pctm̄ minuat aptitudinē naͣe aīe. Nā obſtaculū alicꝰ ꝑfectiōis aut forme nō ſolū hoc facit ꝗexcludit formā vel ꝑfectionem: ſꝫ ēt facit ſuſceptiuū illiꝰ ꝑfectiōis vel forme minus aptum vl̓habilē ad ſorme ſuſceptionē. Et vlterius etiaꝫꝑ ꝯn̄s impedit effectū forme vel ꝑfectōis ī ſubiecto: ⁊ maxime ſi obſtaculū fuerit aliꝗd actuvel habitu. vnde māifeſtū ē ꝙ illud qd̓ mouetur vno motu non ſil̓ mouet̉ ꝯͣrio: ⁊ ēt ē minaptū vel habile ut motu ꝯͣrio moucatur. ExQd̓ enī ē calidū nō ſolū pͥuat̉ forma frigiditatis. ſed etiā minus ē aptu infrigidari: qꝛ difficilius frigidi impreſſionē ſuſcipit. Sil̓r gͦ ī ꝓpoſito pcm̄ cū ſit obſtaculū gr̄e ut viſu ē: nō ſoā excludit gr̄am: ſꝫ ēt aīaꝫ minus habilem velaptā ſacit ad gr̄e ſuſceptionē. ⁊ ꝯn̄r minuit inaīa aptitudinē vel habilitatē a bono ad gr̄am.Et cū hmōi habilitas ſit quoddā bonū nac: ꝑꝙ pctm̄ diminuet bona naͣe. qꝛ gr̄a naͣm ꝑficiqͣꝫtū ad intellectū ⁊ voluntatē. ⁊ qͣꝫtū ad inferiores aīe ꝑtes obedibiles rōni dico iraſcibilem⁊ cōcupiſcibilē. Peccatū āt gr̄aꝫ excludendo⁊ diminuendo hmōi auxilia naͣe dicit̉ vulnerare naͣm. Unde ignorātia malitia ⁊ hmōi ſūt..dā vl̓ nera ꝯſequentia ex pctō. qr̄ ⁊cͣ. Quantūad ẜam dico ꝙ nō ē ꝑua difficultas. Nā ſi tollitur ꝑ pcm̄ habilitas ⁊ aptitudo aīe ad gr̄am:cū talis aptitudo ſit finita videt̉ ꝙ ꝑ continuaꝫdiminūionē total̓r illa aptitudo defice̓ poſſit.Itā pͥuatio total̓r tollit aptitudinē in ſubiecto.Exᵐ. Cecus nullo mō ē aptus natus ad vidēdū. Itē ſicut ſe hꝫ bonū gr̄e ad malum natureita ſe hꝫ malū culpe ad bonū naͣe: ſed per gr̄aꝫexeludi pōt totū malū nature .i. fomes ꝗ ē īclinatio ad culpā: ut pꝫ in beatis. Ergo ꝑ maluꝫculpe pōt tolli totū bonū naͣe qd̓ ē habilitas adgr̄am. Et ſic alia plura media fieri poſſet ad hͦꝓpoſitū. Sꝫ ꝯͣ qͣꝫdiu manet volūtas: tamdiumanet voluntas ad bonū: ſꝫ pcm̄ nō tollit necanihilai voluntatē: īmo in ipſa ꝯſiſtit. gͦ nō poterit ita multiplicari ꝙ tollat totā habilitatē nature ad bonū. Ad cuiꝰ declarationē notādū ẜTho. vbi. sͣ. ꝙ aliquā aptitudinē ⁊ habilitatēdiminui ī aliqͦ ſubiecto pōt intelligi dupl̓r. autꝑ ſubtractionē alicꝰ ꝑtis: aut ꝑ appoſitionē alicuiꝰ ꝯͣrij. Exᵐ pͥmi. Accipiat̉ vnū corpꝰ calidūin hoc corpore cal ido ē quedā habilitas ⁊ aptitudo ad calefaciendū: ſubtrahat̉ aliqͣ ꝑs illiuscaloris per quē tale corpꝰ eſt habile ad calefaciendū. pꝫ qͣꝫto magis auferret̉ aliqͣ ꝑs illius caloris tanto magis auferet̉ illa aptitudo ad califaciendū. Exⁱ ſecundi. Accipiamꝰ aquā calefactā. In ipſa enī eſt habilitas ⁊ aptitudo quedam ad infrigidationē: tūc apponāt̉ duo gͣduſcaliditatis ſuꝑ eos quos hꝫ in dicta aqua: certeminuit̉ talis aptitudo ad infrigidationē. ⁊ ſicſi apponāt̉ duo. tres qͣttuor. ⁊ ſic de alijs gradibꝰ. Patet .n. ꝙ qͣꝫto plures ponūt̉ graduscaliditatis: tāto illa minuit̉ habilitas. Hi duomodi qͣꝫuis reꝑiri poſſint tam ī potentijs actiuis qͣꝫ ī paſſiuis: ꝓpͥe tn̄ pͥmꝰ modus reperit̉ īpotentijs actiuis. ⁊ ſecūdꝰ in potētijs paſſiuis.His ſic notatis dico ꝙ habilitas ⁊ aptitudo q̄jeſt ꝑ ſubſtractionē pōt total̓r auferri ablato eoqd̓ habilitatē cauſabat. Qn̄ ꝟo habilitas mixbi. pneiptnuit̉ ꝑ appoſitionē ꝯͣrij: tūc ſi ꝯͣriū illud appomū te. 5ſitū pōt corrūpē ſubiectum: potit ſil̓r habilitasjliilla total̓r tolli. qm̄ ſb̓iecto corrupto corrūpit̉ ⁊jnitſiaccn̄s exn̄s ī illo ſubiecto. Exᵐ. Pōt .n. tātuꝫpipcitatrit.auger i calor ī aqͣ ꝙ corrūpet̉ aqͣ: ⁊ ꝑ ꝯn̄s corrūxii iriſipct̄ habilitas aqͥ ad frigefaciēdū q̄ habilitas cōIiph aducrbiū ccce: qd̓ſeq̄bat̉ ſpēꝫ aque. Si at ꝑ appoſitioē ꝯͣrij quāiitiſt. xc ſittūcūqꝫ multiplicet̉ nō poſſit ſubiectū corrumpiImu ilinboneſiapꝫ ꝙ non corrūpet̉ total̓r habilitas exn̄s in illoſubiecto. Nā qͣꝫdiu manet ſubiectū tādiu manet naͣlis aptitudo ꝯn̄s naͣꝫ ⁊ ſpēꝫ illiꝰ ſubiectinguindo cius noīa ⁊Et ꝑ ꝯn̄s multiplicato oppoſito minuet̉: nō tn̄totalit̓ corrūpet̉ ꝑꝑ ꝑmanentiā talis ſubiecti īnituii. Sib̓cēt.quo radicat̉ talis habilitas. Mō ad ꝓpoſituꝫier que cihabilitas naͣe rōnalis ad gr̄aꝫ ē ſic̄ potētiē ſuſciritē. O res mnirarceptiue ⁊ nō actiue. Que quidē habilitas nonilues: iā noldiminuit̉ ꝑ remotionē ꝑtis ſube ſubiecti: ſꝫ ꝑnidemētiam deueniretappoſitionē ꝯͣrij: qd̓ nō corrūpit ſub̓m. Appoitt. vn̄ de ipſa dicipori.fitio āt ꝯͣrij ē auerſio a deo ⁊ cōuerſio ad bonūiua mea poſita ē mibi inqd̓ ē ꝯͣ legē dei. Et cū naͣ rōalis ſit īcorruptibil̓iſio gētiūinqͣꝫtūcūqꝫ pcm̄ ml̓tiplicet̉: nō corrūpit̉ habilitaſiuitinē in pdiao vdo pecad bonū gr̄e: lꝫ minuat̉ ꝑ ipſū. Procederet gͦriſinūa ⁊ houendiſſima ilargᵐ pͥmū ſi bonū naͣe diminueret̉ ꝑ ſubtractōneſ ipenū vodibulo peccunnē ſic̄ ē dictū. Sil̓r ⁊ pͥuatio que total̓r tollit potentiā total̓r tollit aptitudinē exiſtentē ī illa potentia: ſꝫ nō ſic ē in ꝓpoſito. Cecitas .n. totalimiſcricorter corrūpit potentiā: ⁊ ꝑ ꝯn̄ſ total̓r aptitudinēad viſionē. Ad aliud dr̄ ꝙ ꝓnitas ad maluꝫ.dr̄ fomēs noͣ conſequit̉ naͣm ſicut habilitas adbonū: ſed conſequit̉ corruptionē nature que ēex culpa. Et deo fomes total̓r per gratiam tolli pōt: non autē bonū nature per culpam. Sꝫdices: pater Ambroſi vnde eſt ꝙ in damnatistotaliter habilitas ad bonū eſt ablata. ita ꝙ impoſſibile eſt ꝙ diſponatur ad bonū gratie. Di
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten