0 57nihil inde ſꝑautes. qd̓ intelligit̉ ẜm glo. ⁊ dociores in. d. c. ꝯſuluit. cū cā mutui ī ſpe mutuipͥncipaliit̓ eradicat̉. Nā ſi pͥncipalit ad mutuandū moueret̉ ꝓpt̓ charitatē: ⁊ in̄ credit ꝙ illercibuet: nō erit vitioſū ncqͣꝫ malū. ar. 56. di. qad ꝓderit. ⁊. 67. di. c. in ſingul̓. ⁊. 59. diſt. c. ſiofficia. 5ª ꝯcl̓o eſt iſta: ꝙ ſi ꝗd gͣtis offerat̉ ⁊accipiat̉ etiā intētōe p̄cedēte. dū tn̄ pͥmo ex charitate mutūet: non ꝯmittit̉ vſura. Nā mutuūdans liberalit̓ ſcire pōt debitorē ſibi naͣlit̓ obligari ad antidota. ex de teſtīs. c. cum in officijsvbi dr̄. Cū in officijs inꝗt charitatis pͦ loco illteneamur obnoxij a ꝗbꝰ bn̄ficiū nos cogͦſcimrecepiſſe ⁊cͣ. vbi glo. ſic ait. Donatariˢ .n. donatori naͣlit̉ ē obligatꝰ ad antidota. ⁊ allegat cōcordātias. Quare igit̉ ex dictꝭ ꝯcludamꝰ gnalit̓ ꝙ oīs ſuꝑadditio vltra ſortē vſura eſt: ſiueꝯſiſtat ī pondere: ſiue in numero: fiue in mēſura: vt dicit glo. in. d. c. ſi feneraueris. 14. q3. Facit ad hͦ ꝓph̓e dictū ⁊ multū ꝯcordat. quiiurat inꝗt ꝓxio ſuo ⁊ nō decipit: ꝗ pecuniā ſuānō dedit ad vſurā: ⁊ munera ſuꝑ mocētē nonaccepit. De hac maͣ copioſiſſime tractat Alex.de ales in. 3. ſnīaꝝ. di. 37. ⁊ btūs Tho. ẜa ẜeq. 88. Et h̓ ſufficiāt ꝓ iſto pͦ pūcto. ¶ Scd̓uspūctꝰ eſt vide̓ vſure declaratōeꝫ. Qm̄ ſupͣdcānō paruā intelligentiā exꝗrūt: ꝑpulchra q̄daꝫſunt ponenda notāda. ¶ Prīo noͣndū eſt ꝙvſura ꝓpͥchꝫ eſſe in ꝯͣctu mutuī. In ꝯͣctu aūtmutui duo pͥncipalit̓ ꝯcurrunt. ¶ Prīo ꝙ filgratuitus. Luc̄. 6. Mutuuꝫ dātes nihil indeecuniā: nec fiſperātes. ¶ Scd̓o ꝙ ſi dat̉ aliꝗd: aut gͣtis: autem ꝯfirmat I.ex pacto traſfert̉ dn̄iū illiꝰ dati a dante in reciieris: vbidi. Spientem. Nā oīs volūtaria datio fac̄ trāſferridn̄ium. ⁊ cū vſure datio ſit qͥdā volūtas ꝯditionata ideo in ea trāſfert̉ dn̄iū. Uult .n. aliꝗsvltra ſortē aliꝗd dare qͣꝫ mutuū nō acciꝑe. Etiſta ē opinio Guil. ⁊ ꝯcordat glo. 14. q. 4. c.ſi ꝗs vſurā. V4º noͣndū ꝙ ſic̄ vſura ꝓpͥe dcāhꝫ eē ſolū in ꝯͣctu mutui: ita ſe hꝫ folū in pecunia. p̄s. Qui pecuniā ſuā nō dedit ad vſuraꝫ.Ꝙͣuis in alijs ꝯͣctibꝰ ⁊ alijs rebꝰ poſſint multe vſure fieri: ſic̄ pꝫ. c. cōſuluit. ⁊. c. nauigantvel cūti ad nūdinas. exͣ de vſu. ⁊cͣ. In̄ Hiero. ſuꝑ illud Ezech̓. 18. Ad vſurā nō accommodaueris: ſic ait. Scd̓m etiā hebraicā ꝟ itatē cūctaꝝ ſpēꝝ vſura ꝓhibet̉. cū tn̄ dicat ꝓph̓ aip̄s. Qui pecuniā ſuā nō dedit ad vſurā. ſubdens ⁊ munera ſuꝑ īnocentē nō accepit. h̓ illeQualit̓ aūt ī alijs rebꝰ qͣꝫ pecunia ꝯmittat̉: vt0 58vino gͣno oleo ⁊ ſil̓ibꝰ: vīde ī piſanella. c. vſura. ¶ 3º noͣndū ꝙ qͥdam ſunt res que ꝓpͥe loquendo nullū viu hn̄t ſic̄ pecunia q̄ ob hͦ īuētaeſt vt mediū in ꝯmutationibꝰ quoddā eēt reꝝipſaꝝ q̄ vſū hn̄t. Et iō ꝓprie pecunia vēdi nōpoteſt nec emi nec locari nec ꝯduci: ſꝫ ſolū mutari poteſt deponi ⁊ ꝑmutari. Quedā ſūt resqͣ hn̄t viū. ſed eaꝝ qͥdā ſt̄ a ꝗbꝰ ſeꝑari pōt vſusita ꝙ vſus p̄t ſeꝑari ab ipſa re vt domꝰ vinea ⁊hmōi. Et hͦ pn̄t vēdi eii ⁊ locari: ⁊ ex locatōovtilitas ꝑcipi: vt do vel loco tibi vſum vineomee ꝓ tāto ⁊cͣ. ſil̓r de domo ⁊ ſil̓ibꝰ. Quedaꝫſūt quaꝝ vſus ſeꝑari nō pōt: vt vinū gͣnū oleūcaſeus ⁊ ſil̓ia q̄ vſu ꝯſūmunt̉. Dic̄ .n. bcatusTho. ẜa ẜe. q. 87. ꝙ ſi ꝗs in talibꝰ vſū ab ipſare ſcorſū ꝯputare vellet: certe naͣm violētaretvt ſi ꝗs ſeorſū vinū ab vſu vini vēde vellet: ꝑꝙ vel vēde̓t id qd̓ nō eſt vel bis eādē rem qd̓eſt iniuſtū. In talibꝰ gͦ nō pōt fieri vēditio velemptio vel locatio vſū ſeꝑando a re. ſic̄ pōt indomo l̓ agro. Un̄ reſeruato mihi dn̄io domꝰpoſſū de vſu eiꝰ acciꝑe p̄ciū: vt pꝫ exͣ de loca. jͣ.totum. ¶ Pº noͣndum ꝙ duplex ē vſura .ſ. realis ⁊ mentalis. Realis ē qn̄ aliꝗd mutuat̉ expacto vel cū inſinuatione plus accipiēdi ita ꝙille qui mutuat alias non mutuaret niſi certuseſſet aliꝗd lucrari. Mentalis ē qn̄ inutuat̉ ſine pacto vel inſinuatiōe plus accipiēdi: tn̄ ītētio eiꝰ adhuc fert̉: nec mutuaret niſi ſperaretaliꝗd acciꝑe vltra ſortem. Hec .n. ſola intētiohoīem vſurariū facit: vt in. d. c. ꝯſuluit. exͣ devſuris. cū glo. Et adducit. d. c. ꝯſuluit textumeuāgelij. Daie mutuū nihil inde ſperantes.Luc̄. 6. Et ſi ꝗd vltra ſortē accepit reſtitue̓ obligat̉: vt ī. d. c. ꝯſuluit. cū glo. 2. ¶ Oltīo notādū ꝙ vſuras ſolue̓ nō ē pctm̄: ſꝫ acciꝑe ſic vtpꝫ exͣ de iureiur. c. debitores. glo. fi. ⁊. c. j. cūglo. c. debitores. dicit ſic. Debitores ad ſoluēdas vſuras in ꝗbꝰ ſe obligauerāt: cogi nō debēt. Si ꝟo de ipſaꝝ ſolutione iurauerīt .ſ. ip̄idebitores cogendi ſūt dn̄o redde̓ iuramētum.Et cū vſure ſolute fuerint creditores ad eas reſtituendas ſūt eccleſiaſtica ſeueritate ꝯpellēdih̓ ibi. Et ſūt ꝟba Alexā. di. 3. ⁊. c. pͥmum dīcſic. Ꝙ adminiſtrationis ⁊ īfra. Mandamꝰ qͣtenꝰ creditores ad iuramēta ſuꝑ vſuris ſoluēdis p̄ſtita relaxāda eccl̓aſtica diſtrictione cogatis. h̓ ibi. Et ſt̓ ꝟba Breg. 3. Et glo. expoitillud ꝟbū iuramēta dicēs. Iuramēta .ſ. recepta a debitoribꝰ ꝓ ſoluendis vſuris creditoriA 3
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten