S xxxxPsp̄ccp̓toꝝ obtinet frequēter aſpici ſt frequēt̉ audiri. ⁊ h̓ ſufficiāt qͣꝫtū ad pͥmū genꝰ. Accipiamus ẜꝫ vbi noͣ ꝙ alia qͣtuor ſūt ſigͣ ꝗbꝰ vnuſꝗtqꝫ ī via dei ābulare īcipiēs cogͦſcit̉. vꝫ. xp̄m oībus rebꝰ an̄pone̓ ſe vilē reputare: nūdū ⁊ ſuas diuitias ſꝑncͣ crucē xp̄i ī corde retine̓. Primū īqͣꝫ ſignū ē xp̄m oībꝰ rebꝰ an̄pone̓. ⁊ rōnēaſſigͣt Amb. in ꝗdā ẜmōe. Oīa inꝗt habemin xp̄o ⁊ oīa ī nob̓ xp̄s. ſi vulnē curari deſideras medicꝰ ē ſi febribꝰ eſtuas fons ē ſi gͣuarisiniꝗtate iuſticia ē: ſi īdiges auxilio. virtus eſtſi mortē times vita ē ſi tenebras fugis lux ē: ſicelū deſideras via ē: ſi cibū q̄ris alimētū ē h̓ ille. Inde ille magnꝰ Pau. ad phi. 3. ait. O īaarbitror vt ſtercora vt xp̄in lucrifaciā. Accipoẜꝫ ſignū. vꝫ. ſe vilē reputare. Eccl̓. 3. Ꝙto esmagnꝰ hūilia te ī oībꝰ: ⁊ corā deo īuenies gratiā. psͣ. Ut iumētū factꝰ ſū apud te. Inde aīaclamat ad dn̄ꝫ trenoꝝ. i. c. Uide dn̄e ⁊ ꝯſidera: qm̄ ſcā ſū vilis .ſ. ꝑꝑ amorē tuū. ⁊ Hoſters. c. Tu ſcis inꝗt dn̄e īfirmitatē ⁊ nec̄itatē meam ꝙ abhominor ſignū ſuꝑbie ⁊ gl̓ie mee qd̓eſt ſuꝑ caput meū in die oſtentatiōis mee. Accipe ꝫᵐ ſignū .ſ. mūdū ⁊ ſuas diuitias ſperne.audi Hiero: de diuitibꝰ ex ſuis diuitijs gloriāq̄rētibꝰ. vbi ſic ait. ſꝫ qm̄ mihi nūc de his ꝗ incaducis ſuis diuitijs gloriāt̉: ꝗqꝫ qͣdam fetidecarnis poſtmodū ī cinerē reuerſure. nobilitate potētia. ⁊ dignitate vna ⁊ leui ſiꝗdē auriuꝫqͦrūdā ſtultoꝝ hoīuꝫ inſufflatione extollunt̉: ⁊alios ꝯtēnēdos dep̄mit ac ſe ob hͦ credūt illaꝫattingere gloriā quā ſolis hoībꝰ ⁊ mūdi cōtemptoribꝰ pius dn̄s p̄ꝑauit. ẜmo ē: ꝗd de his vtibꝰtacōuenit diſſerā: ne vos ad celoꝝ regna diuitiarū itinere feſtinetis. qm̄ faciliꝰ ē trāſire camēlū ꝑ ſoramē acus: qͣꝫ diuitē intrare in regnumceloꝝ nō mea ꝟba ſūt: ſꝫ xp̄i. Si hec reuocabilis ē ſnīa iuſtus oīno d̓eus nō eſt. Celū inꝗt⁊ terra trāſibūt: ꝟba aūt mea nō trāſibūt. vlulate vos o miſeri vento inſtabilis fortunc nobiles ⁊ potētes: ꝗ alios tāqͣꝫ ignobiles cōculcatis: qꝛ huiꝰ mūdi vanitatibꝰ honorūqꝫ ⁊ falſarū dignitatū fauſtis obcecati cū vite vr̄e breuiſſima tela ſucccidet̉ ⁊c̄. Et multa pulchra ponit qͣl̓r cū diuite Epulōe ī inferno cruciabūt̉.Inde ꝓph̓a ad diuites clamat diuitie īꝗt ſi aſfluāt nolite cor appone̓. audi cūdē Hiero. inexhortatōe de pauꝑtate imitāda. Imitatores īꝗt pauꝑtatis eſtore: vt ſeqͣm ni veſtigia eiꝰ quicū in forma dei eēt portās oīa ꝟbo ꝟtutis ſueo gain cuiꝰ domo ſūt diuitīe ⁊ gl̓ia ſemetipſū exīaniuit formā ẜui accipiēs ⁊ pauꝑ ⁊ inops fuit.natꝰ pauꝑ ē pluſqͣꝫ inops fuit qͦuſqꝫ vixit pauprimꝰ mortuꝰ ⁊ ſepultus ē. vn̄ vulpes īꝗt idēſoueas hn̄t: ⁊ volucres celi nidos filiꝰ āt hoīsnō hꝫ vbi caput ſuū reclinet. Apl̓is ēt iubet n̄portare ſaccl̓ū neqꝫ p̄erā ⁊ iuuēi ꝯſuluit vēdēq̄ hēbat ⁊ pauꝑibꝰ errogare. Si xp̄m deū creditis. ⁊ nō ſalli poſſe eū creditꝭ ipſū ſequiminiImpoſſibile ē diuitijs affluere ⁊ xp̄m ſeꝗ. nānegat vt ꝯͣria miſccāt̉ nō poſſumꝰ deo ſeruire⁊ mamōe: aut ipſi in fine decipiūt̉. aut ego fallor. qui nō credūt mihi cū diuitie ſue trāſierinin egeſtatem ſentiēt. Diues h̓ qͦtidie ſplēdideepulabat̉ induiꝰ purpura ⁊ biſſo: ſꝫ mortuꝰ ꝙMoyſi ⁊ ꝓph̓e noluit credere: ī tormētis poſitus ſenſit. Nēo militās deo implicet ſe negocijs ſecularibꝰ nō ſaluabit̉ rex ꝑ multā potentiā ſuā nec diues ī diuitijs ſuis. Nōne diuitijcōiūcta eſt ſuꝑbia. ⁊ vbi ſuꝑbia ē ibi peiꝰ nōneoīa oriūt̉ mala ex ſuꝑbia tāqͣꝫ vna radice. Cūenī diues factꝰ ē hō: ⁊ cū multiplicata fue̓it gloria domꝰ eiꝰ nōne ſuꝑbit: ⁊ cū ſuꝑbierit. nōnepollunt̉ vie eiꝰ in oī tꝑe. Et tūc ſedēs ī īſidijscū diuitibꝰ in occulto cogitat vt int̓ficiat innocentē oculi eiꝰ in pauperē reſpiciūt. ⁊ inſidit̓in occulto vt rapiat cū tāqͣꝫ leo in cubili ſuo ⁊c̄hec ilie. ¶ Accipe 4ᵐ ſignū. vꝫ. crucē xp̄i incorde tene̓. Exēplū illiꝰ matrone qͥ ad ſepulchrū dn̄i pͦ gaudio mortua ē ⁊ tādē in corde eiꝰreꝑtū ē lr̄is aureis ſcriptū Ih̓s amor nicꝰ. itēexēplū tyrāni ꝗ dū in ꝑſecutōe xp̄ianoꝝ d̓ eoꝝcōſtātia miraret̉ tandē corde xp̄iani cuiuſdamaꝑto ſculpta inuēta ē crux xp̄i. Et ſic habes q̄tuor ſigna incipientiū. ¶ Accipe genꝰ dilectorū a xp̄o .ſ. ꝓficienteſ. In his qͣtuor alia ſignaſūt dīni amoris: tāqͣꝫ. 4. ſagitte eoꝝ cor vulnerātes. vꝫ. augmētatio charitas appetitꝰ intenſio cordis du cedo ⁊ mentis tranſformatio.¶ Primū ſignū amoris tāqͣꝫ pͥma ſagita vulneras ꝓficientes dr̄ charitatis augmentatio.vbi accipe iſtā ꝟi. ꝙ quāto ꝗs in viā dei ꝓficittāto magꝭ ī eo charitas creſcit. ad Ro. 5. charitas dei diffuſa ē in cordibꝰ nr̄is ꝑ ſpm̄ ſcm̄ ꝙdatꝰ eſt nobis. ⁊. i. Pe. 4. An̄ cīa charitatemcōtinuā hn̄tes: qꝛ charitas oꝑit multitudinempctōꝝ. ⁊ ad Phil̓. i. ait. Oro vt charitas magis ac magis habūdet in ſciētia ⁊ ī oī ſenſu: vtprobetis potiora: vt ſitis ſinceri ⁊ ſine offenſa in dien chriſti: repleti fructu iuſticie per