Pe qmattis regni digni ſuſcipiamur: in qͦ cū pr̄e ⁊ ſpūſcō viuit ⁊ regi bn̄dictꝰ in ſcl̓a l̓oꝝ amē.¶ Feria tertia tertie dominice de correctionefruterna ſermo vige ſimuſprimꝰ.Ipeccauerit inEte fr̄ tuꝰ vade ⁊ corripe cū int̓te⁊ ip̄m ſolū. Mat. 18. Saluberrimā his ī ꝟb̓ cariſſimi dn̄s nr̄⁊ mgr̄ doctuā edocet. O īs .n. cadēs īdigꝫ ſb̓leuāte. Et tāta cū ſit fragilitas nr̄a vt nemo ſin̄crīe viuat. j. Io. j. ⁊ de pe. di. 3. c. ſepties. ⁊ ꝓuer. 24. Septieſi die cadit iuſtꝰ ⁊ reſurgit. Etvnuſꝗſqꝫ dilige̓ dēat ꝓximū ſic̄ ſeip̄m. de pe.di. 2. c. ꝓxīos. In̄ vnuſꝗſqꝫ ꝓximuꝫ corrigatdūcadit. Audi dn̄m. Si peccauerit ⁊cͣ. In qbꝰ ſacͣtiſſimis ꝟb̓ tres ꝯſideratōes faciamꝰ vFraterne correctōis neceſſariā obligationeꝫ.Fraterne correctiōis debitam conditionemFraterne correctionis amoroſā caſtigationēDe obligatōe fr̄ne correctōis. ꝯſideraº pͥªRimo fr̄ne correctōis nccͣariā obligaptionē videamꝰ. vbi tres ꝯcl̓oēs ponamꝰ vꝫ. Prīa ꝯͣº ē iſta. Dulcꝭ ⁊ ſāctacorrectio ē hūane vite multū neceſſaria. 2ºē iſta. Difformit̉ iux ꝑſonaꝝ diuerſaꝝ ſtatū inꝓximū dirigēda ē atqꝫ exercēda ſcā correctio.ꝯº ē iſta. Quiſꝗs ille ſit a via declinās ꝟitatis oēs illū corrigāt ⁊ ad vitā reducāt eꝗtatꝭ¶ Ꝙ ad regulādū vite humane ſtatū ncceſſaria ē ſcā correctio. Cōcluſio pr̄ ma.Ccipe pͥmā ꝯcl̓onē ⁊cͣ vt sͣ. vbi tres īꝗramꝰ ꝟi. Prīa ē iſta. Si correctō ēactꝰ charitatꝭ. 2ª ſi ſꝑ teneat̉ ad huncactū charitatis. 3ª ſi ē ſꝑ pctm̄ obmitte̓ hūc actū charitatis. ¶ Ꝙtū ad pͥmā dico ẜm beatūTho. in. 4. di. 19. ꝙ correctio nihil aliud eſt qͣꝫremediū qd̓dā ꝯͣ pctm̄ illiꝰ ꝗ peccat. Duplex ēaūt remediū tale. Primū ē īpedire ne ꝓximnr̄ malū faciat. Scd̓m ē ſi fec̄ admone̓ ⁊ ꝓcurare vt a malo deſiſtat: ⁊ cui malū irrogatū ēfiat debita ſatiſ factio. Et qm̄ tā īpedire maluꝫa ꝓximo qͣꝫ ꝓcurare bonū eiꝰ: ē actꝰ charitatisiō correctio ē actꝰ charitatis. Et noͣ regulā generalē ꝙ potior ⁊ ſāctior charitatꝭ actꝰ ē a ꝓxīoremouere ꝑiculū aīe ⁊ ꝑſone qͣꝫ oīum bonoꝝtꝑaliū. ꝟbi gr̄a. ꝗdaꝫ iuuit res tuas ab igne.Certe h̓ bonū ē ⁊ ſignū magne charitatꝭ. Itēiſte liberauit te a ꝑiculo ꝑſone ne occidererisIſtud ē ſignū maioris charitatis. Sꝫ iſte libe9f. pºrauit te a ꝑiculo aīe ne .ſ. dāneris: qd̓ peccādomortalit̓ īcurriſſes. Certe hͦ ē potiſſimū ſigˡcharitatꝭ qm̄ mors hꝰ aīc īnumerabiliū corporū mortes excedit: vt dic̄ Aug. 24. q. 3. c. ſi habes poſt mediū capl̓i. ē .n. aīa p̄cioſior cunctisopibꝰ: ⁊ oīa q̄ deſiderant̉ huic nō valēt ꝯꝑarioēs .n. taꝫ paganos qͣꝫ ſarracenos qͣꝫ iudcosdebemꝰ ad finē btītudinis ſic̄ noſipſos dilige̓⁊ ſingul̓ qͦad poſſumꝰ illū ꝓcurare. In̄ de pedi. 2. c. ꝓxīos. §. ꝓīde. dr̄ ſic. Proīde ſic̄ noſꝓxīos diligimiꝰ qn̄ ad bonos mores ⁊ ad eternā vitā ꝯſequēdā: ſic̄ nob̓ eoꝝ ſaluti ꝯſulimꝰ:qn̄ nos in eoꝝ pctīs ac ꝑicul̓ .ſ. tā aīe qͣꝫ corꝑiscogitamꝰ. Et ſic̄ nob̓ ſubueniri optaremꝰ: itaeis ſubuenimꝰ. aut ſi facultas defuerit: voluntatē ſubueniēdi tenemꝰ. Quapropt̓ ꝓximi tota dilectio eſt: vt bonū qd̓ tibi īferri vis: vel̓ ⁊ꝓxīo. Illi o plus qͣꝫ ſe diligūt deū ꝗ ꝓ eiꝰ amore ad tp̄s ſue ſaluti nō parcūt. Seip̄os tribulationibꝰ ac ꝑicul̓ tradūt: nudari ſacultatibꝰꝓpͥis pr̄ie ſue exteriores fieri: ꝑentibꝰ ⁊ vxoribꝰ ac filijs renūciare ꝑati ſūt: ⁊ vt totū dicā ipſā mortē corꝑis nō ſolū nō refugiūt: ſꝫ etiā libent̓ excipiūt: ābiētes a corꝑis ſui vita magisqͣꝫ a deo vita aīe ſue diſcede̓. h̓ ibi. Uides exhis ꝟbis ꝙ qͣꝫtū poſſumꝰ ꝓ ſalutē ꝓximi laborare debemꝰ qd̓ ſignū magne ē charitatis. audi Piero. ī trāſitu ſuo. Magnū inꝗt dilectionis ē ſignū hoīeꝫ ī ꝗbuſcūqꝫ mīmis rep̄hēde̓:multū ſepe nocꝫ vana hūilitas. nō ꝟa hūilitasē vitia tacēdo ꝑmitte̓. Clama ne ceſſes Iſaias inꝗt: ⁊ qͣſi tuba exalta vocē tuā: ⁊ ānūcia populo meo ſcelera eoꝝ. vtinā ꝯͣ vitia oīs clamaret creatura. h̓ ille. ⁊ ſic pꝫ pͥma ꝟi. ¶ Ꝙtumad ẜam dicit btūs Tho. ẜa ẜe. q. 33. ar. 2. ꝙ ſinis correctiōis fr̄ne ē emēda fr̄is. Et ẜm hūcfinē correctio fr̄na ncc̄aria ē qͦlibet loco ⁊ tꝑe.qm̄ defectꝰ cuiuſlibet circūſtātie nō tollit bonūꝟtutis ẜm ph̓m .2. ethīcoꝝ. nā ſi paꝝ diſcedita medio nō ē ꝯͣ virtutē. ſed ſi multuꝫ diſcedit̉a ſuo actu corrūpit̉ ꝟtꝰ: ⁊ tūc ſoluꝫ ē obmiſſiop̄cepti q̄ dānabil̓ ē ⁊ pctm̄ moͣtale. Tūc dic̄ ip̄ecū p̄ceptū correctōis fr̄ne ſit affirmatiuū nō nogatiuum. ⁊ p̄ceptū affirmatiuū nō obliget adſꝑ: ſꝫ loco ⁊ tꝑe: iō trāſgrediēs nō ſꝑ mortalit̓peccat. vn̄ talit̓ ⁊ tali tꝑe ꝓximū corrige̓ poſſes ꝙ potiꝰ peccares qͣꝫ merereris. lꝫ .n. bonaſit ī ſe fr̄na correctio n̄ tn̄ bn̄ facta. Sꝫ de hͦ inẜa ꝑte ſequēti. Ꝙtū ad tiiā dico ẜꝫ btm̄ Tho.vbi. sͣ .ſ. ẜa ẜe. Ꝙ tribus modis pōt obmittiy 2
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten