Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

ethico. Alio motu aliqͣ viuentꝭ: itaillud dicat̉ viuens qd̓ pōt ſeip̄m mouere ẜmaliquā actionē. Et ẜm hoc plante dicunt̉ viue̓ex hoc: qꝛ mouēt ſe ẜm augmentationē. aīalia dicūt̉ viuere ex: qꝛ mouēt ſe ẜm locū: inqͣꝫtū mouēt ſe ad ſentiendū. Hoīes āt dicunt̉viriere inqͣꝫtū ſe mouere pn̄tad intelligendūvolendū: ex ſequit̉ nomē vite trāſlatū eſtad ſignificandū oꝑationē ad quā aliꝗs ſcip̄mmouet: vn̄ ſic̄ ſentire dr̄ vita aīalis: ita ītelligivita hoīs. Et ẜm hunc modū vnuſꝗſqꝫ illamoꝑationē ſibi vitā ꝑmaxīe r̄putat: cui ſumoꝑeintendit: qͣſi ad ſuū ſit ordinatū totale: ſic̄cōit dici ſolet: iſte ducit talē vitā. Et expreſſedicit Aꝝ. cthico. vna ꝟa ꝓpō habet̉ .ſ.illud ad qd̓ vnuſꝗſqꝫ maxīe afficit̉ ſuā r̄putatvitā. ſic philoſophari vita ph̓i ē: venatorivenari: ſic alijs breuit. Illud gr̄a cuiusin negocio arte oīa fiunt: ē vita illiꝰ. Hicortū accepit felicitate opi. diuerſa: qꝛ illudcuiꝰ gr̄a oīa fiūt ī aliqͣ arte vel negocio ſit vltimus finis: ad vltimū finē maxīc inclinet̉ afficiat̉ illi: ncc̄e ē vite diuerſificent̉ ẜꝫ diuerſitatē vltimi finis finis aūt hꝫ rōnē bonibonū aūt in tria diuidit̉ .ſ. in vtile: delectabile honeſtū. quoꝝ duo .ſ. delectabile honeſtuꝫhn̄t rōnē finis. qͥꝛ vtrūqꝫ appetibile ē ꝓpt̓ ſeip̄m. honeſtū aūt dr̄ bonū ẜm rōnē: qd̓ ꝗdē hꝫaliquā delectationē annexā. vn̄ delectabile qd̓ꝯͣ honeſtū diuidit̉ ē delectabile ẜm ſenſū.āt ē ſpeculatiua practica. Et ẜm dicimuſ vitā voluptuo ſa ē finē ꝯſtituit ī voluptateſenſus. vita ꝟo ciuil̓ q̄ſinē in bono pͣcticenis ꝯſtituit: vtputa ī exercitio ꝟtuoſoꝝ opeꝝvita at ꝯtēplatiua ē finē ꝯſtituit ī bono rōisſpeculatiue .ſ. in ꝯtēplatiōe ve. Et dic̄ idē ph̓s vitā felicitatē ponētes ī voluptatibꝰ finēeoꝝ circa delectationē ſenſus ſunt oīo beſtialcs qͣſi talē vitā eligētes: vt optimā in pecudes nobiſcū coīcāt. Si enī ī his hoīs ſelicitasꝯſiſteret: pari rōne beſtie felices dicerent̉cibi fruētes delectatiōe coitu. ſed iſta ad pn̄srelinqͣmꝰ enī ad plenū dr̄ ethi. polit.Sufficit intelligere vita btā accipit̉ hoīs viuentis: ſꝫ ꝑfectiſſima oꝑationepier quā ꝯiungit̉ ſūmo bono: vt videbit̉ īfraScd̓a ꝓpō ē iſta eternitas ē hoī cōicabil̓ita ſit eius menſura adequata vel alicuiꝰ qd̓in ip̄o ē: eſt tn̄ hoī cōicabilis ẜm quandā ꝑticipationē: ita ſicut ſu ꝑticeps diuine oꝑatinis in videndo deū: ſic fiat ꝑticeps cternitatꝭqꝛ diuina operatio mienſurat̉. viſio dei queponit̉ eſſe btītudo hoīs: vt inſra dicet̉: pōt actio tꝑe menſurata ẜm ſe ip̄aꝫ.· ſit oꝑatio ſucceſſiua. ncc ex ꝑte ipſius vidētis: nec exꝑte viſi: qꝛ vtrūqꝫ eſt exͣ motū. oīs enī oꝑatio tꝑe menſurat̉: tali menſura menſurat̉: qꝛꝯiungit̉ motui. Quā obrē oꝑationes illeadiungunt̉ motui: ſꝫ t̓mino motus menſurant̉ tꝑeſꝫ inſtanti. vt pꝫ illuminatione. 2. deaīa. Si igit̉ accipiat̉ operatio motū trāſcēdat ſco menſurabit̉ tꝑe: ſꝫ alia mēſura eſtſupͣ tp̄s. Et ꝯn̄s clara viſio dei menſurabit̉ tꝑe: nec ēt īſtāti: qd̓ eſt tminꝰ tꝑis. Nec ētpot̓it mēſurari. qm̄ euū ꝓut ab et̓nitate diſtinguit̉ ꝑtinet ad creaturas etiā mutabiles ẜꝫ naturā. Uiſio aūt dei oēm naͣtem creature potētiā excedit: ad ex puris naͣlibꝰ ꝑuenirepoſſit: ſit vt lumine glorie indigeat: ꝯn̄soꝫ vt etnitate menſuret̉. Ex ꝗbꝰ ꝓpōibꝰ pꝫqꝫ res nalitlit viſio dei eſt ꝑfectiſſima oꝑatio ē ꝟa btītudo ſelicitas vita ct̓na: qͣre ⁊c̄. Ꝙtum adHoc poīes crēntē viriū co punctū dico dictū ſit in p̄cedenti pūcto vita ct̓na ē ꝟa beatitudo: demonesnus a rornati vita ct̓na etiā potiant̉: ncc̄c ē vt iſtud alid̓ſuꝑaddat̉. In ꝟa btītudine .ſ. vita et̓na ſūPrtaīe rema pace. tūc vere dicimꝰ hoīem hr̄e pacē̓qn̄ nihil ē in eo qd̓ rectū ſue volūtatis ordineꝫaſio. iūc enꝑturbet. Sil̓r vnā ciuitatē dicimꝰ hr̄e pacē qn̄int̓ ciues illiꝰ nihil ē qd̓ int̓rūpat rectū ordinēeiꝰ ē ex volūtate gubernatoris illiꝰ. Ꝙͣͣ obrēoꝫ oꝑatio in btītudo ꝯſiſtit ſit aliqͦīpedita aut ꝑturbata. Qm̄ delectatio optimā ꝑfectā oꝑationē cōſcꝗt̉ ex oꝑatione impedita cauſari hꝫ: vt pꝫ. 7. cthico. Impedimētūenī aliꝗd ꝑfectiōis ab oꝑatiōe tollit. Quar̄ ſicꝯcludamꝰ ad verā btītudinē reqͥrit̉ ſcā pax ſit ipſa eēntia btītudinis: ſꝫ ſicut remotioq̄dā eoꝝ que verā btītudinē poſſent impedireEt ꝯn̄s ſicut quiſqꝫ naͣlit̓ verā appetit brītudinē: ſic etiā naͣliter btītudinis īpedimenta refugit: qd̓ nihil aliud ē niſi pacē naͣlit̓ affectareInde. pͣs. Poſuit fines ſuos pacē. parſit eēntialit̓ ſe ipſe finis ē btītudo nr̄a: ſꝫqꝛ ē qͣſi qͥdā ꝓpinquiſſima diſpoſitio ad ſine ꝯn̄s oīa pacē deſiderant: ſicut finē: ſedtanqͣꝫ id ſine quo finis talis hr̄i pōt. Et ſic̄finis rerū ē diuerſus: ita pax eaꝝ eſt diuerſa.quā doc. ſc diuidūt vꝫ. Aliqͣ dr̄ pax corporaliſaliqͣ dr̄ pax aīe tōnalis. aliqͣ dr̄ pax aīe corꝑ