Proemium
Diui Thome aquinatis cōtinuū in librum euangelij ẜm Mattheum.Anctiſſimoac reuerendiſſimo pr̄idn̄o vrbanodiuīa ꝓuidēⁱtia pape qͣrto: frat̓ Thomas de aquino ordīs fratrū predicatorū: cum deuota reuerētia pēdū oſcula beatoꝝFons ſapīevnigenitumdei verbū p̄ſidens in excelſis: ꝑ qd̓ pater ſapiēter fecerat: ⁊ ſuauiter diſpoſuerat vniuerſa: in fine temporum carnē ſumere voluit: vt ſub tegumento naturecorporee ſplēdorē eiꝰ humanꝰ intuitus poſſet inſpicere: quē in celſitudine maieſtatis diuīe attinge̓ nōvalebat. Diffuderat ſiquidē radios ſuos: ſapīe videlꝫ ſue indicia ſuꝑ oīa oꝑa que creauit: quodā v̓o ampliori pͥuilegio imaginē ꝓpͥam hominū aīabus impreſſerat: quātū diligentiꝰ expreſſerat ī cordibꝰ ip̄mamantiū ẜm ſui muneris largitatē. Sed quid eſt hominis aīa in tā īmenſa creatura: vt diuīe ſapīe veſtigia poſſit cōprehendere ad ꝑfectionē? quīimmo ⁊ſapīe lux infuſa hominibꝰ ꝑ peccati tenebras ⁊ occupationū temporaliū caligines fuerat obumbrata⁊ intantū eſt quorūdam cor inſipiēs obſcuratum: vtdei gloriā in idola vana cōuerterēt: ⁊ que nō conueniunt facerēt: in ſenſum reprobū incidētes. Diuinav̓o ſapīa q̄ ad ſui fruitionē hoīem fecerat: eū ſui inexpertē eē nō ſinens: totū ſe in humanā naturā ꝯtuliteā mō ſibi aſtumēdo mirabili: vt errātem hoīem adſe totaliter reuocaret. Huiꝰ igit̉ ſapīe claritatē nubemortalitatis velatā pͥmꝰ apoſtoloꝝ pͥnceps fide conſpicere meruit: ⁊ eā ꝯſtanter abſqꝫ errore ⁊ plenariecōfiteri dicēs: Tu es chriſtꝰ filiꝰ dei viui. O beata cōfeſſio: quā nō caro ⁊ ſanguis ſed pr̄ celeſtis reuelat.hec in terris fundat eccl̓am: aditu p̄bet in celū: peccata meret̉ ſoluere: ⁊ ꝯͣ eā porte nō ꝑreualēt inferorū. Huiꝰ igit̉ fidei ac cōfeſſionis heres legitime: ſanctiſſime pr̄ ꝓ ſtudio mens nr̄a īuigilat vt tāte ſapīelux fideliū corda ꝑfundat: ⁊ hereticoꝝ cōfutet inſanias: q̄ porte inferoꝝ merito deſignant̉. Sane ſi ẜmplatōnis ſnīam beata cenſet̉ reſpublica: cuius rectores operā ſapīe dare cōtigerit: illi ſiquidē ſapīe quāimbecillitas ītellectꝰ humani erroribus plerūqꝫ cōmaculat: quātomagis ſub nr̄o regimīe btūs cenſeripōt populꝰ chriſtianꝰ: vbi tāta diligētia excellētiſſime illi ſapīe curā īpenditis: quā dei ſapīa carnalibꝰmēbris induta ⁊ v̓bis docuit: ⁊ operibꝰ demonſtrauit. Et huiꝰ ſiquidē diligentie ſtudio veſtre ſanctitati cōplacuit mihi cōmittere matthei euāgeliū exponendū: quod iuxta ꝓpͥam facultatē executꝰ ſoliciteex diuerſis doctoꝝ libris p̄dicti euāgelij expoſitōeꝫcōtinuā cōpilaui: pauca quidē certorū aucͣtoꝝ v̓bisvt plurimū ex gloſis adijciens: que vt ab eoꝝ dictis
poſſent diſcerni: ſub gloſe titulo p̄notaui. Sed ⁊ inſanctoꝝ doctoꝝ dictis hoc adhibui ſtudiū: vt ſinguloꝝ auctoꝝ noīa: necnō in quibꝰ habeant̉ libris aſſumpta teſtimonia deſcribāt̉: hoc excepto ꝙ librosexpoſitionū ſupra loca q̄ exponebāt̉ nō oportebatſpāliter deſignari: puta ſicubi nomē īueniat̉ Hieronimi: de libro mētione non fcā: dat̉ intelligi ꝙ hocdicat ſuꝑ mattheū. ⁊ in alijs rō ſimilis obſeruet̉: niſihis q̄ de cōmētario chryſoſtomi ſuꝑ mattheū ſumūtur oportuit inſcribi in titulo ſuꝑ mattheū: vt ꝑ hocab alijs que ſumūt̉ de ipſiꝰ homeliario diſtinguāt̉In aſſumēdis aūt ſcōꝝ teſtimonijs: plerūqꝫ oportuit aliqua reſcīdi de medio ad ꝓlixitatē vitandā: necnō ad manifeſtiorē ſenſum: vel ẜm cōgruētiā expoſitionis lr̄e ordinē cōmutari. Interdū etiā ſenſū poſui: verba dimiſi: p̄cipue in homelia chryſoſtomi: ꝓpter hoc ꝙ eſt trāſlatio vitioſa. Fuit aūt mea intentio in hoc oꝑe: nō ſolū ſenſū ꝓſequi lr̄alem ſed etiaꝫmyſticū ponere: īterdū etiā errores deſtrue̓: necnoncōfirmare catholicā veritatē. Qd̓ qͥdē neceſſariū fuiſſe videt̉: qꝛ in euāgelio p̄cipue forma fidei catholice tradit̉ ⁊ totiꝰ vite regula chriſtiane: Prolixū igit̉pn̄s opꝰ nō videat̉ alicui: fieri enī nō potuit vt hecoīa ſine diminutōe ꝓſequerer ⁊ tot ſcoꝝ ſnīas explicarē oīmoda breuitate ẜuata. Suſcipiat itaqꝫ vr̄aſcītas pn̄s opꝰ vr̄o diſcutiēdū corrigēdūqꝫ iudicio:veſtre ſolicitudinis ⁊ obediētie mee fructu: vt dū avobis emanauit p̄ceptū: ⁊ vobis reſeruat̉ finale iudiciū: ad locū vn̄ exeut flumina reuertant̉.Uangelij ꝓnūciator aꝑtus iſaias p̄pheta:euāgelice doctrine ſublimitatē nomē ⁊ materiā breuiter cōprehendēs: euāgelicū doctoreꝫ ex ꝑſona dn̄i alloquit̉ dlcēs: Suꝑ montē excelſū aſcēde tu qͥ euāgelizas ſyon. exalta in fortitudine vocē tuā: qͥ euāgelizas hieruſalem. exalta: noli timere: dic ciuitatibꝰ iude: ecce deꝰ veſter: ecce dn̄s deus in fortitudine veniet: ⁊ brachiū eiꝰ dn̄abit̉: eccemerces eiꝰ cū eo. Ut autē ab ipſo euangelij noīe ſumamꝰ exordiū. AVG. ꝯͣ fāuſtū: Euāgelij nomenlatine īterp̄tat̉ bonꝰ nūciꝰ: vel bona annūciatio: qd̓qͥdē cū aliqd̓ bonū annūciat̉: ſemꝑ dici pōt: ꝓpe tn̄hoc vocabulū obtinuit annūciatio ſaluatoris. Narratores qͥppe originis fcōrū dictoꝝ paſſionū dn̄iſu chriſti ꝓpͥe dicti ſunt euāgeliſte. CHRV. in. ho.Quid enī his bonis nūciatis fiat eqͣre? deꝰ in terra:hō in celo: amicitia dei ad nr̄am fca naturā: ꝓlixuꝫſolutū p̄liū: diabolꝰ cōfuſus: mors ſoluta: paradiſꝰaꝑtus. Et hec oīa ſupra dignitatē nr̄am: ⁊ cū facilitate nobis data ſūt: nō qꝛ laborauimꝰ: ſꝫ qꝛ dilecti fumus a deo. ¶ AVG. ī de vera reli. Cū enī oībꝰ modis medeat̉ animis deꝰ: ꝓ tēporū oportunitatibꝰ q̄mira ſapīa eiꝰ ordināt̉: nullo mō bn̄ficētiꝰ cōſuluitgeneri hūano: qͣꝫ cū vnicus filiꝰ ꝯſubſtantialis pr̄i ⁊coeternꝰ totū hoīem ſuſcipe̓ dignatꝰ ē: ⁊ verbū caroſcm̄ ē: ⁊ habitauit ī nobis: ita enī demōſtrauit qͣꝫ excelſū locū īter creaturaſ habeat hūana natura ī hocꝙ hoībꝰ ī vero hoīe apparuit. 7AVG. ī ſer. de nati.Demū factꝰ ē deꝰ hō: vt hō fieret̉ deꝰ. Hoc igit̉ bonū euāgelizādū p̄nūciat ꝓpheta dicēs: Ecce deꝰ veſter ¶ BEDA ī ep̄i. ad flauianū: Exinanitio aūt illaqͣ ſe īniribilis viſibilē p̄buit: ⁊ cauſator ac dn̄s oīumreꝝ vnꝰ voluit eē mortaliū: īclinatio fuit miẜatōis:
a 2