ruinā dn̄oꝝ a ſuoꝝ ſubditoꝝ maloꝝ ꝯſilio ſiue ꝑſuaſiōe vt pl̓imū hr̄c ortū. qͣre ⁊c̄. ¶ 3º male ꝯſulūt ꝑuerſi hoīes: ſic̄ Balaā ꝯſuluit Balaach ꝙ filios dei faceret fornicari ⁊ irā dei incurrere. Numeri. 24. Benadab iniquū cōſiliū dedit Amon: vt violaret Thamar ſororeꝫſuā. 2. R. 13. Amici Aman male ꝯſuluerūt vtpare̓t ſuſpēdiū Mardocheo in eiꝰ dānū. Heſter. 5. itē ī teſtō nouo cū Barnabas ⁊ Pau.in multo honore eēnt: ꝗdā ꝑſuaſerūt ppl̓is vteos lapidarēt. Act̉. 14. Quō ēt mō ꝑue̓ſi phariſei ⁊ ſacerdotes ꝑſuaſer̄t ppl̓is vt BarrabāPilatꝰ dimitteret. ⁊ ih̓m cruce traderet ⁊ ſic d̓alijs. ¶ 4º: male cōſulūt ſapiētes hꝰ mūdi: qͦꝝdeꝰ ſtultā ſapīam fecit. ⁊ ſic Architophel Abſaloni ꝑuerſū cōſiliū dedit. 2. R. 16. ⁊ tn̄ eiusꝯſiliū ita ſanū putabat̉: ac ſi dei nō hoīs eſſet.Sapientes male ꝯſuluerūt Pharaoni. Iſa.19. Sapiētes ⁊ rectores ppl̓i cōſuluerūt Sedochie vt Hicremiam occideret. Hiere. 38. Ethodie ad cōſiliū Caiphe dicētis: Hos neſcitꝭꝗcqͣꝫ ⁊c̄. oēs dixerūt reꝰ ē mortis ⁊c̄. ¶ 5º male cōſulūt auari ⁊ cupidi. Et de hoc ē plenꝰ totus mūdus. quo ⁊ in laqueo cecidit Iudas dicens. Quid vultis mihi. dare ⁊c̄. ⁊ hec ſufficiant ꝓ pn̄ti ꝟi. ¶ Quātū ad ẜam vna tm̄ tibirō ſufficiat. Naꝫ cū vnicuſcuiuſqꝫ artificis fitꝓpriū res in ſuo eē ⁊ ordine cōſeruare. ⁊ deꝰfit ſd̓mꝰ oīuꝫ artiſex cōgruū fuit vt hoīem ī eē⁊ ordine ſuo cōſeruaret in qͦ ipſum creauerat.Creauit eū libeꝝ. gͦ ipſū ẜm ſuū libeꝝ arbitriūoꝑari ꝑminit. Ex qͣ poſtea de malo deꝰ rantabona collegit. qͣre ⁊cͣ: ¶ Quātū ad tertiā planū ē ꝙ plura cōſilia iudei fecerūt ꝯͣ xp̄m. Et hſufficiāt ꝓ pn̄ti ẜmone. Cōſiliū gͦ collegeruntphariſei vt xp̄m occiderēt: cuius morte ſanarivita noſtra debebat: ⁊ ſic ad paradiſū euolarehic per grām. Amen.Sabbato dn̄ice de paſſione de ꝟgine glorioſa ſermo in ordine trigeſimus nonus.Ater clarifica nomē tuū. Io. 12. iā cū xp̄s ſuc mortis ꝯfinia cerneret qͣdā die in p̄ſentia diſcipuloꝝ ⁊ turbe ait. aīamea turbata ē ꝗd dicā. pr̄ clarifica me. ⁊ infraPater clarifica nomē tuū. cui pater in voceꝫrn̄dit. Et clarificaui ⁊ iteꝝ clarificabo .ſ. in reſurrectōe. Caro .n. xp̄i ꝑꝑ mortalitatē: aīa ꝑꝑpaſſibilitatē: deitas ꝑꝑ occultationeꝫ obſcuravidebāt̉. Sꝫ in reſurrectōe caro clarificat̉ ꝑr̄mortalitatē: aīa īpaſſibilitatē. deitas ꝑ clarammanifeſtatiōe ⁊ nudabilitatē. ⁊ cū ꝟgo gl̓ioſaſit in hac dilecti filij ſui plurimū paſſiōe cruciāda. ⁊ maxīo cū vituꝑio a iudeis deridēda ⁊ reſpūēda ipſa ēc ciamare pōt ad pr̄eꝫ et̓nū. Pr̄clarifica nom̄ tuū. cui ⁊ ipſe rn̄dit. ⁊ clarificaui⁊ iteꝝ clarificabo. clarificaui ꝗdē ī tua ꝯceptione qꝛ āgelꝰ ad Ioachī ait. ecce Anna vxor tuaꝑiet tibi filiā ⁊ vocab̓ nom̄ eiꝰ Mariā. ⁊ clarificabo ī tua aſſūptōe. p̄s. Aſtitit regīa dextristuis ī veſtitu deaurato circūdata varietate Deqͣ ꝟginis clarificatōe allqͣ in hoc ẜmōe videamus. vbi tres ꝯſideratiōes faciamꝰ. vꝫ.Qualiter glorioſus pr̄ ꝟginē clarificauit.Qualiter bn̄dictus filius matrē lucidauit.Qualiter ſpūs ſanctꝰ ꝟginē perluſtrauit.De clarificatōe ꝟgīs ꝑ pr̄eꝫ et̓nū ꝯſide̓aº pͥºBaliter glorioſus pr̄ ꝟginē clarificauit pͥmo videamꝰ. vbi tres cōcl̓ones.jjſtifaciamꝰ. vꝫ. Prīa Magnā et̓nus pībgini ꝯtulit ptātē: vt ipſa multuꝫ poſſit apudet̓nā maieſtatē. ª eſt iſta. ſicut nomē ih̓us ꝑeternū patrē multū ſuit clarificatū: ita nomenMaria per eūdē extitit pluſtratū. ¶ 5ª eſt iſtaſicut Ieſus ẜm carnē fuit a pr̄e dignificatꝰ ita⁊ gl̓ioſa ꝟgo fuit ẜm carnem magnificata.Quō et̓nꝰ pr̄ ſuā potētiā ꝟgī cōicauit. ꝯº pͥºCcipe pͥmā ꝯcl̓onē. ⁊c̄. vt. sͣ. vbi tresituigrīdinꝗramꝰ ꝟi. vꝫ. Prīa ꝟi. ē. vtꝝ potēatīa ſit tm̄ attributū pr̄is. 2ª ē. quo pai̓utnt ſoct̓nꝰ ſuā potētiā cōicauit ꝟgini gl̓ioſe. 3ª ē. qͣre illi tantā potētiā cōicauit. ¶ Quātū ad primā dico ꝙ oē qd̓ dr̄ abſolute de dīnis cōe eſt ⁊imni t h̓go vbervnū in tribꝰ ꝑſonis: ⁊ ſolū illud ē ꝓpriū ꝑſoneqd̓ ad relationē originis ꝑtinet. Potētia gͦ cūmnus iotiꝰ mūdſit quid abſolutū nō pertinens ad relationemoriginis erit cōis tribꝰ perſonis ⁊ vnū ī illis.ca tunicaInde Athanaſius in ſimbolo. O īpotēs inꝗtpr̄: oīpotēs filius: oīpotēs ſpūs ſcūs. ⁊ tn̄ nontres oīpotentes. ſꝫ vnus oīpotens. Appropͥate tn̄ ſepius diximus aliꝗd dr̄ de vna ꝑſona qd̓nō dr̄ de altera cū eadē limitatione. ꝓpterea dicimus ꝙ potētia attribuit̉ pr̄i ſic̄ ſapiētia filio⁊ clemētia ſpūi ſcō de hac in precedētibꝰ ſabbatis dictū eſt. qͣre ⁊cͣ. ¶ Quātū ad ẜam dico ꝙpr̄ eternꝰ ꝟgini cōicauit potentiā ſuā nō pereſſentiaꝫ. ſꝫ ꝑ participationē. ſicut dicimus dediuinitate: que per participationē nō ꝑ eēntianobis cōicat̉. pͣs. Nōne dixi dij eſtis ⁊ filij ex