in. e. vlti. eo. ti. in fi. ⁊ ita nō poſſet pctere dotaliciū: ⁊ alias poſt ſeparationē: 2ꝰ ītellectusſubinſert̉ īmediate dicēs: ſꝫ pōt hͦ intelligi cuꝫmulier lucrat̉ donationē l̓ ꝑtē ex pacto: ut ī dicto. c. vlti. eo. ti. ⁊ ſic illā donationē quā ex pacto habuiſſet l̓ ꝑtē ꝑdere dꝫ. ¶ꝰ intellectꝰ ē uiꝑ dotaliciū intelligāt̉ res parafrenales ad qͣrūreſtitutionē maritꝰ tenet̉. C. de pactis ꝯuē. l.vlti. h̓ illa gl. ad lr̄aꝫ: ſꝫ iſta relinqmꝰ. videsquātis penis ſubdat̉ adultera. Quartū remediū ē ut ſe a mal̓ ꝯuerſationibꝰ cuſtodiat iuxtaꝯſiliū ſapiētis. Fili ſi te lactauerint peccatoreſne acꝗeſcas eis: ⁊ nō ābules cū eis: pedes .n.eoꝝ ad malū currūt: ⁊ feſtināt ad effundēdū ſāguinē. O iuuēcule miẜe: ⁊ vos preſerti q̄ ſolute eſtis: ⁊ nō habetis ꝗ vos regat h̓ an̄dictaqͣttuor ſpecula qͦttidie cōſideretis: ⁊ ſcē ⁊ caſteviuetis. Periculū ē .n. mulierē eē pulchrā ⁊vanā. maiꝰ ꝑiculū cū ē ſola. ⁊ ſuꝑ oīa qn̄ cummala ſocietate ꝯuerſat̉: ꝑꝑ quā multi ꝑierunt.qr̄ ⁊c̄. pͣs. Cū ſcō ſcūs eris: ⁊ cū īnocēte īnocēſeris: ⁊ cū ꝑuerſo ꝑuerteris: ⁊ cū docto doctuseris: cū leproſo leproſus efficit̉ ꝯuerſans: cuꝫſcabioſo dormieris: ſcabie maculat̉ corpꝰ eius⁊cͣ. Et iſta ſufficiant pro ẜa concluſione.¶ Ꝙ Magdalena fuit corꝑe corrupta ꝯº 3ªTcipe tertiā ꝯcl̓onē. vꝫ. Miẜa Magdalena nō ſolū fuit mētali ꝯtaminatiōe polluta: ſed ēt corꝑali corruptioneꝯtaminata. vbi tres inꝗramꝰ ꝟi. vꝫ. Pª ꝟi.ē iſta. vtꝝ ex vno ⁊ eodē d̓licto ⁊ vnico ꝯtextuꝯmiſſo oriāt̉ diuerſa crīa ¶ 2ª ē. vtrū ſola mala fama faciat plenā fidē male vite ⁊ crīs. 3ē. an magdalena publica hodie ī euāgelio vecata peccatrix fuerit corꝑe corrupta. Ꝙͣtū admaꝫ dico breuiter ꝙ ſic. ⁊ hͦ tibi declaro ꝑ exPonat̉ ꝙ ꝗſ carnal̓r cognoſcat vxorē ꝯſāguinei ſui nulli dubiū ꝙ h̓ duplex delictū ꝯmutit̉ſ. adulteriū ⁊ īceſtꝰ: ut pꝫ ex diffinitiōibꝰ eorundē: ut poſuimꝰ feriaꝫª pn̄tis dn̄ice. Allegāt adhͦ legiſte. l. ſi adulteriū cum īceſtu. ff. de adul.Itē poſito ꝙ vnꝰ carnal̓r miſceat̉ cū vna monaca: pꝫ ꝙ h̓ ad minꝰ triplex delictū ꝯmittit .ſ.adulteriū qꝛ eſt deo deſpoſata. Itē īceſtū qꝛ cōgnoſcit ſpōſā pr̄is ſui .ſ. dei. vnꝰ ē .n. pr̄ vr̄ ꝗ ēī ceiis: ait ſaluator. ⁊. xij. q. ij. ꝗ abſtulerit. vbidr̄ Pr̄ nr̄ ſine dubio eſt deꝰ ꝗ nos creauit. mr̄ꝟo nr̄a ē eccl̓ia que ī baptiſmo nos regnauit.Itē ꝯmittit ſacrilegium: qꝛ deo dedicata ē ⁊ ꝓfeſſa. de hͦ noͣ. 27. q. i. c. ꝟgībꝰ. ꝑ Ioānē. Etde pena eoꝝ ſatꝭ ponit̉ ī. c. ſi ꝗs ep̄s. ⁊. c. fi q.rapuerit. eadē qōne ⁊ cā. Nūc a ſil̓i tuipſa aīamiea ꝯſidera quāta mala ex īhoneſto mulierūhabitu: locutiōibꝰ vanis: ⁊ ſil̓ibꝰ oriāt̉: tā ī mēte ipſaꝝ qͣꝫ ī mente aſpiciētiū. audi Criſo. ſuꝑMat. Quid ē īꝗt ml̓ier niſi amicite inimicaīeffugabil̓ pena. neceſſariū malū: nal̓ tentatiodeſiderabilis calamitas: domeſticū ꝑiculū maii: nā boni colore depicta. gͦ ſi dimittere illā penlmnaitcatū ē: tenere āt viro tormentū ē: neceſſe eſt uiaut dimittētes adulteriū faciamꝰ: aut tenētesqͣttidianas pugnas ⁊ amaritudines hēamusEt idē ſexꝰ inꝗt ml̓ieris īcautꝰ ⁊ mollis ē. Inilaſiio. v1i.cautꝰ ꝗdē qꝛ nō oīa q̄ videt aūt audit cuꝫ ſapīa⁊ rōe ꝯſiderat. moll̓ āt qꝛ ſacile flectit̉: l̓ de maIaidirlo ad bonū l̓ de bono ad malū. h̓ ille. O miẜeiſml̓ieres ſi qͣſi a naͣ ꝑiculoſa ē vr̄a ꝯditio ꝗd eēIdidꝫ ī ill̓ q̄ sͣ. ꝑiculū naͣle qͥdāmo ſucamēta capilos aliēos l̓ ſuoſ ⁊ alia vāitatꝭ ꝓpͥe ruīe euidētiſſima ſigͣ ſuꝑaddūt. audi d̓ talibꝰ in qͣdā epl̓ahiero. loquētē. Ianua īꝗt. diaboli via īiꝗtatiſſcorpiōis ꝑcuſſio: nociuūqꝫ genꝰ feīa ē. Cū ꝓxīat ut ſtipula īcēdit ignē. flāmigero igne ꝑeutit ꝯſcīaꝫ ꝑ iter hītātis: exuritqꝫ fūdam̄ta mētiuꝫ. h̓ ibi. O pauꝑcula magdalēa qͦt aīas tuisvanis ocul̓ ⁊ cetis tuis vanitatibꝰ amorꝭ ſagitta vulneraſti: qͣꝫta pccā ī teipſa cumulaſti. Oi.ſ. i. d̓ clec. 1pr̄. Amb. īiꝗtates mee ſuꝑgreſſe ſūt caput meum ⁊cͣ. Ecce qꝛ ī celū peccaui nō audeo leuarejtluligens īſamiaoculos meos ad celū: terrā ꝓſtrata intucor: qꝛterra ſū: ⁊ in terrā ꝯſidero me ꝯuerſurā. Sedoculos mētis ad xp̄m Iciū meū leuo quē amexpni cē teſtquē diligo. quē tota mēte ꝯcupiſco. qꝛ̄ ⁊c̄. Ꝙͣtū ad ẜaꝫ dico ꝙ fama ſola n̄ fac̄ plenā fidē: ſedbn̄ p̄ſūptiōꝫ: q̄ p̄ſūptio īducit purgatiōeꝫ. Necdcā paucoꝝ īfamāt: ſꝫ maiorꝭ vl̓ totiꝰ ꝑtꝭ ꝯuicinie. patēt h̓ exͣ de accuſa. c. īꝗfitiōis. §. vl. vbidr̄ ſic. Queſiuiſti ēt ꝗd ſtatui debeat ſi nihil ꝑmuerfiatiꝭ remcertā ſcīaꝫ: ſꝫ ꝑ ſamā ⁊ eoꝝ ꝗ fuer̄t īꝗſiti credunē vniuelitatē iuratā ꝯtigerit īueniri. Et vtꝝ aliꝗs ſuꝑeo crimīe repulari debeat īfamatꝰ: de qͦ ipſumduo l̓ tres aūt pl̓es dixerīt īſamatū: ſꝫ de ipſonihil finiſtꝝ ī publico audiat̉. Ad qd̓ ē nr̄a rn̄ſio ꝙ ꝑꝑ famā ⁊ deponentiū credulitatē: dūtaxat h̓ excludit ſamā alioꝝ ꝑ hͦ qd̓ dic̄ dūtaxat:n̄ erit ad depoſitiōis ſnīaꝫ ꝓcedēdū: ſed īfamato canonica pot̓it īdici purgatio ẜꝫ arbitriū iudicātis: ꝗ ꝑꝑ dcā paucoꝝ eū īſamatū reputarenō dꝫ: cuiꝰ apud bonos ⁊ gͣues leſa opinio nōexiſti. h̓ ibi Inno. 3ꝰ. In hoc. §. ponunt̉ due