ſaluari ⁊ ordinari dꝫ. iō opus ē vt ⁊ nos hoīdeẜuientes parit̉ clamemꝰ xp̄m ad mortē ⁊c̄.Nona vox ē Iude ſcariothis. ꝗd dicis tuo Iuda de tuo bono mgr̄o a qͦ tanta ſuſcepiſtiboa. Cruciſige: crucifige eū. ⁊ ꝗd tibi mali fecit. ꝑdidi ꝓpter ip̄m triginta argenteos. ⁊ iōqro oportunitatē vt eū morti tradā. ⁊ ſuꝑ eiuſbarbā recuperabo. zo. argenteos. Hei Iuda miſer ⁊ miſerabilis homūcio: incōꝑabileꝫtheſaurū. zo. argenteis poſtponis. ꝗd tibi iudei magnificū ꝓ xp̄o emēdo dare p̄n̄t. an hieruſalē cū ſamaria tibi ſufficeret. certe ſi celumangelicāqꝫ naͣm: mundū ⁊ qͥ mundi ſūt ſponderent nō recōpenſarent valori mīme ꝑtꝭ xp̄iqꝛ in ipſo ſunt oēs theſauri ſapīe ⁊ ſcīe dei abſconditi ⁊c̄. an ſi ad eius mr̄em glorioſā ꝟgnē acceſſiſſes: ⁊. zo. argenteos poſtulaſſes putas ꝙ a Magdalena Lazaro ⁊ Martha: qꝛditiſſimi erant: mutuo aut potius dono n̄ habuiſſet. ꝗd igit̉ clamas ad mortē: ad mortē: n̄ſacias miſer. cruciſige cum. O pauꝑtule xp̄eoēs tuā mortē ſitiūt: ⁊ ardenti aīo perūt. ꝗd facies. an reſtat tibi amicꝰ. an refugiū aliqd̓ habes. pr̄ Amb. nō habeo niſi meā duiciſſimaꝫmr̄em qͥ me genuit: lactauit. ⁊ aluit ¶ Decīavox ē ꝟginis gl̓oſe. O dulciſſima ꝟgo visꝙ tuus filiꝰ moriat̉. hem dirā me filij Ambroſi arbitraris mr̄em. Quō filiū ſine pctō ⁊ gr̄aſpūs ſcī genitū: quē tantis cū ꝑiculis enutriuiad mortē iudicabo. Nōne bn̄dicta ꝟgo es cōtēta ꝙ humanū genꝰ ꝑ ip̄m ſaluet̉. ſic fili mi.omr̄. an neſcis ſine eius morte id fieri nō poſſe. ita fili mi. ſcio oīa iſta. Luc̄. 2. Maria autēꝯẜuabat oīa ꝟba hec. Et qͣre non clamas admortē. Nō mihi aīus fili ad hoc ferri pōt. ſedſi oꝫ fiat volūtas dei. Inde Origenes ī expoſitione illiꝰ dicit. Luc̄. 2. c. Et tuā ipſius aīamꝑtrāſibit gladiꝰ. ſic ait. Nll̓a docet hiſtoria beatā mariā ex hac vita gladij occiſione migraſſe. preẜtī cū nō aīa. ſed corpꝰ ſoleat int̓fici. vn̄reſtat intelligi gladiū illud d̓ q̄ dr̄. Et gladiusī labijs ip̄oꝝ. hͦ ē dolorē dn̄ice paſſiōis aīamciꝰ ꝑtranſiſſe. qͥ ⁊ ſi xp̄m. vtputa dei filiū ſpōte⁊ ꝓpͥa volūtate mori: ⁊ morte ip̄am nō dubitaret eē deuittuꝝ: ex ſua tn̄ carne ꝓcreatū nō ſinc doloris affectu potuit videre crucifigi. hecille: qͣre ⁊c̄. ¶ Ꝙtū ad ẜam dico ꝙ lꝫ oēs ſupͣdem̄ xp̄m clamarēt ad mortē: ⁊ ita ꝯformarē īin volito: nō tn̄ in rōne volendi. Qm̄ alia rōevoluit pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſ.ſ. ⁊cͣ. ſi bn̄ ſupradicta ꝯſideras videbis rōnībus diuerẜ affectaſſe. IndeAug. in euh̓. ⁊ allegat̉ a mgro ī pͦ di. 48. ſic aitQuaſdā voluntates ſuas vtiqꝫ bonas īplet ꝑmaloꝝ hoīum voluntates malas: ſicut ꝑ maliuolos iudeos bona volūtate pr̄is: xp̄s pro nobis occiſus ē: qd̓ tantū bonū fuit vt apl̓s Pe.qn̄ id fieri nolebat: ſathanas ab eo ꝗ occiſus ēdiceret̉. h̓ ille. Ex quo ſoluit̉ q̇ſtio dicit ibidemmgr̄ qua queri ſolet utrū uiris ſctīs placere debuerit ꝙ xp̄s pateret̉ ul̓ occideret̉. Debuit .n.eis placere intuitu nr̄e redēptionis: ſꝫ nō intuitu eiꝰ cruciatꝰ. Uoluerūt gͦ ac vehemēter cupierūt xp̄m mori ꝑꝑ liberationē hoīs: ⁊ īpletionēdīne voluntatꝭ: ſꝫ nō voluerūt deleclatōe ipſiꝰafflictōis ⁊c̄. De hͦ etiā diximꝰ feria qͣrta p̄cedēti. qͣre ⁊ c̄ ¶ Ꝙtum ad t̓tiam pꝫ rn̄ſio breuiterꝙ tm̄ illi peccauerūt ꝗ mala ītentiōe ⁊ volūtatexp̄m ad mortē clamauerūt: vt pꝫ ex dictis. Etiſta ſufficiant. pro preſenti concluſione.De neceſſitate mortis chriſti. ¶ Concluſioſecunda.Ccipe ſcd̓am ꝯcl̓onem vꝫ. Tāta eratꝟitas ꝯditiōis humane in xp̄o: vt deneceſſitate opporteret ꝙ aliqn̄ moriret̉vbi tres inquiramus ve. vꝫ. ¶ Prima ve. eſtUn̄ ſumpta ē ⁊ ſumit̉ iſta neceſſitas moriendi5ª an̄ xp̄s ſi non fuiſſet mortuus ligno crucis: mortuus aliqn̄ fuiſſet morte naturali.Utꝝ fuerit neceſſe ꝙ xp̄s haberet oēs nr̄aſ penalitates. ¶ Ꝙtuꝫ ad primā dico ꝙ neceſſitasmoriendi ſumit̉ ex tribus. ex cā ſb̓o. ⁊ ꝟtute coporis. Cā in nobis de neceſſitate eſt duplex .ſ.culpa prīoꝝ ꝑentum: ⁊ ꝯcl̓o naͣlis. Naꝫ iō deneceſſitate ſumꝰ morituri: qꝛ pct̄m origiale ꝯͣhimus: ⁊ qꝛ ex ꝯͣrijs inuicē agentibus ⁊ patientibus ꝯpoſiti ſumus .ſ. igne aqua aere ⁊ terraj. c. meriO ē aūt ex qͣttuor clementꝭ ꝯpoſitū aliqn̄ eorrūpet̄. vt dr̄ in li. de gnatione. Anteqͣꝫ pctm̄ hūsna naͣ cōmittēt: mortal̓ ꝗdem erat: ⁊ de neceſſitate noritura ẜm naͣm cōpoſitā ex ꝯͣrijs. Sedilli īmortalitatē ex gr̄a donauerat deꝰ ſii in ſtatu īnocentie ꝑduraſſet: ⁊ ſic tm̄ ex vna cā mortal̓ erat. nūc ꝟo ⁊ ncc̄itate nāꝯ ⁊ ncc̄itate culpicōtracte ncc̄e. eſt vt moriat̉: ad hcb̓. 9. Statutūē hōī ſe. mori. pͣs Quis ē hōꝗ vi. ⁊ nō vi. moͣDe hͦ ad plenū diximꝰ ferīa. 5. qͣrte dn̄ice in pͥma conſide. Cā mortis ex ſubiecto ē duplex. .ſex ꝑte nēe: ⁊ ex parte ꝑſone. Nam ſiue conſideres naturam humanaꝫ in Platōne ſiue ciperſonam. Plato de neceſſitate moriet̉. pͣs.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten