29relſi oēs. vn̄ cōcludamus ꝙ talē ꝟ̓gini potēriaꝫ ſiue hic ſiue in ſtellifero celo ꝯtulit vt nullus aut ſpūs angelicꝰ: aut humanꝰ tante ſit ſuerit ⁊ erit potentie: ſicut fuit ⁊ ē glorioſa virgonone hec fuit mag potētia in terris: vt ipſa ſola celos aperuerit: ⁊ filiū dei in terris hūanandū deſcēdere fecerit. qd̓ nulli ſcoꝝ patꝝ ꝯceſſūē Aperuit aūt celos qn̄ līgua ſua illa ſcptēⁱ verha potentiſſima protulit. Ecce ancilla dn̄i fiatmihi ẜm ꝟbū tuū. que fuerūt tante potētie vtī codē inſtāti deꝰ deſcenderit: ⁊ carnē ⁊ aīaꝫ ſimul in vētre ſuo ſumpſerit. vt pꝫ in. 3º. ſnīaꝝdi. 5. qͣre ⁊c̄. ¶ Quātū ad tertiā dico ꝙ triplicirōne ad pn̄s eternꝰ pr̄ tantā ptātē contulit ſiuepotētiā. Primo qꝛ elegerat cā vt eſſet reginaceli. nam ſi Salomō Berſabee mr̄e ſue dixit.Pcte mr̄ mea. neqꝫ .n. fas ē vt auertā faciemtuā qͣꝫto magis et̓nū patrē decebat: vt nullamſue potētie ꝑcitatē on̄deret ei quā elegerat eſſereginam celi. pͣs. Aſtitit regina a dextris tuis⁊c. Qº ei tantā potētiā cōtulit: qꝛ ꝑ illā gr̄a ꝑvuiinto eulonopctm̄ ꝑdita reinueniri debebat. Luc. i. Inueniſti .n. grām apud dn̄m. perdiderat .n. illamypoſſit apuaantiqͣ mr̄ nr̄a. ⁊ ꝗn̄qꝫ milibꝰ ⁊ vltra ānis ī ꝑdiItnomē ntione ꝑdurauit. ſꝫ ꝟgo gl̓ioſa cā adinuenit cūiij: ita nomenāgelꝰ dixit ei. Auc grā plena. īueniſti .n. grāꝫapud deū. Ber. īueniſti inꝗt grāꝫ apud deuꝫgrāꝫ vtiqꝫ quā q̄rebas. 3º tātā potētiā cōtulitqꝛ magna xp̄o eiꝰ filio ipſa cōferre debebat. ⁊ii. vi. j. vbinadeo magͣ ꝙ nō ita grādia bn̄ficia hūano gniin vhi i. j.a pͥncipio ſue creatiōis ꝯtulit deꝰ: deus nāqꝫhoīeꝫ de limo terre formauit ꝟgo deū de ſuispuriſſimis ſanguinibꝰ: ⁊ eiꝰ puriſſima caroualet oībꝰ rebꝰ mūdi. Itē deꝰ hoīeꝫ d̓ fructibꝑadiſi edu cauit. ⁊ ꝟgo vbere de celo pleno:cuiꝰ lactis vna gutta pͥualet oībꝰ lignis paradici. Pciēſi: fructibuſqꝫ cibus totiꝰ mūdi. Itē deꝰ hoīeꝫpollicea induit veſte: ⁊ ꝟgo gl̓ioſa xp̄m ſuispauꝑrimis pāniculis. ⁊ pª catunica in ꝯſutinis ⁊ vnili: qͥ pualet oībꝰ tunicꝭ mūdi. ⁊ ſic ſi diſcutē volumꝰ multa āpliora bn̄ficia ꝯtulit ꝟgo xp̄o qͣꝫdeꝰ hoī in ſue creatiōis pͥmordio: qͥ vt facere ⁊impēdere ſine defectu poſſet: eternꝰ pr̄ ſue potentie largitꝰ ē pleniſſimā quā decebat ptātemqͣre ⁊c̄. ideo in cantico ſuo ait. qꝛ fecit mihi dn̄smagna: qꝛ potēs eſt ⁊ ſanctum nomen eius.Et hec ſufficiant ꝓ prima ꝯcluſione.De clarificatōe noīs Marie cōcl̓o ẜaCcipe ẜam cōcl̓onē. vꝫ. Sicut nomēieſu ⁊c̄. dic totā. vbi tres inꝗramꝰ ꝟi.90 Ivꝫ. ¶ Prima ꝟi. eſt quāta ē dignitas ⁊ virtꝰhuiꝰ noīs Maria. ¶ 2ª ē an hoc nomē ſit dignius nomen in oībꝰ creatis. 5ª. an demones audientes hoc nomen tinicant ⁊ fugiant.Quātū ad pͥmā dico ꝙ ſic̄ bn̄dictū nomē ieſus ex ꝗnqꝫ lr̄is cōponit̉ ex maximo myſterioſic ⁊ nomē dulciſſimū Marie. de noīe ieſu dicetur ẜmone ſequēti: Habet igit̉ Maria ꝗnqꝫ lrās: vt ꝗn̄qꝫ ꝟtutes Marie p̄cipue on̄dāt̉ (Prima lr̄a dr̄. m. ⁊ ꝟtutē ſidei in ꝟgine potiſſime on̄dit. nā hec lr̄a. m. ex tribꝰ inuicē .i.colligatis cōponit̉: vt on̄dat̉ ꝟꝟginē ꝑfectiſſiniā trinitatis noticiā. ⁊ fidē habuiſſe. vn̄ ſicuttres .i. inuicē colligati vnā lrām faciunt .ſ. m.ſic tres ꝑſone dīne inuicē ꝑ proceſſionē ⁊ gnātionē colligate vnū deū ondūt. Ecce perſonarum ligatura. pr̄ a nullo eſt factꝰ nec creatꝰ necgenitus. filius a patre ſolo eſt: nō factus neccreatꝰ: ſꝫ genitus: ſpūs ſcūs a pr̄e ⁊ filio nō ſactus nec creatus nec genitꝰ: ſꝫ ꝓcedens. vnusergo pater. nō tres patres. vnꝰ filiꝰ. ⁊ nō tresfilij. vnꝰ ſpūs ſcūs ⁊ nō tres ſpūs ſcī. ⁊ in hactrinitate nihil pͥus aut poſteriꝰ .ſ. tꝑe nihil maius aut minꝰ ſꝫ tote tres perſone coeterni ſibiſūt ⁊ coequaleſ. Hoc etiā expreſſe ponit̉ in decretali firmiter credimus. de ſūma trini. ⁊ fide catholica. Firmiter inꝗt credimus ⁊ ſimpliciter cōfitemur ꝙ vnus ē ſolus verꝰ deuseternus ⁊ īmēſus: incōmutabilis: oīpotensincōprehenſibilis ⁊ ineffabilis: pater ⁊ filius⁊ ſpūs ſcūs. tres ꝗdeꝫ perſone ⁊ vna eſſentiaſubſtātia ſeu natura ſimplex oīno. pr̄ a nullofiliꝰ a pr̄e ſolo: ac ſpūs ſcūs pariter ab vtroqꝫabſqꝫ initio: ſemper ac ſine fine: pr̄ generansfiliꝰ naſcēs: ſpūs ſcūs ꝓcedens cōſubſtātialescoequaleſ: cooīpotēteſ. ⁊ cocterni. vnū vniuerſorum pͥncipiū oīum viſibiliū ⁊ inuiſibiliū ſpiritualiū ⁊ corporaliū ⁊c̄. Et ſeꝗt̉ de creationehoīs ⁊ lapſu ⁊ redēptiōe eiꝰ ꝑ xp̄m. ⁊ de reſurrectiōe de iudicio ⁊c̄. Et poſtea ꝙ eccl̓ia ſidelium vl̓ is ē vna extra quā nemo ſaluat̉. ⁊ de ſacramēto euchariſtie ⁊ pnīe. ⁊ tandē ꝯcludit ꝙoēs ſaluant̉ in hac fide credētes ⁊c̄. Quarepͥma lr̄a noīs ꝟginis qͥ ē. m. ꝟginē pͥncipaliter ⁊ ſupͥme fidē habuiſſe trinitatꝭ on̄dit. Propterea dr̄ ꝙ tꝑe paſſiōis fides in ipſa ſola remanſit. Dū .n. oēs xp̄m reliꝗſſent: ipſa ſola iuxta crucē ſtabat lachrymoſa vbi pēdebat filiꝰ⁊cͣ. ¶ Scd̓a lr̄a eſt. a. ⁊ ſignificat ꝟtutē ſpeiNā ſic̄ hec lr̄a ē a ſiniſtris aꝑta ⁊ capitę curue
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten