cia dei: ſil̓r ⁊ ſūma mīa eiꝰ. 3ª. ꝟi. ē. Qual̓rī celo ſit mīa dei cū ibi nulla ſit miẜia. ¶ Ꝙtuꝫad pͥmā ꝟi. diſtīgue̓ oꝫ d̓ duplici potētia d̓i vtcōit̓ doctores diſtīgue̓ ſolēt vꝫ ꝙ duplex ē potētia dei .ſ. abſoluta ⁊ reſpectiua. potētia dei abſoluta reſpicit res abſoluᵉ vt .ſ. hn̄t eē a deo tm̄Potētia reſpectīa res creataʸ reſpicit ẜꝫ ordinēquē vnicuiqꝫ rei ẜꝫ eaꝝ ꝯcedētiā īdidit. Ex hͦſeqͣt̉ ꝙ licꝫ deꝰ poſſit d̓ potētia abſoluta dānarePetꝝ nō tn̄ de potētia ordīata. qic .n. ordīauit vt ꝗ btī ſūt ꝑpetuo ſaluēt̉. Et licꝫ ēt de potētia abſoluta hͦ face̓ poſſet tn̄ de eadē potētia nūqͣꝫ id faciet: qꝛ diceret ſuā bonitatē bonis malaetnaliter dare. Et licꝫ ī vita pn̄ti hͦ faciat: hͦ tn̄ſit ad vtilitatē ipſoꝝ teſtāte Breg. mala q̄ noshͦ p̄mūt citiꝰ ad deū ire cōpellūt. qͣre ⁊cͣ. Ꝙͣtūad ẜaꝫ ꝟi. dico ꝙ iō deꝰ dr̄ ſūme iuſtꝰ qꝛ nullūmalū relinꝗt īpūitū. Math̓. 12. Amē dico vob̓ꝙ de oī ꝟbo qd̓ locuti fuerīt hoīes ſuꝑ t̓rā: indie iudicij reddēt rōnē ⁊ ſi de ꝟo ꝗd gͦ de ſcō.Sil̓r dr̄ ſume miẜicors: qꝛ nullū bonū relinꝗtirremūeratū vt Aug. ait. ⁊ Caſſiodorꝰ ī epl̓isſuis. Irremūeratū nō relīꝗt̉ qd̓ teſte ꝯſcīa laudat̉. ⁊ idē Equū ꝗppe ē vt vnicuiqꝫ ꝓficiat labor ſuꝰ: ⁊ ſic̄ expedēdo cogͦſcit incōmoda: itacū rebꝰ ꝑfectis ꝯſeqͣt̉ augmēta. Ad hoꝝ declaratione ē noͣndū ⁊ bn̄ ꝙ qͥdā ꝟiutes ſūt qͣꝝ ꝑfectio ꝑ acceſſū ad ſūmū attēdit̉ cuiuſmodi eſtcharitas ⁊ qͥdā ſt̓ qͣꝝ ꝑfectio attēdit̉ ꝑ acceſſumad mediū: vt iuſticia ⁊ mīa. vn̄ nō ſūme iuſtuſdicet̉ ꝑ exceſſū ſeueritatꝭ ⁊ receſſū a mīa: ſedreceſſū ab īiuſticia. Sil̓r nō dicet̉ ſūme miſericors ꝑ receſſū ab oī inflictōe pene: ſꝫ qꝛ tm̄ miſeret̉ qͣꝫtū vnicuiqꝫ ꝯueniēs ē: ſil̓r ⁊ tm̄ punit.Ex hͦ ſeꝗt̉ quō in iuſtificatiōe pctōris mīa ⁊ iuſticiaſe habeāt. Duo .n. ſūt in pctōre .ſ. offēſaipſa ⁊ reatꝰ ad penā einā. Mīa remittit penāct̓nā: ⁊ iuſticia illā cōmutat in penā tꝑalēt: vtſic mīa ⁊ iuſticia īuicē ī iuſtificatōe pctōris amplexēt̉. Et exēᵐ acciꝑe poſſumꝰ de baptiſmo.qm̄ baptiſmꝰ lꝫ liberet̉ a pena et̓na: nō tn̄ a pena tꝑali: qꝛ ml̓te penalitates tā ī corꝑe qͣꝫ ī aīapꝰ baptiſmū patimur vt pꝫ ī ītuēti. ſic ad ꝓpoſitū. hͦ ēt ponii do. Bonauen. ī. 4. di. 46. q̄re⁊cͣ. Ꝙtū ad t̓tiā ꝟi. dicūt ꝗdā ꝙ ī celo nō eſtmīa aliꝗbꝰ rōibꝰ moti tū qꝛ mīa miſeriā p̄ſupponit. vt ex p̄cedētibꝰ. pꝫ. In celo āt nulla mieria ē: qꝛ ibi neqꝫ luctꝰ nꝫ clamor ⁊c̄. ⁊ abſterget deꝰ oēꝫ lachrymā ab oculis ſcōꝝ. gͦ ⁊c̄. Itē⁊ glo. ſuꝑ illd̓ Leuitꝭ. 25. Sabbatū reꝗetiōis.c. dic̄ ſic. In fnt̉o ceſſabūt mādata euāgelicaꝫſꝫ int̓ illa potiſſimū mādatū ē de mīa. Mat. 5.btī miẜicordeſ ⁊c̄. ⁊ eſtote miẜicordes ⁊cͣ. gͦ ibinulla erit mīa. itē ⁊ Aug. ī li. de charitate. tolle inꝗt miẜos ⁊ ceſſabūt oꝑa mīe. Et pl̓es ſūtad hͦ aucͣteſ. qͣre ⁊cͣ. Sꝫ reuera aīa mea ī celo ēmaxīa mīa. ſꝫ diſtingue qm̄ duplex ē mīa vnarelaxās l̓ diſpēſāſ circa pena vl̓ culpā: alia conſeruās. vn̄ lꝫ in celo nulla ſit mīa relaxās culpā vl̓ diſpēſās penā. qꝛ nullꝰ ibi incircūciſꝰ vl̓īmūdꝰ. Iſa. 3. tn̄ ibi ē ſūma mīa ꝯẜuans. qm̄niſi deꝰ de ſua īfinita clemētia btōs ⁊ angelosꝯẜuaret ī eē ſua naͣ ⁊ nihilū tēderet: vt cōit̓ dicūt Aug. ⁊ cct̄i ſcī. vn̄ Damaſ. O ē inꝗt ercabile ꝟtibile ē ad ſui naͣ ad nō eē ꝯuertibile. qͣre ⁊cͣ. Et iſta ſufficiāt ꝓ pn̄ti cōcluſione.Qd̓ ī inferno ē ēt mīa dei. Cōcl̓o tertia.Tcipe tertiā ꝯcl̓onē. vꝫ. ⁊ſi in miſeriaipe: videmaxīa ⁊ irrecuꝑabili oēs dānati ⁊ ſpiſi ſine oēsritus reprobi viuāt: ipſi tn̄ ēt de diuīamīa ꝑticipāt. vbi tres inꝗramꝰ ꝟi. vꝫ. Prīaꝟi. e iſta. vtꝝ tāta debeat eē mīa vt tādē ſtatubeni b: ⁊ ioto tꝑe oēs ſaluari d̓beāt: tā hoīes qͣꝫ demōes.¶ 2ª ꝟi. ē iſta. Qui ſūt illi ꝗ in inferno dei miſericordiā cōſeꝗt̉. ¶ 3ª. ꝟi. ē iſta. Qd̓ dānatismeliꝰ eēt: an nō eē: an eē ⁊ eē in penis. Ꝙͣtūibono ab̓ad pͥmā ꝟi. dic̄ Aug. 21. d̓ ci. dei ꝙ Origenesiſtiꝰ opiniōis fuit: vt oēs dānati ēt cōnumera⁊ſclicuastis demōībꝰ in fine mūdi ꝑ dīnā mīam ſaluanabit̉: qd̓ erroneū ē dirent̉. Et de h̓ vis tua aīa mea aliqͣs venenoſiſdalijs dinatſimas ⁊ exitiales audire rōnes. Arguit̉. enimqmn crēpla pla ſucſic. Sap̄. xj. dr̄ miſcreris oīuꝫ dn̄e. ⁊ nihil odiſti eoꝝ qͥ feciſti. Sꝫ int̓ oīa cōnūerāt̉ ēt demones ⁊ danati oēs. gͦ ⁊ illoꝝ miſerebit̉ deꝰ. iteꝫAnſel. li. cur deꝰ hō. ſic ait: Nō ē iuſtū vt deꝰcreaturā rōalē quā ad btitudinē fecit oīno ꝑireſinat: ſꝫ int̓ rōalē creaturā cōnūerāt̉ dānati.illos in eternū ꝑire nō ſinet. itē Ben̄. 6. dicit̉Nō permanebit ſpūs meꝰ in eternū. qꝛ caro ēſꝫ ſpūs dei vt ibidē glo: dic̄ accipit̉ ꝓ indignatione. Indignatio āt dei ⁊ penā quā infligit vident̉ idē eē. gͦ ſi ſpūs nō ꝑmanebit .i. indigͣtiodei in hoīe in ct̓nū. nec pena ſil̓r. Itē ſi charitas ſcōs ī via manet vt ꝓ eoꝝ orēt. inimicis: afortiori ⁊ in celo. vbi ē cōſūmata charitas ꝓ dānatis orabūt ⁊ cū eoꝝ or̄ones nō debeāt vaneaut caſſe cēſeri videt̉ ꝙ ſortiēt̉ ſaluatōes effectū ⁊ ꝑ ꝯn̄s dānati in fine ſaluabūt̉. Et hͦ īnuiſpͣs. cū ait. Nūꝗd ī ira cōtinebit mīas ſuas qͣſidicat nō. Ira aūt dei punitio eiꝰ ē. gͦ ⁊c̄. Et dd̓