☞o. vx.in. p̄s. hoīes ⁊ iumēta faluab̓ dn̄e. hͦ expōit Origenes .ſ. hoīes .i. rōnales creaturas ⁊ iumēra. i. demones. Ml̓te alieſt̓ ad hͦ auc̄tes extōte ꝑ ꝓph̓anos hēticos: qͣs cā bre. omitto. Tuꝟo aīa mea doctrinā accipe ſalutarē ꝙ ī infernō nulla ē redēptio. Et hͦ tibi ꝓbo aucͣte: rōe⁊ exº. ¶ Aucte ꝗdē. audi pͦ d̓ demōibꝰ apoc̄.20. Diabolꝰ inꝗt ꝗ ſeducebat eos miſſus ē inſtagnū ignis ⁊ ſulphurꝭ vbi beſtia ⁊ p̄ſeudo ꝓph̓e. cruciabūt̉ die ac nocte ī ſcl̓a .ſ. Sed per hͦſcl̓a ſcl̓oꝝ in ſcriptura ſolet et̓nitas deſignari:qͦ ⁊c̄. Iteꝫ ⁊ Mathei. 25. dr̄. Ite maledicti inignē ernū ꝗ ꝑatus ē diabolo ⁊ angel̓ eiꝰ. Iteꝫ⁊ Damaſcenꝰ ait. Hoc ē hoībꝰ mors qd̓ āgelis cāus: ſꝫ āgeli pꝰ caſū irrecuꝑabiles fuerūt:gͦ ⁊ hoīes ſil̓r pꝰ mortē. Auc̄tes pl̓es adduxiuſs. feria ẜa pͥme dn̄ice qͣdrageſime ī 3ª ꝯſideratiōe: vide ibi ſi placet. 2º h̓ ꝟi. ꝓbat̉rōe. Nāſi ī fine oēs ſaluarēt̉ ſeq̄ret̉ ꝙ oēs poſſent adlibitū offēde̓ deū: ⁊ mūdo gaude̓: ⁊ poſtea vellet l̓ nollet d̓s ſaluaret eos. Quis ille tā amēsꝗ nō libent̉ h̓: ⁊ ī celo gaude̓t qd̓ tn̄ īpoſſi ē vtaiūt ſcī: qm̄ ꝙ h̓ ventre ⁊ illic mētē īpleamusoīo īpoſſiᶜ ē. Itē arguit̉ ſic. Sic̄ ꝑ ꝯuerſionēad bonū angeli boni effectiſt. ita ꝑ auerſionēa bono qd̓ ē ipſe d̓s āgeli mali ſcī ſt̓. ſi gͦ miẜamaloꝝ angeloꝝ aliqn̄ tminabit̉ ⁊ finiet̉ ꝑ te: qͦ⁊ felicitas ⁊ btītudo bonoꝝ aliqn̄ finiet̉ ⁊ t̓minabit̉: qd̓ erroneū ē dicē̓. Sil̓r ⁊ p̄t formari rōd̓ alijs dānatꝭ. 3º h̓ ꝟi. ꝓbat̉ exº dic vt placꝫqm̄ exēpla pl̓a ſt: ex ꝗbꝰ ſcꝗt̉ ꝙ nō oīum miẜbit̉ d̓s: ſꝫ tm̄ eoꝝ qͥs dignos miẜeri dīna iuſticia noſcet. Uel dicat̉ ẜm btm̄ Tho. ꝙ illa diſtributio miẜcrꝭ oīum intelligit̉ ꝓ gnībꝰ ſinguloꝝ: ⁊ nō ꝓ ſingul̓ geneꝝ: vt ſit ſenſꝰ. Miẜeris oīum .i. d̓ ſtatu vie: qꝛ iudeoꝝ gētilium⁊c̄. miẜtus ē d̓s: ſꝫ n̄ oīum: vt pꝫ dc̄m Anſelmi intelligit̉ d̓na rōnali abſolute: vt ſit ſenſusDe naͣ angeloꝝ ⁊ d̓ naͣ hoīum mortalit̓ nō eſtiuſtū. neqꝫ dīne bonitatꝭ dignū ꝑire. Un̄ necoēs āgeli: nec oēs hoīes dānat ſt̓: ⁊ ꝑ ꝯn̄s nihil ꝓhibet aliqd̓ eoꝝ dānari: ⁊ aliqd̓ ſaluari: ⁊ī his ꝗ ſaluāt̉ īplet̉ dīna volūtas naͣm rōnaleꝫcreās ad btītudīs finē. Illud āt dcm̄ Ben̄. intelligit̉ d̓ hoīe ẜm genꝰ ſuū: vn̄ indignatio illaablata fuit ꝑ xp̄i paſſionē ad Col̓. 