.xxxviijMane fic̄ herba tranſcat: mane floreat ⁊ trāſeat. veſpere decidat: induret ⁊ areſcat. ¶ Terna cā ſūmit̉ ex virtute corporis: ⁊ hoc etiā duohus modis: aut ex ꝑte naͣe: aut ex ꝑte volūtaris morimur: gͦ tā ex ꝑte naͣe qͣꝫ ex ꝑte volūtatꝭqꝛ velimꝰ: nolumꝰ: mori nos oꝫ: nec aliqͣ ꝟrua naͣe: aut ēt ipſa volūtas morti ꝯͣdicere poteſt: vt pꝫ qͣre ⁊c̄. ¶ Ꝙtū ad ẜam ve. dico ꝙ d̓hoc ſunt due famoſe opiniones. Quidā enimdicere vident̉ ꝙ xp̄s ſi morte crucis: aut etiaꝫalia ꝑegrina morte nō obijſſet: nāliter mortuus nequaqͣꝫ fuiſſet. Primo quia cā mortꝭ fuit pcm̄. Gen̄. 2. c. In quacūqꝫ hora comederitis. morte moriemini. Et hoc idē ꝓbat beatus Tho. ẜa ẜe. q. 164. Sꝫ ī xp̄o nō fuit aliqd̓pcm̄: vt pꝫ in. 3. di. 16. Ergo ſi ꝑegrina morte nō obijſſet. morte naͣli nō obijſſet. Itē nonminoris ꝑfectiōis fuit xp̄s qͣꝫ Adā ī ſtatu īnocētie. g3 Adā ī illo ſtatu īmortal̓ erat vt pꝫ in2. ſnīaꝝ. di. 19. Ergo ⁊ xp̄s a fortiori īmortal̓erat. Et hanc opi. publice tenuit fr̄ Iacobꝰ demarchia ordinis minoꝝ dū ibi ꝓ qͣdrageſimap̄dicaſſet. Quidā aūt oppoſitū ſentiunt: qd̓ ſicꝓbant. O ē cōpoſitū ex qͣttuor elemeniꝭ infraſperā actiuoꝝ ⁊ paſſiuoꝝ aliqn̄ corrumpet̉: vtpꝫ ex. 2. d̓ generatōe. Et rō vt ibi dr̄ ē: qꝛ elemēta cū ſint inuicē actiua ⁊ paſſiua: ⁊ dictꝭ elementis ī corporibꝰ mixtꝭ qͣttuorqͣlitates correſpondeāt .ſ. ſanguis flegma cōiera ⁊ melācoti iū lin tnumlia: qꝛ colera hꝫ qͣlitatē ignis ſanguis acrꝭ flegma aque inelancolia t̓re. pꝫ ꝙ ex actōe ⁊ reaactionē mutua ip̄oꝝ ſit deſꝑatio qͥdā: ⁊ ꝑ ꝯn̄segritudo: ⁊ ſubſeq̄nt̓ mors. Et ꝑ ꝯn̄s d̓ neceſſitate tali ex ꝯͣrijs cōpoſitū oꝫ corrūpi ⁊ mori.De hͦ ē etiā tex. 15. q. i. c. merito querit̉. §. vtxv fitaqꝫ. vbi ſic dr̄. Infirmitas qͣ ꝓpͥe carnis diē q̄ elementoꝝ ſeu humoꝝ ꝯcordia ꝑturbatacaro ipſa affligit̉: ⁊ tandē ip̄a diſſoluit̉. Tūcvltra. Cū xp̄s verꝰ fuerit hō: ⁊ ꝑ ꝯn̄s ex qͣttuor elementꝭ cōpoſitus: neceſſe erat ip̄m qͣꝫtuꝫex ꝑte nature aliqn̄ mori: nō ſuꝑueniēte aliqͣgr̄a p̄ſeruatiua: q̄ ip̄m a corruptione ⁊ morte p̄ſeruaret. Secūdo arguūt ſic. Cuꝫ calor naͣlisquottidie agat in humidū radicale: ⁊ reſtauretur per humidū cibale: ex 2. de aīa. ſequit̉ ꝙvbi reperit̉ talis actio ⁊ inſtauratio ſublato alimento. corpus de neceſſitate interiret niſi eētaliqua gr̄a p̄ẜuatū: ſicut fuit in xp̄o tꝑe iciunꝰſui. Mat. 4. c. ⁊ in Helia: ⁊ multis alijs: ſedin xp̄o fuit talis actio ⁊ reſtauratio: ⁊ ꝑ ꝯn̄ ſb̓ꝑs2ꝰFFlato cibo mortuus naͣlit̓ de neceſſitate eēt. Pºvr̄ cōfirmare Aug. 2. de baptiſmo ꝑuulorumvbi expreſſe ꝯcludit: ꝙ ſi xp̄s nō fuiſſet mortecrucis interfectus: ſenio certe deſeciſſet. Et hͦꝓpter conditionē humane naͣe quā ī veritateacceꝑat: vt pꝫ in. 3. di. 15. Huius opinionisvr̄ dn̄s Bona. in. 3. di. 16. Et qꝛ hec opiniovr̄ verior: ponā aliqua dicta dn̄i Bona. ibidē¶ Primū dcm̄ ē ꝙ neceſſitas moriedi ī xp̄onō fuit oīo ſil̓is nr̄e neceſſitati ſꝫ aliqͦ mō ſimilis: ⁊ aliqͥ mō diſſimilis. Similis ꝗdeꝫ ex ꝑtenature cōpoſite: qꝛ eius corpus cōpoſitū eratex quattuor elemētis ſicut ⁊ nr̄m. Diſſimilisqꝛ nō ex ꝑte culpe. qꝛ nulla in eo erat macula ꝯͣcta pcī: vn̄ mori neceſſitaret̉. Itē ſil̓is ex ꝑtenaͣe: ſed diſſimilis ex ꝑte ꝑſone. qm̄ ẜm naturā humanā mortalis erat: nō aūt ẜm ꝑſonamqꝛ vna ē dei ⁊ hoīs in xp̄o ꝑſona. Itē ſimilisqͣꝫtū ad ꝟtutē corꝑis naͣiē: ſed diſſimilis qͣꝫtūad voluntatē: qm̄ velimꝰ nolimꝰ morimur: vtdictū ē in pͥma veritate: ſed xp̄s ſi voluiſſet nōobijſſet: ⁊ hͦ ē qd̓ dicit mgr̄ in. 3. diſt. 16. Xp̄usneceſſitatē moriendi non habuit ex neceſſitateſue ꝯditionis: qꝛ a pcō īmunis. ſꝫ ex ſola volūtate accepit de nr̄a infirmitate ponēs tabernaculū ſuū ī ſole .i. ſub tꝑali mutabilitate ⁊ labore: h̓ ille. Hoc idē dicit Damaſcenꝰ ī. z. li.ꝙ eiſi paſſiones in xp̄o ẜm legē nāe fierēt: nōtn̄ coacte ſꝫ volūtarie. 2ᵐ dcm̄ ē ꝙ neceſſitaſmoriendi ī xp̄o nō fuit ꝯͣcta: ſꝫ aſſūpta .i. ꝙ veritatē hūane carnis aſſūpſit morti ſubiectamd̓ neceſſitate: ⁊ hͦ ꝑ ꝓpriā volūtatē: qꝛ .ſ. ſic voluit illā carnē aſſūmere ⁊ vnire eā ſibi. Io. x.Pono aīam meā .i. nō coactus. Iſa. 53. Oblatus ē: qꝛ ipſe voluit: ⁊ nō aperuit os ſuum.¶ Tertiū dcm̄ ē ꝙ lꝫ in xp̄o ex ꝑte naͣe neceſſitas fuerit moriēdi: nō tn̄ ſequit̉: gͦ paſſus ē velit nolit: qꝛ illa naͣ a ꝟbo aſſūpta nō erat ꝯͣriavolūtati: nec ſequit̉ ſi nec̄itate naͣe xp̄s mortuꝰē. gͦ nullū ex tali morte ꝯſecutꝰ ē meritū. ꝯͣ magiſtrū ī. 3. di. 18. qꝛ ī tali morte ꝯcurrit ſua volūtas: qͥ nō coacte. ſꝫ volūtarie paſſus ē. vbi ērō merendi. Et pōit exᵐ btūs Anſel. d̓ eo gſe ad oꝑa ſuꝑerrogatiōis obligauit ⁊c̄. ¶ 4dcm̄ ē ꝙ pcm̄ nō ē talis cā mortꝭ niſi in geneimortis. In gne̓ āt naͣe ē cōpoſitio ex ꝯͣrijs ponamꝰ .n. ꝙ vnū hominē itaꝝ deꝰ t̓ra crearetcerte lꝫ hͦ eiuſdē ſpeciei eēt cū Adā nō tn̄ ab eodeſcēdēs ꝑ gnātionē: ⁊ ꝑ ꝯn̄s nec pctm̄ originale ꝯͣxiſſet: ⁊ tn̄ niſi ꝑ gr̄am ꝯẜuaret̉ d̓ neceſ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten