xexnore eccleſiarum: ⁊ de honore earū a fidelibꝰimpenio: ẜmo in ordine. 27.Oomus mea domus or̄onis vocabit̉. Marci.xi. Ꝙta ſit dei mīa ſuꝑiori ẜmōeſatꝭ vidimꝰ merito hodierno dicvidēdū ē qͦ ī loco ꝯgruētius accōmodatiuſqꝫdina ip̄a mīa poſſit reꝑiri. Et dn̄s ait. Dommea domꝰ or̄oniſ vocabit̉ .ſ. ille locꝰ vbi aꝑtiꝰatqꝫ faciliꝰ dci mīa reꝑit̉. Sꝫ heu miẜe Italieꝓchdolor nō paꝝ. Hodie enī qd̓ deo dedicādū eēt: īpio ſathane ꝯſecramꝰ. An cernitꝭ ſceleſtiſſimū ī ribalda italia: vt ita loqͣr errorē ſt̓ortū. Eccl̓e enī ſcē dei: ⁊ tēpla ſacrata deo hodīe ꝓſtibula ⁊ lupinaria fiūt. Inde dn̄s hodieclamat. Domꝰ mea domꝰ or̄onis vo. In quibus ꝟbis tres pulcherrimas conſideratiōesfaciamus vꝫ.Eccleſiarū dei debitā honorationem.Eccleſiarū dei ſingularem roborationem.Eccleſiarū dei vituperoſā calūniationē.¶ De gl̓ioſa eccl̓iaꝝ dei honoratiōe. Cōſi. i.Ccleſiarū deidebitā honorationē vid̓e Tamꝰ ī pͥmis. Ubi tres ꝯcl̓ones moreſolito ſubiūgamꝰ. ꝑª ꝯcl̓o ē iſta. Etſigl̓oſus deꝰ ſit vb̄iqꝫ: ſingulari tn̄ mō ē ī deitēplo. 2ª ꝯcl̓o ē iſta. Etſi deꝰ poſſit in oī locoorari: ſingularit̓ tn̄ in eccl̓a dꝫ dep̄cari. ¶3ª cōcluſio ē iſta. Et ſi deus vbiqꝫ debeat venerari in eccleſia: tn̄ eius honor dꝫ obẜuari.Qd̓ deus ſit vbiqꝫ ⁊ quo. ꝯcluſio primaCcipe pͥmā ꝯcluſionē ⁊c̄. vt. sͣ. Ubitres inꝗramꝰ veri. ¶pͥª ve. ē iſta. Cūd̓s ſibi celū ēpirreū ī ſedē elegerit: q̄rtur an alibi ſit: an tm̄ ī celo.2 ve. ē iſta. quōcū d̓s ſit vbiqꝫ ſingularit̓ hēat eē ī eccl̓ia xp̄iana. 3ª ve. ē. Quare eccl̓ia xp̄ianoꝝ precipuedr̄ domꝰ dei. ¶ Ꝙͣtū ad pͥmū ver. dico ꝙ iſtave. inꝗrit̉ a mgr̄o ſnīaꝝ ī. i. di. 37. ⁊ cōit̓ doc.exponētes mgr̄m ī eadē di. hāc difficultatē tāgūt. Ad cꝰ decla. qͣttuor pūcta ad pn̄s īꝗram(pͥꝰ pūctus ē ſi d̓s ē vbiqꝫ. 2ꝰ puctꝰ ꝗd ſit illd̓ꝑ qd̓ formal̓r d̓s ē vbiqꝫ. ꝫꝰ pūctus ē an ſit ꝓpriū dei eē vbiqꝫ. 4ꝰ pūctus ꝗbꝰ mōīs d̓s ſitvbiqꝫ. Iſta qͣttuor pūcta q̄rit Scōtellꝰ in eadēdiſtin. ¶ Ꝙtū ad pͥmū dico ꝙ vtpl̓imū oēsdoc. theologi ꝯcordīt̓ aiunt ꝙ d̓s ē vbiqꝫ. Ethͦ dicit mgr̄ ī lr̄a ī. c. cū naͣ dīna. ⁊. c. ſatcamurSed quo ꝓbari h̓ veri. poſſit diuerſi ſūt ꝓbā0º Pedi modi. Btūs Tho. ꝑte. i. q. s. art. i. ſic arguit. O ē agens oꝫ eē coniunctū ei in qd̓ agitſꝫ deus agit īmediate ī oībus rebꝰ: gͦ ꝑ ꝯn̄s ēin oībꝰ rebꝰ: ſi ſic ē vbiqꝫ. Maior pꝫ ex ph̓o7. phiſi. vbi ꝓbat̉ ꝙ mouēs ⁊ motū ſt̓ ſimul.Minor ꝓbat̉: qꝛ creature ſūt ꝓpͥus effectusdei: ⁊ qꝛ creature īmedīate cōẜuant̉ a deo quēadmodū lumē ī acreꝯẜuat̉a ſole. Sꝫ certe iſtavia nō vr̄ ſufficiēs: qm̄ nō oꝫ ꝙ oē agēs ſu p̄ſentialit̓ cōiunctū patienti. Nā ſol agit̉ in viſceribꝰ t̓re: ⁊ tn̄ ei pn̄tialit̓ nō ꝯiungit̉. Itē rōvr̄ bona ⁊ ſufficiēs: ꝙ qͣꝫto agēs fortiꝰ ⁊ ꝟtuoſius ē: tāto pōt agere ī magis diſtās. Produce̓ enī pōt ſol ꝟmē: ⁊ tn̄ logior ē ꝟmis alijs rebꝰ inferioribꝰ. Sed d̓s ē fortiſſimū ⁊ potentiſſimū agēs. gͦ poterit in qd̓cunqꝫ diſtansEt ponamus ꝙ illa rō ſit bona: tn̄ qꝛ Aꝝ. nōibi eā ponit: niſi vt veri. hēat agentibꝰ naͣlibꝰEt cū deus ſit agens ꝑ volūtatē ⁊ nō naͣle: ſequit̉ ꝙ nō oꝫ ip̄m eē cōiunctū effectui ſiue creature. Alius ē āt modus ꝓbandi ꝑ viā īmēſitatis vel illuminatiōis. Nā oē qd̓ ē limitatū⁊ det̓minatū ī vno loco ⁊ nō in alio dr̄ īper ſectū: ſꝫ ſi d̓s nō eēt vbiqꝫ: ſꝫ limitatꝰ in vno loco eēt īꝑfectus qd̓ē abſurdū gͦ ⁊c̄. Et ꝑ ꝯn̄sꝯcludūt iſti ꝙ fic̄ d̓s ē īfinitus intēſiue ita extēſiue nō ꝙ hēat ꝑtē exͣ ꝑtē: ſꝫ ꝙ pōt exiſte̓ in īfinitis locis. Sed ne longiꝰ qͣꝫ expedit ꝓcedaꝫſolū appono modos declarandi: oppoſitiōesāt vide in frāciſco. di. vt. sͣ. ⁊ Scotellū. Alidn̄t ſi deus nō eēt vbiqꝫ poſſet cōmutari d̓ loco ad locū. qd̓ ē ꝯͣ ius ⁊ rōnē. Un̄ Boe. d̓ cōſo. li. 3. O ꝗ ꝑpetua mūdū rōe gubernas t̓rarū celiqꝫ ſator ꝗ tp̄s ab cuo. Ire iubes ſtabilqꝫ manes daſcūcta moueri. Et ꝑ plura ne vagemur accipe dcm̄ Scoti. Dicit enī ip̄e ꝙ iſtaꝯcl̓o .ſ. deū eē vbiqꝫ ē credita: ſꝫ ſi aliqͣ rō ꝓbabil̓ ē vt ait. ē rō mgr̄i ſnīarū: vt. sͣ. ꝗ ſic arguit. Deꝰ aūt nuſqͣꝫ ē aūt alicubi: ſic ⁊ alicubinō aut vbiqꝫ. Nō pͦ mō vt pꝫ: ncc ẜo mō: qm̄n̄ eēt maior rō qͣre eēt h̓ qͣꝫ ibi qͣr̄ ⁊c̄. Et qꝛ iſtemodꝰ placet tu tn̄ teneas ꝙ tibi gratū ē. Iō dico ꝙ ad ītelligēdū ſil̓itudinē qͣndā d̓ aīa accipiamꝰ: Tiūt enī ph̓i ꝙ aīa ē tota ī toto. ⁊ totā inqͣlibet ꝑie: ⁊ hͦ qͦ ad ꝑfectionē aīe ad ip̄m cooSic ⁊ d̓s ꝑ pnīam ē vbiqꝫ toiꝰ ī qͣlꝫ ꝑte mūdiInde Aug. ſuꝑ. pͣs. ⁊ allegat̉ a mgro in. c. p̄dcō fateāt̉ ⁊c̄. Ad v̓bū inꝗt ꝑtinet nō eē ī ꝑteſꝫ vbiqꝫ eē ꝑ ſcip̄ꝫ. Hec .n. ſapīa dei qͥ attigita fine vſqꝫ ad fi. fortit̉: nō tn̄ locali motu. ſed īA 2