55. 92vs 3qd̓ dr̄ panis ſit corpꝰ xp̄i. ⁊ hͦ ē falſū: ut pꝫ intuenti. Nō .n. ē vnitas ſubiecti ī hac cōuerſiōe:ut dictū ē ſupra. qr̄ ⁊cͣ. Quātū ad tertiā veritatē dico ꝙ hec dictio de ꝓprie importat cōſubſtātialitatem rei. vn̄ ſic dicēdo. de pane fit corpusxp̄i eſt ſenſus ꝙ de ſub̓a panis fit corpus xp̄i. ⁊hic ſenſus ē falſus. qꝛ de nulla ſub̓a fit corpusxp̄i. tn̄ qn̄qꝫ d̓ponit̉ ꝓ ex. ⁊ per ꝯn̄s ſicut aliqn̄hec pōt cōcedi ex pane ſit corpus xp̄i: ita hic depane ſit corpꝰ xp̄i. Ubi nota ꝙ iſta ꝓpō ex qn̄qꝫ importat ordinē terminoꝝ tm̄: abſqꝫ hoc ꝙīportei ſubiectū. ut cū dicimus mane ſit meric ſidi nodies: ſenſus ē ꝙ poſt mane fit meridies. ⁊ ẜmhoc iſta ꝓpō ē incōgrua: panis fit corpus xp̄i:ut pꝫ: ſꝫ iſta ex pane fit corpuſ xp̄i erit vera: dūe ſagulili ex dicat ordinē t̓minoꝝ ꝯuerſionis adīuicēehocin⁊ nō ordinem ſubiecti. qꝛ tūc eſſet falſa ſicut illa depane ſit corpuſ xp̄i. qr̄ ⁊cͣ. Et iſta ſufficiātꝓ pn̄ti ꝟitate ⁊ ꝯcl̓oneꝫ huiꝰ ẜe ꝯſideratiōisDe mirabili on̄ſiōe corꝑis xp̄i ꝯſideraErtio loco corporis mirabilē mutabilitatē videamꝰ. vbi tres more ſolito ꝯcl̓onesſubiūgamꝰ. vꝫ. Hec panis ī xp̄icorpꝰ ⁊ vini Nāguinē benedicta ꝯuerſio nō ēalicuiꝰ ſpeciei motus naturalis aliqua mutatōª ꝯcl̓o eſt iſta. Ꝙͣuis dei oꝑa ſint mirabiliſſima: hec tn̄ benedicta cōuerſio ē ſuper oīa excellētiſſima. 3º ꝯcl̓o eſt iſta. Sicut hec benedicta ꝯuerſio ē mirabilliſſima: ita digne guſtātibus eſt fructuoſiſſima.De ꝯuerſiōe panis in corpus xp̄i ⁊ vini ī ſanguinē. ¶ Cōcluſio pͥma.Tcipe pͥmā ꝯcl̓onē. vꝫ. Hec panis īxp̄i copus ⁊ vini ī ſāguinē ⁊cͣ. dic totāvbi tres inꝗramꝰ ꝟitates. vꝫ. Prīaꝟi. ē iſta. Utrū iſta benedicta ꝯuerſio ſit aliqͣmutatio de ſpē motꝰ. 2ª ē iſta. Utꝝ ſit ſubitamutatio. zº ē iſta. Quot ſūt credēda ī hac bn̄dicta ꝯuerſiōe. Quantum ad primam ponohāc ꝯcluſionem. vꝫ. ꝙ hec benedicta ꝯuerſioſub nulla mulationum naturalium ꝯtinet̉: ſab oībus lōge diſtat. Ad cuius declarationeꝫeſt notādū ẜꝫ btm̄ Tho. ī quarto di. xi. ⁊ Petrū de Candia in qͣrto. ⁊ coit oēs ꝙ multiplexē ſpēs motus ſiue mutatiōis naͣliſ. Aliqua .n.mutatio ē ẜm quā nihil variat̉ eiꝰ qd̓ rei ē ītriſecū: ſꝫ ſolū id qd̓ ē extrīſecū. ⁊ hec dr̄ motus ſiue mutatio localis. Aliqua eſt mutatio in qua48 .ſolū id variat̉ qd̓ ineſt rei accidētaliter: vtpuraquantitas vel qualitas. ⁊ hec dr̄ augmētatio ꝑre ſpectū ad quātitatē. ⁊ alteratio ꝑ reſpectumad qualitatē: que ſunt due ſpēs mutatiōis: utponit. Aꝝ. in poſtpredicamētiſ. Aliqua ē mutatio que pertingit vſqꝫ ad formā ſubſtātialemſicut generatio ⁊ corruptio. generatio eſt alicͣnō entis ad eē ꝓductio. corruptio ē alicuiꝰ entis ī nō ens mutatio. ⁊ ſūt due alie ſpēs motuſEt recte dixi ꝙ he ſpēs motus pertingūt vſqꝫad formā ſubſtantialē. qm̄ naͣlis mutatio nonpōt ꝑtingere vſqꝫ ad variationē mae̓. qm̄ taliſmutatio ex ſuppoſitiōe mae operat̉ .i. in oꝑatione ſua mam preſuppoit. Sicut qd̓libꝫ agēsẜm operat̉ ſuppoſitis his que ſibi a pͥmo agēte data ſūt. ut patet pͦ ph̓icoꝝ. Ex quo ſequiturꝙ ſi ē aliqd̓ agēs qd̓ ꝑtingat vſqꝫ ad variationē mae. ita ꝙ hec materia īmediate fiai alia: illud nō erit agēs naturale. oꝫ .n. pͥncipia manere ⁊ nō variari: dicit ph̓us ut. sͣ. cū gͦ maͣ panis fiat corpus xp̄i. ⁊ maͣ vini fiat ſāguis: apparet ꝙ ibi ma nō manet ſub vtroqꝫ terminotrāſmutatiōis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s talis oꝑatio nō erit ſoliꝰ dei. Et cōfirmat̉. nā hec benedicta ꝯuerſiopͥmo nō ē generatio. qm̄ in generatione gnatū ſimpliciter accipit eē poſt nō eē: ſed hoc nōcōuenit huic cōuerſioni ꝓbat̉. nō quidē corpxp̄i nec aliquid aliud abſolutū: ut patet. gͦ noneſt generatio. Similiter nec corruptio. qꝛ nonē ibi aliquid abſolutū qd̓ ſimplicit̓ corrumpat̉.Sil̓r nec augmētatio nec diminutio. qꝛ corpꝰxp̄i nec maius nec minus efficit̉ qͣꝫ pͦ ē. Itemnec alteratio. qꝛ corpꝰ xp̄i ē corpus īpaſſibile: ⁊alterari ē quoddā pati. Itē nec ē mutatio ẜmlocū qꝛ corpꝰ xp̄i nō localit̓ mutat̉. vn̄ qͣꝫuis ſitī hoſtia: nō tn̄ deſerit celū: ut patebit inferiꝰ. qr̄ſequit̉ cū nō ſint alie ſpēs mutatiōis. ꝙ nō erithec aliqua predictaꝝ. Scd̓o notādū ꝙ hec bn̄dicta conuerſio in quattuor ꝯditionibꝰ differtab oībus naturalibus ꝯuerſionibus. Et pͦ. qꝛhec cōuerſio pertingit vſqꝫ ad materie variation: ut dictū ē. Scd̓o qꝛ in naturalibus mutationibus materia eſt ſubiectū primuꝫ: ⁊ ipſiusnihil aliud ē ſubiectū: ut pꝫ pͦ ph̓ieoꝝ: ſed hecꝯuerſio ſubiectū nō habet. īmo ipſa maͣ panismutat̉ ⁊ variat̉: ⁊ fit corpꝰ xp̄i. Tertio qꝛ in naͣlibus mutatiōibꝰ totū conuertit̉ in totum: nonāt partes eſſentiales in partes totius. nā totuſaer cōuertit̉ in aquā: in materia aeris nō conuertit̉ in aliquid. qꝛ eadē ma eſt ſubiectuꝫ viri