De obligatiōe filioꝝ magꝭ ī ſpāli ꝯfide. 2ª.Ecundo loce rūdiFiliouerſā obligatiōꝫ vidcamuſ. vbitres ꝯcl̓ones ſubiūgamꝰ. vꝫ. pͥꝯcl̓o ē iſta. Lꝫ illegitmie natꝰ doiur̄ cōi n̄ poſſit ordinari: ⁊ ad dignitates eccl̓iaſticas ꝓmoueri: tn̄ quātū ad ſeculares dignitates n̄ ſꝑ dr̄ ꝓhiberi. ⁊ª ꝯcl̓o ē iſta. Quiſquiſ fuerit illegitime natus: tutiſſima eiꝰ via ē religionis ingreſſus. 3ª cōcl̓o eſt. Quiſquis fueritlegittime natꝰ. iura volūt vel legittima ei portio de bonis parentū aſſignetur.De diſpenſatione illegittimoꝝ ꝯº prima.Tcipe pͥmā ꝯcl̓onē. ut sͣ. Ad cꝰ declaratiōꝫ tres īꝗramꝰ ꝟi. vꝫ. Prīa ꝟi.ē iſta. Que ſūt cāe qͣre illegittime natiqͣꝫtū ad ordīes ⁊ eccl̓iaſticas dignitates dicūt̉ita reprobari. 2ª ē. Quis pōt diſpēſare cū illegittime natis. 3ª ē. Vtꝝ legittīatꝰ qͦ ad eccl̓iaſticos actꝰ ſit legittīatꝰ qͦ ad ſeculares. Ꝙͣͣtū adpͥmā dico ꝙ triplex ē ꝑmaxīe rō qr̄ illegittimenati ita vidēt̉ qͣꝫtū ad eccleſiaſticoſ ordīes ⁊ dignitates reprobari. Pª ē dignitas clerical̓ qͥvilibꝰ ⁊ īfamibꝰ ꝑſonis ꝯmitti n̄ dꝫ. ex d̓ exceſp̄la. int̓ dilectos ī fi. Scd̓a ē pr̄ni crimīs deteſtatio. exͣ d̓ her̄. ꝟgētꝭ. vbi dr̄ ꝙ bōa hēticorūdn̄t publicari: nec ēt ab erroribꝰ reuertētibꝰ niſi de mīa vlterius eis n̄ reddūt̉. Eccc ꝙ in deteſtatione crimīs hēticis qͣꝫuis reuertēribꝰ bona eoꝝ n̄ reddūt̉. Tertia cā ē pr̄ni ſceleris īmitatio. Solēt .n. tales filij pr̄nos īmitari errores. di. lvi. ſi gens angloꝝ. ⁊ ſic pꝫ prīa ꝟit.Ꝙ tū ad ẜaꝫ ꝟi. dico ꝙ qͣꝫtū ad ordīe smīores⁊ ad bn̄ficiū ſine cura pōt ep̄s diſpēſare. Ꝙͣtūꝟo ad ꝑſonatꝰ ⁊ dignitates n̄ pōi niſi papa. exͣd̓ filijs p̄bſyteroꝝ ⁊ alijs illegittīe natꝭ. c. is qli vi. Un̄ accipe rl̓am gnaͣlē ꝙ ſi ab ep̄o ſcā fucritdiſpēſatio qͦ ad ordīes l̓ bn̄ficiū eccl̓iaſticitūc diſpēſatō n̄ vltra ſe extēdit qͣꝫ poſſit ep̄s: utī eodē. c. is ꝗ. Si ꝟo a papa: tūc poterit ꝓmoueri ad eccl̓iam ꝑrochialē: n̄ tn̄ ad ꝑſonatū velrectoriā: ad quā ꝑ electionē ꝓcēdi ꝯſueuit. exͣ d̓prebē. c. vl. vbi dr̄. cū oli. ⁊ iſra. Cū papa ſcribit alicui ꝓ bn̄ficio ꝯferēdo. mādatū n̄ extēdit̉ad rectorīā l̓ dignitatē. h̓ ibi. Ꝙtū ad tertiamꝟi. dico ꝙ de hͦ ſt̓ ml̓te opiniōes ꝓbabilior tn̄videt̉ opinio Inno. q̄ ſic dicit. Qui legittimatꝰ fuerit ab aliqͦ pͥncipe ſeculari: vel a ciuitateītelligit̉ legitimatꝰ qͥ ad oēs actus ſeculares int̓ris qͣ legittimāti ſubſūt: ⁊ ēt ī alijs t̓ris qͦ adſecularia: niſi ſint talia q̄ eēt ī alterius p̄iudiciū. Nā nec ī alijs t̓ris ſuccedūt ab īteſtato: qꝛſic auferēt̉ bona ab hēdibus defūcti. Sꝫ tal̓ n̄intell̓r legittimatus q̄ ad ordīes: qꝛ hͦ nō ē deiuriſdictiōe laici iudicis. Si ꝟo fuerit ab cp̄olegittimatuſ inqͣꝫtū potuit .ſ. qͦ ad mīores ordines ⁊ bn̄ficia ſine cura: tūc ēt ī alia dioceſi poterit ad p̄dicta ꝓmoueri: qꝛ hͦ ē de iuriſdictiōeeccl̓iaſtica. ⁊ ī nulliꝰ p̄iudiciū. Et ml̓to magꝭ ſia papa. ſꝫ tn̄ n̄ erit legittimatꝰ qͥ ad actꝰ ſecl̓areſhifmudeniſi ī tris q̄ pape tēpl̓r ſubdūt. Hec de intētōeInno. ī gl. ſuꝑ. c. venerabilē. ex ꝗ filij ſint legittimi. Et cū his ꝯcordat Ber. ibidē. ⁊. ff. d̓deneguda: iiacuriōibꝰ. l. ſpurij. ⁊. l. gnaͣlit̓. §. ſpurios. dr̄ oqͣꝫtū ad ſeculares dignitates non ſꝑ illegittimifunē̉ virꝓhibent̉. Didemus .n. his tēꝑibus ſpuriosſi ſacerdoiēqͣꝫ plures dn̄os eē ⁊ potētiſſimos ī ſcl̓a. qr̄ ⁊cͣ.rir vroris fuꝘ illegittimi debēt religionē intrar̓ ꝯº 2ºTcipe ẜaꝫ ꝯcl̓onē. vꝫ. Quiſꝗs fueritpdici ſecent ⁊ vurillegittīe natꝰ: tntiſſima eiꝰ vita ē reliinis qd b̓facgiōis īgreſſus. Solēt .n. dilectiſſimiocculte ꝗdā illegittimi indebite hē̓ditate pr̄narit ad vnā rifruēies reꝑiri. Et qm̄ ſine gͣui aīe ⁊ corꝑis ꝑiculo id fieri n̄ ꝯtīgit. H c̄ tres īꝗramꝰ ꝟita.Pª ꝟi. ē iſta. Quid facere debeāt muliereshmōi filios adultinos gnantes: ꝗ d̓ boniſ mariti īdebite nutriūt̉: ⁊ ſepe hereditāt legittiorūbona. 2ª ꝟi. ē. poſito ꝙ mr̄ filijs ſpurijs dicētveritatē. q̄ro an̄ ipſi mr̄i credē̓ obligēt̉. 3ª ꝟi.ē: poſito ꝙ credant: ꝗd miẜrimi face̓ debeant.ijdiſpi̓Ꝙtū ad pͥmā dicunt cōit̓ doctores ꝙ ſacerdotiꝑito: vel ep̄o: vl̓ ēt vtriqꝫ factū reuelēt. Et tūcſſem ſuꝗ hͦ audierūt de ꝯditiōibꝰ ſpurij diligēt̉ inquirāt̉: cauto tn̄ mō. Et ſi illū timētē deū ⁊ ſpūalēnn timcioctiīuenerint: tūc corā mulie ſi viderīt expedire:pillūbonoꝝ aim.pͥus ab ea recepto iuramēto ꝙ n̄ calūnioſe autcaudeloſe ꝓcedat. ⁊ ēt a ſpurio ꝙ ſecrete reſeruabit: factū poterūt reuelare. Si ꝟo ille ſpurius hō ſit ꝙ veriſil̓r credat̉ n̄ acꝗeſce̓ dictiſ matris: vel ꝙ ex tali r̄uelatiōe grade ſcādalū hēret gnari: tūc iniūgat̉ mulieri ꝙ de rebꝰ ſuis ſiqͣſ hꝫ: l̓ ī futuꝝ habitura ſit: viro ſuo iuxͣ poſſeſatiſfaciat: ⁊ doleat d̓ ꝯmiſſo pccō. q̄ ꝗdē ſatiſſactio ꝑ intpoſitā ꝑſonā ſecrete fiat ⁊ caute nō reuelādo viro vxoris ꝑſonā. ⁊ ita ml̓ier erit ī bonō ſtatu. ar. xxij. q. v. c. hͦ videt̉ dice̓ ꝟſus fi.⁊ exͣ de pe. ⁊ re. officij. vbi dr̄: ſic̄ ml̓ieri. quiaigͦrāte marito de adult̓io ꝓlē̓ ſuſcepit: n̄ ē pnīadenegāda: ſic nec illi q̄ timēs ne viri heredi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten