S.derit illicitū. Si āt circa h̓ attēdat̉ aliqd̓ vanūut ꝙ vas ſit triāgulare ⁊ hmōi oīo erit illicitū.Et diligēt̉ aīaduerte. ut clare ſcias illas eē relioas ſcōꝝ ab eccl̓ia approbatoꝝ: qꝛ ſi neſcirescꝰſcī eēnt aut an ab eccl̓a approbatꝰ ī errorē fatilit īcurre poſſes ut .ſ. portars r̄liꝗas vniꝰ ſutpēſi aut hoīs male vite. qꝫic̄ exp̄ſſe ē caſꝰ exͣ dereli. ⁊ ve. ſcōꝝ. c. i. vbi dic̄ ſic tex. audiuimꝰ ꝙqͥdā int̓ vos diabolica fraude decepti: hoīemquēdā ī potatōe ⁊ ebrietate occiſū. qͣſi ſcm̄ moīſideliū venerat̉. cū vix ꝓ talibꝰ ebrietatibꝰ peremiptꝭ eccl̓ia ꝑmintat orare. Dicit .n. apl̓s .ſ. i.ad Cor. 6 ebrioſi regnū dei n̄ poſſidebūt. Illud gͦ n̄ preſūmatꝭ de eetero colere. cū ⁊ ſi ꝑ cūmiracula fierēt nō lice̓t vobis ipſū ꝓ ſcō abſqꝫaucͣte eccl̓ie romāe venerari. hͦ ibi. Et gl. ſuꝑꝟbo. miracl̓a dic̄ ſic. qm̄ miracula ēt ꝑ maloſfiūt .i. q. i. c. teneamꝰ. Iō nō dꝫ teneri ꝓ ſcō ꝗꝗs miracula fac̄: niſi ab eccl̓ia romana pͥus fuerit ꝑ legittīos teſtes ſuꝑ vita ⁊ miracul̓ approbatꝰ. ut dicit. c. ꝓximū. ⁊ sͣ. de teſtibꝰ. c. venerabili. Quē .n. eccl̓ia reprobat reprabādꝰ ē. ⁊quē approbat approbādꝰ. 24. q. i. hec ē fides⁊. c. qm̄ vctꝰ. ⁊. q. 2. c. ſane profertur hec glo.ar̄ ⁊cͣ. ⁊ ſic pꝫ iſta pͥma concluſio.¶ De inſpectabilitate chriſti. Cōcluſio 3ª.Tcipe t̓tiā ꝯcl̓onē. vꝫ. Tāta fuit ipſagr̄a xp̄s fortificatꝰ ut nūqͣꝫ aliqͦ vitio fuerit ꝯtamīatꝰ. Ubi tres īꝗrāns ꝟi.vꝫ Pª ꝟi. ē vtrū deꝰ potuiſſetl̓ poſſet facerecreaturā rōalē īſpectabilē ꝑ naͣꝫ. Scd̓a i. eſtan iſta ꝓpoſitio ſit ꝟa d̓cꝰ ſcūs ē hō: ⁊ hō ſacͣtē deꝰ. Tertia ē. an̄ xp̄s ẜm illā naͣꝫ hūanā quahō verꝰ n̄ potuerit peccare. Ꝙͣtuꝫ ad pͥmā dicoPvt nō fut viꝙ cōit̓ oēs theologi ꝑtē negatiuā ꝯcedūt .ſ. ꝙradei ⁊ ſinō. pͦ ꝑꝑ dcm̄ Hiero. ī tractatū de filio ꝓdigodicētis ꝙ ſolꝰ deꝰ ē ī quē pcm̄ cade̓ nō pōt. EtAnſelmꝰ li. cur deꝰ hō. qͣrēſ hāc qōnē dicit̉ deus hoīeꝫ īpeccabilē face̓ n̄ potuit ꝑnaͣꝫ. qꝛ non.dercli. ⁊ vepotuit ipſū facē deū. ꝓpriū .n. dei ē ꝙ nec mutat̉ nec mutari pōt: ut ꝓbat magr̄ ꝑ plures auctoritates li. i. dī. 8. audi Iaco. ī cpl̓a canōicac. .i. apud quē nō ē trāſmutatio ncqͣꝫ viciſſitudinis obūbratio. Et dauid mutabis ea ⁊ mutabūt̉ ⁊cͣ. Et mgr̄ oīuꝫ creaturarū mutabilitateꝫon̄dēſ ſic ad lr̄aꝫ vbi sͣ ait. nā āgeli peccauer̄t ⁊demōes facti ſt̓: qͦꝝ ē diabolꝰ pͥnceps. Et ꝗ nōpeccauerūt peccare potuerūt. Et cuicūqꝫ rōalicreature preſtat̉ ut peccare nō poſſit: hͦ n̄ ē nacꝓpͥe. ſꝫ dei gr̄e. Et dicit ꝙ de alijs crcaturis ⁊40 gede eoꝝ mutatōe tace̓ ītēdit: qm̄ lōgū eēt de ulldiſputare: qr̄ relīꝗt̉ ꝙ nulla creatura rōnalisẜm ſuā naͣꝫ pōt īſpectabilis eē. Sꝫ dicēs ꝯͣ piAmbro. arguo ſic: ſic̄ ſe hꝫ corpꝰ ad motū: itaſe hꝫ volūtas ad velle. Sꝫ deꝰ pōt face̓ corpusſꝑ ordinatū ī ſuo motu. ſic̄ pꝫ de celo. gͦ potit face volūtatē ſꝑ ordinatā ī ſuo velle. ſꝫ ſꝑ eē ordinatū ſuo velle ē eē īpeccabilē. gͦ. Itē deꝰ pōtface̓ ꝙ aliꝗd ſit ſine eo qd̓ nō ē de eēntia eiꝰ: ſꝫpoſſe peccare nō ē de eēntia volūtatꝭ. cū nō ſitlibertas nec ꝑs libertatꝭ ꝑ Aug. gͦ deꝰ poteritcreare ⁊ face̓ creaturā rōnalē inpeccabilē. Adpͥmū aīa breuit̓ tibi dico ꝙ illa ſil̓ituº in tua an̄cedēte nō tꝫ. qꝛ celū ꝯꝑat̉ ad motū n̄ ut cā lib̓a.ſꝫ volūtaſ ꝯꝑat̉ ad ſuū velle ut cā lib̓a. iō argumētū non tꝫ. Ad ẜaꝫ dico ꝙ poſſe peccare pōtaccipi ꝓ eo qd̓ ſignificat: l̓ ꝓ eo qd̓ denoīat. ſiꝓ eo qd̓ ſignificat: tūc dicit reſpectu ad actū: ⁊ſic ꝓpͥe nō ē poſſe: ſꝫ defice̓: ⁊ ſic ītelligit aug.ꝙ nō ē lib̓tas neqꝫ ꝑs lib̓tatꝭ. Si ꝟo accipit̉ ꝓeo qd̓ denoīat tūc denoīat ꝓpriū fūdamētū elicitiuū actꝰ: ⁊ ut ſic ē lib̓tas. qꝛ ⁊cͣ. ⁊ hͦ ſufficit ꝓiſta ꝟi. Ꝙtū ad ẜaꝫ ꝟi. dico ꝙ ſūt diuerſi modi rn̄dēdi. ſꝫ duos tm̄ ad pn̄s dicamꝰ. Primꝰē mgr̄i ī. 3. di. 6. c. i. vbi q̄rit ꝟi. iſtaꝝ ꝓpōnū:deꝰ factꝰ ē hō. filiꝰ dei factꝰ ē filiꝰ hoīs ⁊cͣ. Et recitatꝭ ml̓tꝭ oꝑioīōibꝰ. tādē ſnīa ꝯcludit ꝙ iſtaꝓpoſitio deꝰ factꝰ ē hō. hꝫ tres ſēſus. Primꝰē. deꝰ factꝰ ē hō. .i. factꝰ ē ut deꝰ eēt hō. ⁊ ē ſenſverꝰ. qꝛ hͦ factū ē ī īcarnatiōe. Scd̓s ſēſus eſtdeꝰ factꝰ ē hō. i. deꝰ ē hō ꝗ ꝗdē hō factꝰ ē ſiue ꝓductꝰ. ⁊ h̓ ē ēt verꝰ. Tertiꝰ ſēſus eſt. deꝰ factꝰ ēhō. i. deꝰ fecit ſemetipſū hoīeꝫ ꝑ hūanitatꝭ aſſūptōꝫ ⁊ h̓ ſēſus ē magis ꝓpriꝰ. Sꝫ iſta ꝓpō hōſcūs ē. deꝰ nō ē ꝟa nec 2º nec ī 3º ſenſu. ſꝫ tm̄ īpº ut ſit fenſus. hō factꝰ eſt deꝰ .i. factū ē ut hōeēt deus. Iſta ē ſnīa mgr̄i. Aliꝰ modꝰ rn̄dēdi⁊ clariſſimꝰ ē ꝙ ſi factū aut det̄minat deuꝫ authoīeꝫ. ſi det̓minat ſubiectū .ſ. li deū ſic ꝓpo eſtfalſa: qꝛ ī deo nulla cadit factio. Si detminat īdicatū .ſ. li hō: tūc ꝓpō ē a. ⁊ ē ſēſus. deus factꝰ ē hō. i. deꝰ hō factus ē. ⁊ ſic cātat eccl̓ia. Etpōt dari alius modus ꝙ qn̄ ponit̉ vna ꝓpō d̓2º adiacēte: tūc dicit eē l̓ nō eē ſimpl̓r. ut hō ē l̓nō ē. Sꝫ qn̄ ponit̉ vna ꝓpō de 3º adiacēte: tūcdicit eē l̓ nō eē ẜm ꝗd. ut hō ē albꝰ l̓ nō albꝰ: n̄n. dicit ſimpl̓r hoīeꝫ nō eē: ſꝫ n̄ eē talē .i. albūSil̓r iſta ꝓpo. deus factus ē. ē ſalſa. qꝛ ſignificat ꝙ deꝰ ſimpl̓r accipiat eē: ſꝫ dicēdo deꝰ ſactꝰē hō ſignificat̉ ꝙ deꝰ accipit tale eē .ſ. eē hūanū