ueāt̉: niſi aut monaci fiāt: aut ī ꝯgregatōe canonice viuētes. p̄lationē ꝟa nullatenꝰ hēaniSꝫ neqꝫ ẜui: niſi dn̄is ſuis libertati donēt̉. h̓ibi. qr̄. Sꝫ de hͦ vide gl. ī. c. vn̄cūqꝫ. di. lvi. ¶Ad tertiā dico ꝙ aliquē ꝓ alteriꝰ malitia puniri tripl̓r fieri pōt. vno mō qn̄ res. vniꝰ ē ꝗ̇dāmō res alteriꝰ. Et ſic ſilij ẜm corpꝰ ſūt qͦdāmōq̄dā res pr̄is. Et ẜui qͦdāmō q̄dā res dn̄oꝝ. ⁊hͦ mō plerūqꝫ ꝯtīgit ꝙ filij ex mal̓ ꝑentibꝰ ortipuniūt̉ ꝑꝑ pcc̄ā parētū. quō ille filiꝰ d̓ qͦ Greij. dialogoꝝ reſet ꝙ fuit a diabolo aſportatꝰ incorꝑe punitꝰ ē. tāqͣꝫ res qͥdā mr̄is: ut exponitbtus Tho. ẜa ẜc. q. x. arti. i. 2º mō alt̓ ꝓ altoro punit̉. qn̄ crimē vniꝰ ī alteꝝ deriuat̉. Et hͦpōt tripl̓r accedē̓. vꝫ. ꝑ imitationē: ꝑ meriti cōditionē: ⁊ ꝑ aliqualē ꝯſenſū ⁊ diſſimulationē.Prīo ꝑ imitationē: ⁊ ſic filij īmitātes peccataꝑentū ꝑꝑ illa puniunt̉: ⁊ ẜui ꝑꝑ pccā dn̄orumScd̓o mō ꝑ meriti ꝯditionē. ⁊ ſic ꝑꝑ pccā populoꝝ qn̄qꝫ ꝑmitti: deꝰ regnare dn̄m ſceleratūIob. xxxiij. c. Qui regnare facit hominē hypocritā .i. ſceleratū ꝑꝑ pccā ppl̓i. Iº ꝑ aliqͣleꝫꝯſenſū ⁊ diſſimulationē: qn̄ vꝫ: ꝗs malū mal̓ꝓhibe̓ poſſet. ⁊ nō facit vel diſſimulat n̄ vide̓⁊ ſic int̓dū boni puniūt̉ cū mal̓. qꝛ maloꝝ pccānō arguūt l̓ diſſimulāt: ut dic̄ Aug. pͦ de ciui.dei ⁊cͣ. 3º mō aliꝗs punit̉ ꝑꝑ pcm̄ alt̓iꝰ. qn̄ īuicē ſt̓ vniꝰ loci ⁊ ſocietatꝭ. ⁊ ſic qn̄qꝫ ꝑꝑ pccā aliqͦꝝ gnalit̓ totū ppl̓m flagellabit ⁊ puniet d̓cusqͣſi oēſ ſint vnū corpꝰ. quō filioꝝ gomorreanorū gnaͣlii̓ igne cōbuſſit. qr̄ ⁊cͣ. Hec oīa ponitbtūs Tho. ẜa ẜe. q. c. viij. ar. i. ⁊ h̓ ēt maͣ diffuſius taget̉ feria. 4. dominice ſequentis. Et ſicpꝫ iſta concluſio.¶ De pͥuilegijs filioꝝ legittīoꝝ ꝯcl̓o tertia.Ccipe tertiā ꝯcl̓onē. vꝫ. Sicut gl̓a filij ē bona cōceptio ⁊ bn̄ naſci: ita filiꝰſapiens eſt gloria magna patris. vbires inꝗramꝰ ꝟi. vꝫ. Pª ꝟi. ē. Quid ꝓdeſttilijs eos eē legittimos: vl̓ ſic. q̄ ſūt pͥuilegia fifioꝝ legittīoꝝ. ª ē. an̄ fili legittimi poſſint pͥluari hereditaria ſucceſſione. Fª ꝟi. ē. Quaꝫptātē hn̄t ꝑentes in filios ſuos. Quātū ad primā dica brenit̉ ꝙ ⁊ ſi pluribꝰ gaudeāt pͥuilegiis legittīe nati: tria hec ſūt precipua. pͥmū ē dignitas xp̄i. ꝗ de legittīo mr̄imonio ortus eſt.ẜm ē. qꝛ ad prelationē aſſumi pn̄t. ut pꝫ exͣ deelec. c. cū in cūctis. ⁊ exͣ de filijs p̄ſby. c. 1 3ᵐ ē liberqꝛ ī oībus bonis parētū ſuccedunt: niſi exherexerūt. l. ijdutet ailq̇ de cā: ut ſtatī dicet̉. ertra ꝗ filij ſint le Et hec ſufficiāt ꝓ pͥma parte huiuſ ſermonis.c. tāta. ut. sͣ. adduximꝰ conẜam dico ꝙ ſic. Et in ꝗbuſra legi. Monaldꝰ ī ſūma3. c. pat̓. Dn̄i āt legiſte uttheredatiōis ponūt in auellatione cognoſcitur. §.liqui āt ſolū tres ponunt.tiliores colligā. Primꝰereditarij pn̄t. ē ſi pat̓ eiꝰa hereticoꝝ ipſo iure ſūthere. cū ẜm. li. vi. 2ꝰ caimē leſe maieſtatis. ut īuliā maieſtatis: vbi pēaonoꝝ ⁊ deportatiōis filidelinquētiū. Iꝰ caſus ēſcūduī eccl̓ia: qd̓ hereberet ad filios. ⁊ ipſe inectorē l̓ clericū illiꝰ eccl̓ieoēm dignitatē. ⁊ oē ius⁊ nihil ex ipſis ꝑuenietad filios. ut pꝫ extra deprouincijs. vbi dr̄ ꝙ taum prorſus amittant: ⁊ueniat ad heredes: ⁊ vſionē eoꝝ poſteritas ī colnus admittat̉: neqꝫ ī docꝰ prelatiōis ⁊ honorē ſiāt̓. h̓ ibi. Quartꝰ caſus ērit in parētes. Quintuſīſauerit de cā q̄ nō ſit adſiuc dominationē nr̄aꝫī inſidiat̉: ſicut fecit quiīte. āno. Mcccc̄. xlvij.enenauit. Septimꝰ eſtibinā carnalit cogͦuerito patris vl̓ ꝑſona īquanoluerit. Nonꝰ ē ſi ꝓhibui. Decimꝰ ē. ſi ꝑentibusebitā curā n̄ adhibuerit:ndecimꝰ. ſi ꝑentes d̓ cariodecimꝰ ſi pr̄ ſcit filiū hes. c. excōicamꝰ. §. credēoꝝ erroribꝰ hēticos iudiꝑ ẜa ꝟitate. Ad tertiamēant ꝑenteſ ī filios ptātēit̓ neceſſitate famis tm̄: ẜꝫpriū vēdere pōt. Alias hōpot. E. de pr̄ibꝰ ꝗfilios diſtraC. de ꝓcuratoribꝰ. l. pat̓. qr̄ ⁊cͣ.