tudinē ꝑ hͦ aduerbiū ecce: qd̓ eſt aduerbiū deilla vana. illa inhoneſta. illa luxurioſa muler:tra ſe ait. Si h̓ cēt ꝓph̓a ſcirct vtiqꝫ que ⁊ qͣlispeccatrix ē. O res miratiōe digna: ut mulierdilecta mea poſita ē mihi in miraculū babilonturpitudinē in p̄dicto ꝟbo peccatrix. Niſi .n.turpiſſima ⁊ horrendiſſima illiꝰ pccā fuiſſent n̄ita eā aperto vocabulo peccatricē nominaſſetIn̄ Aug. de ipſa ait. Quia .n. hec mulier turpitudinis ſue maculas aſpexit lauāda ad ſontēmiſericordie cucurrit. qꝛ̄ ⁊cͣ. C 2º h̓ idē p̄t on̄dirōe ſic. Qūcūqꝫ aliꝗd ꝯpetit alicui ꝑ excellētiam: vident̉ ⁊ minora que cōſequūt̉ illi cōpetēſed magdalena ꝑ excellentiā publica peccatrixappellabat̉. gͦ vident̉ illi cōpetere minora quead publicā peccatricē cōſequunt̉. oīs āt inhoneſtas turpitudo. īuerecūdia. ⁊ oīa pccā morſalia cōſequūt̉ publicā peccatricē. gͦ ⁊ ī magdalena locū habuerūt. vn̄ ſic̄ bn̄ſaciētibꝰ oīa cōoꝑāt̉ ī bonū: ita male faciētibꝰ oīa cooꝑant̉ incō ꝙ hoc nō eſt ex totali ſubtractione habilitans naturalis ad bonum: ſed ex obſtinatiōe voIuntatis in malo: ⁊ ex īmobilitate diuine ſnīe.Eip ꝯn̄s pꝫ ꝙ pctm̄ creaturā rōnalē exͣ ſtatuꝫnature totaliter nō ponit: ſꝫ extra eiꝰ ꝑfectionēPretera paupercula magdalena lꝫ multitudine peccatoꝝ pͥmeret̉: nunqͣꝫ tamē habilitas⁊ aputudo ad bonū gr̄e fuit totalit̓ extincta. ſimilit ⁊ ī alijs peccatoribꝰ viuentibꝰ. Nec ē depeccatoris ſalute ꝑꝑ hāc habilitatē qͣꝫdiu eſt inpn̄ti vita deſperandū. qr ⁊cͣ. ut ſepe on̄dimusQuantū ad tertiā ꝟitatem dico ꝙ triplici viaoſido magdalenā oīuꝫ ꝓcccatoꝝ labe fuiſſe pollutā .ſ. auc̄te. ⁊ roc. ⁊ exº. Auctas eſt ſatis clara Bre. ꝗ de ipſa ait. Hāc credimꝰ illam magdalenā eē: de qua ſeptē demonia ꝑ q̄ ſeptemmortalia pcc̄ū deſignāt̉ eiecta eē Lucas teſtat̉Et textus hodiernus ait. Ecce erat mulier iciuitate peccatrix. Ubi tria horrendiſſima d̓ ip̄apauciſ his in verbis on̄dit .ſ. peccatoꝝ magnimōſtrādi: ac ſi digito moſtraret eā dicēs. ecce⁊ inuerecunda. 2º on̄dit peccatoꝝ certitudinēqꝛ dicūt in ciuitate: qͣſi dicat. tm̄ erat peccatorūmagnitudo eius nota ⁊ certa ut per totaꝫ eſſetciuitatē diffamata. In̄ phareſeus cā dānās inē mulier que eū tāgit: ⁊ īmediate ſubdit: quiatā diues: tā nobilis: tā elegans: tā facunda: adtantā demētiam deueniret ut publica meretrixdiceret̉. vn̄ de ipſa dici pōt illud Iſa. Babilocōfuſio gētiū int̓pretat̉. ¶ 3º on̄dit peccatorum

Nā iſta ſigna exterioit magdalena .ſ. ſtare recapillis: vngē̓ vnguēpitudinē: ⁊ horribilitatēaꝫ feciſſet: niſi ⁊ publicāhabuiſſet. qr̄ ⁊cͣ. Et iſtauerunt omnes occaſiōeſuſio ſecunda.ꝯcl̓onē. vꝫ. Nihil ꝓhibetoēs ruinādi occaſiōes magdalenā hae. ꝗbꝰ dr̄ ita horribilit ꝯͣ deū. ꝓxiſſe. vbi tres inꝗramꝰ ꝟi. vꝫꝯiecturas poſſit eē ꝑſpiſe apparē. 2ª ꝟi. ē. vtꝝꝰſit difficile. 3ª ꝟi. eſt.inētia. qꝛ ē naͣlis oꝑatiolocuplex. ff. d̓ māumiſt ꝙ ꝓbatio p̄ſūpta dr̄ liꝗtuto 2. C. de ꝑiculo tutoꝓbatoe doli. ut ꝑ glo. ⁊jͣ. ī pͥn. ff. de exceptioe doo. ff. ex ꝗbꝰ cauẜ ī poſſeſbi eēt certus modus ꝓpꝫ ī. c. cū ꝯtingat. ex deſt ꝯiecturus nō ſufficeēs mulieres illas ſequēSeptē quidē ſūt ex pararte hominuꝫ. Primadr̄ focatio .i. qn̄ muliatiōibꝰ delectat̉ ⁊ vtituriue pcm̄. de conſe. di. v.ari figmentis quo vl̓ rupareat: adulterina fallaet ipſos maritos ſe nolus ꝗbus ſolis ſunt ꝑmitẜꝫ veniā nō ẜm imperiūmaxīe xp̄ianoꝝ ⁊ xp̄ianafucus mendax: veꝝ nec aurilicāt qͣꝫ magdalene pecn̄i iuriſte coit dicūt ꝙ ꝑtio vl̓ ꝑſpicue aliꝗd aplucius. ff. de le. ij. ⁊ dinē admittit̉ ꝓbatio inulā. C. d̓ ep̄iſ. ⁊ cle. ⁊iecturis dr̄ liꝗda volūiꝑator. ff. de. le. i. ⁊ .l.at. ⁊ facit textus ꝯiūctaus ſtipulatiōibꝰ. §. itēnoͣ ꝙ. xiiij. ſūt p̄cipue cō