Srreabnegātes. ⁊ hos deuita: hec ille. Sedes iſtiꝰꝓprij amoris ē dn̄a carnalitas que ſꝑ cōcupiſcit aduerſus ſpm̄. hec ē illa beſtia terribilis ⁊fortis nimis: deutes ſerreos hn̄s: magnos comedens atqꝫ cōminuēs ⁊cͣ. pedibꝰ cōculcansDan̄. 7. c. Terribilis inqͣꝫ ⁊ fortis ē amor ꝓorius. qꝛ aſcendit vſqꝫ ad cōtēptū dei. vt dixitAug. s ꝙ amor ſui facit ciuitateꝫ babilonis. ⁊amor dei ciuitarē ſcām hieruſalē. vn̄ vulgaritmgr̄ Ioānes qualglia ordinis mīoꝝ in tractatu de cōflictu vitioꝝ ſic cantat. Nō cura amore ꝓpo che dio ſia deſprezato: pur chal mondo poſſa hauere alguno honorc. Ciaſchuncreputa de ſaper pͥuato. Se ſolo reputa degnode grā ſplēdore. Facit hic amor ꝑdere intelleciū. psͣ. Hō cū in honorē eēt nō intellexit ⁊cͣ.⁊ ſic de alijs. Inde clamat dn̄s Ioh̓. 12. Quidiligit aīam ſuā ꝑdet cā. Greg. Noli amarene p̄das. noli amare in hac vita ne perdas inalia vita ⁊cͣ. ⁊ hec ſufficiāt ꝓ pͥma ꝟi. ¶ Ꝙtuadlẜaꝫ ꝟi. dico ꝙ amor dei ē pͥmꝰ qm̄ bonū eſtim qͥob̓m amoris: vt diximꝰ in pͥma ꝯſideratiōe: ⁊in deo ē oīs rō boni. gͦ in ipſo dꝫ eē rō mouendi appetitū ad amādū ipſū bonū: ⁊ ſic erit primus amādus. vbi noͣ ꝙ qn̄qꝫ amor fūdat̉ ſuꝑbono delectabili. ⁊ vocat̉ amor cōplacētie ⁊ qꝛin deo ē oīs rō boni delectabilis iō in ipſo ſūme cōplacet ⁊ delectat̉. ibi .n. ē ſūma pulchritudo dulcedo ſaporoſitas ⁊cͣ. Qn̄qꝫ amor ſū.dat̉ ſuꝑ bono vt li. ⁊ hic amor dr̄ ꝯcupīe: ⁊ qaīa in deo reꝑit oēm vtilitatē. iō ipſū ſumoꝑeamat. pͣs. Diigā te dn̄e fortitudo mea dn̄s ſumamētū meū ⁊ refugiū meū ⁊ liberator meusqn̄ ait xp̄s diſcipulis: miſi vos ſine ſaccl̓o ⁊ pera: nūꝗd aliꝗd defuit vobis: at ille rn̄derūt nihil. Qn̄qꝫ amor fūdat̉ ſuꝑ bono honeſto: ⁊ dihic amor amicitie. ⁊ qꝛ aīa cernit eē ꝗd honeſtiſſimū vt deꝰ amet̉ tāqͣꝫ creator redē ptor gubernator: ⁊ glorificator: iō ſūmoꝑe diligit illū.Sub hoc triplici bono fudat̉ oīs amor oē enīqd̓ amat̉: aut iō amat̉. qꝛ delectabile: aut qꝛ vtile. aut qꝛ honeſtū: ⁊ iō oportet dare vnū pͥmuꝫbonū delectabile: vnū pͥmū vtile vnū primumhoneſtū qd̓ bonū ꝑꝑ ſe amet̉ ⁊ non ꝑꝑ aliudoīa aūt alia bona amāt̉ ꝑꝑ ipſū. ⁊ h̓ ē ipſe deꝗ eſt finis grā cuiꝰ oīa alia appetūt̉. Facit .n.uipts inīph̓s pͦ ethicoꝝ volēs ꝓhare ꝙ in rebꝰ hūanisoportet eē aliquē fine optimū hāc rōnē ꝗcūqꝫfinis ē talis ꝙ alia volumꝰ ꝓpter ipſū: ⁊ ipſuꝫvolumꝰ ꝑꝑ ſcipſū: ⁊ nō ꝑꝑ aliud. ille finis nōſolū ē bonꝰ: ſꝫ optimꝰ ſꝫ nec̄e ē talē ſinē eē. gͦin rebꝰ hūanis ē aliꝗs finis bonꝰ ⁊ optimus.maior ē manifeſta. qm̄ ſꝑ finis grā cuiꝰ alij fines querūt̉ ē pͥncipalior. vt pꝫ in pͥnº pͥmi ethꝰcoꝝ. Minore aūt ꝓbat ph̓s ꝑ rōnē ducētē adīpoſſibile ſic: vnꝰ finis ꝑꝑ aliū deſiderat̉: vt ꝓbauit in pͥnº libri. aut gͦ ē deuenire ad aliquē ſinē ꝗ nō deſiderat̉ ꝑꝑ aliū finē: aut nō ſi ſic: hiꝓpoſitū. ſi nō gͦ erat ꝓceſſus ī infinitū: ſꝫ hͦ eſtipoſſibile. qd̓ ꝓbat ſic. ſi ꝓcedat̉ ī infinitū ī doſiderio finiū: vt .ſ. vnꝰ finis deſideret̉ ꝑꝑ aliuꝫin infinitū. ſeꝗt̉ ꝙ nūqͣꝫ hō in deſiderio ſuo deueniei ad fines deſideratos: ⁊ ꝑ ꝯn̄s fruſtraeēt tale deſideriū: ſꝫ tale deſideriū ē naͣle: vt ꝓbauit in pͥnº dicēs: oīa bonū appetūt. gͦ deſideriū naͣle eēt inanc ⁊ fruſtra hͦ aūt ē īpoſſibile qꝛnaͣle deſideriū nihil aliud ē qͣꝫ inclinatio q̄daꝫrebꝰ inherēs ex ordinatiōe pͥmi mouētis: qͥnōpōt eē fruſtra. gͦ īpoſſibile ē in finibꝰ ꝓcederein infinitū: ⁊ ſic ē neceſſe aliquē finē vltimumpone̓ ꝑ quē oīa alia deſiderāt̉: ⁊ ip̄e nō deſiderat̉ ꝑꝑ alia ſꝫ ꝓpter ſe: ⁊ ita ē nece aliquē finēcē optimū humanoꝝ actuū. ⁊ ſi ē optimū nec̄eē vt ſit ſūme delectabile: ſūme vtile: ⁊ ſūnie honeſtū: ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſūme appetibile ⁊ ſic ſūme amabile. qͣre ſatis pꝫ ꝙ pͥncipalior amor eſt amordei. Quare aūt amor ſui ſit ſcd̓s pꝫ. qm̄ pꝰ deibonitatē nulla ē nobis magis bona qͣꝫ bōitasꝓpria ⁊ vtilitas ꝓpͥa. ſꝫ bonū qͣꝫto magis bonū nobis tāto magis mouet appetitū. qͣre ⁊c̄.¶ Quantū ad tertiā ꝟi. dico ꝙ ſatis ex ꝟbisapl̓i. ẜa ad Thi. 3. ſuꝑiꝰ allegatis pōt ꝑ oppoſitū colligi vtilitas amoris ꝓprij boni ⁊ nō mali. vꝫ. ꝙ nō ſūt cupidi. nō clati non ſuꝑbi. ⁊cͣ. ⁊vtilitas ꝓprij amoriſ mali ē illa quā enumeratibi. inde Greg. ī moralis: ait. Carnales homines pn̄tē vitā diligūt. qꝛ quāta ſit eternitatꝭgloria nō attēdūt. ⁊ dū perhēnitatis dulcedinē nō cōſiderāt: curſū ſtationē lapſū firmū habitaculū arbitrant̉. hec ille. Et hec ſufficiāt ꝓprima concluſione.¶ De īordinatōe amoris. ¶ Cōcluſio ſcd̓a.Tcipc ẜaꝫ ꝯcl̓one. vꝫ. Et ſi amare ſeipſū pꝰ deū verꝰ ſit amor ⁊ bonꝰ. tn̄ ſierit īordinatꝰ vitioſus erit atqꝫ infructuoſus. Ubl tres īꝗramꝰ ꝟitātes. vꝫ. Prīaꝟi. ē iſta. qͣl̓r pōt hō deordinari circa corpꝰ ꝓpriū. ¶ Scd̓a ē. iſta. qͣl̓r pōt hō d̓eordinari circa aīaꝫ. ¶ Tertia ē iſta. qͣl̓r pōt hō deordinariin amore circa bona iꝑ̄alia. ¶ Ꝙtū ad pͥmā di-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten