ctus. Sunt nonnulli ꝗ nūmoꝝ ꝗdem p̄mia exordīatione nō accipiūt: ⁊ tn̄ ſacros ordīeſ ꝓ humana gr̄a largiunt̉: atqꝫ de ip̄a largitate laudiſſolūino retributionē qͥrunt. Hi ēt nimiꝝ qd̓ gͣtis accipiūt gratꝭ gr̄am nō tribuūt. h̓ ibi. Submunere ab obſeꝗo ꝯprehenditur oīs labor indebite īpenſus. Sub munē a lingua ꝯprehenditur oē verbū pro indigno ꝓlatum .i. q. i. d̓ ordīationibus. extra de cta. ⁊ quali. c. tuam. .i. q.i. c. latorē ⁊ extra de ſymonia. c. mandato. ⁊. sq. i. c. in ſcripturꝭ. Collige gͦ iſtā ꝯcl̓onem ꝙſymonia ꝯmittit̉ nō ſolū pecunia: ſꝫ ēt qn̄ fauoobſeꝗum vl̓ munꝰ intuenit: niſi nunꝰ ſit ꝑuuꝫvt in. d. c. ſt̓ nōnulli. cū glo. ⁊. c. ſe. Et nō qn̄ ītueniunt p̄ces etiā ꝓ cōſanguīeis nō īt̓uenit ſmonia ſi ſūt digni. pꝫ. .8. q. i. c. Moyſes. perIoan. ⁊. q. 2. in ſnīa. extra de ſymonia. c. cumcēt. Et qͣꝫtum ad hͦ dd̓m ē ꝙ bn̄ notant̉ ꝑ gl.in. c. tuā. de etate. ⁊ qͣli. Et volo notare hͦ hahꝰ glo. Dicit .n. ſic. Nō .n. p̄ceſ carnales dꝫ reſpicē ordīator: ſꝫ tm̄ merita ⁊ ꝓuidentiā ordinādi .i. q. i. c. ꝗbuſdā. ⁊. 8. q. ī. c. Moyſes. ⁊c. ſi gͦ. Et iō nō ꝙ cū ꝗs eligit̉ l̓ ordīat̉: aut ſuisp̄cibus īterueniētibꝰ: aut alienis hͦ fit. Si ſuisdicūt ꝗdaꝫ ⁊ hugolinꝰ cū eis ꝙ qͣꝫtūcūqꝫ ſit idoneus ſymoniā cōmittit. ar. 8. q. ī. c. in ſcripturis. ⁊. i. q. 7. ſicut is. ⁊. q. i. ordīationes: ⁊ d̓ iure pr̄onatꝰ. c. ꝑ nr̄as. Ideꝫ credo ſi eſt īdignẜm ꝙ dic̄ Tancredꝰ. Sꝫ ſi eſt indignꝰ pōt preces porrigere ſuꝑiori cū indiget: qꝛ tūc nō p̄ſumit̉ ambitioſus: ſꝫ potiꝰ ꝑꝑ vtilitatē vel neceſſitatē: ais pōt dici ꝙ ſymonia eſſet ar. i. q. i. §. n̄itaqꝫ. ⁊ de ſymonia. c. tua. St preces ꝗs pro ſeporrigat ambitioſe ſūt ⁊ illicite. ar. i. q. i. c. nl̓lSi ꝟo hͦ ſit p̄cibus alteriꝰ aut p̄ces ſūt carnaletaut ſpūales. Si carnales ⁊ fiant pro īdigno. ſimonia cōmintit̉ .i. q. i. de ordīatoribꝰ. qꝛ ſuccedūt loco p̄cij. i. q. i. c. ſt̓ nōnulli. Si pro dignodūmō ſuꝑior nō hēat reſpectu ad p̄ces ſed admeritū ꝑſone licite poſſunt admitti. vt h̓ in textu. ⁊ .i. q. i. ꝗbuſdā. Si vero p̄ces ſūt ſpūalesadmitti poſſunt ⁊ nō inducunt ſymonia .i. q. ic. latorē. h̓ ad lr̄am ponunt̉ in glo. Et ē gl. Ioānis glofatorꝭ. Sꝫ qꝛ iſta maͣ ē multū diffuſaiſta ſufficiant ad pn̄s. ¶ Quarti ꝗ ꝑꝑ auaritiādānant̉ ſūt oēs vſurarij. Et qm̄ iſta ma multūneceſſaria eſt. iō tria de vſura videamꝰ. vꝫ vſure diffinitionē. vſure declaronem. ⁊ vſure d̓teſtationē. ¶ Prīo vſure diffinitionē. Et h̓ aīanoͣ ꝙ tanta eſt huiꝰ vitij prauitas vt oēs doc. d̓i pſa loquant̉. Et pͥmo mgr̄ ſnīaꝝ in. 3. di..in declaratiōe qͣrti p̄cepti ẜe tabule .ſ. non furtū facies. dicit ſic. h̓ etiā vſura ꝓhibet̉ que ſubrapina continet̉. vn̄ Hiero. vſuras q̄rere autfraudare aūt raꝑe nihil intereſt. Cōmoda fratri tuo ⁊ accipe qd̓ dediſti: ⁊ nihil ſuꝑfluū q̄ratqꝛ ſuꝑhabūdantia in vſura computatur. Eſtn. vſura vt ait Aug .ſ. ſuꝑ. p̄s. Nlō defecit deplateis elꝰ vſura ⁊ dolus. Cū ꝗͥs plꝰ exigit ī iniuria vl̓ qͣlibet re quā acceꝑit. h̓ mgr̄. Idē dic̄bius Hiero. ſuꝑ Ezech̓. li. 6. ſuꝑ illo ꝟbo. ⁊ad vſurā nō accōmodauerit. c. 18. Putani inquit quidam vſuram eſſe tm̄ in pecunia: qd̓ p̄uidens eccl̓a omnis rei aufert ſuꝑhabūdātiaꝫvt plus nō accipiatis qͣꝫ dediſtis. Etīfra. Aliꝓ pecunia fenerata ſolent munuſcula diuerſigeneris acciꝑe. Et non ītelligūt ſcripturā vſuram appellere ⁊ ſuꝑhabundātiā ꝗcꝗd illud ēſiab eo quod dederunt plus acceperunt. Sꝫlit̓ iſta intelligant̉ apparebit in ẜa ꝑte. Hº idēꝯfirmat btūs Amb. ⁊ pōit̉. 142 q. 3. c. pleriqꝫ.vbi dr̄. Pleriqꝫ refugiētes p̄cepta legis cumdederint pecuniā negociatoribꝰ: nō in pecūiavſuras exigunt: ſꝫ de mercibꝰ eoꝝ tāqͣꝫ vſurarū emolumēta ꝑcipiunt. Ideo audiāt ꝗd lexdicat. Neqꝫ inꝗt vſuras eſcaꝝ accipies: neqꝫoīum reꝝ. h̓ ille. Sed q̄ ſunt pr̄ Amb. iſta p̄cenō paruāpta legis. audi Leui. 25. c. Time deum vt viſunt ponendayuere poſſit frater tuus apud te. pecuniam tuaꝫvſura ꝓpͥchꝫ eſſcinon dabis ei ad vſuram: ⁊ frugū ſuꝑhabunmutul didantiā non exīges. audi ⁊ Deut. 33. Nō fenegramuitus. Lrabis fr̄i tuo ad vſuram pecuniā: nec fruges:hperūtes/nec quālꝫ aliā rē. Hoc idem ꝯfirmat Aug. ⁊expacto nūſſerponit̉. 14. q. 3. c. ſi ſeneraueris: vbi dr̄. Si ſe.piemem.neraueris hoī. .i. ſi mutuo tuā pecuniā dederꝭdniam. ⁊ cū vſurec⁊ a qͦ plꝰ qͣꝫ dediſti expectas: nō ſolū pecuniā:catraſſenſꝫ ꝗcꝗd plꝰ qͣꝫ dediſti: ſiue ſit triticū: ſiue vinuꝫſiue olcū: ſiue qd̓cūqꝫ aliud: ſi plꝰ qͣꝫ dediſti expectas acciꝑe feneratores. ⁊ ī hͦ īprobādꝰ ⁊ nōlaudandꝰ. h̓ ille. In̄ Amb. vbi s ait. Eſca vſura ē: veſtis vſura ē: ⁊ qd̓cūqꝫ ſorti accidit vſura eſt: ⁊ qd̓cūqꝫ vel̓ ei nomē īponas vſura eſth̓ ille. Hoc idē ꝯfirmatuꝫ ē ex ꝯcilio Agaſtēſi. 14. q. 3. c. vſura. vt .ſ. quicꝗd vltra ſortē cxigitur vſura ſit. In. c. tn̄ conſuluit. ⁊. c. fi. extrade vſuris. ponit̉ vna alia diffinitio tal̓. Uſuraeſt ꝗcꝗd ſorti accidit intētōe vel pacto p̄cedente. Ex qua due ꝯcluſiones ſequuntur: Prīaꝙ ſola intentio facit hominē vſurariū. Et cōfirmat̉ decto ſaluatoris. Luc̄. §. Mutuū dāteſ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten