.xi. c. inferior. vbi hec eaxri p. i.Ieꝫ ſuia habet̉. Ꝙ ergo inferior nō pōt abſoluere ſuperiorē. ſꝫ econtra eſt poteſtas officij.Unde regulariter qui poteſt abſoluere: pōt ligare. ſed de hoc in gloſa. ibi. ¶ Quinto dicitur potentia meriti. de qua. 3. qōn. 7. §. tria:ꝟſi. idē teſtat̉ ibi cuius vita ⁊c̄. Sexta potentia dr̄ diuine voluntatis: de qua d̓ pe. di. 2. §.charitas. Et hec volo ſufficiant ꝓ pn̄ti veri¶ Ꝙtū ad ẜam ve. dico ꝙ de dei ptāte poſſunius loqui dupl̓r: aut vt ꝯcernit diuinitatē tm̄aut vt cōcernit diuinitatē vnitā humanitati īxp̄o. Si accipiat̉ potentia dei vt ꝯcernit diuinitate tm̄: ſic dico ꝙ potentia dei dupl̓r appellat̉. Aliqn̄ dr̄ potentia dei ipſa cēntia dei. ps.Potentiā tuā ⁊ iuſticiā tuā deꝰ vſqꝫ in altiſſimiſ q̄ feciſti magͣlia. Aliqn̄ potētia dei accipiat̉ꝓ effectibꝰ dei. Mat. 12. ⁊ Luc̄. 7. Quis pōtdimittere pcā niſi ſolꝰ deꝰ: de pe. di. i. verbuꝫAliqn̄ accipit̉ ꝓ manifeſtatione dei. Mat. vl̓.Data ē mihi ptās oīs ī celo ⁊ in t̓ra. Et hͦ n̄ ẜꝫꝙ hō: ſꝫ ẜm ꝙ deꝰ. Si ꝟo accipiat̉ potētia vtꝯcernit dīnitatē vt ī xp̄o ſic potētia xp̄i ml̓tipl̓ꝭon̄dit̉. prīo ꝑ modū ſb̓limatōis. vn̄ xp̄s ēt ẜmꝙ hō habuit quādā potētiā ſuꝑ oēs creaturasd̓ qͣ Danicl̓. 7. dr̄. Ptās eiꝰ ptās eterna q̄ nōauferet̉ ⁊ regnū ipſiꝰ qd̓ nō corrūpet̉. Quā ꝗdā potētiā in tribꝰ p̄cipue on̄dit. Prīo ad pugnādū. Luc̄. xi. cū fortis armatꝰ cuſtodit atriūin pace ſūt oīa qͥ poſſidet cū āt fortior eo ſuꝑuenerit ⁊ vīcerit eū ⁊cͣ. p̄s. Dn̄s fortis ⁊ po. do.potēs inp̄lio. Math̓. 4. vade retro ſathanas.2º on̄dit in miracula faciēdo. Io. x. Ptātemhēo ponēdi aīaꝫ meā: ⁊ iteꝝ ſumēdi eā .i. mortuos ſuſcitare. 3º ad genꝰ hūanū ſaluādū. pͣs.Excita dn̄e poiētiā tuā ⁊ veni vt ſaluoſ nos facias. Qm̄ igit̉ xp̄s tā ẜꝫ ꝙ deꝰ qͣꝫ ẜꝫ ꝙ hō potētiſſimꝰ ē: ⁊ nullꝰ potētior eo. iō ſcī clamāt vnanimes ꝙ oīs potentia cōicata creaturis a dn̄oſūtih̓u xp̄o ē. ad Ro. 13. Qui ptāti reſiſtit dei ordīatōi reſiſtit. hͦ idē pꝫ. 23. q. i. c. qd̓ culpatur.AlliiInde xp̄s Pilato rn̄dit. Io. 19. Nō hēres īme ptātē vllā niſi tibi datū eēt deſuꝑ. Ex qͦ cōcludit̉ ꝙ nō ſolū boni ſꝫ ēt mali oēꝫ ptātē quahn̄t ī mūdo a deo ⁊ bn̄dcō eiꝰ filio xp̄o ih̓u accipiāt. ſi Herodes in pueroſ ſceuit a deo ptāteꝫaccipit .ſ. Pilatꝰ ⁊ ſūmi ſacerdotes in xp̄m a tates. vꝫ ¶ Prīa i. ē. vtꝝ de ncc̄itate credēdeo hͦ acceper̄t ſi tyrāni ī xp̄i diſcipl̓os ⁊ cct̄os debeamꝰ qͣ de dīna ſapīa dicūt̉. ¶ Scd̓a veri. qſcōs a deo ptātē acceperūt. ⁊ ſic de alijs: vt breuiter ꝯcludat̉ ꝙ oīs ptās a dn̄o deo ē: vt clao. Nec miꝝ. qm̄ deꝰ vt cavniuerſi attēdit: ⁊ nō tm̄alijs fuit ꝑſecutio talis: ⁊corta vt alias on̄dimus.accidat. audi Sap̄. 6. c.nēta patiēt̉. ⁊ Iſa. 5. c.bibēdū vinū: ⁊ viri foratē. Luc̄. i. Depoſuit ꝓle: ⁊ exaltauit hūiles. poē a potēte ⁊ pauꝑē cui n̄Ꝙtū ad ẜaꝫ ꝟi. dico ꝙde dīna potētia ſētiri poſūt̉. vꝫ. aut ad poſſe face̓.ſi dcū poſſe peccare iuōt oīo falſe iudicaremꝰ.is arguet me de pctō. Etiero. ait. Solꝰ inꝗt deꝰ oīit hͦ ſolū nō pōt. hͦ ē peccaccare nō poſſit dicet̉ dn̄icar accipe iſtā regulā ꝙ deūī implicāt temerariū iudilictōꝫ ē dupl̓r aut ex ꝑteEx ꝑte dei: vt face̓ altere. ⁊ hꝰ i. Ex ꝑte creatucreatura vt corruptamface̓ nō pōt. audi barbaPaulꝰ. Cū deꝰ īꝗt oīaginē .ſ. ſuſcitare pꝰ ruitemerariū iudiciū ē: cūſſe qd̓ pōt ſic̄ ꝗdā ponenē ſolēt dicētes nō pōt facegenꝰ blaſphemādi deū ēamꝰ qd̓ ꝯuenit. ⁊ ſic deuꝫlōge gͣuiꝰ ē qͣꝫ tꝑalē offenhe̓ticis. c. vergētis. Sꝫ ꝗdit gͣuit̉ punit̉. exͣ de malego a fortiori gͣuiſſime pua delicta maioribꝰ penisiuctentica. vt fratrum filij3. Sꝫ de hoc alias dicemꝰmerarie iudicamus circa ſapiēiam dei. ¶ Concluſio ſecūda.Tcipe ẜaꝫ ꝯcl̓onē. vꝫ. Nō ſolū dīnāpotētiā ꝗdā vſurpāt ſꝫ ēt d̓ dīna ſapīafalſiſſime iudicāt. vbi tres īꝗramꝰ ꝟiAn errātes circa dīnā ſapīam ſolu ꝯͣ filiū cuiſapīa attribuit̉ peccēt. ¶ Tertia ꝟitas eſt iſta.