3. Pacificās ꝑ ſanguinē crucꝭ ſue q̄ ī cel̓ ⁊ qͥ ī t̓ris. Et ꝑꝯn̄s ſcꝗt̉ ꝙ hi ꝗ ī hac pace ſcā ꝑxp̄m mane̓ perpcm neglexerūt: iuſte debeāt ī et̓na pena cruciari. De or̄onibꝰ āt ſcōꝝ dn̄t Aug. 21. d̓ ci. dei.98 7o 3 4⁊ Breg. 25. moꝝ. ⁊ in. 4. dialogoꝝ ꝙ ſctī inhac vita mortali: iō ꝓ inimicis orant vt ꝯuertant̉: qm̄ qͣꝫdiu viuūt ad cōuerſionē hīlitant̉ſꝫ n̄ ſic d̓ dānatꝭ iō ꝓ eis nō orāt. Et certe ſi itaſci d̓ eoꝝ īimicis certificarēt̉ ꝙ p̄ſciti eēt vtiqꝫ ꝓ ill̓ nō orarēt: qͣre ⁊c̄. ¶ Ꝙͣtū ad ẜaꝫ ve.dico ꝙ ml̓ta h̓ ꝗdā dixerūt. Nā ſi qrimꝰ ꝗ ſt̓̉ hiꝗ debeāt ī īferno dei hr̄e mīaꝫ. Quidā rn̄dētdicēteſ ꝙ oēſ baptizati: ⁊ illd̓ ml̓tipl̓r ꝓbāt. pͦꝑ Mar. vl. Qui crediderit ⁊ baptizatꝰ ſueritſaluꝰ erit. ſꝫ oēs xp̄iani ſūt hꝰi: gͦ oēs ſalui erūtItē Io. 6. Qui manducat mea carnē ⁊ bibitmeū ſāguinē hꝫ vitā ct̓nā: ſꝫ oēs xp̄iani hͦ cibo coīcat. gͦ oēs final̓r ſaluab̓ūt̉. iſta ſufficiant.ſꝫ r̄uera n̄ ſic aīa mea. audi apl̓ꝫ. i. Cor. 6. inregnū dei nō poſſidebūt. ⁊. 2. Pe. 2. dr̄ meliꝰerat eis viā ꝟitatꝭ n̄ agͥſce̓ qͣꝫ oᵐ agnitā retroire. Sꝫ illi ꝗ fidē xp̄i n̄ cogͦuer̄t et̓nal̓r puniēt̉gͦ ⁊ hi mali xp̄iani. iō Iaco. i. c. dr̄ Fides ſineoꝑbꝰ mortua ē ⁊ Mat. 7. nō oīs ꝗ dixerīt mihi dn̄e dn̄e ītrabit ī regᵐ celoꝝ ſꝫ ꝗ fecerit volūtatē pr̄is mei ꝗ ī cel̓ ē ipſe ītrabit ī regᵐ celorū ⁊ in ml̓tis locis legimꝰ ꝙ finaliter in fidetmanētes a pena et̓na nō erunt imunes: niſi ⁊ab alijs criminibus reperitt̉ abſoluti. Et adauc̄tem pͥmā in oppoſitū dr̄ ꝙ intelligit̉ de fide īformata: in qͣ oēs ꝗ īuēti fuerīt finalit̓ ſaluabunt̉: ſed tali fidei non ſolū opponit̉ infidelitatis error: ſꝫ ēt pcm̄ mortale. Sil̓r ẜa auc̄taſintelligitur de ſpiritualit̓ ēt non corporalit̓ māducantibus: qm̄ ꝗ maͣliter vel corporaliter tm̄ſūmit: ⁊ nō ſpiritualit̓: iudiciū ſibi māducat ⁊bibit: vt dic̄ apl̓s. i. ad Cor. xi. c. Alij āt dixerūt ꝙ nō oēs xp̄iani: ſꝫ ſolū illi ꝗ mīam ī alijson̄derūt finalit̓ ſaluabūt̉. Et ſic ꝓbāt. Iac. 2.Iudiciū īꝗt ſin̄ mīa fiet illi ꝗ n̄ fec̄ mīaꝫ gͦ a ꝯͣrio ſēſu ꝗ fecerit mīaꝫ ip̄e ⁊ mīaꝫ ꝯſeqͣt̉. Itē ⁊mat. 25. Nō dānāt̉ niſi n̄ faciēteſ mīaꝫ. d. Eſuriui ⁊c̄. Itē Mat. 6. dimitte nobis debita nr̄aſic̄ ⁊ nos dimittimꝰ ⁊cͣ. Itē alibi. dimittite ⁊ dimittet̉ vobis. Itē gl. ſuꝑ illd̓. i. ad Thi. 4. pi.tas ad oīa valet. dic̄ O is ſūma diſcipline xp̄iane ī mīa ⁊ pietate ē quā aliꝗs ſeq̄ns ſi lubricuꝫcarnis patit̉: ſine dubio vapulabit: n̄ tn̄ ꝑibit.Si ꝗs at ſolū exercitiū corꝑis hūerit: ꝑhēnespenaſ patiet̉. h̓ ibi. Ex ꝗbꝰ ꝟb̓ pꝫ ꝙ ſi ꝗ ad pietatē ſe exercent ⁊ ī pctīs carnalibꝰ viuerēt: nōdānare tͣtn̄ ī ꝑpetuū. ſꝫ neqꝫ iſte modꝰ dicēdi ēverꝰ. audi apl̓ꝫ. i. Cor. 6. Neqꝫ fornicarij neqꝫ adult̓i regnū dei poſſidebūt. Sꝫ multi exer
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten