58I9G5q̄dicta dicit ſic. Sine vītio carniſ pauci īneniūtur di. l. c. qꝛ tua. vbi ꝓpͥe ſic dr̄ circa finē. ꝗd.n. ē gͣuiꝰ carnale d̓lictū ꝯmittē ſine ꝗ pauci īueniūt̉: aut dei filiū iurādo negar̄ ⁊cͣ. Grego. qꝛdifficile ē ꝯtinere: ut dicit h̓ gl. ſuꝑ ꝟbo pauciallegat. 28. di. c. de his. ⁊ 33. q. v. c. queſiuit.Nec tn̄ ꝑꝑ hoc dicit iſta glo. minus ē delictuꝫij. q. i. c. multi. in fi. ⁊. 32. q. 7. c. flagitia. Et lꝫiſtud ſit naͣle: nō tn̄ excuſat. ff. ad. l. aꝗl. l. ſi ſernus ſeruū. §. fornicariꝰ. hec dicia gl. Et hͦ vlt.facij ꝓ ſequēti ꝟitate. In̄ Criſo. ſuꝑMat. caſtitatē dicit āgelicā ꝟtutē eē. O ēs iꝗt ꝟtutesſpūales res ſūt āgelice. precipue tn̄ caſtitas reſangelica ē. Per hāc .n. ſolū ſingularit̓ hoīesangel̓ ſil̓ant̉. ⁊ vincit̉ naͣ ꝟtutibꝰ. Et idē Illainꝗt ē glorioſa ꝯtinc̄tia: nō quā trāſgredi nonpōt neceſſitas vel debilitas corꝑis: ſed quā cōplectit̉ voluntas ſancti ꝓpoſiti ⁊cͣ. h̓ ille. Et lꝫtā in viris qͣꝫ in feminis difficile ſit caſtitatemẜuare: difficiliꝰ tn̄ ē ī mulieribꝰ. ut pꝫ. z1. di. c.i. ꝑ Ioannē. ⁊ eadē di. l. c. qꝛ tua. qr ⁊cͣ. Ꝙtuꝫad tertiā breuit̓ dico ꝙ non excuſat̉ hō de vitiocarnis eo ꝙ dicat ꝙ gnatio ſit naͣl̓ dicente pho2º ph̓icoꝝ. Nāliſſimū .n. opeꝝ vinentiū qͥcūqꝫnō ſt̓ orbata nꝫ gnationē ſpōtaneā hn̄tia ē gnare alteꝝ quale ipſum ē. ut hō hominē. plantaplantam. Qm̄ lꝫ gnare ſit opus nature: nō tn̄quēpiā violētās. Unde ſi ars naͣꝫ corrigit ẜmph̓iam verā: a fortiori ⁊ ꝟtutes illā corrigentUn̄ de ph̓o illo cꝰ ſil̓itudo oſtenſa eſt phiſonomo dr̄: ꝙ cum phiſonomus dixiſſet Platōnēvel quidā aiunt ēt de Socrate eſſe luxurioſuꝫ⁊ puerorū vaſtatorē: ⁊ ꝑ diſcipulos platōnisirrideret̉ qui nouerāt cōtinentiā eius. Platotalia illis verba reſpondit. Talem me naturagenuit: ſed prudentia fecit me caſtum: ⁊ ſtudium ingenioſuꝫ. Et ꝙ nullus in hoc excuſeturoſtendit Ioannes in dicto. c. qꝛ tua. eadeꝫ dī.ne pielum: ſꝫut notatū ē in precedēti veritate. qr̄ ⁊cͣ. Sꝫ dices pater Ambroſi ſi ſūt tot laquei miſeris puellis parati ⁊ extenti ut ſuperius in pͥma huiuſconcluſionis veritate demonſtraſti: que erit tāprudens puella que caſtitatem ſeruare poſſit.Que nāqꝫ illa que tot iuuenū prodimenta diſcernat: hen me miſeram: quia mundum vidi.Ale deſperes aīa mea. qͣttuor .n. ſingulariſſima remedia tibi Aug. ī li. de decē cordiſ adinuenit. Primū nāqꝫ remediū ē timor dei. qm̄ꝗ timēs deū erit: honeſtatē ẜuabit. ⁊ ẜuata honeſtaie: ẜuabit ⁊ ītegritatē. Nā ſicut oppoſitū30 2oppoſito: ita ꝓpoſitū in ꝓpoſito. Inhoneſtasn. honeſtati ꝯͣrīa ē. ⁊ inhoneſtas eſt cā p̄cipitigͦ honeſtas erit cā ſalutis. Ꝙ autē honeſtas ſitcā p̄cipitij. audi tex. 32. q. 4. c. ſalomon. Salomon quippe īmmoderato vſu atqꝫ aſſiduitatomulicꝝ ad hͦ vſqꝫ ꝑductꝰ eſt ut tēplū. idolis fabricaret. ⁊ qui prius tēplū ꝯſtruxerat: aſſidui.tate libidinis ⁊ ꝑſidie ſubtractꝰ: idolis ꝯſtrue̓tēpla notimuit. h̓. ibi. Bre. 2ᵐ remediū ē timor mundi .ſ. infamie. qm̄ ꝗ negligit ꝓpriamfamā crudelis eſt ⁊ vna beſtia. ut dr̄ in ꝓemiodecretoꝝ ſuꝑ ꝟbo ꝓdiga. ⁊. xi. q. iij. noſt̓ audiendi. Nō ſūt inꝗt audiendi ſiue viri: ſiue femine: qn̄ reprehēdunt̉ in aliqua negligentia ꝑquā ſit ut in malā veniāt ſuſpitionē. vn̄ ſuā vitā lōge abeſſe ſciunt: ⁊ dicūt corā deo ſibi ſuſſicere ꝯſcīam. Eſtimationē hominū nō ſolū imprudent̓ verū etiā crudelit̓ cōtinentes: cū occidāt aīas alioꝝ blaſphemātium via dei. ⁊ parūinfra. Proinde ſi ꝗs a crimībꝰ flagitioꝝ atqꝫfacinoꝝ vitā ſuā cuſtodit ſibi bn̄facit. ꝗſꝗs autēt fama cuſtodit. ī alijs ē miſericos. Nobiliseſt neceſſaria vita nr̄a: alijs āt fama nr̄a. h̓ ibi.Aug. 3ᵐ remediū ē timor pene. antiꝗtus .n.adultere lapidabāt̉. Leuit̓. xx. vbi dr̄. Si mechatꝰ ꝗs fuerit cū vxore ꝓximi ſui: ⁊ adulteriūꝑpetrauerit cū ꝯiuge ꝓximi ſui: moriatur mechus ⁊ adultera. ⁊ ẜm canonēs detrudit̉ ī monaſterio. ut dicit glo. in. c. tuc. ex de ꝓcuratoribus. vbi dicit ſic glo. Per leges veteres puniebat̉ mulier ꝯuīcta de adulterio ad penā ſāguīs. C. de adul. l. caſtitati. ⁊ ēt ẜm legē moſaicā. 33. q. v. h̓ imago. Hodie ꝟo detrudīt̉ inmōaſterio. ut ī. c. gaudemꝰ. de ꝯuer. ꝯiuga. ⁊pōt vir vxorē cōuictā de adulterio retinere ſivult ⁊ vxor viꝝ. ut. C. de adul. āt. ſꝫ hodie. h̓gl. vn̄ pōt vir vxorē ſuā de adulterio crīalit̓ accuſare. ⁊ ad ſeparationē thori. ſꝫ mulier nō accuſat viꝝ crīal̓r. C. de adul. l. i. Sꝫ ad ſeꝑationē thori ſic. ut lite nō ꝯte. c. i. Et ad lucrādumdonationē ꝑꝑ nuptias. exͣ de dona. int̓ vlrū ⁊vxorē. c. plerūqꝫ adult̓a ēt ꝑdit dotē. ut. d.. c.plerūqꝫ. vbi dic̄ tex. plerūqꝫ. ⁊ īfra. Si mulierob cāꝫ fornicatiōis iudicio eccl̓ie aūt ꝓpͥa volūtate a viro receſſerit: nec reconciliata poſtea ſuteidē: dotē l̓ dotaliciū repete̓ n̄ valebit. h̓ ibi. ⁊exponit gl. tres ītellectꝰ ꝗd ſit dotaliciuꝫ. Primꝰ ītellectꝰ ē ꝙ dotaliciū ſit donatio ꝑꝑ nuptias. ſed non placet glo. qꝛ donatio ꝑꝑ nuptiasdꝫ redire ad viruꝫ: ſicut dos ad mulierem: ut