ſtrata eſſet. ergo cōgruū fuit ipſam reparari.Et cōfirmat̉ hec rō ſic. Homo .n. creatus eſtvt deū diligeret ⁊ illo frueret̉. vt dicit Augu.tūc fic. aut hoīem deꝰ ad hunc finē adduxiſſet:aūt nō. ſi nō igit̉ fruſtra creatꝰ eſt. ſi ſic. cū iamlapſus eſſet per pctm̄ neceſſe erat reꝑari ⁊ adiuuari. ¶ 4ᵐ arguit̉ ſic. Nullatenus decet ſūmā poteſtatē ſuum ſeruum permittere ab aliqͣalio iniuſte in ſeruitutē detineri: ſꝫ niſi reꝑataeſſet ſūmi dei qͣꝫ plures ſerui fuiſſent in limboa diabolo vinculati atqꝫ in eternum detenti.congruū fuit humanā naͣm reꝑari ⁊ adiuuariiſte ſunt rōnes ex ꝑte dei. ¶ Accipe mō rōnesex parte humane naͣe. ⁊ arguat̉ ſic primo. Dignitas hominis tanta erat vt ꝓpter ipſū factaeſſent vniuerſa: ſed homine ſuo ſine fruſtrataoīa ſimiliter ſuo fine fruſtrarent̉: patꝫ. qm̄ qd̓ſuū finē nō attingit fruſtra eſt. dic̄ ph̓s. 2º phificoꝝ. ergo decens ſuit vt humana naͣ reꝑarctne totus mūdus fruſtra eſſet. ¶ 2º arguitur ſicSicut humana natura peccauit diabolo ſuggerente: ſic cōgruum fuit vt repararet̉ deo releuante: ⁊ iſta ē rō magiſtri in lrā. ¶ 3º arguit̉ſic. Calamitas hūana tanta erat vt merito mifericordiā poſtularet. gͦ ſi decens ē nō obtūdere aures ad clamorē pauperis: decens erat ſūme pauperrimā humana naͣm adiuuari ⁊ reparari. quare ⁊c̄. ¶ Sed paulū ſiſte pat̓ Ambroſi. vna grandis dubitatio mihi in mentemvenit. Nāͣ .n. angelica multo nobilior ē qͣꝫ humana. gͦ ſi decuit ꝑ te hūanā nām reꝑari: magis erat decēs angelicā naͣm adiuuari. Quiddicis hic pr̄. Dico aīa mea ꝙ nō ē ſil̓e. Nā naͣhumana tota ꝑierat. iō magis fuit decēs illamadiuuari: natura aūt angelica nō tota: ſꝫ tertiapars tm̄ perierat. Item angelica natura. decepra eſt ⁊ nullo ſuggerente peccauit. natura aūthumana nō ſic. ergo magis decuit ipſaꝫ reꝑari. Inde in Encharidion Aug. ait. Placuitvniuerſitati cōditoris. vt qm̄ nō tota ml̓titudoangeloꝝ deū deſerēdo perierat: in et̓na dānatiōe remaneret ⁊ hoc tāgit mgr̄ in lr̄a diſ. 21. 2ſnīaꝝ. c. 2. Itē decēs eſt vt deꝰ naͣm in eo eē cōſeruet quo illā crcauit. alioꝗn̄ nō eēt bonꝰ creator niſi eſſet bonꝰ cōſeruator: ſꝫ deꝰ ſic naturāangelicā creauit vt ſtatus merendi ⁊ tēpꝰ meriti angelis eſſet prefixus vſqꝫ ad primā bonāoperationē vl̓ malā: iō qꝛ tēpꝰ merēdi ꝑtrāſijtiō ampliꝰ bonā volūtatē habere nō poſſūt. humanā naͣꝫ aūt nō ſic creauit: vt pꝫ. qm̄ ſi ſemelpeccat nō firmit̉ malo adheret. Et rō ē. qꝛ naͣſpūalis ſꝑ ē in actu ſuo. ⁊ iō cū pͥmꝰ angeloruꝫmaloꝝ actꝰ fuerit malꝰ: ſꝑ hn̄t volūtate obſtinatā in malo. inde Aug. in liº de fide ad Petrū ſic in inꝗt. Creauit deꝰ āgelos: vt ꝗ vellentꝑpetuo boni eſſent. ⁊ ꝗ nollēt nūqͣꝫ dino mūere reꝑarent̉: ⁊ hoc ſatis aꝑte on̄dit Bonauē.in. 2. di. 7. Habes igit̉ aīa mea qͣl̓r ꝯgruumfuit hūanā naͣm reꝑare deberi. qͣre ⁊cͣ. ¶ Ꝙtūad ẜum pūctū dico ẜm Bonaue̓. vt. sͣ. in pͥnallegatū. qd̓ etiā ſūmit̉ ex doctrina btī Anſelmi liº cur deꝰ hō: ꝙ magis ꝯgruū fuit vt perviā iuſticie ⁊ ꝑ ſatiſfactionē hūana naͣ iuuaret̉qͣꝫ ꝑ viā totaliſ mīe ⁊ plenā donationē. Et heccōgruitas oſtendit̉ tam ex parte dei qͣꝫ ex parte humane naͣe. Ex ꝑte dei arguat̉ primo ſic.Illud magis reꝑationi humane congruit vbimagis ſeruat̉ ordo dīne iuſticie: ſꝫ cū culpa punitur magis ſeruat̉ ordo dīne iuſticie qͣꝫ ꝙ relinquat̉ totaliter īpunita. gͦ ⁊c̄. ¶ 2º arguit̉ ſic.Illud magis cōgruit reꝑationi humane ꝑ qd̓magis ſeruat̉ ordo dīne ſapīe. ſꝫ ꝑ ſatiſſactōeꝫmagis ſeruat̉ ⁊cͣ. ergo ⁊c̄. Minor ꝓbat̉. qm̄culpa ẜm diuinā ſapīam ordinat̉ ad penā ergo dīne ſapīe congruit vt humanā culpā ordinaret ad penam: ſed ſi libere totā penam relaxaſſet. talis ordo nō fuiſſet. ergo ⁊c̄. ¶3º arguitur ſic. Illud magis cōgruit reparatiōi hūanquo magis ſeruat̉ honorificētia dīne maieſtatis: ſed ſine ſatiſfactione nō reddit̉ honor illi ꝗoffendit̉: qꝛ inhonoramus deū cū peccamus.ergo magis cōgruit dīne honorificentie vt humana natura per ſatiſfactionē qͣꝫ per liberamlaxationeꝫ repararet̉. ¶4º arguat̉ ſic. Uniuerſe vie dn̄i mīa ⁊ ꝟitas .i. iuſticia: ſꝫ libereculpam relaxando veritas .i. iuſticia: nullampartē ī reꝑatiōe hoīs habuiſſet. ergo ⁊cͣ. Exparte humane nature arguo pͥmo ſic. Sic̄ glorioſus eſt vita acquirere cternā per merita qͣꝫſine meritis: ita glorioſius eſt recōciliari ꝑ ſatiſfactionē qͣꝫ ſine ſatiſfactione qd̓ ſi libere donaſſet factū nō fuiſſet. qͣre ⁊cͣ. ¶ 2º arguat̉ ſic.Sicut homo recedens a deo de ū inhonorauitper culpam: ſic congruū fuit vt ad deū rediret⁊ deū honoraret per penā. qͣre ⁊cͣ. Et iſta ſufficiant ꝓ preſenti pūcto. ¶ Quātū ad tertiū dico ꝙ nullo modo decuit vt humana naͣ ꝑ puram creaturā iuuaret̉. Et hoc ꝓbo quadruplici rōne. ¶ Primo rōne imꝑfectionis. vbi arguitur ſic. Imperfecta ſatiſfactione requiritur
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten