Ca. I.
amauit ⁊ pulchra factā ſibi mr̄imonio copulauit.Uel vrias .i. iudaicus ppl̓s: qͥ ꝑ legē d̓ luce gloriat̉.Sed huic xp̄s legē abſtulit: quā de ſe loqui docuit.Berſabee aūt ē puteus ſatietatis .i. abundantia gr̄eſpiritalis. ¶ REMI. Uel berſabee interp̄tat̉ puteꝰſeptimꝰ: ſiue puteus iuramēti: ꝑ qd̓ ſignificat̉ fonsbaptiſmatis in quo dat̉ donuꝫ ſpūs ſeptiformis: ⁊fit ibi adiuratio ꝯͣ diabolū. Eſt ⁊ chriſtꝰ ſalomō pacificus: ẜm illud apl̓i: Ipſe ē pax nr̄a. Eſt ⁊ roboamlatitudo ppl̓i: ẜm illud: Hulti veniēt ab oriente ⁊ab occidente. ¶ RAB A. Uel impetus ppl̓i: qꝛ velociter ppl̓os ꝯuertit ad fidē. REMI. Ipſe ē abia. i.pr̄ dn̄s: ẜm illud: Unꝰ eſt pr̄ vr̄ qͥ in celis ē. ⁊ iteruꝫ:Uos vocatis me magiſter ⁊ dn̄e. Eſt ⁊ aſa .i. attollens: ẜm illud: Qui tollit pct̄ā mūdi. Eſt et ioſaphat.i. iudicans: ẜm illud: Oē iudicium dedit filio. Eſt ⁊iorem .i. excelſus: ẜm illud: Nemo aſcendit in celuꝫniſi qͥ de celo deſcēdit. Eſt ⁊ oſias .i. robuſtꝰ dn̄i: ẜmillud, Fortitudo ⁊ laus mea dn̄s. Eſt ⁊ ioathā ꝯſūmatus vel ꝑfectꝰ: ẜm illud apl̓i. Finis legis chriſtꝰ.Eſt ⁊ achaꝫ ꝯuertēs: ẜm illud: Cōuertimī ad me.RABA. Uel ꝯp̄hēdens: qꝛ nemo nouit patrē niſifilius ¶ REMI. Eſt ⁊ ezechiaſ fortis dn̄s: vl̓ dn̄s cōfortauit: ẜm illd̓: Cōfidite ego vici mūdū. Ip̄e ē manaſſes obliuionis ſiue oblitꝰ: ẜm illud: Peccatoruꝫvr̄oꝝ nō recordabor ampliꝰ. Eſt ⁊ amon fidelis: ẜꝫillud: Fidelis dn̄s in oībus v̓bis ſuis. Eſt ⁊ ioſias:vbi ē incenſū dn̄i: ẜm illud: Factꝰ in agonia: ꝓlixiꝰorabat. ¶ RABA. Qd̓ v̓o incenſū or̄onū ſignificatpſalmꝰ teſtat̉ dicens: Dirigat̉ or̄o mea ſicut incenſum in ꝯſpectu tuo. Uel dn̄i ſalus: ẜm illud: Saluſaūt mea in ſempiternū erit. ¶ REMI. Ipſe iechonias p̄ꝑans vel dn̄i p̄ꝑatio: ẜm illud: Si abiero ⁊ p̄parauero vobis locu. ¶ GLO. Moraliter āt pꝰ dauidſequit̉ ſalomō: Qui īterptatur pacificꝰ. Tūc enī aliquis fit pacificꝰ: motibꝰ ſedatis illicitis: ⁊ qͣſi iā ineterna tranquillitate poſitꝰ cū deo ſeruit ⁊ alios adeū ꝯuertit. Seqͥtur roboā .i. populi latitudo: poſt .n.nō hꝫ quod in ſe vincat: amplecti alios debet ⁊ latepopulū dei ad ſuꝑnaͣ trahere ſecū. Sequitur abia i.pr̄ dn̄s. His enī p̄miſſis pōt ſe ꝓficere filium dei: ⁊tūc eē aſa .i. attollēſ vt de virtute in virtutē ad patrēſuū aſcendat: ⁊ tūc erit ioſaphat .i. iudicans vt aliosiudicet ⁊ a nemine iudicet̉. Ita fit ioram .i. excelſusquaſi in celeſtibꝰ habitās. Un̄ efficit̉ ozias .i. robuſtus dn̄i qͣſi robur ſuū deo attribuēs: ⁊ in ſuo ꝓpoſito ꝑſeuerās. Et ſeqͥtur: Ioathan .i. ꝑfectus qꝛ quotidie in maius ꝑficit. Et ſic fit achaꝫ .i. ꝯp̄hēdens: exoꝑatione enī augmētat̉ agnitio: ẜm illud: Annuciauerūt oꝑa dei ⁊ facta eiꝰ intellexerūt. Seqͥtur: Ezechias .i. fortis dn̄s: qꝛ deū fortē eē intelligit: ⁊ iō inamorē eiꝰ ꝯuerſꝰ fit manaſſeſ .i. obliuioſꝰ tꝑalia tradēs obliuiōi: ⁊ ex hoc fit amon .i. fidelis: qͥ .n. tꝑaliaꝯtēnit neminē ī re ſua d̓fraudat. Et ſic fit ioſias .i. ſalutē dn̄i ſecure expectās. Ioſias .n. ſalꝰ dn̄i int̓p̄tat̉.¶ Et poſt tranſmigrationē babylonis: iechonias genuit ſalathiel. Salathiel autē genuit zorobabel. zorobabel aūt genuit abiud. Abiud aūtgenuit eliachim. Eliachim autē ge
nuit azor. Azor aūt genuit ſadoch.Sadoch aūt genuit achim. Achimaūt genuit eliud. Eliud aūt genuiteleazar. Eleazar āt genuit mathā.Mathan autem genuit iacob.¶ CHRY̓. ſuper matth̓. Poſt tranſmigrationē īterpriuatas perſonas primo ponit iechoniā quaſi pͥuatum ⁊ ipſum. ſAMBRO. ſuꝑ lucā: De quo Hieremias dicit: Scribe virū iſtū abdicatū. quia nō exurget ex ſemine eius ſedēs in throno dauid. Quomodo aūt ex ſemine iechonie nullus regnaturꝰ dicitur ꝑ prophetā? ſi enī chriſtꝰ regnauit: ex ſemīe autem iechonie chriſtus eſt: propheta mentitus eſt.Sed illic futuros ex ſemine iechonie non negatur:⁊ ideo de ſemine eius chriſtus ē: et ꝙ regnauit chriſtus non contra ꝓphetā eſt: nō enī ſeculari honoreregnauit. Ipſe enī dixit: Regnū meū non eſt de hocmūdo: Iechonias aut genuit ſalathiel. ſHRI. ſuper matth̓. De ſalathiel quidē nihil legimus vel boni vel mali: tamē putamus ſanctū eū fuiſſe ⁊ in captiuitate aſſidue deum petiſſe ꝓ ipſa calamitate q̄contigerat iſrl̓: ideo petitionē dei eum appellatumfuiſſe: interpretat̉ enim petitio dei. Salathiel auteꝫgenuit zorobabel. qui interp̄tatur fluitio poſtpoſitavel ex cōmixtione. Uel hic doctor babylonie legitur: Si verū ē neſcio: quia ſacerdotale ⁊ regale genus mixtum eſt in zorobabel. Reuerſi ſunt filij iſrl̓in terram ꝓpriam: quia cum contenderent tres ꝓſua ſententia vicit zorobabel: ⁊ pronūciata eſt omnibus fortior veritas eē: propter quod darius conceſſit ei filios iſrl̓ redire in ſua. ⁊ iō recte ẜm ꝓuidētiam dei noīatus eſt zorobabel .i. doctor babylonieQue enī maior doctrina qͣꝫ on̄dere veritatē dn̄atricem eſſe omniū reꝝ. ¶ LO. Sꝫ hoc videt̉ eē ꝯͣriūgenerationi q̄ legit̉ in ꝑalipomenon̄. Or̄ enī ibi: Iechonias genuiſſe ſalathiel ⁊ phādaia: ⁊ phadaia zorobabel: ⁊ zorobabel moſollā: ananiā ⁊ ſalomithſororē eoꝝ. Sed ſcimus multa in paralipomenonvitio ſcriptoꝝ deprauata. Un̄ multe ⁊ in determīate genealogiaꝝ veniūt q̄ſtiones: qͣs iubet apis euitari. Uel pōt dici: Salathiel ⁊ phadaia eūdē eē qͣſibinomiū. Ul̓ ſalathiel ⁊ phaida frēs eē: ⁊ filioſ eiuſdē noīs habuiſſe ⁊ hiſtoriographū ſecutū fuiſſe generatiōꝫ zorobabel filij ſalathiel. De abiud vſqꝫ adiꝯſeph nulla hiſtoria īuenit̉ in ꝑalipomenon. ſꝫ alijmulti annales legūt̉ fuiſſe apud hebreos: qͥ dicebātur v̓ba dieꝝ: d̓ qͥbꝰ herodes rex alienigena dr̄ multos cōbuſſiſſe: vt ordo regie ſtirpis cōfunderet̉. Etforſitan ioſeph noīa parentum ibi legerat: vel alioquoquo mō retinuerat: vn̄ euāgeliſta ſeriē iſtiꝰ generatiōis poterat ſcire. Notādū tn̄ ꝙ pͥor iechonias dn̄i reſurrectio: ſequēs dn̄i p̄ꝑatio dr̄. Utrūqꝫ ātcōuenit dn̄o chriſto qui dicit: Ego ſum reſurrectio⁊ vitā: ⁊ vado ꝑare vobis locum. Salathiel .i. petitio mea deꝰ: illi ꝯuenit qͥ dicit: Pater ſancte: ſeruaillos quos dediſti mihi ¶REMI. Eſt etiā zorobabel .i. magiſter cōfuſionis: ẜm illud: Magiſter nr̄cū publicanis ⁊ pctōribꝰ māducat. Ip̄e eſt abiud. i.pater meꝰ iſte: ẜm illud: Ego ⁊ pr̄ vnum ſumus. Eſt