Sº g3⁊ petijt qd̓ nō impetrauit. Et ſic q̄rit̉ n̄ rō ſciebat ſenſualitatē exaudiēdā nō eē. qr̄ orare talia ꝑmiſit. Ad hoc rn̄det mgr̄ dicēs. Ad quidergo pētijt: ut mēbris formā p̄beret īminenteturbatiōe clamādi ad dn̄m ⁊ ſubiciendi volūtatē ſuā dine voluntati: ut ſi pulſante moleſtiatriſtēt̉ ꝓ eiuſdē amotiōe orent. Si nequeuntvitare dicāt qd̓ ipſe xp̄s. h̓ ille. Uido hͦ ſupraferia. 4. 2. dn̄ice in ẜa cōfideratiōe. quare ⁊cͣ.Et hec ſufficiāt ꝓ preſenti cōcluſione.¶ Ꝙ xp̄s nunqͣꝫ turbatus ē. Concluſio t̓tia:Ccipe tertiā ꝯcl̓onē. vꝫ. Lꝫ voluntashoīs xp̄i aliqn̄ dīna volūtate diſcordaret nūqꝫ tā ipſe qͣꝫtūcūqꝫ pateret̉ turbatus ē aut rebellauit. Ubi tres inꝗramꝰ ꝟivꝫ. Prīa eſt iſta vtrū in xp̄o fuerit rebellio canis ad ſpm̄. Scd̓a ē vtrū xp̄s aliqn̄ fuerit ī mēte turbatus. Tertia ē. quē fuit in xp̄o turbatioſpūalis ⁊ ītēſior triſtia quā habuit. Ꝙtū ad ꝑͥmā dico ꝙ i xp̄o nō fuit rebellio carnis apſpm̄Audi magr̄m fnīaꝝ. .i. 3. di. 17. c. i. nec tn̄ ī eocaro ꝯͣ ſpm̄ al̓s deū ꝯcupiſcebat. qꝛ ut ait augli. 19. de ciui. dei. c. 4. Nōnullū ē vitiū cū caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpm̄. Caro āt dc̄ā ē ꝯcupiſce̓. qꝛ hͦ ẜm ipſā agit aīa. ſic̄ aīa ꝑ aurē auditirōe emꝑoculū videt. Caro .n. nihil niſi ꝑ aīaꝫ ꝯcupiſcit. Sꝫ ꝯcupiſce̓ dr̄ cū aīa carnali ꝯcupiſcētiaſpūi reluctat̉. hn̄s carnalē d̓lectationē d̓ carne⁊ ad carnē aduerſus delectationē quā ſps hꝫIpſiꝰ āt carnal̓ ꝯcupiſcētia n̄ ē aīa ſola: nec idcarne ſola. Ex vtraqꝫ .n. fit. qꝛ ſine vtroqꝫ delectatio al̓ n̄ ſētit̉. Tal̓ gͦ rixa atqꝫ ꝯcitatio ī aīaranſitala mē calxp̄i eē n̄ potuit. qꝛ ꝯcupiſcēcia car nal̓ ibi eē nequit. h̓ ille. Sꝫ de hac maͣ dicemꝰ ī ẜmōe d̓ marim nōſia.gdalena ꝯfideratiōe ẜa. qr̄ ⁊cͣ. Ꝙ tū ad ſecūdāꝟi. dico ẜm dn̄m Bona. di. 15. ⁊ cōit̓ ita ē doturaſiei culisctrina ſcōꝝ ꝙ turbatio ī ira p̄n̄t ꝯſiderare. 4.q̄ ſomma dicanmōis. pͥº mō ut dicit effm̄ deteſtatiōis alicꝰ mali vel apparētis mali. Et h̓ turbatio ē ī oībusbonis ꝗ turbāt̉ cū deteſtāt̉ malū. pͣsͣ. Aīa meaturbata ē valde: ſꝫ tu dn̄e vſqꝫ q. ⁊ yſai. 21. hōminē cū audierī turbatꝰ ſuꝫ cū viderē. Et dicitidē doctor ꝙ h̓ turbatio ī ira potuiſſet ade ī ſtatu inno. fuiſſe. ¶ Scd̓o mō ut dicit motū deteſtatiōis malica q̄dā ꝑturbatōe ⁊ īꝗctatioe ꝑtisſēſual̓ abſqꝫ aliqͣ ꝑturbatoe mētis ſiue rōnis.Et hͦ mō ꝑturbati ſūt ſcī ī eoꝝ ꝑſecutiōibꝰ ⁊ tēporalibus oppreſſiōibꝰ. 2. Cor. i. Sup̄ modūgrauati ſumꝰ: ita ut tedet etiaꝫ. nos viue̓. ⁊ deHelia. iij. rn̄. 19. ſcribitur ꝙ petiuit aīe ſue ut9o 2morer̄t̉. ⁊ ait ſufficit mihi dn̄e tolle queſo aīaꝫmeā. neqꝫ .n. melior ſū qͣꝫ partes mei. Et hocmō pluries turbatꝰ ē xp̄s ī ſua ꝑſecutiōe ⁊ moͣte. Io. 13: cū hec dixiſſet. Ieſus turbatꝰ ē ſpū.⁊ dixit Amē amē dico vobis qꝛ vnꝰ ex vobisme tradet. ⁊ Mat. 26. Aſſūpto petro ⁊ duobꝰfilijs zebedei cepit cōtriſtari ⁊ meſtꝰ eē. ⁊ ait illis. Triſtis ē aīa nica vſqꝫ ad mortē. Et. Io.2. iterū ſcribit̉. Dixit ieſus. nūc aīa mea turbata ē. Tertio mō ut dicit effectū deteſtationiscū ꝯmotōe ⁊ ꝑturbatōe nō ſolū ꝑtis ſēſual̓: ſꝫēt rōnis ad breue tēpꝰ. ⁊ hͦ mō ſepe turbāt̉ ſācti de ꝗbꝰ Bre. ait ꝙ mēſ turbata ꝓficit ur clareſcat. Sic̄ oculꝰ ꝑ colliriū īmiſſuꝫ ad tempusturbat̉ ut poſtmodū clarior efficiat̉. Quartomō accipit̉ turbatio ut dic̄ affectū deteſtatiōiscū cōmotōe ſēſualitatis ⁊ mētis ꝑ tp̄s ⁊ animiindignatiōe. ⁊ hͦ mō ē pcm̄ mortale qͦ indignātur ⁊ turbāt̉ oēs iniꝗ. Mat. 2. c. audiens aūtHerodes rex. turbatꝰ ē ⁊ oīs hieroſolīa cumillo. Obi Bre. ait. ī omelia. Nato .n. rege celi rex tre turbatꝰ e̓: qꝛ nimirū trena celſituº cōfūdit̉ cū celeſtis altitudo aꝑit̉. Quare ſatis exhis pꝫ reſpōſū ad ꝟitate. qr̄ ⁊c̄ͣ. Ꝙͣtū ad tertiam veritatē dico ꝙ duplex fuit in xp̄o ſpū alistriſtitia ⁊ dolor .ſ. paſſiōis ꝓprie pene. ⁊ cōpaſſionis nire calamitatis. Et qͣꝫuis magna eſſetcā dolēdi in ſenſualite ꝑꝑ ſeꝑationē aīc a carne: ⁊ magna ēt diſpoſitio eēt ad dolēdū ꝑꝑ cōplexionē corꝑiſ optimā. In triſticia tn̄ ⁊ dolore cōpaſſiōis āplior erat rō doledi ꝑꝑ inhonorationē ⁊ a deo nr̄aꝫ ſeꝑationē maiorqꝫ etiamerat ad dolēdū diſpoſitio ꝑꝑ dilectiōes habūdātiā. ẜꝫ .n. ꝙ dilectio maior: ſꝫ hͦ plage ꝯpaſſiōis maiores ſūt. Cū igit̉ xp̄i ꝯpaſſio oēs excellerit ꝯpaſſiōes: ncc̄e ē ea intēſiſſimā fuiſſeqͣꝫuis ⁊ paſſio ſua grauiſſima eēt. Hāc āt cōpaſſionē triplici ſigno oſtēdit vꝫ ſigno ſeꝑatonis: lachrimatiōis: ⁊ ꝓteſtatiōis. Prīo ſignoſeꝑatiōis. maluit .n. aīaꝫ ſuā a corꝑe ſcꝑari qͣꝫnos a deo ſeꝑatos eē. Scd̓o ſigno lachrimatonis: qm̄ fleuit ꝓ pctīs nr̄is: nō tn̄ ꝓ penis corꝑalibꝰ eiꝰ ad Heb. 5. clamore valido ⁊ lachrymis offerēs exauditꝰ ē ꝓ ſua reuerētia. ⁊ Lu.23. Claniās ieſus vecē magna ait: pr̄ in manꝰtuas ꝯmēº ſpm̄ meū. Et Mat. 27. Ieſus aūtiterū clamāſ voce magna emiſit ſpm̄. Ubi aīanota ꝙ. 1. rationibꝰ xp̄s clamauit in cruce.Pª dr̄ rō pͥuatiōis. nā cū verꝰ deꝰ eēt ut vidimꝰ p̄terita pn̄tia ⁊ futura oīa habebat an̄ ocu