Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

Mō ad ꝓpofitū cū duo ſint gnaͣ pctōꝝ .ſ. omīilionis ⁊ trāſgreſſiōis accipiāt̉ pctā omiſſiōis.nō .n. omittere p̄ceptū facit pctm̄ magꝭ vl̓ minus: ſꝫ diuerſa dignitas p̄cipiētis: vl̓ aucͣtas:aut nec̄itas p̄ceptoꝝ facit omiſſionē maioremvl̓ mīorē. Et do exēplū ponamꝰ ꝙ tibi p̄cipiat̉vt vadas ad eccl̓iā: tu ꝟo nō obediſ. In hocpctō omiſſiōis nō attēdit̉ vtꝝ ſis ꝓpe eccl̓iamvl̓ lōge dū ad eccl̓iā nō vadas niſi forte ꝑ accidēs inqͣꝫtū .ſ. omiſſio illa rōe alicuiꝰ adiūcti gͣnior eēt: vtputa qꝛ reciꝑet. maiorē vel minorēcōtēptū: ſꝫ gͣuitas hꝰ omiſſiōis attēdit̉ penes p̄cipiētis dignitatē ⁊c̄. Sil̓r qͣꝫuis p̄cepta omttant̉ nō tn̄ ſequit̉ ꝙ pctā illa omiſſiōis ſint paria. qꝛ precepta diſparia ſūt: vel habent differentiā p̄cipientiū ẜm ptātē vel dignitatē vel ētp̄ceptoꝝ neceſſitatē. ⁊ ſic pꝫ in quo cōſtat grauitas pctī omiſſionis. Accipiant̉ mō pctā trāſgreſſionis .ſ. qn̄ ꝗd nō fiendū fit. ⁊ tūc dico ꝙpctm̄ trāſgreſſionis cōſiſtit in deformitate alicuiꝰ actus que ꝗdē deformitas nō tollit totumrōnis ordinē. ſꝫ aliꝗd eius: vt ſi ꝗs cōmedit ꝙnon debet: vel qn̄ nō debet. pōt tn̄ in eo hͦ rectitudinis remanere: qꝛ comedit vbi debet vl̓ſimile. ⁊ per ꝯn̄s actu remanēte ita deformato nō pōt totaliter rōnis ꝓportio tolli. vn̄ ph̓sin 4º ethicoꝝ ait ꝙ ſi malū ſit integrū importabile fit ⁊ ſeipſū deſtruit. quare igit̉ ꝯcludamus ꝙ ſicut nō oīs corꝑis deformitas equalisc̄: ſꝫ alia maior: ⁊ alia minor ẜm ꝙ pͥuat pluribus ad decorē ꝑtibus. ita nō oīs ſpūalis de formitas vel īordinatio actꝰ ē eqͣlis: ſꝫ qͥdā maior⁊ q̄dā mīor: ⁊ ꝑ ꝯn̄s oīa pctā paria nō ſt̄ vt illiinſinuare vident̉. Sꝫ dices pater Ambr. dicqueſo quō intelligit̉ illud Iacobi apl̓i. Qui īvno offendit factus ē oīuꝫ reus. Hieronimenī ſuper eccl̓iaſtē hoc ꝟbū exponēs. vꝫ. quiin vno offendit multa bona ꝑdit. ait ſic. ꝗ vniſubiacet merito oībꝰ ſubiacet. gͦ nō videtur ꝙvnū pctm̄ ſit altero maiꝰ. ⁊ ꝯfirmat̉ rōnibꝰ arguo .n. ſic. Sicut mors corꝑis vna nō ē maior alia: ſic nec mors anime vna dꝫ eē maioralia infirmitas aūt aīe eſt pctm̄ mortale. gͦ ⁊c̄.Itē vnū infinitū nō ē maiꝰ alio qd̓libꝫ pctm̄ ēinfiuitū. gͦ ⁊c̄. Itē ſi vnuꝫ pctm̄ alio grauiuseēt ſeq̄ret̉ ꝙ aliqd̓ pctm̄ eēt ſimpl̓r malū. ſic̄ ſiduo alba cōꝑarēt̉ ī albedīe: ſeꝗt̉ ꝙ reꝑiret̉ aliꝗd albiſſimū. ſꝫ nihil ē adeo ſimpl̓r maluꝫ qd̓carcat oī bono. gͦ nullū pctm̄ erit maiꝰ altero.⁊ ꝑ ꝯn̄s oīa pctā paria. Rn̄de mihi ad hec piAmbro. ero cōtēta inꝗt aīa. Faciā libēter aīamea. Et pͥmo dico ꝙ auctoritas illa Iacobi n̄cōcludit ꝙ ſint paria: ſꝫ on̄dit ꝙ qui in vno oſfendit: ita pene eterne reatū incurrit ſicut ſi inoībꝰ offenderet nō tn̄ ſeꝗt̉ ꝙ in oībꝰ offendatvel equaliter cū in qͣlibet trāſgreſſiōe p̄cepti ſualia ⁊ alia deordinatio volūtatis. De hac maetiā aliaſ ſupra tetigizꝰ. quare ⁊cͣ. Sil̓r ⁊ illudHieronimi intelligēdū eſt. Ad illud de morte dr̄ ꝙ pctm̄ nō ē eēntialiter mors aīe ſꝫ effectiue. pctm̄ .n. eēntialiter ⁊ ꝓpe ē actꝰ deformiſvl̓ īordinatꝰ: vt dcm̄ ē. ⁊ iō nō ſeꝗt̉ argᵐ. Adalid̓ dr̄ ꝙ qd̓lꝫ pctm̄ eēntialit̓ eſt finitū: lꝫ hēataliquā hītudinē ad bonū īfinitū. Ad aliud diꝙ ī pͥuatiuis aliꝗd nō dr̄ magꝭ vl̓ minꝰ tale ꝑIptro arbacceſſū t̓minū ſꝫ magꝭ ꝑ receſſū. vn̄ ad hͦ ꝙ alia. j. .iꝗd dicat̉ magꝭ pvl̓ minꝰ malū nō reꝗͥrit̉ ꝙ aliſiqpin ſontūtꝗd ſit ſimpl̓r malū ſꝫ aliꝗd ſit ſimpl̓r bonū aliili Sccꝰ ſupiſuccuiꝰ receſſu magꝭ vl̓ minꝰ mēſuret̉ malitia ilpdi. vbiſicurxitꝫ nulhēlius qͣre ⁊c̄. hec ēt tāgit ſcūs Tho. ī qōnibꝰ delagi. qd ſibtipctō qͣre ⁊c̄. Et hec ſufficāt ꝓ pn̄ti ꝯcluſione.De obſtinatione quorundā peccatorum.nuia .n. in malisCōcluſio ſecunda.Ccipe ẜam ꝯcl̓onē. vꝫ. Quidā ſūt ſicniuntta vocat. qͣ eſidſimpl̓r flagellati vt nūqͣꝫ emendēt̉ necmibubeit. ex malo mn̄ habitu ſvnqꝫ videant̉ caſtigati. Ubi tres inꝗiiat nō valēi. inde vitiū vt aiiꝰramꝰ ꝟitates. vꝫ. Prīa ꝟi. ē quō volūtasinis dr̄ a vineo vincis: eo ꝙ oēefficit̉ obſtinata. Scd̓a ꝟi. ē qͦt ſūt ſpēs obaeligat ne id bonū agatqd̓ veſtinatiōis Tertia ꝟi. ē qͣre peccare ex maliin. Iniqrates met ſuꝑgreſſetia dr̄ peccare in ſpm̄ ſcm̄ Ꝙtū ad pͥmā ve.ſtanus gue gͣuate ſūt ſuꝑ mepono tres regulas. Prima regula ē iſta. ꝙIa. I. cihicoꝝ. dic̄ ꝙ iuuenesvolūtas ē de ſui naͣ libera Scd̓a eſt. ꝙ lꝫ ſicniijs: in ꝗbꝰ talis cias imnplicalibera poterit tn̄ vinculari. Tertia eſt. ꝙ volūiruria ⁊ hꝰ ſcauere debēt ⁊ abtati ſolum imputat̉ meritū vel demeritū. Acciuiſla capit inucitrata ſapi ii.pe pͥmā regulam. vꝫ. ⁊cͣ. Audi dn̄m illā ꝓbāAe ſymboloinIn iuuenotem. Ben̄. 4. Subter te erit appetitꝰ tuꝰ: ⁊ tudn̄aberis illiꝰ. vbi noͣ ẜm mgr̄m ẜa. di. 22. c.ē aūt libertas. ꝙ triplex ē libertas .ſ. coactiōisna ⁊ vereopianūde inpctī ⁊ miẜie. libertas coactōis ē qn̄ ꝗs cogi nōuenit̉ in aruit inpōt: ⁊ hͦ mō volūtas ſꝑ libera ē .ſ. taꝫ an̄ pctm̄nectuūt honorē.qꝫ poſt pctm̄. Audi Ber. in quodā ſermoneQuare inꝗt peccas. qꝛ neſcis ꝗd facias. abſitnuerit. ⁊ pla.qꝛ cogeris vt facias: abſit: ſꝫ qꝛ plꝫ vt ſic faciiheret. Ias. Libertas aūt pctī ē qua ꝗs eſt īminꝰ a culpa. de qua. 2. Cor. 3. Ubi ſpūs dn̄i: ibi libertas. Et rō huiꝰ ē: qm̄ ſicut pctm̄ ſeruitutē inducit. Io. 8. c. qui facit pctm̄ ſeruꝰ eſt pctī. iia diuīa grā libertatē. 32. q. 2. c. Cū renūciat̉ vbi ſicdicit. Cū renūciat̉ īprobitati .i. vitio ſtatiꝫ aſſiſtitur virtus. Egreſſus enim malitie ꝟiutis