dr̄ bitaculū vniꝰ ppl̓i ⁊ orbis domīciliū totiꝰ generis hn̄ani: ⁊ domꝰ dr̄ hītaculū vniꝰ familie.His ſic notatꝭ pꝫ ex qͥ xp̄iani dicūt̉ ſolū d̓ familia dei. Luc̄. 12. Fidel̓ ẜuus ⁊ prudēs quē conſtitun dn̄s ſuꝑ familiā ſuā. Et domꝰ ſit hītaculū vniꝰ ſamilie: vt notauimꝰ necͣe ē vt eccl̓a xp̄iana ſit maxīe locꝰ dei: ⁊ totiꝰ xp̄iani ordīs. parali. 7. Maieſtas dn̄i īpleuit domū dn̄i. Sedquō hitet deꝰ ī ipſa: dicet̉ ī ẜa ꝯſide. ī 3ª ꝯclu.pͣs. Elegit eam ī hītatiōe ſibi. ſº eccl̓a xp̄iana dr̄ domꝰ dei ꝑꝑ ſalutiferā cognitionē. Dide eccl̓e xp̄iane maximā dignitatē: qm̄ ex eamnūqͣꝫ inuenit̉: nec recte cognoſcit̉ deus. Et itaſit vt ꝗ extra eccl̓iā deū īꝗrūt: īde ꝑditionē eoꝝīueniat: vn̄ ſalutē reportare ſe ſperāt. In̄. i. q.i. c. teneamꝰ frēs vnitatē dr̄ ꝙ exͣ vnitatē eccl̓exp̄iane nullū opꝰ valet ad ſalutē. Et. 24 q. i. c.qꝛ ex ſola dr̄ ꝙ exͣ eccleſiā nullꝰ ſaluat̉: ⁊. c. quicathedrā. 93 di. dr̄. Qui cathedraꝫ pe tri ſuꝑquā fudara ē eccl̓ia deẜit: ī eccl̓a ſe eē nō ꝯfidatO iudei miẜi ꝗd tāto tꝑe dormitatꝭ: o infideles cet̓i: vbi vr̄a ſalꝰ: vtinā h̓ mea vox diffūderet̉ ꝑ orbē. Qui nō ītrat ꝑ hoſtiū .i. eccleſiamcatholicā fur ē ⁊ latro: ⁊ ꝑ ꝯn̄s tanqͣꝫ latro et̓a viuē ſu īnalit̓ ſuſpēdēdꝰ. Duo enī h̓ ꝑmaxīe ſūt nec̄iaad ſalutē fides .ſ. ⁊ baptiſmꝰ. Audi tex d̓ conſe. di. 4. c. nec̄ium ē. Nec̄ium inꝗt ē viſibileſacr̄m aqͥ ad ablutionē viſibil̓ corꝑis: ſic̄ necīaē doctrina īuiſibil̓ fidei ad ſacrificationē īuiſibil̓ aīe: h̓ ibi. Et ſūt ꝟba aug. ſuꝑ Io. 3ª rōē ꝑꝑ documētalē eruditionē. Nā ⁊ xp̄s Ih̓seccleſiā ſibi ī domū elegiſſe exēplo docuit cumęp īca. Et ina.hierl̓m ibat: eccl̓iā qͣꝫ pͥmuꝫ viſitabat. Luc̄. 2Inuener̄t illū ī tēplo. Ubi criſo. ait. Propͥum erat boni filij: vt veniēs. Hicrl̓m pͦ. Occurre̓t ad domū pr̄is. Et ꝑꝑ hͦ xp̄s ip̄e mādainonē: ⁊ ꝑtū dedit. d. Querite pͥmū regnū dei .i. eccleſiāpcteccl̓iacaEt Math̓. 13. Qui fecerit ⁊ docuerit ſic hoīesmagnꝰ vocabit̉ ī r̄gno celoꝝ .i. ī eccl̓ia. Et vide mirabilē diſciplinā. Nā cū mr̄ Ih̓ū ⁊ Ioſeph qͣſiſſent xp̄m int̓ cognatos ⁊ notos: illū ītēplo mirifice honoratū int̓ doc. ſedentē inuenerūt. Int̓ cognatos ⁊ notos illū q̄rūt nec inueniūt ī tēplo q̄rūt: ⁊ illū reperiūt. Diuerſimode enī q̄rit xp̄s. Querūt enī eū mali: ⁊ q̄runtboni. Mali ꝗdē qͥrūt: ſꝫ nō ī ꝟitate: ſꝫ tm̄ voce ⁊ ſignis. Iſa. 18. Me etenī d̓ die ī diē q̄rūt⁊ ſcire vias meas volūt qͣſi gēs qͦ iuſticiā ſecerit: ⁊ iudiciū dn̄i ſui nō dereliq̄rit ⁊c̄. Et Iſa.39. Ppl̓s hͨ labijs me honorat: cor āt eoꝝ lōge ē a me. ⁊ Io. 78. Queritꝭ me ⁊ n̄ īuenictꝭ⁊ ī pctō vr̄o moriemī. Iudas xp̄m qͥſiuit vttrade̓t: iudel vt erucifigerēt. Pilatꝰ vt dimitteret. Herodes vt ꝑdet: ⁊ mali oēs vt ſeip̄osdecipiāt. Boni aūt xp̄m qͥrūt ſpū. Math̓. 7.Querite ⁊ inuenietꝭ. oīs enī ꝗ petit accipit: ⁊ꝗ q̄rit inuenit: ⁊ pulſāti aperiet̉. In̄. pͣsͣ. Inretes ait dn̄m nodeficiēt oī bono. Aligenimcū q̄rūt de bonis loquor: vt gl̓iā et̓nā habearitp̄s. Onā petij a dn̄o hāc reqͥrā ⁊c̄. Et idem.Querite ait faciē eiꝰ ſꝑ. Aliqͣ vt bona. aliquainferiora recipiāt. Luc̄. 6. Oīs turba q̄rebateū tange̓: qꝛ ꝟtus d̓ illo exibat: ⁊ ſanabat oēs⁊cͣ. Et hec ſufficiāt qͣꝫtū ad iſtā pͥmā ꝯcluſionē¶ Que in eccleſia xp̄iana p̄cipue or̄ones fiēde ſunt. ¶ Concluſio ſecunda.Ccipe ẜam ꝯcl̓onē vꝫ: Etſi d̓s ī oī loco poſſit orari: ſingularit̓ tn̄ ī eccl̓ia dꝫdeprecari. Vbi tres inquiramꝰ veri.u.vꝫ. Prīa ve. ē iſta. Quare oꝫ ꝙ deū oremusve. Quare magis in eccl̓ia qͣꝫ alibi deuoramꝰ. ¶ Ꝙtū ad pͥmā dico ꝙ iō deū oramꝰ:vt īpetremꝰ qd̓ ab et̓no diſpoſuit. Sed d̓ hocvide ſuperiꝰ: ẜmone. 2. ꝑ totū. ¶ Ꝙtū ad ẜaꝫve. dico ꝙ vox nō ē ī or̄one nec̄ia ꝓpt̓ effectūor̄onis: ſꝫ ꝑꝑ affectū or̄ois. Uū ipſa voce humili excitat̉ ī deuotionē affectus: vt dic̄ btūsTho. ẜa ẜe. q. 83. Et ſi aliqͦ auc̄tates īuenian f̓qͣ nō voce: ſꝫ corde orandū īſinuēt: ītelligant̉qͣꝫtū ad effectū or̄oiſ: ⁊ nō affectū orātis. AudiCaſſiodoꝝ ſuꝑ miẜere. Magna īꝗt voce clamat ille ad dn̄m: ꝗ qͣꝫuis lingua taceat: bonistn̄ oꝑbꝰ īceſſant̓ clamat. Et Ci iſo. ſuꝑ Māthe. Nō voce inꝗt clamoroſa pulſandꝰ ē deusſꝫ ꝯſcīa recta placandꝰ: qꝛ nō ē vocꝭ ſed cordꝭauditor. Sꝫ d̓ hͦ ēt ī p̄dicto ẜmone ẜo pl̓a diximꝰ: qͣre ⁊cͣ. ¶ Ꝙtū ad ẜam ve. dico ꝙ triplicid̓ cā ī eccl̓ia fideli p̄cipue orādꝰ ē d̓s vꝫ ꝑꝑ gratiorē īpetrationē: ꝑꝑ pctōꝝ remiſſionē: ⁊ ꝓpidei gr̄e ꝯſecutionē. ¶ Prīo ꝑꝑ gratiorē īpetrationē. Faciliꝰ enī ī eccl̓ia orātes īpetramꝰAudi pulchrā auc̄tē. 2. Paral̓. 7. Locutꝰ enīſic fuit dn̄s Salomō. Si clauẜo celū. ⁊ plunianō fluxerit: mādauero ⁊ p̄ceꝑo locuſte vt deuoret trā: ⁊ miẜo peſtilentiā ī ppl̓m. Cōuerſus āt ppl̓s meꝰ ſuꝑ quē īuocatū ē nomē meūdep̄catus me fuerit: ⁊ exꝗſierit faciē meam: ⁊gerit pnīam a vijs ſuis peſſimis: ego exaudiād̓ celo ⁊ propitiꝰ ero pctīs eoꝝ: ⁊ ſanabo t̓raneoꝝ: oculimei erūt aꝑti ⁊ aures mee erecte adA 3