ liberis mortuus fuerit: alius eiꝰ accipiat vxorē ad fuſcitanduꝫſemē patris vel ꝓpinqui ſui. Suꝑ hoc aphrycanustēpoꝝ ⁊ euſebius ceſarienſis plenius diſputauerūt.Ex eccleſiaſtica āt hiſtoria: Mathā eniꝫ ⁊ melchidiuerſis tꝑibus ex vna eademqꝫ vxore eſta nomineſingulos filios ꝓcrearūt: qꝛ mathan ꝑ ſalomonemdeſcendit vxore eam pͥmū ceꝑat: ⁊ relicto filio vnoiacob noīe defunctus eſt. poſt cuiꝰ obitū qm̄ lex viduā alij viro non vetat nubere: Melchi qͥ ꝑ nathāgenus ducit: cū eēt ex eadē tribu: ſed nō ex eodē genere. relictā mathan accepit exorē: ex qua ipſe ſuſcepit filiū noīe hely: ꝑ quos ex diuerſo patruꝫ genereefficiunt̉. Iacob ⁊ hely vterini frēs: quoꝝ alter .i. iacob frīs hely ſine liberis defuncti vxorē ex mādato legis accipiēs genuit ioſeph: natura quidē gerimus ſuū filiū: ꝓpter qd̓ ⁊ ſcribit̉: Iacob aūt genuitioſeph. Scd̓m legis v̓o p̄ceptū Hely efficitur filiusiacob: qꝛ frater erat ad ſuſcitandū fratris ſemen ac-
ceꝑat: ⁊ ꝑ hoc recte inuenit̉ atqꝫ integra generatio.Et ea quā mattheꝰ enumerat ⁊ ea quā lucaſ qͥ legalem ſucceſſionem: q̄ velut adoptiōe qͣdā erga defūctos ꝯſtat: cōpetenti ſatis ꝑ hoc deſignauit indicio:obẜuās ne ī huiuſmōi ſucceſſiōibꝰ gēuiſſe aliqueꝫnoīaret. 7AVG. de cō. euā. Cōmodiꝰ enī filiꝰ eiusdictꝰ ē a quo fuerat adoptatus qͣꝫ ſi diceret̉ ab illogenitꝰ cuiꝰ carne nō erat natꝰ. Mattheꝰ aūt dicēs:Abraā genuit iſaac: ⁊ ī hͦ ꝑſeuerās donec dice̓t: Iacob genuit ioſeph. ſatis exp̄ſſit eum pr̄em ꝓduxiſſeẜm ordinē gnaͣtionū a quo ioſeph n̄ adoptatꝰ: ſꝫ genitus erat: qͣꝫqͣꝫ ſi etiā lucaſ genitū diceret ioſeph abhely: ne ſic nos hoc v̓bū ꝑturbare deberet: neqꝫ enīabſurde qͥſqͣꝫ dr̄ nō carne: ſꝫ charitate genuiſſe: quēſibi filiū adoptaue̓it. Ex eccl̓iaſtica hiſtoria: Hec ātnō nobis ad ſubitū reꝑta aut abſqꝫ illis auctoribꝰꝯmētata ſūt: ſꝫ ip̄i ſaluatoris nr̄i ẜꝫ carnē ꝓpinqͥ ſeuſtudio tanti ſemīs demōſtrādi: ſeu edocēdi q̄ ẜꝫ veritatē geſta ſūt: hec tradiderūt. AVG. d̓ cō. euan.Merito aūt lucas qͥ nō ab īitio euāgelij ſui ſꝫ a baptiſmo xp̄i generatiōes enarrat tāqͣꝫ ſacerdotē ī expiand̓ pctīs magis aſſignās: adoptōis originē ipſeſuſcepit: qꝛ ꝑ adoptionē efficimur filij dei credēdo īfiliū dei. Per carnalē v̓o generationē quā mattheꝰꝓſeqͥt̉: filiꝰ dei potiꝰ ꝓpter nos hō factꝰ ē. Satꝭ aūton̄dit lucaſ ſe dixiſſe: Ioſeph filiū hely: ꝙ illi fueritadoptatꝰ: cū adā filiū dixerit dei qͥ ꝑ gr̄aꝫ quā poſtꝓpcecādo amiſit: tanqͣꝫ filius ī ꝑadiſo ꝯſtitutꝰ ſit.CHRV. in hō. Poſitis igit̉ ꝓgenitoribꝰ vniuerſis⁊ finiēs ⁊ ioſephaddit: Uirū marie: mōſtrās ꝙ ꝓpt̓illā ⁊ hūc ī genelogia poſuit. Cū aūt viꝝ audieris:tibi ſuſpitio nō ſubeat nuptiaꝝ: ſꝫ recordare ꝯſuetulinis ſcripturaꝝ ꝙ ſpōſe vxores ⁊ ſpōſi viri vocāt̉.GENADIVS de eccleſiaſticis dogmatibꝰ: Natus ē aūt dei filiꝰ ex hoīe .i. ex maria: ⁊ ꝑ hoīeꝫ .i. nonex maria. ⁊ non ꝑ hoīem .i. ex viri coitu: ſicut ebiondicit. vn̄ ſignant̉ ſubdit. De qͣ natꝰ ē ieſus. 7AVG.de hereſibꝰ: Qd̓ē ꝯͣ valētinū qͥ dixit xp̄m nihil aſſūpſiſſe de v̓gine: ſꝫ ꝑ illā tanqͣꝫ ꝑ riuū aūt fiſtulā pertranſiſſę. AVG. ꝯͣ fauſtū: Cur aūt carnē ex vterofemine aſſumere voluerit: ſūma cōſilij penes ipſuꝫeſt: ſiue ꝙ vtrūqꝫ ſexū hoc mō honorādū iudicauitaſſumēdo formā viri ⁊ naſcēdo d̓ femina: ſiue aliqͣalia cā quā n̄ teme̓ dixerim. AVG. d̓ q̄ſt. no. ⁊ ve.teſta. Qd̓ aūt ꝑ olei vnctione p̄ſtabat̉ deꝰ his qͥ ī reges vngebant̉: hoc p̄ſtitit ſpūſſcūs homini: Chriſtꝰaddita expiatiōe qͣ natus ē: Chriſtꝰ eſt appellatus.Et hoc ē qd̓ dicit̉: Qui vocatur xp̄s 7AVG. de cō.euange. Non tm̄ erat fas vt euꝫ ob hoc a coniugiomarie ſeꝑandū putaret ꝙ nō ex eius concubitu: ſedvirgo peꝑit xp̄m. hoc enī exemplo magnifice inſinuatur fidelibus cōiugatis ⁊ ſeruata pari cōſenſu cōtinentia: poſſe ꝑmanere coniugiū nō ꝑmixto corporis ſexu: ſed cuſtodito mentis affectu: preſertim qͥanaſci eis filius potuit: ſine illo complexū carnali.AVGV. de nup. ⁊ concu. Omne autem nuptiaruꝫbonū impletū eſt in illis parentibus chriſti: fides:proles: ⁊ ſacramētū. prolē cognoſcimus ipſū dn̄m:fidē qꝛ nullū adulteriū ſacr̄m: qꝛ nullū diuortium.HI ERO. Querat autem diligens lector ⁊ dicatcum ioſeph: ſit pater dn̄i ſaluatoris: quod pertinetad dn̄m generatiōis ordo deductꝰ vſqꝫ ad ioſeph?