vnipreceptū. Reuerſuſqꝫ ad cellā ꝓpriā: intereafra ex maior ſolitū ſuꝑ cella fr̄is ſplendorē nōvidebat. Et eo accerſito ſi aliꝗd i ꝯſcīa remordens hr̄et: poſtulauit qm̄ ſolitū lumē vide̓ nōpoterat. Ille admirās ꝯſcīam diſcutiēs nullūaliud ſe hr̄e aſſeruit qͣꝫ id qd̓ de ſcō illo viro ſuſpicauerat. Cui ille. Male inꝗt feciſti fr̄ fortecām legitimā hēbat: vt hora none expectare n̄poſſet. ille ſuā culpā cōfeſſus: ⁊ ſolitꝰ ſplendorredijt. Aliud exēplū de duobꝰ ſocijs btī Philippi ordinis nr̄i: ꝗ ſemel dū quādā ſcām mulierē viſitaſſent: ⁊ recedētibꝰ illis: illa eoꝝ iuuētutē ꝯſiderās ꝙ ſeruare caſtitatē nō poſſent iudicauit. Que cū in or̄one ſolitā dulcedinē nōhaberet dolēs plurimū glorioſā ꝟginē īuocabat. Que nocte ſequēti in viſiōe illi tota turbata apparēs: ait. None ſufficiēs ſufrēs meos īpuritate ſeruare: vn̄ ſcias hac d̓ cā te ſolita dulcedine eē pͥuatā. Que euigilās ingemuit: ⁊ cōfeſſa delictū: in pͥſtinū ſtatū eſt reſtituta. qͣre ⁊c̄Ꝙtū ad ẜam ꝟi. dico ꝙ ſuſpitiōes vitare n̄poſſumꝰ: qꝛ hoīes ſumꝰ iudicis tn̄ diffinitiuaſqꝫ ſnīas cōtinere debemꝰ. Intellige tn̄ ꝙ duplex ē ſuſpitio .ſ. velox ⁊ deliberata. Uelox ſuſpitio eſt pͥmꝰ motus: ⁊ pͥmos motꝰ vitare nōpoſſumꝰ: ⁊ venialia ſūt: ſꝫ pꝰ deliberatiōis cōſenſū mortalia fiūt. Difficile .n. ē poſſe determinare iudicare facta alioꝝ ſine pctō mortali⁊ hͦ ꝑꝑ diuerſitatē operuꝫ hūanoꝝ. Un̄ noͣ ꝙopeꝝ hūanoꝝ q̄dā ſūt q̄ apparēt mala in pͥncipio tm̄. aliqͣ in medio: ⁊ allqͣ in fine: ⁊ iō difficile ē de talibꝰ iudicare. Exēplū de his qͥ apparent mala in pͥncipio ⁊ tn̄ in fine ſūt bona. patcorrigēs ⁊ ꝟberās filiū: ⁊ de domo expellēs⁊ ſil̓ia: vr̄ in pͥncipio crudelis: tn̄ qꝛ bono reſpectu ⁊ cā legitima id facit: opꝰ illud erat bonū. Sil̓r cꝯͣ. ſi ſolū corrigia caſtigaret ⁊ modeſte: actꝰ iſte vr̄ bonꝰ. tn̄ ſi a caſu gladiꝰ ex vagina ad corrigiā pendēte exiuerit: ⁊ illū occiderit: talis actus malꝰ ē. Sil̓r ꝗs cooꝑit domū: ⁊ſigna debita appoſuit vt cauerēt trāſeūtes iſteactus ē bonꝰ honeſtꝰ: ⁊ necͣius ꝗdā tn̄ incaute inde trāſiēs occidit̉ iſte actꝰ reddit̉ malꝰ. Sꝫmiliter ꝗs in qͣdrageſima nō ieiunat. iſte actvidet̉ malꝰ in pͥncipio: ſꝫ tn̄ qꝛ licita cā id facitaciꝰ reddit̉ bonꝰ. Et eꝯͣ. ꝗs faciet vnā elemoſinā: iſte actꝰ videt̉ bonꝰ ſꝫ qꝛ illā facit vt boniudicet̉ aūt aliquā pauꝑculā mulierē decipiatille actꝰ reddit̉ malꝰ. Exēplū de his q̄ ſut mala in medio. Tu aliꝗd boni facis ⁊ bona intentione: iſte actus ē bonꝰ. tn̄ in ꝓceſſu tꝑis erismale ꝯtentꝰ illud bonū feciſſe ille actꝰ mō efficitur malꝰ: ⁊ poſtea eris ꝯtentꝰ: ille actꝰ efficit̉bonꝰ. Exemplū de his q̄ mala ſunt in fine: vtpꝫ de illis ꝗ toto tꝑe vite ſue deo ẜu ierūt: ⁊ infine male finiūt vt iniꝗ ſe laq̄o ſuſpendūt in ſenectute ⁊ tn̄ in iunētute boni fuerūt. Auertata me ⁊ oībꝰ meis oīpotēs deus: ⁊ ab oībꝰ xp̄ideuotis. Ꝙͣobrē his ⁊ ſimilibꝰ ꝑiculoſū eſt dealienis factis iudicare qͣre ⁊cͣ. ¶ Ꝙtū ad ītiaꝫꝟitatem dico ꝙlꝫ alioꝝ facta iudicantes plurima mala faciāt. tria tn̄ ad pn̄s ponamꝰ. primo qꝛ quodlibet etiā minimū ꝓximi factū ſēꝑagēt: ⁊ de feſtuca trabē ſcīdūt: ⁊ d̓ pulice equūContra quos ait dn̄s Math̓. 7. Quid videsſeſtucā in oculo fratris tui trabē aūt tuā nō cōſideras. hypocrita eijce pͥmū trabem de oculotuo: ⁊ tūc videbis eijcere feſtucā de oculo fr̄istui. Uerſus Tollere feſtucā ſi vis de fr̄is occllo. Que tua cōturbat numīa tolle trabē. audiAug. in ẜmone dn̄i in mōte. Cogitemꝰ cumaliquē rep̄hēdere vos ncc̄itas coegerit vtrumtale ſit vitiū qd̓ nūqͣꝫ hūimꝰ ⁊ tūc cogitemꝰ noshoīes eē: ⁊ hr̄e potuiſſe: vel tale qd̓ habuim⁊ tn̄ nō hēmꝰ: ⁊ tūc tāgat memoriā coīs fragilitas: vt illā correctione nō odiū: ſꝫ mīa precedat: ſi aūt noſmeipſos inuenerimꝰ in tali eſſevitio nō obiurgemꝰ: ſꝫ ꝯtremiſcamꝰ ⁊ ad cqͣl̓rpuniēdū īuitemꝰ. h̓ ille ¶ Scd̓m malū qd̓ faciunt ē qd̓ ceteris ſpretis ſe ſanctiores ect̄is putarit. Cōtra qͦs Ber. ait noli eē aliene vite curioſus inꝗſitor: nec temerariꝰ iudex. Duo enīſut ꝑiculoſi modi .ſ. ī maioribꝰ ⁊ mīoribꝰ. Inmaioribꝰ: ⁊ hͦ dupl̓r. Quia aut maiores iudicas eē meliores te: ⁊ tūc īuidꝰ es. audi peioreste ⁊ ſūc ī ſuꝑbiā cadit. In mīoribꝰ ſil̓r duobꝰmōis. Aut .n. mīores iudicas/ melioreſ te ⁊ ſicteipſū ꝯfūdis: ⁊ eis in iudeis. Si peiores: tūcin eoꝝ ꝯtēptū ruis ī murmuratōꝫ ¶ Tertiummalū qd̓ faciūt alioꝝ facta iudicātes ē ꝙ puluerē alioꝝ defectū līgua mouēt ⁊ illam ī ſuisoculis ſuffiāt. xi. q. 3. c. int̓ ꝟba. circa mediuꝫcapl̓.. Quid inꝗt alid̓ detrahētes faciūt: niſi ꝙī puluerē ſufflāt. ⁊ in oculos ſuos terrā excitant. vt inde puluerē detractōes ꝑflāt. īde magis nihil ꝟitatꝭ videāt ⁊cͣ. hec volo ſufficiantꝓ pn̄ti ma. nolite gͦ hoīes iudicare ẜꝫ facie. i.ẜꝫ extrīſeca t̓m̄ ſꝫ rectū iudiciū iudicate. vt ⁊ recte a dn̄o iudicemī: h̓ in pn̄ti ꝑ grām: ⁊ in futuro ꝑ gl̓iā. Amē. finis hꝰ ẜmonis Rome āno