dubites de his adductꝭ exēplis. qm̄ regula deiitte rgnālis ē. Quacūqꝫ hora ingemuerit pctōr nōrecordabor iniꝗtatū illiꝰ. ⁊ ſcūs Tho. in. 3. ꝑtoq. 86. ar. i. dic̄ ꝙ nō ē tā gͣue aut enorme pctm̄in hac vita: qd̓ ꝑ pnīam deleri nō poſſit ⁊ oppoſitū tenē hēticū ē. ¶ Ad qͦꝝ intelligētiā noͣ jꝙ ad hͦ vt mīam ꝗs ꝯſeqͣt̉ de pctīs reqͥrit̉ pͦ ꝓpoſitū fidei. vt .ſ. credat deū ſibi ꝓpiticiū fieri.qꝛ ſine fide īpoſſibile ē place̓ deereꝗ̄rit̉ ꝓpoſitū ſpei: vt .ſ. ſperet ꝙ tāta ē mīͣei: vt nullo pctō excedi poſſit. Aug. Qui gaudet in ſpetenebit ⁊ rē: ꝗ āt ſpē nō hꝫ: ad rē nō poterit ꝑuenire. ¶ 3º reꝗͥrit̉ ꝓpofitū charitatꝭ: vt .ſ. amore dei ⁊ charitate ⁊ n̄ penaꝝ tīore peniteat. qm̄ꝑfecta charitas foras mittittīorē. ¶ 4º reqͥrit̉ īpoſteꝝ ꝓpoſitū cauēdi. ꝯfitēdi: ⁊ ſatiſfaciēdi.¶5º reꝗͥrit̉ vt data opportuniate tꝑis: qd̓ propoſuit oꝑe adīpleat. Ex ꝗbꝰ oībꝰ aīa hāc ꝯcl̓onē collige: ꝙ ſi oīuꝫ nr̄m mēbra ꝟterēt̉ in linguis. ⁊ fil̓r arena maris: ⁊ ſtelle celi: ⁊ arboꝝtrondes ⁊ oīa creata in te anīa peccatrice pctāoīa eē dicerēt. ⁊ ita eēt de facto. ⁊ tūc ſi ſponteillis ꝯditōibꝰ ẜuatiſ ad bn̄dictū ih̓m currēs cimīam poſtulaueris: nō dubites filia: qn̄ te certe āplexabit̉. ⁊ brachijs ſuis ſtringet: ⁊ oīa illapctā tua dimittet. O magne deꝰ o exuiſerateamor. o miſer pctōr: cur nō tollis lectū tuuꝫ. i.ſarcinā pctōꝝ tuoꝝ: ⁊ nō ꝓperas. leua indirectū oculos tuos. ⁊ vide vbi nūc ꝓſtrata ſis. ⁊ꝓ ſolutōe eoꝝ q̄ in oppoſitū adducta ſūt ē ſciēdū ꝙ adeo mīaꝫ pete ⁊ pnīam ſace̓ pōt dupl̓iintelligi. aut .n. pctōr mīam clamat ꝑꝑ alicuipene inflicte vl̓ infligēde leſionē. aut ꝑꝑ diuīemaieſtatis offenſe ꝯſideratōꝫ. Prio mō pl̓esin ſacrꝭ codicibꝰ legimꝰ mīaꝫ poſtulaſſe nec tn̄illā aſſecutos eē. ſic̄ de anthiocho ⁊ alijs qͦssadduximꝰ. Dolēt .n. dānati de eoꝝ pctīs. dolēt ⁊ demōes ⁊ fil̓es: ſꝫ nō ꝑꝑ dei offenſā: ſedꝓpter eoꝝ penas. Quare ſatis liquet quō veritas noſtras intelligat̉.¶ De laude dīne mīe. ¶ Cōcluſio tertia.Tcīpe t̓tiā ꝯcl̓onē. vꝫ. Si ea qͥ d̓ dīnamīa ſcripta ſōt reuoluamꝰ digna oī laude eā ipſā dīnā grāꝫ reꝑiens. vbi tresinꝗramꝰ ꝟi. vꝫ. ¶ Prima ꝟi. ē. Quotuplexē mīa dei. ¶ Scd̓a ꝟi. ē iſta. Quotuplex eſtlaus mīe dei. ¶ Tertia ꝟi. ē. an̄ pietas differat a mīa dei. ¶ Ꝙtū ad pͥmā ꝟi. dico d̓i mīaocto reſpectꝰ hꝫ. vꝫ. ¶ Primꝰ reſpectꝰ dr̄ īnocēs. Luc̄. 6. Dimittite ⁊ di. vo. Math̓. 6. Di ⁊ pietas in effectu. vn̄ ph̓s ſic mīam in ſe diſ-⁊c̄. de qͦ ꝟbo vide sͣ feriaeſpectꝰ dr̄ penā relaxansnittūt̉ tibi pctā tua. ¶ Terpiēs. Sap̄. 12. Cū de nomīam tuā. ¶ Quartus read Pcbre. 7. Interpe ltrē ⁊cͣ. Ob quā cām ēt init. ¶ Quintꝰ reſpectꝰ dicit̉Specioſa mīa dei in tꝑerāſiuimꝰ ꝑ ignē ⁊c̄. ¶ Secās. ꝓuer. i. Docaui ⁊ repectat. Iſa. 30. Expectat8ꝰ dr̄ diſſimulās ⁊ beni.3. Tu fornicata es cumMulta ad qoc dicendaad pn̄s. ¶ Etū ad ẜampoſſet deſcribi dīne mīedeclaremꝰ. ¶ Prīa lauic regulā accipe ꝙ ſic̄ deꝰē mūdū creauit: ſic ex ſuaPars pͥma pꝫ ex diffiiiipſiꝰ ē cōicatiuū. vt dic̄⁊ Boe. 3. de ꝯſo. ī meait. Quē nō externe pee fluctuātis: opꝰ verumni liuore carēs tu cūctalo pulchrū pulcherrimꝰſil̓iqꝫ imagine ſormāsfectū abſolue̓ ꝑtes. Tuz: vt frigora flāmis arie purior ignis. Euoletndera terras ⁊cͣ. Scd̓ahi. 2. ẜm ſuā mīam ſalre. z1. In charitate inꝗtet tāta charitate ꝗdē attraīt̓rā deſcēderit: ſꝫ nr̄asvoluit ⁊ flagellari atqꝫderūt mercedē meā tride hͦ pluries diximus.Nā cū et̓nꝰ pr̄ hūanāet filiꝰ eiꝰ qͣſi qd̓dā patrꝭn̄qꝫ ī ꝑtibus corꝑis obatꝰ. Iſa. 52. Parauitlis oīum gētiū ⁊cͣ.Facit .n. oībꝰ miſericorier. xij. Fenerat̉ dn̄o quiec ſufficiāt ꝓ ẜa veritate.i. dico ꝙ mīa ⁊ pietas ſūtdifferūt: qꝛ mīa ē in affectu
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten