Co 4ꝙ fiat qͣꝫtū ad iniuriā ⁊ qͣꝫtū ad dānū qui .n. ꝓvno ſatiſfacit ⁊ nō ꝓ aliero nō erit ꝟa ſatiſfactio. ergo ſi aliqua crcatura potuiſſet ſatiſfacere: opportuiſſet vt quo ad iniuriā dei ⁊ dānumtotius vniuerſi ſatiſfeciſſet. cū aſit culpa innifita eſſet creatura aūt finita: pꝫ ꝙ nō recte ſatiſfacere potuiſſet. Sꝫ dicēs ⁊ quō hec rō valet.Nūꝗd ⁊ qn̄ noſ mortaliter peccamꝰ deū in infinitū offendimꝰ ⁊ tn̄ ſatiſfacimꝰ. nec eternalit̓damnamur. Dico ꝙ nō tenet ſimilitudo. qm̄pctm̄ tuū actuale mortale reſpicit volūtatis tuedeprauationē tm̄ ⁊ nō iſtiꝰ vel illiꝰ. qꝛ filiꝰ nonportabit iniquitatē. patris. nec pater iniꝗtatemfilij. Ezech̓. 18. Pctm̄ aūt pͥmi homīs reſpicitordinē totiꝰ humane naͣe. qꝛ ergo pctm̄ actualereſpicit perſonā ſingularē: vt ē quoddā indiuiduū. recōpenſari pōt per vſum gratie gͣtumfacientis. que reſpicit ꝑſonā ſingularē. Deprauatio aūt humanc nac reſpicit ꝓpagationeꝫ ⁊naͣm cōem: ideo ꝓ illo pctō nulla creatura poterat ſatiſfacere. ¶ Preterea dic queſo: ꝗd poterat creatura ꝓ pctō pͥmo deo dare in ſatiſ factionē: cum quicꝗd ſit pōt ⁊ habet non ſufficiatdeo ſatiſfacere ꝓ beneficio creationis. Quidenim aīa deo dabis qui te ad ſuā imaginem ⁊ſimilitudinē fecit. Certe quicꝗd es totū deo ꝓhocipſo ſolo debes. inde Bernar. in quodaſermone. Conſidera inꝗt ſeptem in beneficiocrcationis. vꝫ. ꝙ crcauit te ſine cōmodo ſuo cūpͣs. ait. Bonoꝝ meoꝝ non egēs ſine meritotuo. qꝛ nihil ante promeruit qui penitus nihilfuit. Cogita quale te fecit ẜm corpꝰ egregiamcreaturā: ẜm aīaꝫ magis egregiā: vtpote imaginē creatoris in ſignē. rōnis participem btītudinis ſempiterne capacē. conſidera ⁊ dominationis poteſtatē. Terror .n. hominis ſupercuncta animātia īminere decernit̉. Cōſideraergo largitatis adminiſtrationē quāta tibi laigitus eſt ad ſuſtentationē: quāta ad eruditōeꝫquāta ad ꝯſolationē qͣꝫta ad correctionē quātaad delectatōeꝫ ꝗd inde gratias ages. hec ille.Alias tres rōnes vide ſcria 6ª cincꝝ ꝯſideratiōc. 2. ꝯcl̓one pͥma. Ad qͣrtā rōnē adde hoc.inde Hugo. 2. liº de ſacr̄is. ⁊ Anſclmꝰ. vt. sͣ.ꝗ creauit te redemit te ne amorē tuū diuideresꝑtē creatori ꝑtem tribuens redemptori. Notatn̄ ꝙ ibi ille tres rōes breues ſūt. tu ꝟo ad minus t̓tiā cōpoſite dicas ⁊ pone caſū ī t̓mīs vtputa ponamꝰ ꝙ pura creat̉a ſatiſface̓ pomuiſſet⁊ ponamꝰ ꝙ xp̄s fuerit pura creatura tūc ſeꝗt̉X7hoc inconueniēs .ſ. ꝙ creatura hūana magiserit obligata creature qͣꝫ creatori. ꝓbat̉ qm̄ ẜꝫBreg. cū augent̉ dona rōnes ēt creſcūt donorū: ſꝫ accipiamus iſta duo dona .ſ. creationem⁊ redemptionē: ⁊ qͥro qd̓ iſtoꝝ eſt maius: ⁊ pꝙ redēptio. qm̄ in creatione cū alijs rebꝰ cōueniemus. Redēptio āt ſoli hūane nat̉e donataē. gͦ maiꝰ donū: ⁊ ꝑ ꝯn̄s creatura remanet magis obligata ꝓ bn̄ficio redēptiōis qͣꝫ creatiōisſꝫ ꝑ te redēpta ē ꝑ purā creaturā: ⁊ creata eſt adeo. gͦ magis remanet obligata pure creatureqͣꝫ deo. nō bn̄ iſtā rōnē: qͣre ⁊c̄. Hūana igiturna debuit ſatiſface̓: ſꝫ nō potuit: deꝰ potuit: ſednō debuit: gͦ deꝰ factus ē hō: vt inqͣꝫtū deꝰ poſſit: ⁊ inqͣꝫtū hō debeat: qͣre ⁊c̄. ¶ Ꝙtū ad quartū punctū dico ẜm mgr̄ꝫ in. 3. di. 20. ⁊ ẜm cōiiſcribentes: ꝙ lꝫ qͣꝫtū ad deū abſolute loquēdoreparandi humanā naͣm poſſibilis alius modus fuerit: qꝛ ſicut ſolo nutu mentis ⁊ īperiovolūtatis pōt ⁊ potuit de nihilo aliꝗd face: ſic⁊ ꝑ aliū modū: ⁊ aliꝗd aliud potuit reparare.tn̄ mors xp̄i fuit ꝯgruentiſſima: ⁊ qͣꝫtū ad hūanā naͣm ncc̄ia. Luc̄. 24. O portuit xp̄m pati. ⁊ſic intrare ī gloriā ſuā: ⁊ nō ſolū ī aīa oportuitvt xp̄s moriret̉: vt vitā ſua tibi morte donaretſꝫ etiam oportuit vt acerbiſſima morte: ita ꝙ aplanta pedis vſqꝫ ad ꝟticē in eo nō reperiret̉ſanitas vitā finiret. Et qͣre pr̄ Amb. Aīa ꝓpter tres rōnes. ¶ Prīo rōne maioris ꝑfectionis. 2º rōne maloris attractiōis. 3º rōne cōdigne ſcꝑatiōis. ¶ Prīo rōne maiorꝭ ꝑfectionis. Cū enī xp̄s plenꝰ eēt gr̄a ⁊ charitate. Io.pͦ. ⁊ pꝫ ī. 3. ſnīarū. di. z1. ſeꝗt̉ ꝙ optimū opꝰ charitatꝭ: ⁊ ſignū hr̄e debebat: qꝛ ꝓbatio dilectionis exhibitio ē oꝑis. optimū aūt charitatis ſignū: ⁊ opꝰ eſt ꝓ amico ⁊ dilecto aīam pone̓ .i.vitā. Io. 15. Maiorē charitatē nēo hꝫ vt aīaꝫi. vitā ponat ꝗs ꝓ amicꝭ ſuis: ſꝫ ſi pone̓t vitamꝓ inimicꝭ ⁊ oībꝰ ꝑceret. nōne maiꝰ ſignū dilectiōis. Mat. 5. Si diligitꝭ eos ꝗ vos diliguntquā mercedē hēbitꝭ. O ih̓u qd̓ ſignū on̄dꝭ tuedilectiōis aīa ī cruce morior. Et ꝓ cuiꝰ amoreIeſu dulciſſime: ꝓinimicꝭ meis. Et qͣꝫtus eſtdolor tuꝰ ⁊ paſſio tua amor meꝰ: aīa nō ē ſil̓isdolor ſicut dolor meꝰ. Et qͣre ſpōſe meꝰ: qꝛ teſūme amo: ꝓ te vitā pono: ⁊ ſūme patior ī cruce. Magis enī cernit̉ xp̄i amor ad nos acerbilate paſſiōis qͣꝫ leuitate. Inde Bern̄. ſuꝑ illoverbo. copioſa apud eū redēptio ait. Copioſa ꝗdē: qꝛ nō gutta ſanguinis: ſꝫ vnda flumīs
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten