anathematizati ſūt ⁊cͣ. h̓ ibi. Multos ēt ⁊ elios modos Monaldus ī ſūma ſua noͣt. c. hē̓ticus. Iſtaſufficiāt ad pn̄s. Et ſic pꝫ 2ª ꝟi. qͣre⁊c̄. ¶ Ad t̓riaꝫ ꝟi. dico tresegulasgnaͣles ¶ Prīa ē ꝙ dꝓpͥamrōnem hētici reꝗrunt̉ſrātaſioin. 4. di. 13. Primū dr̄ eē indr̄ he̓ſis initiū. Aliud ē in volūtatedr̄ hēſis cōplementū. Principiuꝫ igit̉ hereſis ē in rōne:vt .ſ. in his q̄ fidei ſūt erret rō. Cōplemētumꝟo hereſis eſt in volūtate: vt .ſ. ꝑtinacit̓ illi adhercat falſo: ita ꝙ nō tm̄ falſū eliciat qd̓ rō falſe dictauit. ſed ēt illi falſo ꝑtinacit adhercat: vtveritati declarate nequaqͣ velit aſſentire. Sictꝑe Iohānis hus ⁊ Hicronymi eiꝰ cōplicismanifeſte perdocuit: ꝗ cremari potiꝰ qͣꝫ ꝟitati aſſentire maluit ⁊cͣ. ¶ 2ª regula ē ꝙ quiſꝗsin eiſipſis credēdis rebus ad qͣ explicite credere non cogit̉ erat hereticꝰ mīme cenſendus ēHāc ponit regulā btūs Cho. in. 4. di. 13. Exꝗbus ſeꝗtur ꝙ idem ē iudiciū de opinionibuſdoctoꝝ diuerſis nondū ab eccl̓a det̓minatis:vt ideꝫ declarat pͥma ꝑte. q. 32. ſic̄ exēplificarepoſſumus de ꝟginis ꝯceptione. audi noͣbileꝫtex. 22. q. 2. c. in ꝗbꝰ. vbi ſic dicit̉. In ꝗbꝰ rebꝰnihil inteſt ad capeſcēdū regnū dei vtꝝ credātur aut nō. ⁊ vtꝝ vera putent̉: aut ſalſa. in hiserrare .i. aliud ꝓ alio putare non ē arbitrāduꝫeē pctm̄. Aut ſi ē mīmū eē atqꝫ leuiſſimū. hecibi. Et ſūt ꝟba Aug. Tertia regl̓a ē iſta ꝙhē̓tici gͣuiori infidelitatis peſte ſauciant̉ qͣꝫ miſeri iudei ex duplici rōne: vt ponit. b. Tho. ẜaẜe. q. x. Prīa rō ē hec: qm̄ iudei nūqͣꝫ xp̄ianeꝟitati adheſcrūt. hētici o ēt quā ſuſceperūtſuis ſccleſtibꝰ machinationibꝰ ⁊ ſophiſticationibꝰ ꝑtinacit̉ ꝯtamināt atqꝫ ꝑuertūt. audi Petrū apl̓m. Meliꝰ ē il veritatē nō agnoſce̓: qͣꝫpoſt agnitā retrorſū verti. 2ª rō ē: qꝛ ēt paganis ſūt deteriores ꝓpt̓ candē cām. qͣre ⁊cͣ. Etſic parctiſta ꝯcl̓o.Ꝙ īfidelitas excedit deſperatōeꝫ. ꝯcl̓o fa.Tcipe ẜam ꝯcl̓onē vꝫ. Tanta eſt iniꝗtas ⁊ ſcelus fidei xp̄i repugnare ꝙ Iude pctm̄ excedit ⁊ oēꝫ deſperatōeꝫ vbitres inꝗramꝰ ꝟi. vꝫ. Prīa ꝟi. ē. vtrum ſꝑ ſitneceſſariū ſidē xp̄i ore ꝯf.teri. 2ª ꝟi. ē iſta: quecogſūt illa q̄ ſunt explicite credenda. 3ª ꝟi. ē. an ī terialſidelitas ſit grauiꝰ pctm̄ deſꝑatōe ¶ Ad pͥmā do veritati. Nunc ꝟo ad dubium dico ꝙ qͣꝫ/ꝟi. dico ꝙ ꝗcūqꝫ loco ⁊ tꝑe non fatet̉ xp̄ꝫ mortalit̓ peccat. Et notant̉ dico loco ⁊ tempore: qꝛ cognitionē de deo habentibus ſutura bcalitūẜe. q. 3. ar. 2. Conſiterifideeſt. Ideo nec ſemꝑ nec qͥbloco ſolū de neceſſitate ſaꝗnta pͥme dn̄ice ꝯſideratioꝑ totū. ¶ Ad ẜam ꝟi. dic. q. 2. Ꝙ maiores ad qͦsde credendis pleniorē teeriores. O ēs tn̄ gnaͣliterēt de xp̄i myſterijs ꝑmaī̄ ſolēnizant̉ in eccl̓ia deiut de incarnatiōe paſſionōi. Similiter ⁊ explici.re trinitatis vt ꝙ deꝰ nr̄ eſtanctus. Alias aūt ſubtiliꝫmagis vel minꝰ explicitevnicuiqꝫ ſtatui congruittione btī Tho. vt. sͣ. Sꝫintelligā ediſcere mihi:in mentē eueniūt popton̄ reprobatōeꝫ: ⁊ in hoīeuerit fides. ¶ 2º q̄ro anſpiritibꝰ danatis humaº qͦro vtꝝ fides in nobisagis ⁊ minꝰ. Difficilia peōe dignā: tn̄ t ꝗeſcas tibio igit̉ ad pͥmū ẜm. b. Tho.itio angeloꝝ an̄ reprobatiollionē: ſil̓is non fuit cognihabēt btī: quoꝝ viſio dinea ē. Erat gͦ eoꝝ ꝯtēplatiotīferior illa btōꝝ. Un̄ pluꝰ dīniſqꝫ myſterijs maniſit nūc mortal̓ intelligētiabſens erat: vt ab eis ꝑ fib̓ ꝯtingit qm̄ illis ꝑ lumēens erat qͣꝫ nob̓: non tn̄ fic̄luminis glorie qd̓ reꝗrit̉¶Nota tn̄ ꝙ lꝫ in illo eoꝝlpene eēt obſcuritas: tn̄ cūobſcuritas quedam ineracreatura creatori relata teobſcurita? ad fidei rōnemItem noͣ ꝙ in obiecto ſi⁊ aliquid ē formale. Forſa pͥma veritas ſupra oēmralem creature exūs. Maſt cui aſſentimus pͥme inherenum ad formale fidei ſic fides in omnibus eſt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten