nus. vn̄ regulā accipe gnālē ꝙ tociens dolendū ē de pctīs ⁊ ſatiſfaciēdū. quotiens labit̉ inpctīs. vn̄ totiēs ſatiſfactō fiat: quotiēs fornicaſti: adulteraſti ⁊cͣ. 6. q. i. c. īmita re. ī glo. vbiſic dic̄ gl. h̓ videt̉ ꝙ tot pnīas faciā: qͦt ꝯmittofornicatiōes: ⁊ cum eadē muliere. Et qͣſi ꝓ diuerſis delictꝭ ſit mihi diuerſa īdicēda pn̄īa: utd̓ pe. di. v. ꝯſideret. ⁊ d̓ pe. di. i. mēfurā. Itēſi pꝰ pͥmā fornicationem ꝗs penit et: iniūgit̉ cipnīa. gͦ tal̓ melioris ꝯditionis erit ſi peniteat apͥncipio: qͣꝫ ſi pēiteat poſtea. Itē ſi ẜo accedisad aliā ml̓ierē cqͣle pcm̄ ꝯmittis: ſic̄ ſi ẜo accideres ad pͥorē: ſꝫ ꝓ illo ẜo pctō qd̓ facis cū altera: noua pnīa tibi indicit̉. gͦ ⁊ noua pnīa īdicēda ē tibi: ſi ad eādē denuo accedis cū par ſitpcm̄. Et hͦ ꝯcedi pōt: lꝫ ẜm leges q̄ ſepiꝰ rē cōtractat: nō ꝯmittit̉ diuerſa furta. ff. de furtis.ei qui. Hec oīa in dicta glo. qꝛ̄ ⁊cͣ.¶ De alijs tribꝰ vltimis fructibꝰ ꝯcl̓o tertia.Tcipe ītiā ꝯcl̓onē. vꝫ. nō redeūt. valet: atqꝫ ſatifactio ſācta coronat. Ubitres ponūt̉ alij ſatiſfactiōis fructꝰ. vꝫPrimꝰ or̄ nō reditiūꝰ F2ꝰ dr̄ ꝑfectiuꝰ? 3ꝰ dicoronatiuꝰ. Primꝰ inqͣꝫ fructꝰ dr̄ n̄ reditiuusHic dilectiſſimi ē doctoꝝ nō ꝑua difficultas.Petūt .n. doctores: ⁊ tāgit Br̄anꝰ de de. di.4. hāc qōnē: an pꝰ verā ⁊ debitā ſatiſfactionēꝗs recidiuāt: pͥora pctā redeāt. Et lꝫ plura indn̄icali ẜmōe ſeptio. ar. i. c. i. norim in̄ ad pn̄slatiꝰ iſtā maꝫ vetilare decreui. Iō diligēt̉ aduertēdū ē ꝙ circa hoc ml̓ti multa dixer̄t. Quidā .n. dicē̓ vident̉ ea ſimpl̓r: ⁊ qͦ ad culpā: ⁊ qͦad reatū: ⁊ qͥ ad penā redire. ꝓbat̉ illd̓. Mat.1s. Serue neqͣꝫ oē debitū dimiſi tib̓i eo ꝙ rōgaſti me. Et iratꝰ dn̄s eiꝰ tradidit eū tortoribꝰdonec redderet vniuerſuꝫ debitū. ⁊ ſuꝑ hͦ ait.Rabanꝰ. Cōſiderādū ē ꝙ dic̄ vniuerſū debitū. qꝛ n̄. ſolū pctā q̄ pꝰ baptiſmū hō egit reputāt̉ci ad penā: verūtiā pctā originalia qͣ ei ī baptiſmo dimiſſa ſt̓. h̓ ibi. Hec eadeꝫ ꝟba Rabāiponūt̉ de pe. di. 4. §. i. ⁊ btūs Tho. ⁊ Petrꝰde tarātaſio. di. 22. ī ſcriptis ſuis dicūt. ſuꝑ dicto ꝟbo Rabāi. Originali noīat ī plurali. qꝛlꝫ ſit vnū īeēntia: ē tn̄ multiplex ī effectu inquātū .ſ. corrūpit plures aīe vires: ⁊ ad plura pctāīclinat. h̓ ibi. Et gl. h̓ ſic dicit. ꝙ dicit ī pluralioriginalia ꝑꝑ diuerſos effectꝰ qͦs hꝫ ī hoībꝰ originale. qꝛ quoſdā inuidos: quoſdā auaros: qͦſpā luxurioſos facit. Et alias plures expoſitiones punit ibidē gl. Itē arguit hͦ opiniōis oberuatorēs ẜo ſic ex aucͣte Aug. in li. pſalmoꝝde pe. di. 4. c. ſi iudas. vbi dr. ſic. Si iudas tenuiſſet illud ad qd̓ vocatꝰ ē: nullo mō ad cū vl̓ſna pctā l̓ ꝑentū iniꝗias ꝑtineret. qꝛ gͦ nō tenuit adoptionē ī ſamilia dei: ſꝫ iniꝗtatē vetuſti generis potiꝰ eligit: redijt iniꝗtas patꝝ ī ꝯſpectudn̄i: ut in eo ēt ipſa punirēt̉. h̓ ibi. Et glo. ſuꝑꝟbo illo. ꝑentū dicit. Parētū .i. pctā ab ipſocōmiſſa parētes imitādo. Ml̓ta circa hāc maͣꝫhuic opinioni deẜuiētia capl̓a ponunt̉. que cābreuitatis obmitto. Hāc opinioneꝫ cariſſimitheologi nr̄i cōit̓ reprobāt. Sequcretur .n. exhac opiniōe ꝙ vnū pcm̄ᵏ fornicationis eēt nague pcm̄ ſic̄ decē hōicidia p̄cedētia: qd̓ ē incoſonū. Itē quō pn̄t reuerti eadē nūero pctā: cū ſemel ī totū fuerit ī ꝯtritōe ⁊ ꝯfeſſiōe delata. Depͥuatōe .n. ad hītū īpoſſibil̓ ē regreſſio: ut toraclamat ph̓ia. Iō alij dixer̄t ꝙ n̄ redeūt ſimpl̓rqꝛ hͦ ē īpoſſibile ut dictū ē: ſꝫ redeūt qͦ ad equalētiā. qꝛ ꝗ ī vno offēdit: factꝰ ē oīuꝫ reꝰ. Iacobi. ij. c. ⁊ de pe. di. v. c. Alij dicūt. ꝙ redcūt inqͣttuor caſibꝰ. Primꝰ coſus qn̄. vꝫ. vnꝰ n̄ vultꝑce alteri. Mat. 18. Serue neqͣꝫ ⁊cͣ. Scd̓s caſus. qn̄ .ſ. ꝗs apoſtataret a fide. 3ꝰ caſus ſi ꝗsolut Biaꝫſpernit face pnīam. Quartꝰ caſus qn̄ dolet penituiſſe. Et ꝙ ira ſit oīa ꝓbēt̉. Ꝙ redeūt in ꝑcaſu ꝓbat̉. de pe. di. 4 c. dic̄. vbi dr̄. Dicit deus. dimitte ⁊ dimittet̉ tibi. Nā ſi nō dimiſeriſreuocabo te: ⁊ ꝗcꝗd dimiſerā replicabo tibi. h̓ibi. ⁊ ſt ꝟba Aug. Ꝙ redeāt ī 2º caſu ꝓbat̉ d̓pe. di. 4. c. q̄cūqꝫ. vbi dr̄. Quccūqꝫ .n. pꝰ bauiſma: ſiue pͣuitas he̓tica ſiue mūdana cupiditasarripiūt: mox oīuꝫ ꝓſternet ī ima vitioꝝ. h̓ ibideibilitano. ⁊ cxc⁊ ſt̓ ꝟba Będe. Ꝙ āt ī 3º caſu redeant pꝫ. 7ſeqꝫ de ſiq. 4. ſt ꝗ opes. circa. fi. vbi ſic dr̄. Gūt qͦs penituit opes ſuas dimiſiſſeⁱ pauperibꝰ. Sic cos ꝗpnīam agūt hͦ ſolū time̓ oꝫ: ne ipſiꝰ pnīe agantpnīaꝫ .i. de illo dolore quē hn̄t dediſſe ſua pauperibꝰ: agāt pnīaꝫ ui dicit gl. h̓ ibi. ⁊ ſūt ꝟbaAmbro. Ꝙ āt ī qͣrto caſu redcāt .ſ. ꝙ eū peniteat ꝓxīo peꝑciſſe. ꝓbat̉. de pe. di. 4. ꝯſtat vbidr̄. Cōſtat qꝛ ⁊ ſi ī nos ꝗdē qd̓ delinꝗt̉ ex codenō dimittimꝰ: ⁊ illud rurſus exigit̉ qd̓ nobisꝑ pnīaꝫ iā dimiſſuꝫ fuiſſe gaudebamꝰ. hͦ ibi. ⁊ſt̓ ꝟba Bre. Un̄ dat̉ ꝟſust Frēs odit: apoſtata fu: ſpernitqꝫ fateri. penituiſſe piget .i. alteri pe p̄ciſſe dolet. ⁊ lꝫ iſta opinio dn̄o Bōa. ſiij. nō piaceat. tn̄ certe videt̉ optīo rob̓orari fidam̄to. Uidet̉ .n. ill̓ ī caſibꝰ q̄dā latēs ꝯditō: q̄fracta frāgitur ⁊ ſibi qd̓ accepit. Un̄ dici ſole
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten