oxxvijOb jſalibus. c. iuuenis. ⁊ extra de homicidio. c. ſignificaſti nobis. Et glo. ſuꝑ verbo. in hͦ dubio. idem dicit ⁊ allegat cōcordātias. de regiur. c. 2. ⁊ extra. de homici. c. penul. ⁊. c. ad audientiam. Unde meliꝰ ē ꝙ credat dictis illoꝝciſi in ſacris eſt: ⁊ quis dicat ꝙ excōicatus ⁊cͣ.qͣꝫuis dubitet in dictis: tn̄ potius debet abſtinere qͣꝫ ſacramēta eccleſiaſtica pertractare. h̓dicit predictū. c. illud de cle. excom. in lrā. qͣre⁊cͣ. Et ſic patet pͥma veri. ¶ Quantū ad ẜamveri. dico ꝙ ſicut notat glo. di. 25. c. qualis. ꝙpctm̄ qͦddā ē in pr̄ēm qͦddā ī filiū qͥddā ī ſpīſcm̄. vbi dicit ſic glo. ſuper ꝟbo. blaſphemiaQui peccat per impotentiā dicit̉ peccare in patrem. qꝛ patri attribuit̉ potentia. 23. di. c. quiępiſcopus. in quo. c. ponūtur examinationesque fiende ſūt quādo quis debet ordinari ep̄s⁊ preſertim ſi credit patrē: ⁊ filium: ⁊ ſpirituꝫinida. q.ſanctū vnum eſſe deū. ⁊ circa humanitatem ſicredit ſilium ſolum humanatū ⁊c̄. Qui ꝟo ꝑignorantiā dicit̉ peccare in filiū: cui attribuitdic ientt iā doſciētia. 38. di. c. ſi iuxta vbi dicit tex. Si iuxtapſalſcies. .x. 14. dit.apl̓m Paulū xp̄us dei ꝟtus ⁊ ſapientia eſtglibei credē ierignorantia ſcripturarū ignorantia xp̄i eſt. heca⁊ hͦ ſufficit inibi Hieroꝰ in Iſa. Ut quaſi arguat̉ ſic vt dic̄riū ſentia. ex debenoibideꝫ glo. Chriſtus ſciētia eſt. ergo ꝗ ignoscōtrariū ſentirei ērat ſcientiā ignorat xp̄m: ⁊ intellige de errantein dias. 6qui contēnit diſcere. Qui ꝟo peccat ex cōtemmnquia ꝓlitus ēptū dicit̉ peccare in ſpūm ſanctū: cui ſupple attribuit̉ charitas ⁊ benignitas: vt ille qui ē obtia que aricuſtinatus in pctō: ⁊ illud dicit̉ irremiſſibile .i.nō ita de facili dimittit̉ ſicut p̄cedentia de pe.di. i. c. penul. Pulchrū verbum ponit̉ de pe.di. eadem. c. quē penitet vbidicit̉ ſic. Deꝰ enīꝗ miſericors ⁊ iuſtꝰ ē: ſicut cōſeruat miſericordiā in iuſtitia: ita ⁊ iuſtitiā in mīa. O pus enīē miſericordie peccāti pctā dimittere: ſꝫ oportet vt iuſtus iuſte miſereat̉ ⁊cͣ. hec ibi. Quareconcludit̉ ꝙ ſic̄ enormius ex malitia peccat̉ itanō tenebat̉ odifficilius ex diuina iuſtitia pctā relaxātur qͣre⁊c̄. ¶ Quantū ad tertiā veri. dico ꝙ etſi de diuina ſapiētia multipliciter male ſentire ⁊ iudixiꝫ ſyricare poſſit: tamē tres ad p̄ſens modos ponamus. vꝫ. ¶ Primus dicit̉ curioſitatis. Secūdus dicit̉ iniquitatis. Tertiꝰ dicit̉ malignitatis. ¶ Primus modus dicit̉ curioſitatis:vt quādo diuinā volūtatē in his que opus nōſūt ſuperſtitioſe inquiramꝰ dicentes. Namqꝫdeus ſi p̄uidebat angelos caſuros: ſil̓iter ⁊ humanā naturā: quare no creabat eos. impeccabiles. Sil̓iter ſi p̄uidet animā dānari quādecam in corpore infūdit: quare ercat: ⁊ infūdit:⁊ ſic de alijs. Cōtra quos dicit̉ Prouer. 26.Ne reſpondeas ſtulto iuxta ſtulticiā ſuam: neefficiaris ei ſimilis. reſponde ſtulto ẜꝫ ſtultitiāſuam: ne ſibi ſapiēs eſſe videat̉ ⁊cͣ. ¶ Scd̓smodus dicit̉ iniquitatis: vt cum dicimꝰ. Autdeus bene preuidit: aut male. nō male. ergobene. Si bene: gͦ impoſſibile eſt diuinā ſapiētiā falli: cum tamē non aduertāt ꝙ ad ꝑfectionem vniuerſi de neceſſitate requirant̉ nō ſolum cauſe neceſſarie: ſed etiam cōtingentes: ⁊vtraqꝫ ſub diuina prouidētia. vt notat beatusTho. parte .i. q. 23. Et ad plenum declarauimus dominica ſecūda. ¶ Tertiꝰ modus dicit̉malignitatis: vt cum dicimꝰ diuinā ꝓuidentiam nō curare de inferioribꝰ iſtis: aut ſi curāhabet imperfecte erit vt quare permiteat crebro flagellare infontes. Non intelligētes ꝙ ⁊ſi deus aliquem puniat ſine culpa: non tn̄ ſinegrandi ⁊ rationabili cauſa: vt dicit glo. c. 2. decōſtitutis: vt ſepra oſtēdimus domica p̄cedenti in tertia conſideratiōe. psͣ. Iudicia dei abyiſus multa. Et adduco exemplū ad hoc notabile. Fuit quidā heremita qui ſemel quendamtranſeūtem mercatorē per nemus vbi eiꝰ eratheremus a quibuſdam occidi clare vidit: aufugit homicidia officiales aſſunt: ⁊ forte fortuna quendā alium inde tranſeuntē capiūt: ligatum mittūt ⁊ tandem tormentis victus ſe illūoccidiſſe ꝓteſtatur ad mortem cōdemnatur: ⁊ſuſpendit̉. Heremita mirat̉ factum: ⁊ deuminiuſte exiſtimās murmurans dcambulabatAſtat angelus in forma iuuenis factū turbationis ſciſcitat̉ pandit oīa heremita. pauliſperde iudicijs dei cū inſtruit ⁊ fodere eum ſubterſurcas fecit: ⁊ ibi cadaueris oſſa reperit: ⁊ angelus ad eum. Uides tu inquit iſtum ſceleſtiſſimū ſuſpenſum virū. Uideo inquit. At angelus ad eum. Iſte hoc in loco hūc que videsmortuū interfecit: ⁊ dei iudicia occulta cum fꝫin loco ſuſpendi fecerunt nō ꝓpter quē vidiſti ſuſpenſus eſt: ſꝫ propte ī hūc hic miſerrimeiacentem: ⁊ ſic diſperuit angelus: ⁊ heremitaedificatus ad heremū redijt. qͣre ⁊cͣ. Et ideoPaulus clamabat. O altitudo diuitiarū ſapicntie ⁊ ſciētie dei qͣꝫ incōprehenbilia ſūt iudicia eius: ⁊ inueſtigabiles vie eius. Et iſta ſuſficiant pro preſenti cōcluſione.¶ De erroribus circa diuinam clementiam.